Oldalképek
PDF

etc.. 983. Perdibilem paupertatem quandoque {3};
auræ offerimus, 458. Paupgrtas tigta gau natur, IV, 475.
Paupertatem Judæi non laudant, ö0. Paupertatem justo-
rum magis diligit Deus, quam divitum munera, quæ de
rapinis sunt, ibid. Paupertate homines tentautur, ibid.
(Qui paupér est cum Ühristo, dives est, I, 29. Pauperem
egestas commendabiliorem nou facit, si inter sordes et ino-
oiam peccata non caveat, 498. Pauperibus dandum, non
ocupletibus, non superbis, 599. Res pauperum non est
tribúetula immoderaio judicio uon panperibus, 553. Sciat
episcopus quem curæ pauperum præfigiat, 264. Nonnulli
R';$; paululum tribuunt, ut amylius accipiant, ibid.
ion est parum, virum nobilem, potenjium in plateis vitare
comitatuim, et adhærere pauperibus, 597. Quæ utilitas est,
parietes fulgere geuuimis, et Christum in paupere faiwe pe-
ficlitari? 524. Páuperes mali et perversi, II, 300. Qui
beati appellentur, ibid. Pauperes Sanctorum locorum præ
cæteris adjuvabantur, 599. Pauperum ac divilum acceptio
damnatur, IV, 57. Fenerandum Christo in pauperibus,
946. Periçuluì est repetere a paupere, qui sólvendo noii
sit, 687. Pauperum res in suos usus convértere nefas est,
VII, 156. Qui dat pauperi. Deo fenerat, 638. Sangti pau-
peres, quorum mémifiit Paulus, qui? 577. Inter nobiles et
egenos, nulla distantia in rebus divinis, -*
1'avi'finius podagræ fervorem imitigat, II, 552.
Pacem quæfere non suflicit, nisi inveniam fugientemque
omni studio persequamur, I, 941. Pax ficta non aufera
quod bellum servavit, lI, 696. Sæpe perditur in pace, qu
um prælio servabatur, 45. Pax uuila. i£mpiis, IV, 683. Pace
impletur, qui contumeliis aflieitur, VI, 495. Quau) Paeeiu
miserit iii terrain Dominus, et quãudo tulerit? VII, 380.
in Pace quis moriatur, 202. Pax vera, quæ ? 24, 611. Pax
iuter præcipua Dei dona, 685. Qui Deum non recte quæ-
runt, pacem invenire non possunt, 775.
Peccare hominis est, iiisidias teudere, diaboli, II, 560.
Quotidie peccamus omnies, et in aliquo labimur, 408. Taum-
diu filii Dei manemus, quamdiu non peccamus, 522. Potest
homo non peccare, sivèlit, pro tetwpore, pro l9co quamdiu
intentus e$t animus, 785. Si paululuum quis declinaverit,
aut errandum illi est, aut in præceps cadenduum, 794. Cor-
ripiendi peccantes a sacerdotibus. 722. Aliud est cogita-
tiòne, aliud opere peccare, III, 470. Qui peccavit, et fecit
malum, umortuus est; in eo enim quod peccavit, staliim
mortuus est, 454. Nec sermone, nec opere peccandum,IV,
700. Facilitäs peccandi, et difficultas exeundi, a peccatis,
81. Levius malum est aperte peccare, quam simulare ei
fingere sanctitatem, 277. Malé credit, quicumque peccat,
V, 691. Qui peccat, ex diabolo natus est, 807. Omnis qui
peccat, amat tenebras, 424.
Peccator histrioni iii theatralibus scenis comparatiir, I,
195. Nec peccator desperet saluteum, nec justus de suâ
virtute securus sit, 912. Fracto navigio tabulaui, per quau
salvari potest, peccator retineat, 1087. Sæpe induratur
cor peccauoris. quia non statim percutiuur, et differtur diu
ad pœnam, 1084. Magua ira est, quaudo peccautibus non
irascitur Deus, 412. Multitudo peccantium scelus non iui-
guit, 542, 365. Non insultandum peccantibus, sed condo-
lendum, 579. Aliud est, peccatores a peccato, et iuiquitate
desistere; aliud ipsos périre in perpétuuum, II, 724. Pec-
cator ignorans cohtemplationem spiritualem, prohibet a
vera jucundilale cor suum, 302. Ira Dei est in peccatorem,
ut diebus ac noctibus opes congreget, et nequaquam eis
vtens, his relinquat qui in conspectu Dei justi sunt, 406.
Quia peccatores non statim arguuntur, atque corripiuntur
putant nequaquam futuruum esse judicium, et in scelere
perseveraut, 455.
Peccatorum remedium ex conversatione homa nascitur,
mon ex tuimenti et superflua dignitate, 470. Quanto serior
vindicta peccantium, tanto justior, IV, 1088. Peregrinum
et alienum a Deo est, munire peccantes, 583. Spes salutis
eorum in quo posita, '527. Culpas suas referunt in Deum,
757. Puniuntur , ne inultum peccatum cæteris noceat
exemplo, 957. Tormenta adhibentur eis, ut divino igne
purgeutur, 148. Interfectio eorum significat iram consum-
matam, 946, Sermo divinus cohortatur peccatores ad lì
uitentiain, 409. Per gradus pœnitentiæ de Moabitis fiunt
Israelitæ, 271. In dimidio diérum suorum moriuntur, 471.
Noxium est vivere cum peccatoribus, 95. Non temere in-
«dulgentia peccatoribus est pollicenda , V, 649. Tormenta,
et eorum remedia, 269. Uiiusquisque sibi parat supplicia,
duiu non vult errata corrigere? 156. Quid prodest pecca-
toribus, 525. Duo genera peccatorum, 990. Peccatorum
superbia, ibid. Peccatores a Deo separantur et dispergun-
tur, 824. Dignitas peccatoris majorem habet pœnaim, 184.
Non liberantur de gehennæ igiiibus meritis párentum, 158.
Domini propitiatione salvantiir, 529. In pecéatoris conver-
sione, quid fit? VI, 690. Wictiimæ Dei, conversio peccato-
rum est, 65. Peccatores de Ecclesia expelluntur, 484,
*.

Peccatores delicias præteritas vitæ austeritate comped-
sent, 180. Nec suflicit flere, et habitum lugentis assuiniere,
nisi sanctificeut jejunium, ibid. Ligat Deus pedes pecca-
torum, ne ab illo fugiant, 126. Patientia Dei eorum salutis
occasio. Quomodo eos percutit ad salutem, 129. Peccato-
rum justa ruina, 254. Cadentibus non insultandum, 454.
Causa redditur, $24.
Peccatum sul)stantiam non habet, I, 564, 622. Mors no-
stra peccatum est, 18. 0mne peccatum etiam in verbo
Qlioso reprehensione dignum est, 422. Peccatum originale,
182, 199. Nullus Christianoruiù est, qui nolit esse siné
peccato , 1052. Si in coelo peccatum fuit, quanto magis in
ύδ§. Ipsi peccati nostri accusatores simus, 608. Li-
erati a peccatis, Cliristi jolentiam probant, 413. Peccati
cessalio, virtutis principium est, 615. Ut peccata gertai
naut negligenliam, ita sollicitudo virtutes parit, ibid. Ad
§};;";;;';; exeusationes in peccalis, quæ prætenduntur,
45. Qui per scelera atque peccata egrëdiuntur de Eccle-
sia, plangendi sunt, 895. Quoiuodo exponuntur hæc verba,
Peccata patrum reddam in filios, 984. Peccata levia, et
ravia, II, 575. Subjacemus peccato, non vitio naturæ, sed
£agilitate, 780. 0iiii;ia simül peccata non possunt vitari.
792. Nulla est auima, quæ póssit esse sinè peccato, T9£.
Potest homo esse sinè Vitio, sed iion potest esse absque
peccato, 744. Qui cautus est, potest ad iempus vitare pec-
£ata,772. Soli Deo competit esse sine peccáto. 743. Pótest
Deus hominem servare sine peccato, 720. Superbia est,
E'ccata propriæ voluntatis referre ad Coaditoris injuriam,
773 Peccatum odoris est putidi; virtus spirat ungueiila,
III, 505. Propter uuuum peccatui multæ justitiæ pereunt,
468. Peccatuin fœtidissiüum est, IV, 236. Murus est divi-
dens Deum, et homines, 703. Niuniâ consuetudine in na-
turaIn vertitur, 656. Unusquisque peccatis suis venumda-
£ur, 575. Pro diversitate peccáti, ordo judicii disponitur,
248. Quot habemus peccátorum generã, tot judiciorutì
Jneremur seutentias, 508. Deus peccatis nostris non potest
lædi, 894. 0mnia nostra peccata palent oculis Dei , 777.
Nihil sic offendit Deum, quam post peccata, erecta cervix,
225. Qui nolunt peccata $ua cógnoscere, uiagis provocant
iram Dei, 836. Qui in peccato moritur, Deo perit, et oon
Subsistit, 774. Nou solvuntur peccata nostra, üisi de manu
Domini feceperimus ea, 486. 0mnis creátura condolet
Super peccalis hominum , 847. Peccata sunt varia, 262.
evia, et gravia quibus remediis purgantur, 830. Leviora
!avantur , gravia 'exuruntur, 66. Qüamdiu'minora suut,
Deus patienter agit, etc., 233. Non iùem est, solvi peccata.
atque dimitt*, 480. Qiiamvis grave sit peccatum , si quis
convertatur, potest sanari, qí Qui vóluut couverti, i)on
suo merito, sed Dei clementia cónservantur, 711. Itemis-
sio peccatorum, causa est consolationis, 479. Initium salu-
tis est, sua iiitelligere et flere peccata, 266. 865. 0mnia
remedia eorum de templo poscebantur, 988. Excusationes
in peccatis, verba sunt murìmurationis, 695. Difficile iuve-
nilur, qui non deprimatur vinculis peccati, 601. ünusquis-
que pro qualitate peccati ignem sibi succendit, 584. Quanto
£1'ebrior adimonitio, tanto majora contemnentium peccata,
1024. Peccatum mortem soiiat, V, 725. Peccata nostrâ
causa omnium malorum,55. Quo sensu Deus punit peccata
patrum in tertia et quarta generatione, 199, 224. Peccaia
non æqualia, contra quosdam et maxime Stoicos, 99. Pec-
cata levia pro necessitatibus carnis, 551. Mortui peccatis,
quomodo resurgunt, V, 456. Peccáti et virtutis éompara-
tio, 959. Inæqualia peçcata, 962. Peccata nostra aiìimis
nostris inscripta, 864. Peccata nostra ex nobis, bonitas n0-
stra ex Deo, 865. Peccata diversa, diversis rem, diis cu-
randa, 867. ûêëçíá quædam sanantur poa et nitro, quaedain
spiritu combustiouis et pœna. 867. Peccata sua duplicia
recipiunt quidaiu, quidam simplicia, 865. Peccati gradus
uatuor, VI, 228. Regna diaboli, diversa peccata , 647,
Ę I.ondus gravissimum, 818. Venæ sunt mortis,
55. Nihil diguum quod possit Deo oflerri pro peccato,505.
Pro pcccato sanguis proprius digne offertur', ibid. Alia
poscit, quæ dantibus jro$it, ut, éic., :i06. Secündum ordi-
nem peccatorum fit ordo poenarum, 457. Ad magna pec-
cala, uiagna est indiguatio, 127, §§. ôåùdè peccatum est
Qdisse corripienteui, maxime si amore córripiat, 292.
}raude peccatum est, non solum facere malum, sed et di-
igere, 296. Iniquitas et {√ in quo differant, 89.
eccatum, mors animæ, VII, 571. Dicitur corruptio ejus-
em . 684. Nullus est absque peccato parentum, δυ7.
upplicia eorum æterna, 6£i. Sententia' quorumdàm de
uppliciis peccatorum, iiiîîeêëåíèåííis et mentis, 572.
É'ü haereticorutm, peccata mentis, ibid. Parva peccata,
58. Necessitas dimittendi peccata, 141. Dimissio eoruiù
donatio dicitur, 758. Excusatio peccatorum damnalur, 66.
psus in peccatum priora fidei opera non perdit, si rever-
tatur ad illam, et ad antiquum studium, 421. Peccata et
delicta in quo differaut, ô71,

Dectoris cellarium quibns opibus locupletandum est, I,
688. Vulnus pectoris, commemoratione exulceratur, 595. •
Pectus thesaurus malarum cogitationum, II, 712.
Pectusculum et brachium victimarum, sacerdotibus se-
E' , I, 553. Pectusculum de sacrificiis cur sacerdoti-
s destinaturn, IV, 835.
Pecunia in quibus effundenda ? I, 701. Non accipiendâ
aliena pecunia ad distribuendum, 524. Dispensatio pecu-
niæ et cauta distribulio vocatur genus infidelitatis, 465.
Quo ostenditur, pecunias esse calcandas, 990. Pecuniæ
ante pedes apostolorum positæ ostendebant avaritiam esse
calcandam, 415. Argeutum secundum Græci sermonis am-
biguitatem, potest et pecunia transferri, III, 430. Pecunia
et argenlum idem, VII, 207.
Pecuniosi primitus dieti referuntur, qui plura habuerunt
peculia, id est, pecora, III, 450.
Pedes cujus et cur velent Seraphim, I, 51. Pedes apo-
stolorum cur laverit Christus? 512.
Pelagius, novus apostolus, orbi terrarum facienda et non
facienda deceruit, l, 1058. Falsa humilitas ejusdem, ibid.
Minas intentabat Hieronymo, ne scriberet, 1039. Hæresis
Pelagii omnium hæreticorum venena complectitur, 1026.
Doctrina Pelagii, ramusculus est Origenis, 1050. Vicina est
errori Joviniani, ibid. Sola haeresis Pelagii publice erube-
scil loqui, 1058. Ejus silentia profert rabies discipulorum,
ibid. Senientiæ Pélagii inter $e repugnant, 1051. Pelagius
haeres Joviniani, II, 772 Pelagius tribuit omni homini,
quod Ariani Dei Filio non concedunt, 716. 0ratio Pelagii
plena tumore et superbia, 798. Louge superat arrogan-
tjam orationis Pharisæi, ibid. Hanc impugnat Hieronymus,
ibid. et seq. Pelagius hortatur mulieres, ut habeant scien-
tiam legis, 722. Earum voce et canticis delectatur, ibid.
Pelagius adulatur viduæ, 801. Ei tribuit , quod angeli
non audent usurpare, ibid. Liber Pelagii citatur ,
Pelagianorum secta tollebat orationem, jejunium et eon-
tinentiam, I, 1055. Pelagiani magnam partem Christiano-
rum excludunt a justitia, II, 721. Pelagiana gratia, ibid.
Pelagiani notantur, IV, 916 et 1014.
Pelliti populi, I, 553.
Pelusianus monachus Antonii, II, 51.
Pelusiacæ religionis pars cæpe, et crepitus ventris, IV,
544. Pelusiaca lens cur a poeta dicta, V, 554.
Pelusiouæ unde dicti, I, 523.
Pelusium appellatur robur Ægypti, V, 555. Habet por-
;;;;; tutissimuliì, ibid. Cur a poeta voeatur lens Pelusiaca,
tùtdl.
Penelopes pudicitia, Homeri carmen est, I, 511.
Pennæ veniorum, IV, 92.
„*;;; teuchi auctor Moses, Esdras instaurator creditur,
2

In Pentecoste non jejunandum, I, 184. Tempus Pente-
costes, tempus lætitiæ et victoriæ, VII, 541.
II**\*osognatvov, quid ? VII, 249.
Penuriæ timor, fit oceasio infidelitatis, I, 398.
Pepusa ignobilis Phrygiae vicus, unde Montani patriar-
chæ, I, 189.
1 Percussio Dei non tam poena est, quam emendatio, IV,
0 et seqq.
;?; natura, IV, 961. Perdix animal callidum, V,
782. Perdix animal salax , et impurum, T85. Perdix
symboluin diaboli, ibid. Perdix pullos suos æstu servat,
ibid. -
Perditionis vocabulum an semper significet abolitionem
in perpetuum, IV, 669.
Perditione sua fimulti non contenti, volunt plures mortis
habere participes, I, 539.
Perfectio hómifiis assequi non potest perfectionem Dei,
et Christi, I, 1055. Haec hominibus sola perfectio, si imper-
fectos se noverint, 1051. Rectius est ambulasse per plana,
quam ad altiora tendentem, in profundum iuferni cădere,
92. Quis se infamat, 190. Perfeetio non ex natura, sed ex
gratia venit, II, 780. H;ec genionstrat imperfeetos esse
ùui perfecti videntur, ibid. Via perfectionis juxta aposto-
lum Paulum, 707. Quomodo ad perfectionem divinus sermo
provocat, 715. Vera perfectio reservatur in cœlestibus,
708. Sola perfectio, et vera justitia, Dei tantum yjrtgtil)us
coaptanda, ibid. Perfectio non est in via, IV, 845. Perfe-
ctió in quò posita, V, 557. Gradus ad perfectionem, qui ?
:;88, 583. E\ hortatio ad perfectionem, 577. De duplici per-
festione loquitur Apostolus, ibid. Ad perfectionem conse-
quendam, quid faciéndum, VII, 148, 149.
Rudimërita militiæ perfectae, I, 796. Perfectum esse
molle, delinquere est, 54. Perfectus est, qui perfectum et
unum sequiiur Deum, II, 756. Perfectissima Deus præce-
pit, 754. `Quo sensu immaculgtus, perfectus fuit, qui am-
bulal)at in lege Domini, 797. Nulla creatura secundum ve-
ram cousulminatamque justitiatu po\est esse perfecta, 710.

Quod hodie perfectum quis putavit, dum ad meliora ex-
tenditur, cras imperfectum fuisse convincit, 708. Quod a
gehenna' liberat, `perfectum est, 579. Inter perfectos et
amore consummatos, magister et discipulus æquales sunt,
III, 385. Perfecti et incipientes in Ecclesia, qui? IV, 756.
Perfectum et imperfectum, VI, 215. In potestate nostra
$i; Tu velimus esse perfecti, VII, 148. Viri perfecti.
qui, 215.
Pergamenarum chartarnm momen unde, I, 18.
Pergamius, sublato S. Antonii corpore, volebat fabricare
martyrium, II, 52.
Pericles, quid fecit, amissis filiis, I, 534.
Perictio mater Platonis, II, 509. Hunc quomodo pro-
creavit, ibid.
Periculis plena sunt omnia, I, 954. Secnrius est perira
non posse, quam juxta periculum non perisse, 785. In
ericulo semper consistinus, IV, 84. Pericula clementia
ei vitamus, VI, 789. Quorum periculum est commune,
communis esse debet oratio, 598. Perire non licet propria
manu, 402.
Perjurii fœditas, V, 195. Perjurium et furtum quidam
parva putant crimina, sed perperaim, VI, 816.
Periosius, quid? VII, 723,
Peripatetici de fonte Aristotelis descendunt, I, 1026.
Hos ijipugnant, qui volunt passiones animi posse exstir
ari, ibid. Peripateticorum et Stoicorum contentio, 1041.
uxta Peripateticos impossibile est carere passionibus, II,
$i; His consentit auctoritas Scripturæ, ibid. Peripatetici,
, 737.
r';' et veterascere, quidam pro abolitione accipiunt,
„yerti, juvenilis et senilis multum distant inter se, VI

Permitti hominem sceleribus suis, grandis offensa est,
» • i v.
Perpetuum nihil in humanis rebus, V, 68 et seq.
Persæ ad orientem positi, IV, 568. Ante Cyrum ignobi-
les, 218. Urbes condiderunt Seleuciam, et Ctesiphontemu
f' Babylone, 174. Persæ ante Cyrum ignobiles, et nul-
ius fortitudinis, 552. Persæ gens fortissima, V, 309. Un-
guentis utuntur pro balneis, 697. Persarum regnum ri-
gidum et parcigris vjctus, 664 et seq. Regnum, quot annis
permanserit, 691. Regum series ac successio, 59 et 664
et 691. Reges quatuordecim, 664, 692, 1702. Persarum
reges, '\ clementes, qui crudeles, VI, 784. Persa-
£$ et Medorum unum post Cyri victoriam regnum ,
90.
Qui Persecutionem nom patiatur, nullus est Christianus,
1. 30. Persecutio commota in Christianos decimo Severi
Feííiíaíîåùò, ii, §îëî seq. Quarta post Nergueta per-
secutio , 857. Septima persecutio sub Decio, 905. Octava
persecutio sub Valeriano, et ûalieno, 907. Saeva persecu-
iio in Christianos, 3. Persecutio magna in Ægypto et The-
baide, 5. Voti tunc erat Cbristianis gladió percuti pro
Christo, ibid. Persecutio non ad negationem credentium,
sed ad probationem pertinet, et corónam, IV, 208. In tem-
pore persecutionis nguini credendum,903. Tempore per-
Secutionis in quo contidendurii, 855. Sancti in persecutione
fame interfecti, 785. Purgamur persecutionibus et angu-
stiis, 903. Persecutiones Ecclesiae a Nerone, usque ad
Maximinum, 953. Persecutiones Christianorum, IV, 285.
Persecutio fuit in toto orbe sub l)iocletiano et Maximiano,
V, 425. Persecutionis tempore multi e Christianis contra
Eἐclesiam pugnare compul$i, VI, 897. Persecutio Ecclesiæ
gravissima sub Valeriano, Decio et Maximiano, 549. Per-
secutiones pertulerunt Ecclesiæ Domini a gentilibus, et
ab Arianis hæreticis, 789. Persecutiones non sine Dei vo-
luntate, 408. Pers, cutio non timenda, VII, 62. Quid fa-
ciendum in persecutione , 6t. Persecutionis occasio, fit
Evangelii seminarium, ibid. Minus est Christum negare
in multis tribulationibus, quam ad primam persecutionem
corruere, 90. Multi patiuntur, et non sunt justi, 24.
Persecutoribus blandiendum, I, 650. Perseciitores non
timendi, IV, 595. Furor et crudelitas eorum, 285. Super-
bia dissipatâ, 595. 0mne eorum opprobrium pertransibit,
590. Quóniodo Doniinus liberat suós a persecutoribus, 858.
Persécutores in hoc sæculo a Deo puniti, VI, 923. Perse-
cutores Christianorum multo pejores hæretici, et Judæi
quam ethnici, 574 et seq. Persecutorum rabies et feritas,
841. Persecutorum supplicia, 826.
Perseus Andromedá'liberátor, VI, 394.
Persii versus citantur, I, 187, 653.
Persis et Cljaldaea gaiidént equitatn, IV, 926. Persidis
reges post Cyrum, V, 665, 601.
Personaruim mutatio prophctas reddit obscuros, IV. 2t 4
et seq. Personarum mutatio maxime in prophetis difficilem
intellectum facit, 902.
Perturbaliouum initia vocantur antepassiones, I, 506.
Perturbationes animi regere possumus, amputare non
ssumus, 989. Non vacet mens tua variis perturbationi-
us, 959. Si pectori insederint, deducunt ad maximum
delictum, ibid. Plnres inveniunlur extranei a perturbatio-
nibus animi, 110. Sententia Stoicorum et Peripaleticorum
de perturbationibus animi, 1041. Perturbationes quatuor,
quibns vexatur genus humanum, II, 746. Duæ præsentis,
et duæ futuri, ibid. Duæ sunt bonorum, duæ malorum, ibid.
Perturbationes animi quatuor, quatuor virtutum arbitrio
gubernandæ, V, 12. Perturbationes quatuor notantur in
homine, VI, 171. Nulla res ita inebriat, ut animi pertur-
batio, 175.
Perversitas numquam potest superare, quod rectum est,
, 121.
Perversus, nisi ante corrigatur, non poterit adornari,
III, 594.
Pestilentia indignationem Dei subsequitur, morbos aui-
morum creat, et regiones vastat, IV, 205. Pestilenlia sem-
per famem et penuriam sequitur, V, 158. 0b peccata n0-
stra nobis iminituitur, 55. Pestilentia, 212.
Pestilens homo universa populatur, V, 212.
Petesatus, quid? VI, 825.
In Petra serpentis vestigia non reperiunlur, I, 984. Pe-
træ qui sint? V, 852. Petra in bonam et malam partem
accipitur, IX, 568.
Petra, civitas Arabiæ, cognominata Jactael, a Syris di-
cta Recem, III, 239.
Petrus uxorem suam dimisit, et omnia quæ possidebat,
I, 798. Trinam negationem, trina confessione delevit, 460,
895. Pelrus Dei judicium prophetico spiritu annunliat, ut
poena duorum hominum sit doctrina multorum, 990. Laus
sanctæ humilitatis in Petro, 775. Quantæ fuit auctoritatis,
745. Causa prævaricationis illius, timor fuit Judæorum,
ibid. Bene sensit de abolitione legis Mosaicæ, ibid. Quo-
modo cogebat gentesjudaizare, 767. Petrus et Paulus Chri-
stiani exercitus duces, 205. 0ccisi a Nerone, 409. Locus
ejus sepulturæ, ibid. êáiííédèå Petri, 585. Cathedra Petri
consulenda, 58. Petrus princeps apostolorum, II, 279. Cur
inter duodecim unus eligitur. 279. Romanæ Ecclesiæ per
viginti quatuor annos præfuit, 661. Non fuit irreprehensi-
bilis, 718. Petrus totius orbis veneratione celebratur, 827.
Romanus episcopus super corpora SS. Petri et Pauli offert
sacrificia, 598. Èpistolæ Petri Catholicæ nominantur, 827.
Secunda a plerisque ejus esse negatur, ibid. Disputatio
Petri et Appionis ab Eusebio coarguta, 855. Petrus, et Ja-
cobus coluiiiìnae Ecclesiæ, VI, 554. Eorum auctoritas se-
quenda, ibid. Petri infidelitas onus grave, 556. Petrus ar-
dentissimæ fidei erat, VII, 107. Demonstratur effectibus,
ibid. Quare relictus tentátioni, ibid. Primus Antiochenæ
Ecclesiæ episcopus, Romam Sedem transtulit, 409. Petrus
ex Clemeníe habebat calvitiem in capite, 594 et seq. Fri-
vole defenditur a quibusdam in negatione Christi, 22ö.
Dictus est juxta quòsdam Barjonna, uon Barjona, 124. Hunc
Paulus vere increpavit, 755. Indissolubili argumento a B.
Paulo constrictus est, 411. Satanas et Petrus non eadem
sententia condemnantur, 2t. Dispensatoria fuit inter Pau-
lum et Petrum contentio, 406 et seq. Id pr9bat Hierony-
mus validis argumentis, 407 et seq. Petius Antiochiæ pri-
mus episcopus, 262.
Petrus Alexandrinus, I, 44, 954.
Phædonem libidini sérvientem Socrates in Academiam
transtulit, VI, 5.
hantasia in sacris num in bonam partem accipiatur,
VI, 651 et 652.
Pharam vicinus locus monti Sina, Vl, 657.
Pharao decem plagas, non quasi ab irato Deo, sed quasi
a patre commonente sustinuit, I, 1084. Im perversum egit
pœuitentiam, ibid. Per maria sola doceri potuit, timori
habendum eüm, cui etiam elementa serviunt, ibid. Pha-
rao apud Ægyptios nomen est regiæ potestatis, IV, 402.
In Tánis donius ejus regis, ibid. Disseruit Hieronymus post
apostolum Paulum de iiiduratione Pharaonis, 757. Pharao
ei Herodes perseculores masculi, 805. Pharaonis etymo-
logia, V, 341.
Phares Judæ filius, quid significat? I, 2ö6.
Pharisæorum zelo Christus crucifixus est, I, 707. Pha-
risæi in quo reponunt meditationem legis, 449. Pharisæi
justitia, fierit superbia, 897. Pharisæi cur divisi a Judæis,
II, 197. Nomen a dissidio susceperunt, ibid. Pharisæorum
supercilium, ibid. Pharisæi vócabantur divisi a p9pulo,
VII, 177. Pharisæi et Sadducæi inter se contrarii pari
meiite consentiunt ad tentandum Jesum, 180. Scribæ et
Pharisæi pecuniam Templi veriunt in féìeiìjìoìéì inen-
dacii, 242. Vitia eorum ad nos transierunt, 185. Pessima
Pharisæorum traditio, 111. Superstitio, 183.
Pharnabasius Alcibiadem interfici jussit, II, 311.
Phasiles aves lentis vaporibus coctæ, I, 424
Phatures Ægypti metropolis, V, 548.

Pheduth, redemptio, I, 64.
Phidonis filiæ, ut virginitatem servarent, in puteum se
præcipitaverunt, II, 307.
Philadelphia olim Amana vocata, VI, 572.
Philemon presbyter Ecclesiæ Romanæ, II, 909. Ad Phi-
lemonem Epistola Taudata, VI, 562. Pluilemòn Colossensis
tuit, VI, 749.
Philippi et Andreæ benevolentia, I, 890. Philippi aedi-
culæ, et cubicula quatuor virginum prophetarum, Caesa-
reæ videbantur, 696. Quatuor filiarum Philippi pudicitia,
prophetiæ gratiam consecuta est, 978. Philippi filiæ vir-
gines in Cæsarea, II, 501. Prophetasse referuntur, ibid.
Philippus et ejus filiæ ubi dormierunt, 883. Philippum,
quidam putaiitalo angelo fuisse raptum, IV, 754, 755.
Philippi, urbs Macedoniæ, VI, 695.
Philippus imperator primus de regibus Romanis Chri-
stianus fuit, Il, 895. A'quo fuit occisus, ibid.
Philippus rex Macedonum ab uxore sua expulsus, II
318, 869.
Philislaei alienigenæ dicuntur, IV, 182. Pro Philisthiim
semper alienigenas interpretati sunt LXX, 55. Philisuhiim
alienigenæ dicuntur nomine sibi proprio, VI, 250.
Philisthio mimographus, II, 514.
Philo appellatur Judæus Plalo, I, 428. Platonici sermonis
imitator, 120. Philo disertissimus Judæorum, II, 847.
Scripsit de vita Essænorum, 545. , Philonis amiciuiæ cum
Petro, 847. Philo Judæorum disertissimus diciuur, III, 1.
In libro Hebraicorum Nominum omiserat, ut Judæus no-
mina novi Testamenti, 3.
II £} Carneadis imagister de quibus scripsit historiam,
» * 9.
Philo episcopus et confessor visitatur ab Hilarione, II,
50. Ubi exsulabat, ibid.
Philosophia meditatio est mortis, I, 955. Stulta philoso-
luia habens martyres suos, 180. Philosophiæ tria genera,
1, §66. Aliæ scientiæ notantur partes ejusdem, ibid. \)e
philosophia opinio sapientium mundi, VII, 513.
Philosophi quidam oculos sibi effoderunt, I, 456. Au-
rum contempserunt mundi philosophi, 796. Dictum philo-
s0phi aurum proiiciendo in mare, ibid. Cujusdam philoso-
phi scientia, 266. Philosophus non intelligit, iuisi qui scit
dogmatum varietates, 400. Philosophi loca secreta et re-
mota habitaverunt, 540. Nostra congruunt cum philoso-
phis, 555. Philosophi, etsi omni studió veritatem quæsie-
rint, et sapientiam se comprehendere putaverint, ad veri-
tatis lumem pervenire nön potuerunt, II, 475. Suorum
dogmatum falsitales conantur asserere varietate ac multi-
plicatione sermonum, 499. Philosophi et oratores sibi
applauduiit, IV, 458. $aítiâ philosophorum, et vaticinia
diviuorum destructa in adventui Chrisii, 850. Philosophi
glarissimi habuerunt publice concubinas, 55. Philosophi et
Doctores multi cum suis sententiis notahtur, V, 150. Quas.
dam eorum sententias non probat Hieronymus, 10, 1 t. Er-
ror quorumdam, 88. Philosophorum, oratorum et poeta-
Tum consueuudo, VI, 224. Wamitas philosopliorum, Wll,
$: De nonnullis quid legitur, 545. Animales dicuntur,
Philostratus de quo plenissime scripsit, I, 271.
Philumen adjuvii Apellem in doctrina ejus dissemiuan-
da, I, 1052. -
Phinees virtus, zelus, II, 715.
Phocæi 'j; dicti, VII, 425.
Ęgis Galilææque vastitas, I, 758. Phoenices Syriæ
pars, 545.
Phœnictm antiquitates Hieronymus Ægyptius conscri-
psit, III, 126.
Phogor inlerpretatur ignominia, II, 272. Apud Hebraeos
est Priapus, ibid.
Photinus martyr, I, 428. Photinus, VII. 575. Ejus dogma
refutatum, 585. Photini hæresis unde refellitur, 575. Lo-
cus facit adversus illum, 614.
Adversus Phrygas opus insigne, II, 877. Phrygas uimi
dos omnes poetæ lacerant, VII, 416.
Phu;d, sive Phul Libya, IV, 816 et seq.
Phul rex Assyriorum sub Ozia rege Juda vastare cœpit
decem tribus Israel, IV, 6.
Phutensis regio, quas alias regiones continet, IV, 816.
Phylacteria quid sint, I, 267.
Physon amnis latissimus, I, 271.
Pierius presbyter, I, 429. Ejus expositio in Epistolam
ad Corinthios, 235. Pierius dictùs Origenes junior, II, 915.
Pietas in Deum culmen est virtutum et coronâ, I, 580.
Sola causa pietatis est, ubi carnis nulla nolitia est, II, 815.
Quæ crudelitas, pietas est, 176, 727, 957. Inter eruentos
Ę invenit locum pietas, 960. Pietas in filios, pietate in
eum superatur, 694.
- Pietatis maximum officium, II, 772. Tempns ofieadi est
in martyrio, cum pro Christi confessione rigidos nus pie-

[ocr errors]

tas oppugnat inimica, III, 411. Pietas et vera religio, via
regia est, IV, 674. Pietas, abominatio peccatori, VI, 295.
Pigmentorum multa genera uude dicuntur devehi? I,

vj'; cui debitori reddendum, W, 207. Pignus quid?
Pila prout primam, vel productam habet, vel brevem
diversa significat, VI, 686. Vas concavum, in quo frumen-
ta tunduutur, ibid.
Pilatus nolens tulit sententiam contra Dominum, II, 365.
Pileolum sacerdotale rotundum, I, 562. Quale pictum in
Ulyxi conspicimus, ibid
Pilum hasia Romana. I, 544.
Pindarus laudatur, I, 279. -
Pincernæ ministerium non vile putabatur officium apud
$uos, sed erat maximæ dignitatis apud barbaros, III,
365.
Pinnata domus, VI, 262.
Pipi, sive **. lectum pro πηγ, I, 15t.
Pinytus Cnossianorum episcopus, II, 869.
Pipizo, I, 112.
Piratæ redeunt post tergum inviti, II, 57.
Pireue mons, VII, 427.
Piscatio piscium, et piscatio hominum quid differanl ?
*•*

'Piíàtores hominum, qui? IV, 954.
Pisces in mare Mortuum illati, statim moriuntur, V, 595.
Piscium genera, quot? 595.
Pisciculi ducuntur pro summis deliciis, I, 525.
Piscina probatica, id est, pecualis, eleganter describi-
tur, III, 182.
Pisonis vitium, I, 413. Pisonum constantia in lamentis,
Pistacia quid, I, 532.
Piuuita quid, I, 251.
Pityus oppidulum ad extremum maris Pontici, I, 545.
Placare nolle, quem offenderis, grandis offensa est,
, 855.
Placere non debemus hominibus, sed Deo, I, 557. Plu-
res hoc ipso cupiunt placere, quod placere contemnunt,
110. Placendum est, si fieri potest, Deo pariter et homi-
nibns, VII, 384. Sin autem alteri, Deo imagis, quam homi-
nibus placere debemus, ibid. et 583.
Placentæ, sive crustulæ, chavonæ dicuntur, IV, 671.
Placentæ, vel crustulæ idolis offerri solitæ, VI, 29.
Plagæ quatuor mundi, V, 55.
Plagiatór, quis? I, 14.
Planctum quo sensu fratres Jerosolymæ fecerunt super
sú'', 181. Planctus super pœnitentibus dicitur,
891. Qui suiìt plangendi, vel non? 892.
Planetæ per septem lucernas in tabernaculo Mosis signi-
fieatae, I, 560.
Plangendum est in præsentiarum, ut postea saltare va-
leamus, illa saltatione, qua David saltavit ante arcam Tes-
tamenti, iII, 409.
Plantátiones peccatorum, V, 755.
Plasmatio, quid ? VII, 577.
Platonis peregrinatioiies, I, 270. 0pusculum, 555. Po-
litia Platonis, 415. Ejus ætas, 556.
Platonicorum sententia de origine animae, 948. Plato
prudentissimus philosophorum, II, 789. Ejus sententia de
diversitate ætatis, ibid. Habitavit in villa deserta et pesti-
lenti, quare? 558. Opiniones Platonis, 558. Fragmentum
Platonis mendacium docens, 474. Politia Platonis, 555.
Platonis Protagoram transtulit Tullius, 521. Platonici in
templorum locis, et Jorticibus versabantur, quare? 556.
Platò vix cognitus, VII, 487. Eius præceptum, 58. Plato-
nis et philosophorum (logma vulgatum, 9$. -
Plaustrum triturans, IV, 499 et seq. Plaustra ferrata ad
trituram, VI, 226.
Plausus. Si compositione verborum, vel instinctu dia-
boli, plausus populi excitaverimus, contra conscientiam
nostram scire nos arbitramur, de quo aliis potuimus per-
suadere, III, 411.
Plautus Conicos transtulit, etc , II, 597.
Plebs facile decipi potest, I, 265.
Plinii lenitas, I, 940. Plinius Secundus de qnibus disse-
ruit. II. 552. Plinius Secundus orator et philosophus, lli-
storiae Naturalis scriptor, IV, 657. Plinii liber trigesimus
septimus Nat. Hist. de gemmis disputat, V, 554.
Plumloum metallis adulteralis misceri solitum, ut a ma-
teria separetur aliena, IV, 890.
Pluvia illa optima est, quæ sensim descendit in terram,
I, 289. Pluviarum in Judæa sterilitas, IV, 560. Pluvia in
fine mensis Juuii, el in mense Julio non videtur in Judæa,
VI, 150, 272. Pluvia serotina agris Palæstinae maxiine
necessaria, 571. Pluvia temporanea Christus, 62.
Poa herba, V, 865.

Podagræ medicina, II, 532.
Podetes vestis sacerdótalis, I, 561. Poderes unde dicta,
« * * -
Pœna, yel praemium non est ex præjudicio Dei, sed ex
meritis singulorum IV, 24. Pœnâ æternæ pecçatorum
Jnde nascuntur, 550. Pœna consociat apud inferos, ibid.
Non potest humana fragilitas ferre sententiam de poenis et
earum mensura, 557. 0rdo et utilitas pœnarum ét pœni-
tentiæ fructus, 738. Tiuior pœnarum laudatur, 941. Uni-
y£fsa y{rna non videre Deum in sua majestate regnantem,
349. Quanto longior est Dei o])livio, tanto májor poenâ
peccati, 855. Per æs et ferrum magnitúdo poenæ moiistra-
tur, 577. Alterius poenae est auctor delicti, et alterius qui
ab auctore compulsus est, 255. Supputantur anni poenarüm
decem Jribuuni Judæ et Moab, 276. Pœnæ pro iiiodo gra-
duum, V, 950. Quidain dicunt' poenas impiórum non ésse
E£Tpetuas, 302. Sanctificatio Dei est pœna peccantium,
37. Separatio a Christi corpore poena perpetúa est, 142.
Signum misericordiæ, differre pœnam 'peêcati, 199.' Non
igsultandum his, qui Dei judicio pœnis traduntur, 110.
Poena prædicitur, ut quoni pudor non vincit, corrigant
supplicia, VII, 215. Pœnæ pérpetuae peccatorum, 65.
Pgni sermone corruptô juasi Phoeni appellantur,
IV, 1018. Pœnorum linguâ Hebraeae linguæ magna ex par-
te confinis, ibid.
1'genit?ntia secunda post naufragium est miseris tabula,
I, 985. Mors et vita sibi contraria,`copulantiir pœnitentia,
796. Corona pœnitentiae texitur de flòribus Sciipturarum,
899. Exemplum perfectæ pœnitentiæ, 460. Septuagie§
Septies deliuqugnti, si convertatur ad pœnitentiamj, pecca-
ta dqnantur, 897. Inter captivitatis miala et naufragia te-
nenda est tabula pœnitentiæ, 809. Numquam est sera pœ-
nitentia, 1092. Nec nobis pœnitentiae Subsidia blandiam-
tur, quæ sunt infelicium remedia, 507. Justi vocabulum
I'on amittit, qui per pœnitentiam semper resurgit, 897.
Totam poenitentiam peëcatoris ostendit Psalmus quihqua-
gesimus, 896. Pœuitentiam nonnulli non recipiuint, ì61.
I)um paucorum pœnitenlia exspectatur, nutritur quando-
que audacia perditorum, 555. Pœnitentos cœlestia re-
plent, gaudiis, 890. Pœnitentia imitatur baptismum, II,
750. Pœnitentiæ medicina proposita peccantibus, III, 444.
Deus non statim scelus hoimiiium ulciscitur, séd differt
poenam, dum exspectat poenitentiam, 455. Ad vocem epi-
scopi, sive presbyteri, per pœnitentiam consurgunt pecêa-
tores, 489. 0mnibus per pœnitentiam in integrum restitu-
tis, solus diabolus in suo perimanebit errore, 594. Pœni-
tentia laudatur invito Novátiano, IV, 527. Vulnerat, :;58.
Sine auxilio Dei non possumus pœnitentiam agere, 1066.
Per pœnitgutiam omiiis homo etiam impius potest salvari,
V, 595, 597, 398. Provocamur ad pœniteiitiam priorumì
peccatorum, 540 Anni centum viginti pœnitentiæ consti-
tuti ante diluvium, 679. Pœnitenti;e sigiia explicantur, VI,
324. Quod facit baptisma, hoc facit pœnitentia, 140, 156,
Locus aptus pœnitentiæ, et confessióni, templüm est, et
altare, 195. Continentia in operibus pœiiitentiæ requiritur
lamquam necessaria, ib. Poenitentia morti et inferis com-
parata, 282. Scriptura hortatur ad pœnitentiam, licet ve-
nia non detur omnibus, 191. Nemo sit securus de pœni-
tentia , 525. Pœnitentia nostra Deum mutat, 191. Aliorum
poena, alios ad pœuitentiam provocat, ö08. Magna insania,
nolle converti, dante Deo lorum pœnitentiae, 84. Paeni-
tentia ad salutem, VII, 171. Pœnitentiæ reformatio contra
Novatianos, 467.
Pœnitens quanto fœdior est, tanto pulchrior, I, 284.
Regins animuis non convenit sub habifu poeniténtis, 45,
Confiisio, quid meretnr pœnitentibus, II, 574. 0rdo pœ-
nitentium, 175. Fletus Ecclesiae pro pœnitentibus, ib. Pop-
nitentilitis aperiuntur fores Ecclesiæ, 249. Laicus poenitens
recipiiur per mauus impositionem, et invocationem Spi-
ritus sancti, 177. Libenter Deus suscipit pœnitentem, III,
462 Deus sus init poenitentes, modo revórtantur in plora-
tu, IV, 217 et 865. Victoria pœnitentibus conceditur, gra-
tia Domini, 592. Eorum lætitia in quo posita, ib. Sollici-
tudo veri pœuitentis quæ ? VI, 505 cl 577. Progressus
ejus, 597. Pœuitens gaudens patitur, modo veniam me-
reatur, 657. Intantum Deus recipit pœnitentes, ut vocet
eos nonulum suum, etc., 200. Eis respondet. 156. Debet
pœnitens multitudinem peceatorum multitudine exæquare
virtuti;n, 380. Christus quotidie suscitatur in pœnitenti-
bus, VII, 565.
Poet;e cujus iam versus, I, 261. Poetæ nonnulli natu
granles, 237. Ethnici poetae dicuum, 805. Poetarum non-
iiulla citautur, II, 258. Poetarum fabulæ jactant Virbium
ab Æsculapio suscitatum, !V. 552. Fabulae eorum et licen-
tia in a;is ventoruiw. 92 Poetarum fabulae, ridicula et por-
tentosa mendacia, VI, 288. Poetæ celelyres, 224 Poeta
gcnuilis furatus est senteiitiam Aii.os propletae, 290. Poeta
comicus, \ 11, iv).

Polemonem Xenocrates ex adolescente turpissimo red-
dit sapienlissimum, VI, 5. Polemon, VII, 485.
Polluere nomen Dei quinam dicantur, V, 525.
Polycarpi volumina non transtulit Hierónyuuus, I, 434.
Polycárpu§ auditor Joannis, Smyrnæ Episcöpus, II, 8öT.
Huic commendat Ignatius Antiochensem Ecclesiam, 88ä.
Polycrates septem propiuquos habuit episcopos, ii, 883.
Polygamia Veteris Testatúenti, I, 447.
Polymita vestis quæ ? I, 292.
Cn. Pompeius de Ponti Gentibus triumphavit, I, 428.
Cn. Pompeius Mutiaim habuit uxorem, II, 516. Multas ei
ræbet molestias, ib. Edoinita Hispania, quid fecit, 590.
ivitas Pompeiopolis dicta, 592. Cu. Pompeius primus Ju-
dæam subegit Romano iiiuperio, V, 599. Qua occasione
cepit Jerusalem, 50. Cn. Pompeius primus Judæam cepit
et Templum, VI, 896.
Ponticum mare, I, 915.
Pontifex Christi tális sit, ut qui religioni detrahunt, vitæ
ejus detrahere non jì'''' 425. Auctoritate summi
pontificis firmatus, liberius pro Christo et cQnfidentius ora
teserat, 557. Uxores pontificum dicuutur Ecclesiæ, 417.
In pontificis pectore, ei corde veritas, et doctrina debent
esse, VI, 54.
Póntificis Vet.Testam. privilegia, I, 537. Pontificis Vet.
Testam. vestes propriæ, 558. Epistola, sive libet de veste
pontificis ab Hiéroiiyino editus, V, 94. Pontificum dualitas
patiente Christo, religionis eorum scissum erroreum non-
strat, 109. Pontificum series post captivitateiu Babyloni-
cam secundum Eusebium, 682 et seqq.
Pontia insula, I, 695. Hanc nobilitavit exsilium Flaviæ
Domitillæ, ib.
M. Popilii Lenæ factum, V, 713.
Populi non semper lacué nütrieudi, II, 669. Populus Dei
ex ordine Vitæ intelligeudus, IV, 736. Quis populum Dei
dispergit, V, 582. Varii populi uotantur, 587.
Populi florem aqua mixtum qui biberit, filios generare
non posse scribitur, VI, 952. -
Pori gorporis, VII, 114.
Porphyrii málitia, I, 513. Porphyrius scripsit contra
Christiatios, cui responilerunt Methódius, etc., 427, 745.
Ejus objectio in Dei providentiam, 1056. Qui scripseruat
gQntra Porpbyr., 222. Porphyrius canis rabidus, II, 915.
{}; malitia, 596. Specialis hostis Claristi, 655. Accusat
Christum inconstantiæ, 761. Multa scripsit coutra Danie-
lem, ibid. Porphyrii calumnia, qua Evangelistas coargue-
bat, confulatur, 507. Porphyrii blaspluetuia, IV, 625.
Ejus caluiuuia, 55. Porphyriuium arguit Hier9nyuus, 402.
Porphyrius scripsit coiitrâ prophetám Danielem, V, 619.
Ejns impietas, qùæ ? ib. Eusebius Cæsariensis, Apollinaris,
£t Mgtliodius ei respQnderunt, ibid. Caluinuja fetunditur,
670. Refellitur, 654. Porphyrii expositio, 683. Judæorum,
et impii Porphyrii explaiaüo confutatur, 721. Porphyriu$
iu quo sceleratus, §}. 571. Apostolos accusat mendacii et
ficti dogmalis, ib. Blaspheumavit, umulta, 494. Huic Eusebius
Cæsariënsis respondit, ib. Obiectio 1'orphyrii, 575. Ca-
lumnia retunditür, 70. 0ptat Hieronymus impugnare Por-
v'E; 409. Blasphemat, ibid.
ortia uxor Bruti, II, 515. Sine eo vivere non potuit,
ib. Portia miuor quid dixisse narratur ? 315. Aequatur Bru-
to pudicitia, 519. -
ortæ mortis peccata, IV,544. Portæ justitiæ, ib. Portæ
singulæ ex propriis causis ducunt origiues nominum, V,
675. Porta locusjudicii ex more Judaico, et cur ? ib. Portæ
bonæ ac malæ, VI, 576. Porta piscium quae? 684. Duplices
portæ, mortis, et vitæ, 292. Virtutes portæ quæ ? ib. Porta
piscium Jerosolymæ, 684. In portis urbium judicia, 292.
Portio hæc nóstra est, præmiumque perpetuum, si hic
pro virtutibus laboremus, III, 402. Pars nostra est, ut in
nostro studio et labore læteuiur, 452.
Portuum utilitas, I, 627.
Possessio nostra spiritualis est, I, 116. Possessio in
alriis Domini certa, €t secura est, II, 766. Possessionum
emptione maturale est lætari, in venditione lugere, V,
69. Possessio terrena non est hominis rationalis, VI,
Possibilitas ubi aufertur, aufertur et vitium, II, 741.
Possibilia non facere, non est culpa imperantis, sed fra-
gilitas audientis, II, 762. Homini non est possibile quid-
quid voluerit, 720. De Possibili fit contentio inter Diodo-
rum, et Chrysippum, 701.
Quod Possidei uiiusquisque, plus laudat, I, 207. Non
sunt tua, quæ posside§, sed dispensatio tibi credita est,
524. Parva dimisimus, et grandia possidemus, 598. Quid
polentissimis miserrituum est, 544.
Postulatio impudens, quae ? IV, 835.
„'$uo *o , ύετα , cur hordeum habuerit adiunctum,
, • • 1 .
\'olentia omnis, ad iram Dui, favillæ et cineri compara-

vur,* IV, 246. Præsens Potentia, materia est futurorum
taraentorum, 452. Potentia Dei per parva auimalia osten-
sa in AEgypti plagis, VI, 198.

„yotesuu magnæ ad regendum tradita Ægyptus, V,

Potio cathartica, IV, 1017.
Potio de aialis granatis æstus stomachi fugare, et corru-
ptum ventrem saiiare dicitur, VI, 903.
Præcepta majorum liabeantur pro legibus apostolicis, I,
535. Præceptum poenam habet, nisi lial, II, 2j6. Non de-
beiuus tractare, quare Deus unumquidque præceperit, sed
quodcumque videmus esse mandatum, hoc pia mente im-
plere festinemus, III, 451. Præceptum Dei ia promissioue
juxta litteram, stare non potest, IV, 701. Praecepta alia
dantur ad spirituales, alia ad carmeos, VII, 549. Aliud est,
quod juxta imperium præcipitur, aliud quod juxta iudul-
gentiam, ib. -
Præceptores quinam eligendi, I, 682,
Præcinentes ad concitandas lacrymas ex more provinciæ
Israel, VI, 298.
Præconium felix, quod nulla totius vitæ sorde macula-
tur, I, 466.
Prædæ certus nnmerus Deo plerumque consecratus in
Vet. Testamento, VI, 490.
Prædestiuatioiiis materia, I, 458, 128. Prædestinatiouis
notio, VII, 556. In quo differt a proposito ? ibid.
Prædicator. Qui tàntum eo tempóre Dei verbum prædi-
cat, quo populus libenter ausculat, et secunda aspirat aura
ruinoris, sator negligens, et iguavus agricola est, III, i82.
Sapientium verba pungunt, non palpant, nec molli manu
attrectant lasciviam ; sed errantibus et tardis poenitentiæ
dolores, et vulnus infligunt, 499. Prædicatores et doctores
falsi, qui ? V, 412. Auditores praedicatorum, 403. Praedes-
tionis dignitás, suscipientis infamia non deturpetur, VII,
59. Rigida vita, et austera prædicatio, vitare debet aulas
regum, etc., 69. Quare piscalores imittuutur ad præùican-
dum ? 22.
Praedicandi munus periculosum, W, Tö2.
Præfectis Urbis magnum jus, I, 679
; Præfectura Urbana, I, 678.
Prægnantes mystice quid ? I, 860.
Prælati negligentes timeant, IV, 942. Prælati et pres-
byteri attente legant quæ dicuntur, V, 596.
Prælio navali dimicaturi quid faciunt, II, 39.
Præscientia. Ex præscieutia et prædestiuatione Dei,
am ea facta sunt, qüae futura sunt, III, 391. Non vollìt li-
erum arbitrium, sed causas ante præcedere imauit, quare
unumquodque sit factum, 453.
Praesentia exempla sunt futurorum, II, 566.
Praesidius diaconus, I, 654.
Præstigi;e theatrales, II, 795.
Præsumptio vana, quæ ? I, 530.
Pessimus est præceptor, 720, 994.
JPræteritum pro futúro prophetali consuetudine dicitur,
IV, 86. Praeteritorum bonòruiu recordatione mala præsea-
tia mitigari, Epicuri stulta sentenlia est, 475.
Prætextata uxor Hymetii morte punitur, quare? I, 685.
Ejusdem somnium per ordinem completur, ibid.
l'rætextali consùlis vita et fidis, I, 127. De eo quid
ementita est uxor. 181. Prætextatus consul, homo sacri-
$*, quid ludens solebat dicere pontifici Romano, II,
«).
Pratorum et feni penuria in Palæstina, IV, 542.
Preces sanctorum iræ Dei possunt resistere, IV, 894.
Preces murus pro salule populi opponendus, V, 12. Pre-
cil)us Dei ira retinetur, VI, 889.
Presbyteratum fugiens, dignior eo judicatur, I, 357.
Presbyteri officia et virtutes, I, 536. Presbyteri non
aevo, sed prudentia judicandi, 519. Qui vult exercere ofli-
cium presbyleri, vivat in urbibus et castellis, 522. Setwo
presbyteri, Scripturarum lectione condiuus sit, 2615. J\o-
mæ ad testimonium diaconi presbyler ordiaatur, 1084.
Ante Presbylerum sedere non licet monacho, 54. Ia Ec-
clesia Romæ Presbyteri sedent, stant diaconi, 1084. Pres-
byteri et diaconi mali et saeculares, 112. Unius ex ipsis
mores perversi describunlur, 112.
Presbyteri et episcopi quomodo differunt, IV, 58. Pres-
byteri merito et sapientia, non ætate eligendi, 48. Pres-
byteri mœchantes in capuivitale quinam juxta Hebræos,
1048. Presbyter idem qui episcopus,VII, 694. Ex consue-
tudine Ecclesiæ sul)jicitur episcopo, 695. Presbyterum
} posse esse digamum, 500. Vide Episcopus, Sacer-
tus.
Pressuræ apud incredulos pœnæ sunl, apud fideles glo-
ria et victoria, VII, 598.
Primi et extremi terræ, qui ? V, 782.
Priapus Hebræa lingua diciur Phogor. Vide Phogor, et
Beelphogor,

« ElőzőTovább »