Oldalképek
PDF

Filius nou esset; alioquin non in ipso conde- A meule seines eigenen Lebens begegnet >? ** Age ergo.

ret ». (a).

Si vero Erigena alus loéis ex cil. lib. Ill, p. '2 ¡5 seq. (111.18) S. Basilii verbis, qui(Homil. 8, in Gen.) dicil: i Divinum verbum natura est eoruin, quae facta sunt i : secundum scnsuin ibi memoralum assentiens contendit: < Deum creari in omnibus », sive < Deum esse in se, fieri in crea Iuris >, i,lern ut postea J. Taulerus, S. Suso mullique alii Paires lectioncm tanluin seqiiitur S. Johannis Tbeologi (Evangelisiae) e. 1. v. 3.4. aniiquam et admodum vulgaUm : i Quodcunque factum est, in ipso vita erat et vita eral lux hominum >. Similiter Suso, pag. 16»: « Alle Kreaturen nach ihrer inncblcibendcn AusgcOossenbeil sind ewiglich in dein Einen, nach Golt

eliam Erigenae indulgeauius, diccnli : < Dens esl in se, lit in crea tu ris», quum propter Paulinum ¡llud: < qui est per omnia et in omnibus », allerum ejusdem Aposloli : i Qui est supra omnia », nusqiiam neglexeril. (d) Poslremuni vero caveas, ne quaicrnarium naturae, quae dicitur, apud Erigenam ulpole formalem cum sánelo Ternario dogmatis, quem expressis verbis docet alque confirmai, ullo modo unum idemque esse existimes. Jam ipsiiis Erigenae declaralio de quarla et de prima natura, sive de natura non créala ñeque creante, et de natura non cíenla et creante, ulramqiie imam eandemqtie esse natiirain, (e) secundum diversnm respectum processiouis et redilus rerum, sic appel

lebender, Gotlwjssender, Gollwescnder Istigkeit, В laiam, salis demonsirat, hanc divisionem ex parte

wie das Evangelium in principio sagt : das worden ist, das ist in ihm ewiglich gewesen das Lehen ». (i) * Sane injiisium foret, propter haec et ejusniodi verba vel Susonem vel Erigenam pantbeismi acensare! Nonne etiam pictor, qui regis imaginent coloribus depiugit, quaerenli quid facial, respondet: Fit rex! Sic etiam S. Augustinus : « Crescat ergo Üeus, qui semper perfectas est, crescat in le. Quarto enim magis ¡ntelügis Deum, ei quanlo magig capis, videtur in te crescere Deus. Ipse aulein non crescil, sed semper perfeclus esl. luielligebas hcri modicum, inlelligis hodie amplius, inlelliges eras inulto ampliiis : lumen ipsuniDci crescil in le, itavelut Dens crescil, qui semper perfeclus inanct. Quemad

ul subjcclivam tanlum ei formalem acripiendam esse. Quod, quum Erigenae de Trinitate doctrina expósita fuerit, evidenlius etiam apparebit.

b. Simili modo aliquot alios operis de divisione locos, ubi de universal! rerum insiauratiotie in altem Christi ailvciitu futura et de ultimo judicio agi tur, minus allendenti et cogitalionum sérient, verboriimque vim negligenlius perpendenti pantheisnium sapere posse nou negamus. Verum tarnen mullo plures loci, qui conirarium aflirmant, et quinine ejusdein operis liber paene lotus prudenlem quemque leclorem omnino convincent, doctrinam de universal! rerum omnium per Deum in consuin

modum si cnrentiir cujusdam oculi ex prístina cae- ^ malione seculi absorplione, qua inlcrcal, non vero

gloriCcelur et magis salvelur с rea iura, a mente Erigenae prorsus aliénant fuisse. Expressis enim verbis non solum plures in aeterna beatitudine gradits jusloruni slaluil, (|) qui in Jesu pro сомни inerilis praevisi el praedeslinati, deineeps sine fine Deum videbunl, verum etiam cerium numerum singulari gratia in deificalionem supra отпет (Pag. XXI) naturalem virtulem elcctorum esse docel alque describit; ¡nie funeslum ¡Hum erroreiii, quo créala omnia in Deo pereunt et cum Deo uno supcrsliie confundunlur, ipse iiotniiiatim reprobalcl aspernatur. Jain

cítate, el ineiperet videro pauliduin lncis. et alia die plns videret et tenia die amplius : videtur illi lux crescere:lux tarnen perfecta est,sive ipse videat, sive non videat. Sic est el interior homo : proflcit quiJem in Deo el Deus in ¡Ho videtur crescere; ipse tarnen minuilur, ut a gloria sua décidai el in gloriara Dei surgai ». (e) Nee minus A. Günther in libro Thomas a Scrapulis p. 223: i Und was könnte diese Liebe andres sein, als jene, mit der sich Gott auch in der Kreatur liebt, weil er in ihr seinen ewigen Gedanken (Pag. XX) wiederfindet, in ihr einem Moot Cf. lib. H, p. 122 (II. 22) f Ad quid » eel., et p. 124 (II, 22) « Omnia igiliir» cet.

(b) Cf. Heinrich Suso't genannt Amandus Leben und Schrifien'von Melchior Diepenbrock. 2 Aufl. Regensburg. 1837.

(c) Cf. Gögler, Heilige Kunst der Hebräer. Vol. I. p. 36. Hera de Div. lib. IV, p. 332 (IV, 7) « Ilinc S. Augustinus » eel., ubi S. Augustinus m i ris verbis oninino idem quod Erigena docet. Item p. 341 (IV, !») < Quapropier de intellcctii > eel. Item lib. V. p. 475 (V. 24) i Quid enim sapienlia » eel.

(d) Cf. lib. IV, p. 320 (IV, 5) i Miror cur » cet.

(e) Cf. lib. Ill, p. 248 (III, 23) < Sed quod theol. » eel

* Latine sic red li posse videntur : < Omnes creaturae, utpote quae effliuere eaedemque imiuansere, in uno aelernae sunt, vívenles luDvo, Deura cognoscentes, quasi deificatae. ut legilur in Evangelio: Quod ¡actum ftl, in ipso vita eral ». An Madv. I Lit.

(f) Cf. lib. I, p. 8 (I, 8). < Nam uniisquisquc, ut diximus, unigenili Verbi Dei noliliam in sc ipso r\ possidebil, quanliim ei gratia donabilur... Quoins enim numerus eleclorum, tot cril numerus mansionuin; quanta fuerit saiictnruiii aniuiartim muliiplicalio, lauta erit divinaruin theopbaniamm possessio». El lib. V, p. 586 (V, 58) :• Quando erit non solum generale sabbaluui in omnibus diviuis operibus; verum eliam et speciale sabbatum sabbato-' rum in Sanctis angelis sanctisquc bouiinibus; el ¡mplcbitur domus Dei, in qua unusquisque, ordine sibi congruo, constituelur : alii inferius, alii superius, alii in sublimilale naturae, alii super oinnein naturalem virtulem circa ipsum Deuin ». Eliam p. 513 {V, 31) el 474 (V, 24) el 550 (V, 56).

** Latine sic verli posse videntur : « El hie qtiidcm amor quisnam alius esse potest nisi ¡lie, quo Deus se aiiiat, et in crcaturis, in quibus aelernamidcamsuain reperit, momentum quasi propriae vilae oflendii F? Amm.vdv. Edit.

si ad multas pulchrasqiie respicere velís analogías, A 2. Humanam volunlalcm esse liberam ad eligen»

quibus Erigena ulilnr ad banc fiituri seciili Simar» quodanimndo cxplicandam atque dilucidandam, de пае re protinus minime dubitabis. Hae analogiac sunt, exempli gratia, de Ierro in igné cundescente, quod, tolumignis factum, niliilominus non desinit esse ferrum; de aere ¡Ilumínalo, qui lotus lux solaris factus, lamen aer manet; de stellis, quae oriente sole evanescunl et tarnen non desinunt esse. Quae similitudines apud omnes fere probatos theologos primorum seculorum mediaeque aetatis speculativos possunt reperiri, nee scilicet coufusionem Dei cum crealura, immo penelralionem seu inhabiialionem et inexislentiam amborum clarissime significant, (a) At teste S. Paulo homo, qui Deo adbacret,

dum vel bonum vel malum, et genus humanuni in Adamo praevaricatum mortiqiie obnoxiura factum, in Christo el per Christum salvatum esse ct vilac acternae rcddituin (e).

5. Superbiam Luciferi, qui sua virtute Deus esse cupiebat, deleslandum crimen fuisse. Cf. lib. V.

4. Deum eflkerc, ut mulla extra cominunem naturae ordinem eveniant, quo osleudal, se solum esse Dominum, ñeque aliiim quendam —et consequenter, miracula posse fieri, i Nullis i,inquit, t conjecluris animi inquirendum, cur — res naturales — ex invisibilibus causis in vi seminum semel conslitulis non siinul, sed temporis intervallis et locoruin, in formas sensibiles debent procederé, quasi non

uiius cum Deo fu spirilus. Nee quisquam veleribus В aliter fieri possent, si divinae volunlati aliter fieri

tlieologis in viiupcriuni verlit, enthusiastice prolileniibus, emu in finem Deum factum esse hominem, ut homini poleslas redderelur, qua Deus Heret, sen deificarelur: i Tovtov yap ybot ta¡trt i; cf. I Cor. VI, 17. Ceterum locos, quibus panlheislicam Dei cum crealura unioneni, qua crealura absorbealur el pereat, auctor nosier determinate aspernalur, líos afierre sufficial: Lib. Ill, p. 243 (III, 20). Cf. et lib. V init.

< Mulatto ¡laque humunac naturae in Deum, non in subslantiae inlerilu aeslimanda est, sed in prislinum siaium, quern praevaricando perdiderat, mirabilis et ineffabilis reversio i. — Item: < Non enim vera ratio sinit supeiiora inferioribus vel contineri,

viderelur, quae nulla lege conslringitur. Nan» et saepe contra consueium naturae cursum multa soient fieri, ut nobis oslendalur, quod divina Providentia non uno, sed mulliplici modo aique infinito potest omnia administrare >. Cf. lib. HI, p. 229(111, 16).

5. Nolionem classice dogmalicam Ternarii sancli non poluisset omnibus locis relinere recteque explicare. Verum ut hanc rem uberius exponamus, simul accingimur ad terliain, quam supra notavimus, objectionem refutandam.

Ad III. Sane Erigena sanctam Triniiatem in speculalivam theologiam inlroduxit ct eandem secundum symbolum Aibanasianum, et nolionem ab uni

vel ailrabi, vel consumí. Inferiora vero a superiori- C versa Ecclesia receptara per sextuplicem malo

bus naturaliler atlrahunlur el absorbentur, non, ut non suit, sed ut in eis plus salventur et subsistant el unum sint i. Item, utlib. V eliam monet: « Non aiiieni, ut saepe diximus, essenliarum aut su! slaniiurum confusione aut inlerilu >. Deniquc eliam p. 559 (V, 37).

Gregor. Nyssenus ibid.:

i Omnino tempore resurreclionis, secundum bene futuram conversionem in Spiritu sánelo, per graliam incarnali Dei, absorbebitur caro ab anima in spirilu, anima vero in Deo (b) ».

(Pag. XXII) Denique si Erigena panlheismum sectaíeiur, docere non posset, quae docel:

giam cxplicavil. Quas simililudiiiesplerumque.ipsius dogmatis verbis proponiletinierprctaUir.eadcm ratione, qua S. Bonaventura, S. Bernhardus (Pao.XXllI), el jamante eosetErigen.ini, S. Augustinus analogiam, sumlam de memoria, intellectu et volúntale aniinae humanae, quae in se una est atque simplex cet., eundem in finem adhibuerunt. Erigena quidem:

1. Similitudinem affertde communi oinniumrerum crealarum natura sumtam, cae sive raiionabilcs sint, sive irrationabilcs. Omnes enim in hoc conveniunt, quod in eis baec unura sunt : Essentia, Virius et Operalio, (o-J<-ía, Suva/«-, ivipysia'1, quorum primum absque ¡niercedeiiie tempore secundum tamquam gignit; tertium vero ex primo, mediante

i. Deum esse causam omnium super essentia- I* secundo, procedit lotumque manifestai ((). Mm (c), nee calegoriam essenliae sive »ùjî*-, nee 2. Altera, quae etiam apud nonnullos patres ante celeras novera categorías in Deum posse ca- Erigenam reperitur, analogía est : Esse, velle, dere (d). . scire; quae ab Erigena ad priorem reducilur; nstemlil eniin, Velle ad YirUilem, Scire autem ad Л sed in ¡lucilo lanium liujiis rolunlaiis motu ejusqiie

[merged small][ocr errors]

Operationen) ralionalis crealurae referri (я).

3. Tertia a creatura irrationaltili, a lumine st'ilirel solar! priita; Sol , solis Radius, el radiorum Splendor ab utroque procedens.

4. Quarta, rationalem lantum creaturam respiciens, in humana anima et cjusdem motibus seu facultalibus manifestalur : Inlellectus sen Animus, Ratio, Sensus interior (tout, tdyot, Stóvoi«) (6).

5. Quinta simili modo elucet ex imagine divina animi : Mens, Perilia, Disciplina.

6. ítem : Mens, Nolitia sui, Amor sui in anima humana, quae si ad lumen omnia ¡lluminans «onverlitur, perfeclissima fu S. Trinitalis imago(c).

Ad IV. De iheoria mali sane non ornnino sufflcienle, quam sequilur Erigena, pauca tanlum hic' animadvertenda sunt. Quiim enim auctor nostcr tam pieíaie, quam hilarilale iusignis, Tere non dissimilis Adamo, priusquam praevaricalus essel, quodammodo Deom in omnibus el omnia in Deo videat, ct usque cognoscere stndeat : sane speculatio ejus praecipue in describendis bonis, dalis scilicel el donis divinis, per quae Deus in opere crealionis, redemptionis, futuraeque consummationisseipse gloriñcat etcrealu•ram beatifical, cum (Pay. XXIV) sublim! admiralionis amorisque inlelleclualis gaudio versatur (il). Quam •obcansam nihil ab eo magis alienum fuit, quam Dualismus isle tristis el rigor Manichaeortim obscums. Ceierum etiam, quis ncgabit, in depingenda rerum nniversilate albedinera ct nigredinem absque verita

abusu, sequens S. Auguslinum, punit (с), perperam judicaveril, ideoque mali abomiiialioncm et lurpiludinem negaverit, atque sanct! Dei leges el ¡nslíluliones adversusidem sancilaset onlinatasncglexerit el conlempseril. Verum si eloquia ejus hac de re breviler ac summalim concipias, senlentiam reperics cum doctrina Dionysii Areopagilae el S. Augustini paene omnino congruam. Erigena enim in hac regione, in quam homo praevaricando (depulsus, ut Âugustinus ait, a bonis non ad mala,verum ad minus bona et e bonis malisque mixta) de sede Paradis! cecidit, ipsa eliam vilia.quac Deo quamvis non volenle, tarnenpermiltente, humanara naturam usque deformanl, non quidem in hominis, tarnen in Creatoris laudem quodammodo vertendaputavit ((). Nullum enim vitium existereaulumat.qiiod non umbra sil alicujus virlulis, uli iracorrectionis.luxuriaquielis >, cet., vel ex (Poj.XXV)cujus comparalione opposita ei virlus, cujus defeclus el privalioesl, majorem non acquirai laudem et magis exlollatur (g). Sic eliam piilchram phanlasiam mali, sub specie boni colornlam, a Deo crealam alque ¡íleo bonam esse, baud ilillitcinr (A), non vero mendacium malumque, quod liac sub specie latet el veluli ahyssus per eandem operilur. Porro in consnmmalione seculi, quando cunclae res in Deum redibunl, Deusque omnia in omnibus erit, omnem malitiam perituram esse affirmai (¡), ñeque Deo rerum universiiatem peccarc, id est, iiriiversum hunc mundum, sub aeiernilatis specie et per

lis dimiiratione varia atque diversa ralione componi, С cjns causas consideralum (j) coram Deo valde bo

misceri, et aUerulram praevalere posse, proul in philosopho те! timor alque lex, vel dilectio, quae esl legis pleoitodo el sapienliae perfeclio, locum ohtineat poliorerc; proul vel dolor peccali el trislilia •propier nefas ab nomine commissum, vel gaudium redemtionis et beata conscientia praeclari et adorandi, qaod Deus homo perpetravil, opcris in ejus meóle praeponderel? Al quaerilur, num Erigena de w in mali, quem recle ñeque in Deo ñeque in ulla principal! qnadam causa mala ab aelerno exislenli, neque in crealura, qua opere Dei. nee consequenler •» hominis vel aRgcli volunlale qua divinilus dala,

(a) Cf. lib. V, p. 509 (V, 31). с Non aliter > cet., locos ex Augiislino et Dioriysio cítalos.

ib] Cf. lib. II, p. 127 (U, 23) el ibid. i... siquidem Patrie in animo, Filii in ralione, S. Spiritus in sensu apertissima lucescit siinililudo ».

(c) Cf. lib. Il, p. 161 (11. 31), ubi eliam S. Augustinus ciutur. Item lib. H, p. 113 (II, 19), et om•ino librum secundum.

(</) CfJib. V, p. 538 (V, 36). i O quantum > cet.

(e) Cf. lib. IV, i El quia omne malum née in untura rerum subslanlialiter invenilur, ñeque ex certa cansa el natural! procedit; per se enim consideratnm omnino nihil est praeler irraiionabilcm el perversum imperrcctunique ralionabilis naturae molum: nullam alinni in universa creatura sedcm repent, nisi ubi falsilas possidcl; propria autem falsitaiis possessio est sensus corporeus >: Et porro ibid. i Cojos mulier sensus, cm incaute animus (¿ voO?, Adam) consenliens perditur > cet. el lib. V, p. 5Í4

[ocr errors][ocr errors][merged small]

125 С. В. SCIILUETERl Prjefatio IN LIB. DE D1V. NAT. I2i

bono anlitheiis rhetomm comparct, quibus scrmo A visuras esse; gloriara vero et gratiam deificalionis acrius i'tcitaliir ; qnum »nimadvertat, per ipsos ma

los veritalis et virlulis seclatoribns vicloriam paran majorero (о) ; qnum denique assenlienlc Leibnilzio de magna mali, quod vocalur, parle, non aliter traftel, nisi ut de minus bono el perfecto, cui tanium major desit realitas. Yix aliud Erigena, Deum allirmans nullara naturam, vcl nil in ulla crealura, quod ipse feceril, puniré, sed islud lantum nihil et incausale, quod non feceril, quamvis pracsciveril; ¡mino hoc, malum scilicet, secundum aelcrnas creauirae rational! a Deo inditas loges sc ipsuro potins per irrationalem el innaiiiralem voluntatis (Pag- XXVI) pervcrsae motiim punirc, qnum usque fiustreiur, et tarnen a mala volúntate non cessei (b). Celerum

eleclorum jusiorum, eorumque bealiludinem reprobos in acieruiim non parlicipaturos. Quin ctiain aiiis locis aDirmal, eos post mortem vanis rerum, quibus ciiain in line vila inquiete el insaliabililer inhianles circumagebantur, (Pag. XXVII) phanlasiis el appelitu tantálico puiiiri (/'). Postremum animadvcrlas, secuto nono Chrislianam docirinam, quae de damnatorum est suppliciis, nondum lam accurate Ecclesiac dogmate dcfinitain et lirmatam fuisse, quam deinceps seculo sin per concilium Laleranense quartum factum est. Quod ex ipsius Erigenae verbis clarissimc palet (g), lmmo praeter Origenem eliam Gregorius Nyssenus, Gregorius ISazianzenus, Basilius, elipse Ambrosius el Hieronymus passim universalem rerum

Erigena el de superbia, quam caput omnis maliliae В apoealasiasir. docuerunt, simul cum ea finem supplivocal, el praesertim in Lucífero detestatur, et de ciorum aeternalium sialuenies.

falso libidinosoiiue voluntatis motu alque carnalis copulae appelitu, qui in Adamo fuit, el deconcupiscentia serpeiiiis instar Evam.id est, sensum (aiaBnirtv), el dein per banc eliam Adamum, id est, intellectual (voûv) allicicnle el seduccnte (c), uberrime tractai. Superbiam el libidincm inaximam slullitiam vocat, neque verba, quibus primi párenles posl Iransgrcssionem mandat! divini sesc coram judicc excusare student, ullo modo probat. Ex originali aillera peccato non solum profundam dérivât rerum diviuarura ignoranlium et malam mentis concupiscentiam, morleni, et celera mala , verum eliam corpus hominis uiaterialc, quod sub tunicis pelliceis, quas Deus pri

Poslquam baec de Erigenae vita, indole et scriptis commemoravimus, simulque testimonia de eo a clarissimis viris praelerili et mugis eliam pracsenlis teniporis lata adduxiinus, nee minus gravissimas incusaiioues contra ejus placita faclilalas recensuimus, lectori benevolo opus hoc rarissimum, quod pro virili parle a typographic^ mendis primi et solius eodicis bueusque editi * nobis cura fuit purgare, tradings, poiissimum eum in finem, ut novae et accuraliori inquisitioni de meritis viri pracclari, qui lam diu rumore flagravit sinistra, ansam pruebcanius. Conféras ergo, bénévole lector, sysleina de Nain rue divisione ah Erigena propositum cum cibica Spino

mis parentibus fecit, inniii puiai; immoet sexualem u zae aliisque rcceniiorum systematispanibeisticis,ei,

masculi et feminae differeniiam et divisionem, simul cum generis bumani propagalione, ut nunc est, animuli, et boininc indigna, quae in futuro seculo cessubit, quando in universali rerum reditu omnis materia velu ti foenuin in fiuniina ardebil, totusque hic mundus deslruelur. Denique de suppliciis damnaloruiii, quamvis apud Erigenam passim significaciones reperiantur, quales sunt : i aeterna supplicia, aeternae poenae, aelerna damnaiio, inexstinguibilis (lamina , irrevocabile judicium Dei (d) i, el quae ejus sunt generis, tarnen mullís alus locis senlenlia contraria, quae scilicet supplicioruin aeternilalem deslruil, ab eodem proponi videlur. Dicil enim, neminem a Deo

uti nos quidem opiuamur, aniínadvcrtes, specie tanlummodo verae el genuinae cujusdam supienliae divinae tain mulla alque prucclara ingenia potuisse seduci; quod sane minime factum fuisset, nisi Erigenae aliorumque syslemata mullo majore profunditatc, copia, et mentis acumine insignia, simulque Christiane dogmati magis congrua, propter tcinpnriini invidiam lain mullos aequalium laluissent. Alioquin enim certo Erigena ingenii sui splcndore istos vicisset el obscurasset. Speramus lamen, fore, ui philosopbia nostri aevi, praesertim ea, quae maxime speculaiiva est, el dialéctica viriuie pollel, et quae, poslquam omnem speciem sensibilem el veram sin

privari naturalibiis sive concreatis bonis(e), el dam- ~. ceramque imaginationein, naturam, hisloriain el cticae arli qnamvis favcat, tamcn nee hisioriam, nee A aelerna idea exposlulat, quamque nonnulli recentio

natos tempore resurrectionis el restauralionis universalis, ubi omnis malina percal, innovalum шnudum nulla prorsus umbra, пес ullo discrepante concentu diubrmaturos, imroo per tbeopbaniaro quandaui, quamvis a visione beatifica justorum mullo diversaui, Deum, tunc omnia in omnibus apparentera,

(a) Cf. lib. V, p. 521 (V, 35). i Videlur enim » cet. cum miris ipsius Augusiini verbis ibi allatis el p. 523 (V. 31) i Quid enim > cet.

(fr) Cf. lib. V, p. 515 (V, 31). « Impiis vero > eel. et p. 531 (V, 31) i Consideraviinus enim > cet.

(c) Cf. col. 129, not. e et alibi.

* Tribus sane codicibiis Thomas Gale in adornanda editione prima Ubus est, mutilo Tbuani, suo integro, пес non códice Parisieiisi, id quod ipse lesialur

[ocr errors]

fidei dogma, nee speciem visibilem omnino deserit rum lamquam prophelico quodain somno denuo de

et abnegal vel (Pag. XXVIII) contemnit, ad exiimn siderare coeperuni, tam in vita, quam in scriplis re

laetiorem perdueatur. Baud tarnen inficiamur, He- O'era exprimera potuerint. Ilaque magui hujus inge

gelii speculationem, praccipue si earn eum philoso- nii effigies ponalur juxta imagines Danlii, Bonaveit

pliia critiea et cum subjective- idealismo compares, lurae, J. Boehmii, paucorumque aliorum, qui injuria

de Christiana philosopbia el theologia oplime esse lemporum paulisper oppressi, et situ obscuraii et

meriiam, atqiie eliam Erigenae scriplis facilius in- pene ignoli, nunc landem ea, qua decet, inter Cliri

lelligendis quodammodo eerie viam aperuisse. Deni- slianos pliilosophos el poetas prae ceteris eminen

que omnes qui auctoris noslri lectioni convenieniem les gaudent gratia et reveientia. Jam quicunque

operam navabunt.libenter etiam illorum reminiscen- divina el aeterna adhuc suspiraiis.eamqiie sectamini

tur temporum, quibus tam fide credere, quam га- et amalis sapienliam, quae omnes veré sapientes

lione rerum nexum el causas investigare, el alteram luce sua illuminai, sive parvi sirii, sive magni, sit

alleri conciliare, hominibiis magis in promplu et vobis boc Erigenae monumentuin profundae el paci

tanquani naturale fu it; quippc qui, quanlacunque ferae deleclationi, inslitulioni, et validae in sánela

fuit iUius acvi asperitas el violentia, lamen saepe В fide el pietate confirmalioni. Venite el gústate quam

divinam quandam sublimiiaiem cum humililate piis- suavis sit Dominus!
rima, mentis paiiperlalem cum uberrima aelernarum Monaster« Guestphalorum i Jan. 1838.
Teriiatum abundanlia, vilain cl grandia opera cum , _ c

cojualioiie alta el profunda conjungere scivenut. „ . . , ... ..

_ . ... , ,., .. Pnvattm aocens iJiitosophtne

Earn ob causam illis conligit, ut facilius pbilosopluae ¡n regia Academia Borwsska

el poeseos cum religione unioneni, quam vera el nioiiaslerii Guestphalorum.

[merged small][ocr errors][merged small]

CAP1TULUM I. С inscribilur de caelesti lerarchia , xv capilulonim

Sancli Dionysii Areopagitae ' primus liber, qui serie contexitur, quorum primi titulus est : Quoniam

VARIAE LECTIONES. 'A duonuii. sic ubique. В" dionisii. sic ubique.' * Л В С ariovagttae.

« ElőzőTovább »