Oldalképek
PDF
[ocr errors][ocr errors][merged small]

CAPITULUM PRIMUM.

Quomodo omnis divina illuminatio secundum bonHalem varie in praevisa proveniens mnnel simpla, et non Hoc solum sed et unificat illuminata.

Опте datum optimum, et опте donum perfectum, desursum est, descendens a Pâtre luminum*. Sed et omnis Paire moto manifesiationis lumiiium processio, in nos optime ac large proveniens, ilerum ut unifica \iiius restituens nos replet cl convertit ad fongreganlis Patris iinilalem et deiticam simplicilalem. Etenim ex ipso omnia, et in ¡psum ь ", ut divinum ait Verhum. Ergo " Jesu m invocantes Palernum lumen, quoil est quod verum est *', quod illuminai отпет hominem venienlein in muiidum '•c , per «juem ad principale lumen, Patrcm, accessum habui

C sumus, considerabimus, etprincipalcin et superprincipalem divini Patris claritaicui, quae angelorum nobis in figuralis symbolis manifestai bealissimas lerarchias **, immalerialibus et non tremenlibus mentis oculis recipientes ", iterum ex ipsa in simplum sinmi restituimur *' radium. Etenim neque ipse usqiiam unquam propria singulari и ni Ule desorilur; ad anagogicam vero el unificam coruni, quae provisa sunt, conteniperanliam optime et pulchrc mulliplicatur etproTenit, manelque" intra se munile, in incommulabili simililudine uniformiter fixus, et in se, quantum fas esi, respicientes proportionalilcr eis *' cxlendit et unificat secundum simplicem siti imitaient. Etenim neque possibilc est, aliter lucero nobis" divinum radium, nisi varietalesacrorum vela

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]

caelestium Ierarchiarum stipermunlana ¡miiaiione A el rolas qnasdam ¡gneas super caelum imaginemus, dignam judicans, et dictas ¡inmateriales lerarchias matcrialibus fignris et formalihus compositionibni varificans tradidit, ut proportionaliler nobis ipsis a sacratissimis formationibus in simplas et non fignralas aacendamus aliitudines cl simililudlnes, quoniam ñeque possibileesll noslro animo, ad immalerialemMllam ascenderécaelesliuin Ierarchiarum el5 imilalionemetcoulemplalionem, nisi ea.quae secundum ipMim est, material: maniiiluctioiie ulalur, visibiles «piidem formas invisibilis pulchriludinis imapinatioiics arbilrans, ctk scnsibiles suavitates figuras invisibilis distribution«, et immalerialis luculenliae imaginent maierialia lumina, el secundum inlellecinm contemplativae plenitudinis pervias » sacras disciplinas, et adunaii ad divina, el ordinati hábitos В sacras descriptiones. el omne, sic dicere, durum Loe

el tlironos materiales Divinitali ad recubitum necessaries, el equos quosdam multicolores, el armíferos arcliislrategos, el quaecunque alia «-x eloqnüí nobis sacre el formabililer " in varietale manifestalivornm symbolorum tradita sunt a. Etcniín val !e ariificialiterlheologia faclitiis sacris u formationibus in non figuratis inlelleclibus usa est, nostrum, ut dictum est, aninium revelans, et ipsi propria et connalurali reduclione providens , el ad ipsum refonuans anagogicas sarras " Scripluras. Si cui aulem videtur, sacras qiiidcm reeipi composiliones, tanquam siinpliciuni! ¡n seipsis ignolorunique nobis et inconlemplabilium subsistcnlium, inconvenientes vero aeslimat sanclorum iulcllcclnum in eloquiis

earum , quae hic sunt, disposilionum ordlnes; et Jesu participaiionis ipsam divinissimae eucharistiae assumplionem, et quaecunque alia caelesiihus quidem essentiis supermundane, nobis vero symboüee tradita sunt. Propier haue ergo nosiram • conrationabilcm theosin miserrcors perfection« principium.et caclestes lerarchias nobis manifeslans, el comminislram earum perficiens nosiram lerarchiam , ad viriui,mi nosiram similitudine deiformis suae * sanclificalionis , sensibilihus imaginibus snpercaelestes descripsit inlcllectus in sacroscriptis eloquiorum composilionibus , quatenus e nos reducerel • per sensibilia in iniellectnalia, et ex sacre figuratis1* symbolis in simplas caelestium Ierarchiarum summilaies.

CAPITULUM IL

Quam pit lire divina et cneleslia elinm per dtssimi'ia symbola manifeitantur.

Oportet ergo, ut aeslimo, primum exponerc, quam quidem esse speculalionem omnis lerarchiae "aostimamus ", el quid ipsius unaquaeque divinis profuii Jaudatoribus; deinde caclestes lerarchias laudare secundum ipsarum in eloquiis manifeslationcm , consequenlfbusquc his dicere, qualibns divinis formationibus caelestes figurant ordines cloqiiiorum sacrao deseripliones, el ad qualem oportet " ascenderé per formas verilalem» ut non et nos eodem modo mullís immiinde aesiimemus, caelesles et" deiformes ánimos mullipedes esse quosdam , el

angelienrum nominum thealrum : el debuisse ait iheologos ad corporcam facluram universaiiier ii¡corporalium venientes, propriis ea, et, quantum possibile, cognatis el reformare " el manifestare figurationibus ex '* apud nos preliosissimis et ¡mmalerialibiis " quoquomodo et supereminentibus essentiis< el" non cneleslibus et deiformibus simplicitalibas terrenas et" novissimas circumpositas multiformitates. Hoc quidem ct nostrum sublimius futnrum esset, el supermundanas manifeslationes non deduceret in" inconvenientes dissimililudines **. Hoc etiam in divinas illegitime " non injurian! faceret virilités, et acque nostrum non seduceret animuin ip immundas se inserenlem composiliones. Et forlassis cliam aestimabunlur supercaeleslia leoninis quilnsdam et equinis mulliludiniluis repleri , et niugiliva laudum oralione , el volalili angelorura

- principalu, etanimalibus aliis, el maleriis ignobilioribus, tanquam ad incousequens et ignobile el passibile reclusa describendo J* por omnia deformes clare manifeslalivorum eloquiorum simililudines. Sed verilatis, ut aestimo, inquisitio ostendit, eloquiorum sacraiissimam sapientiam b in animorurr. caelestium formationibus utrumque valde providisse, ¡la at nequc in divinas, sic " forsilan dicercl quis, injuriant faceret virtules, nequc nos in viles passibiliter infigcret imaginum bumilitalcs. Quia quidem enim pulcbre procuralae sunt infonnium formae, et

n figurac carentium fignris, non unam causam diceret **

multorum vultuum, ct ad bourn pccudalitatem , aut quis esse nosiram analogiam, non valeniein ¡minead '* Icoiium beslialem iniaginalionein formatos, diate in invisibifes extendi ronleniplationcs , el ct ad aquilarum curvo rostro speciem, aut ad vola- desiderantem proprias et connaturales reducuones, lilium tripartiiam alarum comroolionem cffiguraios, quae possibiles *» nobis formationcs praeieiidunl

VARIAE LECTIONES.

1 В qiioniamj impossible. * A non malerialem. » el om.A. * et om. A. A discursas. « »?»'r'"H

om. E. TA earum. «Au/ » A perdticeret. <° A sacris ftgurtttis. "Sic Elf; A aesiimemus. "SicAE;

Л oporteat. •* el om. H. "adorn. AH. "A formaliter. •• A sacris poeticis. "A sánelas. "A/or

.mare. ex om.A. •• E materialists. "В ex. "el om. BE. "in om. A. " Sic AE; Bll dissimulationa.

"A simul injuste. "A dum describunlur. "AE si sic forsilan; BH я forsilan. ** A dicei. passtbiles.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

iiiformium supernaluraUíimquc speculalioiium. Sed A siniililudines, non acslimo qiicmqiinm bene sapicii

lum conlratlicere. In *' qu'idem enim preliosioribus" sacris fornialionihus " conscquens esl el ** se'Juci auriformes quasilam »estimantes esse *' caelcstes cssenlias, el quosdam viros fulgureos, decora iudulos veslinienla, candido el ¡gnee ¡nnocueque resplendenles *', el quibusciinque alus similibus hnaginaiis fonnis ibeologia caelesies figuravil intellecius. Quod qnidem ne palcrcnlnr, qui nihil visibilibus bonis allins ¡nlelligunl, sanctorum ilieoiogoruni resliluliva gapienliaet *' ad indccorasdissiinilitudinesniirabiLlur descendit , non concedens maleiiale nostrum in lurpibusimaginibusmanens ••requ¡cscerc,,;purgans vero siirsum versus so auinianí ", et siiggerens dcforniitale composilionum, lanquam ñeque justo ñeque В vero probante esse, ñeque valdc malcrialibiis, quia sic lurpihiis si ni i lia secnnduin verilalera sunt supercaeleslia el divina speclacula. Sed ¡laque el hoc lnlelligere oportet, nihil eoruin quae sunt, ess« universaliler boni pariicipalionc privatum. Siquidetu, ul ebquioruni Veritas ait, omnia bona valde c. Est ergo ex omnibus ¡nlelligere bonas speculaiiones, el invisibil bus el inlcllcctualibus ex maicriis reformare ** dictas dissimiles siinilitudi .es : altero modo intellectual!! us babenlibus, quae sensibilibus aliter dbliibuta sunl. Elenim furor ¡rralionabilibiis qnidein ex passihili motu inest, el omni irraiionabiliiaU!" est replcltis furibundos connu motus. Se.l intelleclualibus altem modo oportet iraseibile intelligere, declarans, ul aestimo, connu virilem raiionabilila

quia el hoc myslicis cloquiis est dcceiilissimum.per iiicomprebensibilia el' divina aenigniaia oecultarc, et inviam niuliis poneré sacrant abditamque supermundanorum intcllectuum verilalcm. Est enim non cninis sucer , neque omnium, ul eloquia aiunt, scienlia !l. Si autem deformes ¡niaginiini descri. ptione * causas aeslimaverit qnis dt-boneslari *, dicens referri sie lurpes fornialiones deiformibns ol v sanclissiinis disposilionibus, sullicii ad eum" diecre, quomodo duplex est sanetae manifcstalionis mmlus , uniis quidem quasi consequens, propter similes provenicnliuni e sacrarum figura rum imagines, aller vero propter dissimiles forma nun facturar, in omiiino iiiconscqueiis el indecorum formaius. It.i(|iie coleii'lam superessentialis Osap-¿íuc T beaiiludinem maiiifeslaiivoruiii cloquiorum myslicae tradiiio.es aliqnando quidein ut rationem el intcllcctum ct essenlianí laudan!, divinam ralionalitatem * el sapientiam ejus declarantes , el vero existentem siibsislenliam , el eoruin , quae sunt, siibsisleniiac causam vcrani, el quasi lumen earn reformant \ et vilain vocanl, laniis niirabilibus reformaiionihus gloriosioribus qnidem exislenlibus '*, et materiales formuliones excellerc quoquomodo " probnlis, deficienlibiis et sic lliearchica '• ad veritatem siiuilitudine. Esl enim super oiuncm essentiain et vilam, millo qnidem " ipsam luininc cbaracterizanle , ornnique rationc ct inlellectii simililiidine ipsius incomparabililer derelielis. Aliqnando

vero dissimilibusmanifeslalioiiibus abipsis eloquiis ь С tern el immiicm " quielcm ¡n divinis el immulabili

bus fundamcnlis. Eodcm nodo concupiscenliam quidein esse diciniiis in ¡rralionabilibiis ¡ncoiisultain qiiandam el malerialem ex uaiurali motu aut coiisucliidinc in mulabilibus inconlinenter ingcniíam passibilitatcm, et ¡rralionabilcm corporalis voluplatis conlinuilalcm, simul oninc animal conipelleniis in secundum sensum concupiscibile. Cum vero dissimiles simililudines intcllecliialibus circuiiiponentes, concupiscenliam eis circumformenius ", ainoreui divinum ipsam ¡nlelligere oportet super rationem et " inlellcclum inimaicrialiialis, el Inflexibile el non indigens desiderium superesseniialilcr castae el iinpassibilis conlcmplalionis, el ad illam puram ct sublimissimam rlarilalem, el invisibilem el forniifi

siipcrmundane laudainr, earn invisibilem, el infinitam , incomprehensibilemque '* vocantibus, ct ea '*, ex quibus, non quid est, sed quid non est, significatur. Hoc enim, ul aeslimo, poientius est in ipsa, qiioiiiam quidem, ut occulta el sacerdolalis traditio subintro lnxii , non esse secundum quid coruin quae sunt, cam veré dicinius ••; ignoramus aulem supcrcssenlialem ipsius el invisibilem et ineffabilem infinalilatem. Si igitur depulsiones " in riivinis verae, intentioncs " vero incompaclae, obscuritali arcanorum magis apta est per dissimiles refornialiones ■• manifestatio. Et nunc ilaque non lurpes replenl caelesies ornalus eloquiorum sacrae rfescriptiones, dissimilibiis eos formarum facturis

inanifesiantes, el per bas oslendenles malerialibus D cam pulcbritudiiiem aelcrnae vere ct invisibilis sosimul omnibus siipcrmiindalium " excellence. Quia ciciatis, el veluti " poteniiam excipit quidem in vero et nostrum aniinum reducunt magis dissimiles sufficient el in conversibili, el a nullo alffigi valenle *»

VAR1AE LECTIONES.

'efom. A. * E descriptionis. • A inlionetlum. * A ac. 'A hunt. * A pervenienliam. 'ВЕП t. e. dhinitatis. ■ Sic AE; RH rationnbilem. 'A formant. '• A formationibus cuhtioribus manailibus. "BH quomodo. "A divina. •* A lumine ipsa, ,v A et incomprelicnsibilem. "A quae. "A didicimus. "A negaliones. '• A nffirmaliones. "A formations. "Uli lupermundialium. "Pro In A Per. "A preciosiores. «• A sacras fornialiones. ** et от А. *• esse от. А. *• candidum el igneum iiinocue respergentes. "et от. A. M A remanent. ** A quiescere. "A fereiis. "A animae. "A ex malerialibus formare. "A ornáis irrationabilitatis. >v A immanent. circumformamus." el от. А. ■" vcluli от. В. '» A a millo affligitur virtiitc.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][merged small]

(¡inibtis reformant*1, secundum dietas causas. Non eiiiin forlassis aeque non" nos in qnaesliouem quidein exindigenlia, inanagogen quoque"perdiligeiitcm divinorum scrulalionem venireiniis, nisi deformilas nos extorqueret manifeslaloriae angelorum reformaiionis*1, non sinens nostrum animiim remitiere indissimihbus formarum facluris, sed luclauieio negare materiales passibililales, cl assuescciiiem pure extendi per visibilia in supermundanas aliiludlnes.

Tanta quidem a nobis dicta sunt prnplcr materiales et inconvenientes divinorum eloquiorum angelicarum" iinaginum descriptiones. Deinde aulem segregare "' oportet, quid ipsam quidem esse lerarchiam

babel, el possibile esl per eas rcduci ad immateriales ,{ aestimemus ", quidvc ipsa Ierarcbia prosit" lerar

prhnas formas dissimiliter, ill dictum est, similiiu

«iiuibiis accoplis7, et eisdem « non siniiliter, compacte

aulem el pulclirc intellectualibusque el sensibilibus

piopriclalibns dt finilis. Ilace myslicps tlieologns in

venicmus non solum cacleslium dispositionum dc

claratioi ilius mirabiliter eircumfoniiaiilcs, sed et8

ipsis aliqiiando thearcliicis10 manifcsialionibus. El

aliquand.i quidem ipsam ex luminibiis preliosis lau

daut, ut sniem juslitiae, ut slellam maluiinam, in

aninium sánele orlen lern, et ul lumen incircumve

lale" et intellcclualiier1» rcsplcndens« : aliquando

vero ex mediis, ul ignem innocue splendenjem, ut

aquam vilalis pleniluilinis datrlcem, el symbolice

tüceiiduin , in venlrem siibeunlem , fluminaque re

cbiam sorlienlibus,s. Dux vero sil serinonis Christus, si quidem mihi fas dicere, meus, tolius Ierarchicae manifestalionis inspiralio. Tu vero, о puer, secundum sanctam nostrae sacerdotalis Iradilionis legislalloucm, ipse sánele et decenier ausculta mirabiliter dietorum, divinus in Deo el" in doctrina factus, el secreto animi, quae sánela sunt, eireumiegens eximmiinda multiiudinc, tanquamiiniformia cusiodi. Non eiiim fas, ul eloquia aiunl, in porcos projiccre invisibilium margaritarum inconfusum ellticiformem beneficumque ornatum »,

CAPITULU.VI Hi.

Quid sit*" Ierarchia, et quae per lerarchiam militai.

rfiindanlem, immensurabililer rcfluenlia: aliqiiando Est quidém Ierarcbia secundum me ordo divinus,

[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

radii , el indita quidem clarilale * sacre repleta, A doctrina per inspecloriim sacrorum scienliam. Non

"ergo unusquisque lerarcliicae dispositionis ordo secundum propriam analogiam reilucitur ad divinam cooperalionem, illa perliciens gratia cl Deo dala virlutc,quae tliearcliiac" naturaliler el supen aturaliter imita sunt*1, el ab ea supcresscnlialiler acia , el ad pnsslbilern Dciun diligenlium animorum imitalioncm ierarchice manifeslala.

CAP1TULUM IV. Quid signified angelorum cognominalio. Igilur lerarehia hac"quid sil", ulaeslimo.benc" a nobis definita, angelicam lerarcbiam *• eonseqnenler" latidandum ", el inhabiles *• ejus in eloqiiiis forma rum facturas •* siiperniundanis oculis ¡nlucndum'*, ut ascendamos ¡n deiformosissimaui eoium В simplicilalem per myslicas reformai iones •*, et siinul omnis ierarebicae scientiaeprincipiumlaudabiums in diviniiiis pracfala "religiositale el telelarchicis" graliarum aclionibus. Prímum si nuil omnium illud dicere verum, ut boiiitaie universali supercsseniialis thcarchia", eorum quae sunt, essentias substiluens, ad esse adduxil. Esl enim hoc omnium causae, et super omnia bonilalis proprium , ad communionem suam ea, quae sunt, vocare, ul unicuiquc corum, quae sunt, ex propria definilur analogía. Omnia igitur , quae sunt, participant providcnljani, ex superessentiali el causalissima diviniialc mananicni. Non enim forlassis cssent, nisi connu, quae sunt, essentiam ex principio assumèrent **. Exisienlia "gilur omnia esse ejus participant; esse enim

eamque iterum copióse in ea, quae scquuniiir, declaranlia, secundum divinas leges. Non euiin fas est sanctorum peiTecioribus aul sánele pcrfeciis, operari quid • omnino praeter proprias îclelarchias * ant sacras ordinalioncs; sed ñeque subsistere aliler, nisi * divinam ipsaui ' claritalcm appelant *, el ad ipsamsacre et decenier respicianl', et leformentur * secundum uniuscujusque sanclorum intcllcctunm analogiam. Nonne ergo lerarcbiam qui dîcil, sacram qunndam universaliter déclarai dispositionell! °,imaginem divinae speciosilatis in ord'mibus cl scienliis lerarchicis, propriae illuminalionis sacrificanlcui roysleria, et ad proprium principium, ni liccl, assimilalam? Est enim unicuique lerarcbiam sortienlium perfeclio, hoc est, secundum propriam analogiam in Dei imiialionem ascenderé , et omnium (livinius, ul cloquia aiunt, Dei coopcralorem fieri», el osicndere divinam in seipso actionem, secundum quod possibile est, relucenlcm; uipotc quoniam onlo Ierarcliiae est, quosdam quidem purgari, quosdani vero purgare; el quosdam quidem illuminari, quosdam vero 10 ¡Iluminare; et quosdam quidem l< perfid, quosdam vero perficere, unicuique deiforme adiinaiioni qualicuniiue modo. Divina beatitude, quantum in bominibns dicendum, pura quidem esl simul omni " dissimililudine, plena vero1' luminis aclerni, perfecta,el non indigens simul omnis perfeclionis, purganset illuminans et perficiens. Magisaulempurgalio sánela el illuininaiioel perfeclio super purgationem, super lumen, ante perfecta, per seipsam perfecta, per С 0П1|,ц1п1 est super esse diviniias": viven lia aulem

seipsam perfeclionis principium, el omnis quidem lerarcbiae causa, omnisque sacri secundum supereminenlem excelsitudinem. Oportet ¡taque, ut aeslinio , purgandos quidem puros perfiei omnino, et omni liberari dissimilitudiuis confusione: illuminandos-vero repleri divini luminis ", ad conlemplativam liabiiudinem cl virtulcm in "castissimis mentis oculis renovando* : ex ¡mperfecio "reslaurandos participes fieri exidoruiomm sacrorum perfectivae scienliae : purgalorcs vero, magniludine " pnrgalionis alus Iradere propria castitale : illuminalores autem, ul luculenliores ánimos, el ad parlicipalionem luminis et dislribuiioncm proprie habenies, cl ditissiine sanctac repleli claritaiis", omnino suuui superexcellens lumen in eos, quidigni suntlumine, supervehere : perfectores vero, tanquam praeceplorcs perfe«Hivae iradiiionis, perficere perficiendos sacratissima

eadem super omnetn vilam vivifica virlute" : ralionalia'" et iulclleciualia cadera 3* super omnem et ralioncm et inicllectum per se perfecta el anteperfccla sapienlia i0. Clarumquc, quia circa earn iliac: essentiarum sunt, quaccunque innuinerabililcr ab ea acceperunt. Sanclac ergo caeleslium essentiarum dispesiliones super ea, quae tanlum sunt, cl irralionabiliter viventia , secunilum nos ralioiialia ierarebicae iraditionis participation' factae sunt. Invisibililer enim in divinam imiialionem scipsas reformantes , et ad ibearchicam simililudiiiem supermundane aspicicnles , et formare ** appeienles iniellcclualem suam speciem , copiosiorcs pulclire habent ad earn conimiiniones , adiendcntes quidem, sunt [omnem vilam. Ipsac ergo sunt primo el iiinumcrabililcr"], el semper ad summum, quantum fasv in confirmation»" divini cl inflexibilis amorisiiilcii

[ocr errors]
« ElőzőTovább »