Oldalképek
PDF

QUAE ET

TATIA NI

DICITUR

HARMONIA EVANGELIORUM

IN

LINGUAM LATINAM ET INDE ANTE ANNOS MILLE IN FRANCICAM

TRANSLATA

INDICEM TAM ANTIQUÆ QUAM HODIERNÆ DIVIDENDI SINGULA EVANGELIA METHODO

ACCOMMODATUM

ADDIDIT

J. A. SCHMELLER.

Č VIENNÆ.

APUD FR. BECK UNIVERSITATIS BIBLIOPOLAM.

1841.

1874, No.12, Kiinet Facendo

SEP 9 1898

(624)

STEPHANO ENDLICHER.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]

ersionis francicae partem illam, quae ex Evangelio secundum Matthaeum compilari potuerat, edidimus abhinc annos quatuordecim *). Sufficiebat in finem, quem tunc nobis proposueramus, illa sola particula.

Cedentes monitis amicissimisque adjuti curis viri non de uno solo doctrinae gepere insigniter meriti, cui volumen hocce quippe magna ex parte suum jure dicatur, damus, quod jam dare licet, opus integrum i. e. versionem utramque : francicam quidem, qualem e codice S. Galli anno 1827 a nobis transscriptam et anno 1832 ab amico D. A emilio Braun Gothano denuo collatam reservabamus.

Ipsam inter praecipuas linguae patriae antiquissimae reliquias recenseri, nemo est qui ignoret. Huic, ut et aliis id genus monumentis literariis, accidit, ut integra in uno solo codice manuscripto, scilicet illo Sangallensi, ad nostram aetatem pervenerit.

Nihil enim certi constat, quo deveperit alter quidam, qui olim extabat apud Bonaventuram Vulcanium Brugensem, prout ipse in libello »de literis et lingua Getarum" [Lugduni Bat. 1597 in 8o pag. 54. ] adjectis ex illo speciminibus aliquibus affirmat, cujus codicis quoque Joa. Isacius Pontanus in »Originum Francicarum" libro sexto [Hardervici 1616 in 4° pag. 588 – 597), ampliora addens specimina, mentionem facit **), quemque adhuc post annum 1653 oculis suis vidit Franciscus Junius Fr. f., rerum Germanicarum scrutator ille acerrimus. Nam quod inter codices ab eodem Jupio relictos in Bibliotheca Bodleiiana Oxoniensi hujus Harmoniae latino - francicae asservatur exemplum non est ipse antiquus Vulcanii codex, sed modernum tantummodo ejus apographon, a Juoio, dum inter vivos esset, cum commentariis suis prelo paratum ***).

*) In libello cui titulus: Evangelii secundum Matthaeum versio francica seculi IX., nec non go

thica seculi IV. quoad superest. Stôdgardi 1827. 8o. **) Quae idem Pontanus ibidem pag. 461 ad fidem libri cai titulus: „Instructions du Pere Chre

stien à ses enfans" (à Paris chez Guil. Morel anno 73] de libro memorat in bibliotheca Capituli Lingonensis (de Langres] extante, in altera facie latinam in altera francicam vulgarem translationem Concordiae Evangelistarum habente, missa facimus, nescientes utrum vere, ad quam quidem auctor alludit, de francica antiqua, scil. theotisca, versione sermo sit nec ne.

Nil tale nos quidem invenimus in Catalogo el. Gustavi Ha e nel plurimas Galliae (ut et Helvetiae, Belgii, Britanniae M., Hispaniae, Lusitaniae] Bibliothecas, nec tamen illam Lingonensis

Capituli, forsan pridem distractam, comprehendente (Lipsiae 1830. 4°]. ***) Id ita esse jam ex Wanleii Catalogo pag. 323 uti et ex Hickesii grammatica franco-theotisca

p. 6 poterat intelligi. Ne tamen quidquam dubii relinqueretur, literis adivimus clarissimum B. Bandinel Bibliothecae Bodleiianae Praefectum, cujus humanitate ejus rei prorsus certi facti sumus. Agglutinata est hujus apographi (chartacei in folio) paginae primae schedula, cui sequentia Junii manu inscripta habentur: „Tatiani Alexandrini Harmonia evangelica francico-latina, „pluribus in locis diligenter collata cum antiquissima quatuor Evangeliorum translatione anglo„saxonica et Vulphilae interpretatione gothica ex argenteo ut vocant codice deprompta.”

« ElőzőTovább »