Oldalképek
PDF
ePub

de intcr pedes ejus, donec veniat is cujus illud est, et ipsum expcctabunt gentes. (5 ) Non deficiet, inquit, princeps de Juda » neque duae de fèmoribus ejus , donec veniant quae reposita sunt ipsi : et ipse expectatio gentium. Sed quædam hæc expectatio erat, praeter eam quæ Abrahæ quondam promissa fuerat; quod videlicet in ipso omnes gentes terræ essent benedicendæ ? (Eusebius demonst. evang. lib. I, cap. 5.) (152) Moyses quidem , qui primus extitit prophetarum, sic ad verbum scribit. Non déficiet princeps Juda, neque duæ è femore ejus , donec veniat cui repositum est : et ipse erit ea pectatio gentium ; ligans ad vitem pullum suum ; lavans sanguine uvæ stolam suam. Vestrum est igitur accuratè inquirere , ei pernoscere , quoadusque judæus suus fuerit proprius pi inceps et rex. Mimirùm quoad apparuerit Jesus Christus magister noster, et latentiam oraculorum interpres• Quemadmodùm prædictum est à spiritu prophetico per Moysen ; non defecturum è Judæis principem ; donec veniat cui repositum erat regnum. ( S. Justinus apol. 1. a cap. 5i. ) IVon deficiet, inquit princeps de Judâ , neque duae de femoribus ejus , donec veniat cui repositum est : et ipse expectatio gentium. Quibus verbis non ' defuturos deinceps ductores , ac principes , qui sibi inter se continuatâ serie succedant de gente judaicà, usque ad ejus qui expectabatur adventum , enuntiat. Quod si principes apud judæos defecerint, adventurum eum qui ex oraculis expectabátur. Judam verò hic non ipsam tribum intelligit, sed quoniam denominatione quâdam posterioribus temporibus à regali tribu Judà omnis judæorum natio dicta est, ita quidem ut hodiè quoque judæi nominentur, valdè mirabiliter et propheticè , omnem judaicam gentem nominavit sanè; ut nos quoque judæos appellare consuevimus, Tum affirmat non priùs defuturos de gente ipsorum principes ac duces, quam is adveniat quem prophetia significat. Porrò hic simùl atque advenerit, judæorum quidem principatum esse dissolvendum , ipsum verò, non judæorum ampliùs , sed gentium forè expectationem : quod quidem ipsum nulli unquam prophetarum accommodare , sed uni duntaxat Salvatori Dominoque nostro poteris. Nam simul atque ille ad homines venit, judaeorum regia sublata est : continuòque illorum princeps defecit, qui quidem majoribus suis succederet, atque ex legibus propriis illis præesset. ( Eusebius demonst. evang. lib. 111. pærmium n.° 2. ) - Jacob quoque usque ad ipsum permansurum esse regnum judæorum his verbis praenuntiat. Non deficiet princeps ex Judà, et dux ex femoribus ejus , donec venerint quæ reposita sunt ei : et ipe est expectatio gentium. ( S. Athanasius de incarn. Verbi Dei , n.° 46. ) Alius iterùm tempus quo venturus erat significavit his verbis. Non deficiet princeps de Juda, neque duae de femoribus ejus , donec veniat cu: repositum est : et ipse erit expectatio gentium,..

Vide hanc etiam prophetiam congruere. Nam tum advenit cum jam deficerent principes judaici , et sceptro romanorum subderentur : et sic implebatur prophetia quæ dicit. Non deficiet princeps de Judâ , et duæ de femoribus ejus , donec veniat cui repositum est , de Christo scilicet loquens. Nam statim atque matus est , et descriptio illa prima facta est, imperantibus romanis judaeorum genti , cum eos sub imperii sui jugum egissent. Itemque aliud significatur his verbis : Et ipse erit expectatio gentium. Cum advenisset enim , omnes gentes attraxit. (S. Joannes Chrysost. contra judæos quod Christus sit Deus, n.° 3. )

Hujus autem ineffabilis misericordiæ manifestatio facta est Herode apud judæos jus regium tenente ; ubi legitimâ regum successione cessante , et pontificum potestate destructa , alienigenæ obtinuerunt principatum ; ut veri regis ortus illius prophetiæ vocaretur voce quæ dixerat : Non deficiet princeps eae Juda , neque duae de femoribus ejus , donec veniat cui repositum est : et ipse erit expectatio gentium. (S. Leo sermo Lxiii , de passione Domini xiv, cap. 6.)

( 155) Dan judicabit populum suum, sicut et alia tribus Israel. ( Gen. xLix , 16. ) ( 134) Non deficiet, inquit, princeps de Judæ, neque duae de femoribus ejus , donec veniat cui repositum est : erit ea pectatio Gentium. Tamdiù, inquit , durabunt judaica et principes judæorum , donec ille venerit. ( S. Joannes Chrysost. in Genes. homil. LxvII n.° 2. )

( 155) Vade et congrega seniores Israel. (juxta 1 xx senatum filiorum Israel. ( Exod. iii, 16. ) ( 156) Et ait ( rex ) ad populum suum : Eccc populus filiorum Israel multus, et fortior nobis est. Venite sapienter opprimamus eum : ne fortè multiplicetur etc. ( Exod. 1 , 9 , 1 o.) ( 137 ) Tollite summam universæ cognationis filiorum Israel per cognationes et domos suas, et nomina singulorum ; quidquid sexûs est masculini à vigesimo anno , et supra omnium virorum fortium ex Israel ; et numerabitis eos per turmas suas, tu et Aaron. Eruntque vobiscum principes tribuum ac domorum in cognationibus suis, quorum ista sunt nomina. De Ruben Elisur filius Sedeur. . . . De Juda Naasson filius Aminadab . . . . De Nephtali Ahira filius Enam. Hi nobilissimi principes multitudinis, per tribus et cognationes suas , et capita exercitùs lsrael. ( Num. 1 , 2 et seq. ) ( 158) Voyez num. 11 , 5 et seq. ) . ( 159 ) Judices et magistratus constitues in omnibus portis tuis, quos Dominus Deus tuus dederit tibi, per singulas tribus tuas ; ut judicent populum justo judicio. ( Deuter. xvi , 18. ) ( 1 4o ) Et interim miserunt ad eos in terram Galaad Phinees filium Eleazari sacerdotis ; et decem principes cum eo, singu!os de singulis tribubus. ( Jos. xxii, 15, 14. ) (141) Cor meum dilexit principes Israel qui propriâ voluntate obtulistis vos discrimini. Bemedicite Domino, qui . . ... sedetis in judicio. ( Jud. y, 9 , ro.

( 142 ) Veneruntque viri Juda et unxerunt ibi David ut regnaret super domum Juda. ( 2 Reg. 11 , 4. ) • ( 143 ) Et venerunt universæ tribus Israel ad I)avid in Hebron, dicentes : Ecce nos os tuum et caro tua sumus. . . . . . . Venerunt quoque et seniores Israel ad regem in Hebron : et percussit cum iis , rex David foedus in Hcbron coram Domino : unxeruntque David in regem supcr Israel. ( 2 reg. v, 1 , 5. ) ( 1 44) Videns itaque populus quod poluisset eos audire, respondit ei dicens : quæ nobis pars in David ? vel quæ hæreditas in filio Isai. Vade in tabernacula tua Israel : nunc vide domum tuam David. Et abiit Israel in tabernacula sua. ( 4 reg. xii , 16.) ( 145) Auferam igitur regnum de manu filii ejus : et dabo tibi decem tribus. Filio autem ejus dabo tribum unam. ( 5 reg. xi , 55, 56. ) ( 146) Iratusque est Dominus vehementer Israeli , et abstulit eos à conspectu suo : et non remansit nisi tribus Juda tantummodò. ( 4 regxvii , 18. ) ( 1 47 ) Adduxit antem rex Assyriorum de Babylone, et de Cutha , et de Arath , et de Emath , et de Sepharnaim, et collocavit cos im civitatibus Samariæ pro filiis Israel : qui possiderunt Samariam, et habitaverunt in urbibus. ejus. ( 4 reg. xvii, 24) ( 1 48) Josephe antiq. judaiques liv. xi, chap, 5. ( 1 49) Voyez Daniel chap. xiii. ( 159 ) Indicavit mihi in toto orbe terraruw

« ElőzőTovább »