Oldalképek
PDF
ePub
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

perfectum desursum esse descendens a Patre lumi- A ris nostri, quia si superstes ei fuerit vestra nobilitas,

inum, procul dubio donum sapientiæ diligimus divinitus tibi collatum. Praedicatur enim de te, et longe lateque diffunditur, quod sis sapiens et Deum timens. scrij)tum est enim : Principium sapientiæ timor I)omiini ( Prov. 1 ). Narratur etiam quod sis justiis quod congruit regiæ potestati, cunctisque judicibus, Jivina prædicante sapientia : Diligite justitiam qui judicatis terram (Sap. 1). Annuntiatur etiam a pluribns probis, permaxime a comministro et fratre verhotenus nostro, veslroqiie, et fratrum nostrorum regni vestri, Duziacensis synodi archepiscoporum et episcoporum legato, arehiépiscopo jam a nobis constitutoTuronensibus Actardo, quod sis amator, exaltator, et illustrator specialis in orbe terrarum , et permavimus ecclesiarum Dei : ita ut nullus sit epi$copns, nullumque monasterium in regno tuo, quód non auxeris rebus propriis, et restitueris suis

erplurimum, optaresque ferventer et desiderares Ë' principis apostolorum Petri primam , sedem exaltafo, honorare, multisque muneribus vicarium ejus, et clerum sibi commissum dilare, et ab omni}ius hostibus, prout posse et tempus dictaverit, defensare, Deumíque totis visceribus in hoc glorificare, monente proplieta ex persona Domini ; ô; glorificant me, gloriabor in eis (I Reg. 11). Qu^girca sa

ientia prëcellentem cum timore Dei, et diligentem justitiaih, et glorificantem Deum, quis non diligat? <juis non amijiat ? quis non desideret?. quis ngn &piet revera, sicut regem præcellentem, sicut justiuiam mollerantem. §icut `Deum glorificantem? In veritate credite nobis, quia tales virtutes sic d ligo in vobis, sicut animam meam. Scriptum est enim : Diliges proximum tuum sicut teipsum (Letit. xyiu). Et fateim intelligo proximum, quem constat, talibus virtutibus repletüm : et a die illa , qua vobis per praefatum fratrem nostrum mandavi fideles orationes èt certissimas amicitia, nunquam aliorsum declinavi. Et si quædam litteræ délatæ vobis sunt aliter se habentes in superficie, vel subreptæ, vel a nobis infirmantihus extórtæ, vel a qualibet persona confictæ, durius aut acrius mordaciter sonantes : id íámen nobis fixum s mper mansit in mente, quod vobis significavimus devote. Nec alienum judicavimus, júlicamus, et judicabimus. a. nostra commu: nione" mentis devotióne quem diligimus tota animi intentione, judicantes digium laude , prQpheta momente: Rectos decet laudáre (Psal. xxii). Quem profecto speramus, si nobis snperstes fuerit, nostris omnibus propinquis et amicis manum porrigere consolationis, inidolém et `fidem ejus cernentes in aflinitatem propinquorum nostri decessoris. Namque solet sępe utérque parens in prolem opprobria vel mtaledictâ congerere, quam optat sine crimine et laesione maneré. Cui simile solet saepe doctoribus et praedicatoribus contingere. Quapropter non adsonum, §ed oportet ad votum respicere. Præfatum vestrum denique legatum , sicut $ignificastis, et synodus et pleds expo§iulavit et Turonicus clerus, jam constiiuimus çardinalem metropolitanum et archiepiscopum Turonicæ provinciæ, per ferulam, pitacium, et 3nnulum, meciion per nostræ auctoritatis litterale decreuim. Sic uamen , ut Namneticæ ecclesiæ, cui fuerat destinatus : et cætera, ut in epistola, usque ad Caroli domum in perpetuum. Igitur ergo integra fide, et sincera mente, devotaque voluntate, ut fermo sit seeretior, et litteræ clandestinae, nullique nisi fidelissimis publicandae, vobis confiten;ur devovendo, et nouescimus allirniando, salva fidelitate imperalo

D

vita nobis comite, si dederit nobis quislibet multorum modiorum auri cumulum, nunquam acquiescomus, exposcemus, aut sponte suscipiemus alium ii, regnum et imperium Romanum, nisi teipsum. Quem

quia prædicaris sapientia et justitia, religione €t vir. tute, nobilitate el forma, videlicet prmdentia, tem. perantia, fortitudine atque pietate fefertus, si contigerit te imperatorem nostrum vivendo supergredi

té optamus ömnis clerus et plebs et nobiliías íôïí, orbis et urbis, non solum ducem et regem , patri$ium et imperatorem, sed in praesenti Ecclesia de. fensorem, et in æterna cum omnibus sanctis pa,. ticipem fore. De pontifice Laud*;nensi Hincmaro a præsulihus decem provinciarum deposito, et a metropolitano suo venerabili fratre Hincmaro archiepiscopo, reservato per omnia hujus primae sedis privilegii judicio, cumulata in synodalibus litteris', et præfati metropolitani, et vestris, nec non in libélió reclamationis cleri et plebis Lauduneusis, seu in libello cQntinenti seriein gestorum synodi, tanta dictu nefanda, tantaque exsecranda, Tel aiictorem suum, damnantia referuntur, ut ingredibilia ab igno. rantibus videantur. Sed de his nihil audemus júdicare, quod possit Nicæno congilio, et quinque éæte

rorum conciliorum regulis, vel decretis iiostrorum antecessorum obviare. At de his quod præfati canones et decreta decernunt, ipsique ciim ipsis una vobiscum congregati cum nostro spiritu similiter decernimus, et quod statuunt, statuimus; et quod judieant, judicamus. Nec in ullo deviantesa tenorecaiionico, servantes omnibus sua jura metropolitanis, et ut verbis loquainur beati papæ Leonis (epist. A ad episcopos Italiae): Aliter enim, inquit, nobis commissos regere nön possumus, nisi, hos qui sunt perditores éi perditi persequamur zelo Dominicæ filei, et a sani§ mentibus, ne pestis hæc latius divulgetur, severiuaue qua possumus abseindamus, et quę male pullulasse noscuntur, radicitus evellantur, et messenii Domini£am nulla zizania corrumpani (epist. 1 episcopis Campaniæ). Ita enim frucium liberem quíe siiiit sincera præstabunt, si ea quæ natam segeteiù enecare cousuerunt, diligentius* amputentur. Sed quia non satis idoiiea videntur et matura nostris, el huic sanctæ sedi condigna, donee ad hanc sanctissimam et apostolicam, quam appellavit , se.lem spatium habeat veniendi : ideo véiìiat, et ostensis sibi litteris, quas nobis misistis, et libello continenti seriem synodi, libellulo etiam cleri et plebis Laudunensis proclamationem, afferens te injuste damnatum: tunc electis judicibus, non lameii eo prius in gradu restituto, aut ex latere nostro directis legalis, cum auctoritate nostra refricentur quæ gesta sunt , et negotia in qua orta sunt provincia canonice terminentur. Quod si venire deirectaverit, clareat quod idem ipse dederit locum damnationis in semetipsum

nec sacer ordo differendo moram patiatur vel del Ê mentum. Qualiter autem, aut quoinodo, vel quando veniat, vel adducatur, seu interim custodiatur, præfato confratri nostro communi legato Actardo archiepiscopo vobis in mandatis et alia clandestina commisimus manifestanda. Sanctum apostolorum Petri et Pauli intercessione, nostraque supplicatione, et pro ordine nobis a Deo collalo, benedictionem mereamini, vitæ præsentis prosperitatem, regiam et imperialem dignitatem , iiostramque et bonorum omnium communionem et societatem. peccatorum omnium remissionem, et æternæ vitae gloriosissimam resurrectionis felicitatem. Amen.

()R130 RERUM QUÆ IN HOC TOM0 C0NTINENTUR.

J OANNES SCOTUS ERIGENA. Prolegowena. — De Joanne Sc to Erigena Covvrntatio - auctorae antmnvmo. Pars prior. — Cap. 1. — Ubi et quando natus sit Joanpes scouis i*rigena. Lar. 11. — Quae in Joaiiiie Scoto fuerint eruditio atque

liuterae et unde eas pcrceperit. 8 Cap. III. — Quae fuerii Scoti conditio apud Carolum Calvum. 1 s; Cap IV. — Quae gesserit Erigeria in illis theo'ogorurn controversiis, quarum particeps fuit. e-e CAp, W. — Cum de aliis quibusdam rebus quae praeterea

ad Scoti vitam illustrandam peruneaut, tum praecipue de
u'timis ipsius fatis. 42
CAP. \ I. — De illis Erigenae scriptis, quae adhuc a
n.,bis recensita non sunt. 47
Pars posterior.— ThoMAE GALAei pnAefAtio editioNis
qui titulus : Joannis Scoti Erigenae de divisione
Naturae libri quinque diu desiderati. Accedit ap-
pendiae ex Ambiguis S. Ma.rimi Graece et Latine,
0xonii, theatro Scheldoniano, anno mdclxxxi. 87
Testimonia aliquot veterum de Joanne Scoto Erigena. 90
C. B. Schluteri prAefAtio editiosis cui titulus :
Joannis Scoti Erigenae de divisione Naturae libri
quinque. Editio recognita et emendata. Accedunt
tredecim auctoris hymni ad Carolum Calvum er
palimpsestis Angeli Maii. Monasterii Guesimhalo-
rum typis et sumptibus librariae Asthendorffianae.
MDCccxxxviii. 402

EXP0SITI0NES JOANNISSCOTISUPER IERACHIAM
COEI.ESTEM S. DIONYSII. 126
Incipiunt expositiones. 126
CApitclum I {25
Capitulum II. 143;

CAPrruLUM III. — Quid sit ierarchia quae per ierarchiain
utilitas. 174
Capitulum VII. 176
Capitulum VIII. — De Dominationibus et Wirtutibus et
Potestatibus et de media earum ierarchia. 19$
CapituluM. IX. — De Principibus et Archangelis et
Angelis et de ultima eorum ierarchia. 218
Capitulum X. — Repetutio et anagoge angelicae ordina-
tionis. 225
Capitulum XI. — Quare omnes caelestes essenliae
commuuiter virtutes caelestes vocantur, hoc est, qnare
omnes caelestes animi uno vocabulo virtutum, quemad-
modum communi vocabulo angelorum appellantur. 228
CApitclUM XII. — Quare serundum homiues ierarchiae
angeli vocantur, id est, quare summi sacerdotes ecclesiae
terrenae ad huc angeli vocantur. 251
CAP tulum XIII. — Quare a Seraphim dicitur purga'us
fuisse proplieta Isaias.
Capriuium XIV.—Quid significat angelicus numerus. 250
Capitclum XV. — Quae sint formativae angelicarum
virtutuin imagines, et quae deinde, hoc est et reliqua. 25!
FXP0SITIiJNES SUPER IERARCHIAM ECULESIA

[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

Capitcltw VII —Qnod liberum vo'nnlatis arbitrium :rta-
ferandum sit inter bona quae Deus homini largitur, quam.
vis eo male utatur, Quae e$t causa peccati et peccatuin» 382
Capitulcw VIII. — De differentia inter hatìirìoìT
nis et liberum ejus arbitrium. 38$
. Capitulus IX. — De eo quod non proprie sed tempora-
lium rerum similitudine pràedicantur dé Deo praescientia
et praedestinario. 390
Capitulu m X. — De eo quod a contrario intelligenlum
sit, quando dicitur Deus praescire, aut praelestináre pec-
cala vel mortem, vel poenas hominum vel angelorum.'5);
Capitulum XI. — Quod divina humana qiie auctoritaie
£0mprobari possit, non esse Dei praedestinationem, nisi de
his qui praeparati sunt ad aeteriiam felicitatem. 597
!;apitulum XI!. — De difinitione praedestinationis. 401
C^piruu M XIII. — Quid potest cólligi 'ex praedictà
sancti Augustini senientia. 40t;
Gapitclvw XIV. — Testimonia sancti Angustiti simus
collecta, qnibus aperte cor.ficitur, non esse nisi unam prae-
de$inationem, eamque solummodoad sanctos pertineré. 408
|CAPiTUum XV. — Quo genere locutioniim' dicitur práe-
scire Deus peccata, cuiii nihil sunt, aut praedestimare
eorum supplicia, quae similiter nihil sunt. 412
CApituluM XVI. — De eo quod nulla natura naturam
£u'iit et nihil aliud esse poenas peccatorum, nisi peccata

[ocr errors]

'apituluw XVIII. — Quod error eorum qui aliter quam
I'atres sancti sentiunt dè praedestinatione'ex liberálium

disriplinarum ignorantia inolevit. 450
£arttulcm XIX. — De igne aeterno. 436
£pilogns. — De divina praedeslinatione. 458
D£ DIVISIONE NATUilAE.
Monitum ad lectorem. 430
I.ibrn pnimus. 441
Liber II. 523
Liber III. 619
Libera IV. 742
Liben V. 850
LIBER DE EGRESSU ET REGRESSU ANIMAE Al)

DEUM. (Fragmentum.) • 1025
V Ei\SI0 OPEltUM S. I)IONYSII AeneopagiA;
Testimonia. 102*;
Praefatio. ' 1023

LIBER PRIMUS. — DE CAELESTI IERARCHIA. 1055
Incipiunt capitula libri primi. 1055
Incipit liber de caelesti lerarchia. 1038
CApittlum primuw. — Quomodo omnis divina illuminalio
secundum bonitatem varie in praevisa proveniens manet
simpla, et non hoc solum sed et unificat illuminata. 1058
CapirUlUM II. — Quam pulchro divina et caelestia
etiam per dissimilia symbola manifestantur. 1039
CapituluM III. — Quid sit ierarchia et quae per
ierarchiam utilitas. 1044
CApitulum IV. — Quid significet angelorum cognomi-
ilatio. - 4036
CapituluM V. — Quare omnes caelestes essentiae
communiter angeli dicuntur. 1048
Capitclum VI. — Quae prima caelestium essentiarum
dispositio, quae media, quae ultima. 1049
Apituluwi VII.— De Séraphim et Cherubim et Thronis
et de prima eorum ierarchia. 1050
CAp tulum VIII. — De Dominationibns et Virtutibus
et Potestatibus et de media earum [erarchia 1055
Capitulus, IX. — De Principibus et Archangelis et de
ultima eorum lerarchia. 105;

[blocks in formation]
[ocr errors][merged small][ocr errors]

II. — Eidem. 1177
III. — Eidem. 1177
IV. — Eidem. 1177
V. — Dorotheo ministro. 1178
VI. — Sosipatro sacerdoti. 1179
VII. — Polyparco summo sacerdoti. 1179

VIII. — Demophilo therapeutae de propria mansuetu-
dim• et l.onitate. 1181
IX. — Tito pontifici interroganti per epistolam qnae
sapientiae domus quis crater et qui cibi et potus. Î'Χ
X. — Joanni Theologo apostolo et evangelistae deter-
minato in Pathmos insulam. 1195
J0ANNIS SCOTI VERSIO AMBIGUORUM SANCTI
MAXIMI. * M
Praefatio. 1194
CApitulum pnmum. — Ex sermone de hospitalitate in
hoc . Pario ul cooperatori, et non habeo quomodo fugiam
superventum, aut quomodo ion a Deo cadam, gravatus
pueris feripientibus aut detinentibus ia terram. 1 198
CAprruum II. — Ejusdem ex eodem sermone. In hoc :
Quae erga me sapientia et quod magnum mysterium ?
An vult pa* tem non esse Dei, et desursum fluentes et
men per dignitatem exaltati, et aecclesia contemplanies
despiciamus Creatorem in luctatione ac pugna, quae
contra corpus est, ad ipsum seumper aspiciendum et con-
juuctam infirmitatem nulrituram esse d gnitatis. 1 199
Capitulum III.—Ex eodem sermone. ln hoc : Dum etiam
a serpsa iwateries fert inordinatum veluti influxum. 1214
(.apitclum IV.—Ejus 'em ex se moue in Athanasium. In
hoc: Non enim habet quid altius quam omnino habet. 1216
CAprtclcM V. — Ejusdem ex epitaphio in sanctum
Athanasium. In hoc : Cui igitur licitum fuit, per ralionem
et contemplationem pertranseunti materiam et carnale
hoc, sive nimbum oportet dicere, sive velamen, cum Deo
fieri, et purissimo lumine teneri, quantum pcssibile est
humanae naturae, ascensione hinc et illwnc deiticalione,
de qua siucere philosopliari donatnr et super materialem

[ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

XIV. Ad Igualium ' episcopum Constantinopolita-
num. -
, XV. Allocutio papae Adriani ad concilium quod conve-
(nil contra Photium. 1278
XVI. Ad Hincmarum archiepiscopunu Ithemiensem. 1280
XVII. Ad Carolum Calvum regem. 1281
XVIII. Ad Ignatium arcliiepiscopum Constantinopoli-
tanum. 1282

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]
[ocr errors]
[ocr errors]
« ElőzőTovább »