Oldalképek
PDF
ePub

reatu suae praevaricationis obrutus, maturae suae A in eis fiat, sed totus paradisuserit a--nam in ratione divisionem in masculum et feminam est passus. Et adunationis hoe semper observari necessarium est, quoniam ille divinum modum multiplicationis suae ut quod inferius esse videtur, in id, quod superius, observare noluit, in pecorimam corruptibilemque ex hoc est, melius moveatur, non autem quod melius masculo et femina numerositatem justo judicio re- est, in deterius transire, hoc est, redire in renovadactus est. Quae divisio in Christo Jesu ' adunatio- tione naturarum, alioquin adunatio non erit sed dinis sumpsit exordium, qui in se ipso humanae na- visio, vera sinit ratio, sicut * humanae naturae turae restaurationis exemplum veraciter ostendit, adunatio duplicis sexus divisionem in simplicitatem et futurae resurrectionis similitudinem praestitit. hominis revoeat, quia homo melior est quam sexus;

7. In ipsis, inquit, quae nunc circa eum, sectioni- masculus siquidem et femina non sunt nomina nabus non divisus. Sectiones dicit cirea hominem post turae, sed partitionis ejus per praevaricationem ; peccatum non solum divisionem in masculum et homo vero specialis ipsius naturae appellatio est feminam verum etiam in multiplices varietates qua- — an sic orbis terrarum et paradisus in unam illam litatum et quantitatum differentiarumque unius terram, quae altera species est sensibilis ereaturae, formae. Siquidem diversitas hominum a seipsis, qua in caelum et terram divisae, applicabuntur, ut ipsa uniuscujusque species ab aliis discernitur, et sta- B terra non solum varietate partium careat, sed etiam turae modus variatur, non ex natura proveniu •, in simplicitatem quandam naturae revocabitur, ut sed ex vitio, et diversitate locorum et temporum plus spiritualis quam corporalis esse credatur, qualis lerrarum, aquarum, aërum, escarum, ceterarumque futura esset, si homo non peccaret? Et intelligamus similium, in quibus nascuntur et nutriuntur. De di- quod dixit: non segregatam in eo, id est, homine. versitate morum cogitationumque superfluum est Nam in homine omnia adunantur secundum partium dicere, cum omnibus manifestum sit, ex divisione suarum, terrae videlicet *, differentiam; ut *, quemNaturae post peccatum iuilium sumpsisse. Propter admodum nulla partium diversitas in homine erit, ipsam, inquit, perfectam adunationem ad propriam quoniam nulla compositio in eo permanebit, ita rationem, per quam subsistit. Ac si diceret: ideo homo etiam terrena natura sibi copulabitur, ut unum in naturae suae divisionem non pateretur, si non eo et cum eo esse videatur. Ait enim : sed magis conpeccaret, quia perfectis * rationibus suis, in quibus gregatam , quatenus nullam ulla * partium ejus secundum imaginem Dei conditus est, primordiali- subductiouem, hoc est, separationem patiatur. Ubi hus videlicet causis *, in quibus subsistit, insepa- quippe vera est simplicitas, ibi nullius subductionis, rabiliter adhaereret, si sponte sua ab eis se ipsum id est *° segregationis, reperitur varietas. Cui sennon evelleret. Non enim in his, in quibus nunc vi- C sui sequentia favere apertissime ** videntur; sequidetmr esse homo, subsistit, sed in occultis naturae tur enim : inde caelum et terram adjungens per ipsam eausis, secundum quas primitus conditus est, et ad angelis vitae omnino secundum ** virtutem **, quanquas reversurus est, continetur, in quantum est. tum hominibus possibile est, similitudinem, unam

8. Et quoniam post adunationem hominis, hoc faceret ** inseparabilem ubique ** a seipsa sensibilem est, duplicis sexus in pristinam naturae unitatem, creaturam, non separatam in eo, videlicet homine; in qua neque masculus neque femina, sed simpliciter localiter omnino in spatiis, levi facto spiritu et nulla homo erat, confestim orbis terrarum adunatio ad gravitate corporali detento, neque ad caelos ascensione Paradisum sequetur * : deinde, inquit, Paradisum prohibito **, per ipsam ad haec perfectam animi orbemque terrarum per propriam sanctum conversa- àopzoriav b, hoc est, exorbitatem vel caecitatem , tionem adjungens, unam faceret terram non divisam sincere ad Deum pervenientis sapienter ad eum intenin eo secundum partium ejus differentiam, sed magis tione. Ubi datur intelligi, quod homo, quando revocongregatam, ut nulla partium ejus ullam patiatur cabitur in pristinam naturae suae gratiam, quam subductionem. Quae sententia valde obscura videtur. praevaricando deseruit, omnem sensibilem inferioNon enim facile patet, quid suadere velit, utrum _ rem se ** creaturam in unitatem sibi recolliget, orbis terrarum, dum omnes substantiae adunabun- P mirabili quadam divinae virtutis potentia, in restitur, paradiso copulabitur, ut nulla diversitas partium tutione ** hominis. Dum enim sincere, ut ipse ait,

[merged small][ocr errors]

N0TAE. a C ad marg. adscr. Glosa. Ilic ambiguum ponit, adunabuntur, ea ratione, qua sibimet similia coaptantur, utrum mutabitur orbis terrarum omnino in paradi- b C ad marg. adscr. aorosia interpretatur caecitas,

sam, sicut seaeus in hominem, ea ratione, qua infe- sed non illa quaeque privatio visionis dicitur, sed illa riora melioribus, absorbentur, an orbis terrarum et caligo, quae rebus visibilibus circumvolvitur, ut inparadisus in eandam veluti spiritualis terrae qualitatem tuentibus se apparere non possint.

&ορασίαν, hoc est, omnium creaturarum, quas omni- A bitror. Et finis, inquit, in omnibus his creatam nntuno superascendet, ignorantiam patietnr, ad ipsum ram non creatae per dilectionem unificans. 0 miraDeum perveuiens, ipsumque in omnibus contem- culum erga nos divinae clementiae; unum id ipsum. plans. Totus namque homo, ut ait ipse, levis spiri- que ostendet " secundum habitum gratiae totus homo uis futurus est, et nulla gravitate corporali in terra toto universaliter ambitus Deo, et factus. Omne siqui, detinebitur, neque ad caelos ascensione prohibe- dem Deus *, praeter similitudinem secundum essem. bitur. Deinde, inquit, intelligibilia et sensibilia tiam, et totum ipsum accipiens; ab ipso*,videlicet Dem, cum his copulans, hoc est, cum praedictis natura- Deum veluti ascensionis praemium ipsnm singularis. rum adunationibus, per ipsam ad ungelos scien- simum possessurus Deum, utpote finem eorum, quae tiae aequalitatem unificabit creaturam , simul moventur, motionis, et statum firmum immutabilemomnem creaturam non separatam in eo se- que eorum, quae feruntur in ipsum, et omnis finis, et cundum scientiam et ignorantiam, aequali sibi ad an- statuti, et legis, rationisque intellectusque, et naturae gelos indifferenter futura, rationum in his, quae sunt, finem acterminuminfinitum etinterminatum erisienlem, gnostica scientia, per quam ipsa verae sophiae infinita 9. Ad hoc igitur, quantum ex praedicti magistri donorum effusio superveniens, quantum fas est, pure _ sermonibus datur intelligi, inter primordiales rerum de cetero ipsam circa Deum et immediate dignis prae- P causas homo ad imaginem Dei factus est, ut in omstat incognitam et ininterpretabilem * notitiam. Hujus nis creatura et intelligibilis et sensibilis, ex quibus sententiae altitudo incomprehensibilis mihi videtur, veluti diversis *• extremitatibus composius unum et maxime ubi ait, secundum scientiam et ignoran- inseparabile fieret, et ut esset medietas atque “ tiam aequali sibi ad angelos gnostica scientia. Et me- adunatio omnium creaturarum. Non enim ulla crearito. In prioribus enim nil aliud videbatur suasisse, tura est, quae in homine intelligi non possit; unde nisi omnium rerum sensibilium et intelligibilium in etiam in sacris Scripturis omnis ereatura nominari unitatem quandam adunationem, ita ut nil separa- solet. In Evangelio siquidem scriptum est : Praebile, nil corporeum, nil varium in eis remaneat, sed dicate Evangelium omni creaturae; item in Apostolo: ut mirabili quadam regressione inferiora semper in Omnis creatura congemiscit et dolet ** usque adhuc. superiora transeant. Nunc vero dicere videtur, aduna- Et si non peccaret, non esset in eo divisio sexuum, tionem naturalium substantiarum * in intellectu so- sed solummodo homo esset; non separaretur in eo lummodo, non autem in ipsis rebus * esse, hoc est, orbis terrarum a Paradiso, sed omnis terrena nanon eas res, quae per generationem in diversa ge- tura in eo esset paradisus, hoc est, spiritualis terra mera, diversasque formas, infinitosque numeros juxta „ atque is conversatio; caelum et lerra in eo non seCreatoris providentiam, intelligibilem sensibilemve C gregarentur, uotus enim caelestis esset, et nil terreacceperunt varietatem. Non enim aliter adunationem num, nil grave, nil corporeum in eo appareret; escreatarum substantiarum in angelis esse intelligi- set enim et multiplicaretur in numerum, a conditore mus, nisi sola gnostica scientia, non autem ipsarum sui praefinitum, sicut angeli et sunt, et multiplicati rerum collectione in unum. Naturarum quippe omnium sunt; sensibilis natura ab intelligibili in eo non disconditarum rationes in semetipsis sub uno quodam creparet, totus enim esset intellectus, Creatori suo intelligenliae tenore cognoscunt, quemadmodum in semper et immutabiliter adhaerens, et nullo modo a quadam humana sapientissima * anima diversarum primordialibus suis causis, in quibus conditus est, artium una eademque et * inseparabilis cognitio est, recederet; omnis creatura, quae in eo condita est, ita ut ignorantia, sive in angelis— nam et eorum nullam divisionem in eo pateretur. Sed quoniam quosdam nondum omni purgatos ignorantia legimus primus homo in tali felicitate permanere neglexerat, — sive in hominibus, nullam segregationem rerum et ab ea superbiendo cecidit, et in infinitas parti faciat, scientia vero gnostica adunationis causa fiat. uiones varietatesque naturae humanae unitas disIntellectus enim rerum veraciter ipsae res sunt, di- persa est, divina clementia assumpsit **novum homicente sancto Dionysio: Cognitio eorum, quae sunt, ea p nem, in quo ipsa natura, quae in veteri homine disquae sunt, est; sed ipsas primordiales suas causas pertita est, ad pristinam unitatem revocaretur: in rationesque in adunationem quandam actione intel- mundo de mundo, hoc est, homo ex hominibus proligentiae, non autem re ipsa colligi. Werum prius- pter homines nasci constituit. Hinc idem Maxiquam ad hujus quaestionis theoriam perveniamus, mus : Quoniam itaque, inquit, maturaliter, ut creatus si de ea quid dicendum, praedictae adunationis re- est, circa immutabile proprium principium, dico autem rum secundum Maximum residua dicenda esse ar- Deum, homo non est motus; circa vero ea, quae su*

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

• A. ad marg. adscr. Hic approbare adunationem omnium non solum intelligentia, sed et reipsa futurum incipit.

ipso sunt, quorum ipse divinitus principari ordinatus A nec masculus nec femina est, quamvis in ipso sexu est, contra naturam volens insipienter est motus; ea in virili, in quo natus est ex virgine, et in quo passus adunationem separatorum data sibi naturali potentia, est, apparuit discipulis suis post resurrectionem, per generationem in ipsam adunandorum magis abu- ad confirmandam resurrectionis suae fidem. Non sus est separationem. Novantur naturae, et Deus homo enim aliter eum cognoscerent, si notam eis forfit, ut hominem perditum salvet; et in toto universa- mam non viderent; nondum siquidem " Spiritum sanliter naturae per seipsum, quae contra ncturam sunt, ctum pleniter * acceperunt *, qui eos docuit omfissuras adjungens, et universaliter eorum, quae par- mia Deinde post resurrectionem nostrum orbem teruita sunt, praemonstratas rationes, quibus ipsa segre- rarum paradiso in seipso copulavit *°. Nam ex morgatorum fieri consuevit adunatio, ostendens magnum tuis in paradisum rediens, in hoc orbe cum discipuconsilium implere Dei, et Patris in seipsum recapitu- lis suis conversatus est, ostendens eis manifeste, non lans omnia, id est, recolligens, quae in caelo sunt, et aliud esse paradisum praeter resurrectionis gloriam, quae in terra; in quo etiam creata sunt. Ipsa itaque * quae primum in eoapparuit, et quam omnibus fideliuniversaliter omnium ad seipsum adunatione, ex no- bus suis daturus est, docensque, nostrum orbem stra inchoans divisione * , fit perfectus homo, ex no- terrarum differentiam a ** paradiso juxta rationem bis, propter nos, secundum nos omnia nostra perfecta B naturae non habere a; non enim natura separantur, habens; non ex nuptiali consequentia ; per hoc osten- sed qualitatibus et ** quantitatibus, ceuerisque varietadens, ut arbitror, quomodo erat et alius modus pro- tibus, quae propter peccatum generale generalis hupagationis hominum in multitudinem Deo praecogni- manae naturae ad poenam ejus, immo etiam •* ad tus, si mandatum primus homo custodiret, inque pe- correctionem et exercitationem huic terrae liabitacudalitatem seipsum eo modo, qui est per abusionem, bili superaddita sunt : et quoniam una terra, dum propriis potentiis non dejiceret, in ipsam secundum * ad seipsam constituitur, inseparabilis est, ipsam masculum et feminam differentiam et divisionem * naturae rationem, in qua est, liberam divisione ** naturae retrusus. Cujus ut fieret, sicut dixi, homo secundum differentiam salvans; non enim mole ** non omnino indigebat, sine quibus autem esse for- vel spatiis discernitur paradisus ab isto habitabili tassis est possibile, haec in perpetuum non necesse ma- orbe terrarum, sed diversitate conversationis, diflenere; in Christo enim Jesu, inquit divinus Apostolus, rentiaque beatitudinis. Nam et primus homo, si non neque masculus est neque femina. peccaret, feliciter in orbe terrarum vivere posset, 10. Widesne, quantum divisionis humanae natu- quoniam una eademque ratio est in principalibus rae causam ad peccatum primi hominis referendam causis orbis terrarum et paradisi **. Quod apertissiesse inculcat? Sine quibus enim, inquit, esse for- C me ut in seipso Dominus is noster post resurrectiolassis est possibile *, haec in perpetuum non ne- nem manifestavit; simul enim et in paradiso erat, tesse manere. Ac si aperte diceret, quoniam, si ho- et in hac uerra et cum discipulis suis ** moratus mo non peccaret, absque divisione suae naturae est. permanere poterat. Non enim hoc ei ex natura M1. Non enim credendum est, aliunde venisse loaccessit, sed ex delicto contigit. Quae igitur ne- caliter, ut suis discipulis appareret, et aliorsum recessitas cogit, ut post adunationem naturae in pri- cessisse, quando *° non apparebat, qui post resurstinam sui dignitatem illa divisio permaneat ? Ut rectionem naturam locorum ac ** temporum non enim ante peccatum potuit ea carere, ita poterit solum divinitate, verum etiam humanitate fìierat post ejus redintegrationem aeternaliter permanere. supergressus. Spiritualia siquidem corpora loco temSed ne per singula ipsius persequar • sermones, in poreve ** coartari non facile crediderim, quemadquibusapertissime edocet adunationem totius creatu- modum neque qualitatibus, quantitatibusve, seu rae, quae in primo homine fieret, si non peccaret, in alicujus formae descriptionibus variari; simplicissiChristo resurgente ante omnes per omnia factam, mae enim naturae sunt. Quod maxime argumento pauca de pluribus praesentis disputationis gratia in- puri ignis colligitur, qui, dum per omnia sensibilis troducam. Primo igitur Dominum Jesum divisionem D mundi corpora diffunditur, tanuae subtilitatis est, ut naturae, id est, masculum et feminam in seipso nullo loco detineatur, et tamen in omnibtis operatioadunasse edocet; non enim in sexu corporeo, sed in nem suam manifestare dignoscitur. Sed uno eodemhomine tantum surrexit ex mortuis, in ipso enim que tempore, uno eodemque loco ad temptis eis **

[merged small][ocr errors][merged small]

• Cad marg. adscr. : Hic datur intelligi, aliud esse et condigntm sibi sensibilem, si non peccaret, creatiparadisum prae:er humanam naturam ante peccatum ram.

appareLat in ea forma, in qua passus fuerat, ut fi- A in Deum et in primordiales causas suas *, in qnibus

dem illorum nutriret, donec verae cognitionis viruutem *, qua postmodum perfusi * sunt, illuminarentur. Et peracto momentaneae apparitionis spatio, mox in * intellectualem invisibilemque spiritualis corporis &opxaiav, id est invisibilitatem, quae omne- tempus, ut praediximus, omnemque locum superat, redibat : vel quod credibilius esse videtur, nullo modo ex resurrectionis gloria loco, vel tempore, vel quantitate, qualitateverecedens, his siquidem omnibus spiritualia corpora carere, nemo qui dubitat *, in ea forma, qua mundoapparuit in mundo vivens, pro mundi salute post resurrectionem discipulis suis seipsum manifestabat. Non enim humana ratiocinatio praevalet, ubi divina potentia solum

modo pollet. Nam quod ipse ait : Ecce ego vobis- B

cum sum omnibus diebus usque ad consummationem seculi, satis ac plane indicat, ipsum non solum secun•lum verbum, quo omnia implet, et super omnia est, verum eliam secundum carnem, quam in unitatem suae substantiae vel personae accepit, et ex morluis suscitavit, et in Deum transmutavit, semper et ubique esse, non tamen localiter seu temporaliter, nec ullo modo circumscriptum. Mirabili siquidem et ineffabili modo et super omnes caelestes essentias, et cum Patre esl secundum humanitatem, quae WerboPatris adunata est, et Deus est, et ubique regit mundum, et diligentibus se, sive invisibiliter, sive visibiliter apparet, caelum non deserit et mundum regit, ad dextram Patris sedet, in summis omnia gubernans, humanae naturae salutem in imis ministrans. Noli C ergo in loco fingere Christi humanitatem, quae post resurrectionem translata est in divinitatem. Divinitas Christi in loco non esl; igitur neque ejus humanitas. Eodem modo sane intellige * de tempore, de qualitate, de quantitate *, de forma circumscripta. llis enim omnibus tota Christi humauitas, hoc est, corpus et anima et intellectus carere piissime crediur purissimeque intelligitur post resurrectionis palmam; et ad eamdem gloriam electos suos post catholicam resurrectionem ducturus, qui " unum in eo et cum eo futuri sunt. Christus igitur e1 in paradiso erat simul et in mundo, ostendens et mundi et paradisi unam rationem naturalem esse, in seipso uaumdum et paradisiim adunans. Non enim in mundo moles corporeas, spatiisque dislentas, multiplicesque diversarum partium ejus varietates vera ratio considerat et honorificat, sed naturales et primordiales iilius causas, in seipsis unilas atque pulcherrimas, in quas dum finis suus venerit, reversurus erit, et in eis aeternaliter mansurus. Non autem alium finem mundi hujus sensibilis * credimus esse futurum, nisi

naturaliter subsistit, reditum. 42. Etenim, ut ratio edocet *°, mundus iste in varias sensibilesque species, diversasque partium suarum multiplicitates non erumperet, si Deus casum et interitum primi hominis, unitatem suae naturae deserentis, non praevideret, ut saltem post ruinam suam de spiritualibus ad corporalia, de aeternis ad temporalia, de incorruptibilibus ad caduca, de summis ad ima, a spirituali homine in animalem, a simplici natura ad sexuum divisionem, ex angeliea dignitate et multiplieatione ad pecorinam contumeliosamque corruptibilemque secundum corpus generationem, suum miserabilem interitum tali poena admonitus cognosceret, el ad suae dignitatis pristinum statum poenitendo, superbiamque suam deponendo, divinasque leges, quas transgressus fuerat, implendo redire postularet. Non enim credendum est, divinissimam conditoris clementiam peccaulem hominem in hunc mundum retrusisse quasi quadam indignatione commotam *', aut quodam vindicandi motu cupidam **; his enim accidentibus divinam bonitatem carere vera ratio indicat: sed modo quodam ineffabilis doctrinae incomprehensibilisque misericordiaè, ut homo, qui liberae voluntatis arbitrio in suae naturae dignitate se custodire noluerat, conditoris sui gratiam suis poenis eruditus quaereret, et per eam divinis praeceptis obediens, quae prius superbiendo neglexerat, ad suum pristinum statum cautus providusque ** pristinae suae negligentiae superbique casus humilis atque memor rediret, unde iterum gratia ac libero suae voluntatis arbitrio custoditus ** non caderet, nec cadere vellet, nec posset. Sed redeamus in adunationem naturarum in Christo. Deinde, inquit praedictus magister, per assumptionem in caelum, profecto caelum unificavit ** et terram, et cum terreno huc corpore nobis connaturali, in spiritualem substantiam videlicet mutato, rediens in caelum, unam earistentem omnem sensibilem naturam manifestavit; deinde sensibilia et intelligibilia consequenter ** per omnes caelestes, divinosque, inlellectuales ordines transiens, cum anima et corpore, hoc est, perfecta nostra natura adunavit totius creaturae secundum principalissimam ejus rationem concursum in se ipso perfecte inseparabilem atque immobilem ostendens; et finis in omnibus his secundum intelligentiam humanitatis, hoc est, secundum ipsam humanitatem, apud ipsum fit *" Deum, apparens pro nobis, sicut scriptum est, vultui Dei et Patris, quantum homo, qui numquam ullo modo a Patre, quantum rerbum, potest recedere. Ac primum adunavit nos ** nobismet in seipso per ablationem secundum masculum et feminam

[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

differentiae, et pro viris et pro ' mulieribus, quibus Atinent,

divisionis maxime inspicitur modus, homines soluminodo proprieque vereque ostendit, mundam ferentes imaginem, quam nullo modo corruptionis notamina tangunt. Videsne, quantum aperte denuntiat, hominem ad imaginem et similitudinem Dei conditum sexus differentia omnino caruisse, et adhuc, quantum in eo imago et similitudo conditoris permanet, carere, ipsamque divisionem propter peccatum secundum corpus solummodo accidisse. Quamquam enim in anima spiritales sexus intelligantur *, voυς siquidem intellectus veluti quidam masculus in anima est, αποθασις vero, id est sensus, veluti quaedam fenuina, non tamen ibi cognoscimus naturae divortium, sed Christi et ecclesiae mysterium, uniusque intellectus ad Creatorem et ad creaturam contuitum. £t nobiscum, inquit, et propter nos simul omnem

creaturam per medietates veluti propriarum partium

ertrema comprehendens, et circa se ipsum insolubiliter paradisum orbemque terrarum conjunxit, caelum et terram, sensibilia et intelligibilia; corpus quippe, et sensum, et animam secundum nos habens et inteliectum, quibus quasi partibus per singula unicuique universaliter cognatum associans extremum, juxta prius redditum modum divinitus omnia in se ipsum * recapitulavit. 15. Wim verborum intentus * perspice; non enim vacant virtute. Corpus quippe, inquit, et * sensum et animam secundum nos habens, Christus videlicet, et intellectum. His enim veluti quattuor partibus

liumana natura constituitur *. Quas partes verus C

quippe homo Christus et assumpsit, et in seipso adunavit; homo siquidem perfectus factus est ". Nil enim hominis reliquit praeter peccatum, quod in unitatem substantiae suae non acciperet, inque semetipso non adunaret, hoc est, unum non faceret. Non enim in illo post resurrectionem quattuor sunt, sed unum; et non compositum unum, sed simpliciter unum corpus et sensus anima et intellectus. Quibus, inquit, quasi partibus, per singula unicuique unitersaliter cognatum associans extremum. Ac si aperte diceret: quoniam Christus quattuor humanae naturae partes accepit et in seipso adunavit, universam creaturam, hoc est, intellectualem et sensibilem assumpsisse, et in seipso adunasse manifestum est.

sibique invicem cog*ata sunt ; sursum vero versus alteram creaturae ol)tinent extremitauem omnes intellectuales esseutiae, quae inter se invicem simililer cognatae sunt. Singulis ergo partibus humanae naturae cognata extrema, hoc est, connaturales naturae in Christo sociatae sunt. Corpus siquidem accipiens , quartam veluti hominis partem, omnem corporalem creaturam sibi adjunxit. Sensum vero assumens, universam * sensibilem sensuque utentem sibimet copulavit. Quid de anima dicendum? Nonne in ea, quam accepit, non solum rationabilem animam, verum etiam * omnem vitam nutritivam et auctivam *° in se ipso associavit? De intellectu nemo sapientum ** dubitat ; humano enim intellectui, quem Christus assumpsit, omnes intellecuales essen

b tiae inseparabiliter adhaerent. Nonne plane vides,

omnem creaturam , intelligibiles dico sensibilesque mediasque naturas, in Christo adunatam? Quod breviter conclusit ** magister dicens : Unam subsistentem simul omnem creaturam, quasi aliquem hominem, partium suarum ad se invicem coitu completam ** ostendens, et ad seipsam intuentem per universitatis subsistentiam **; juxta unam et simplam 1* et indefinibilem ex eo **, quod non est deductionis, et indifferentem notitiam; per quam unam eandemque omnis creatura recipere potest causam penitus indiscretam. Hactenus a de divisionibus, deque adunationibus substantiarum venerabilem magistrum, Maximum dico, secuti, qnantum ad praesentis quaestionis attinet negotium, diximus. Et jam ad propositum, idest, adeam formam universalis naturae,quae et creaturetcreat, et in primordialibus causis constituta est, discutiendam, de hac enim in hoc " libro dicere proposuimus, si tibi videtur, redeundum. Disc. Videretur plane , si de quibusdam, quae in praedietis rationibus dicta sunt, quoniam multum mc movent, clarius explanares. MAG. Dic mihi, quae sunt illa, quae inter ea, quae a me dicta sunt, valde te movent, quorumque exolanationem luculentiorem poscere videris. 14. Disc. In divisionibus creatarum substantiarum secundum Maximum nihil me movet, vel ** valle mihi obscurum videtur seu ambiguum, praeter hominis divisionem in ** masculum et feminam, eamque non ex prima hominis conditione ad imaginem

Etenim in homine, quem totum accepit, umiversa D Dei, sed ex poena peccati processisse, iterumque

[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]
« ElőzőTovább »