Oldalképek
PDF
ePub
[ocr errors]

μοι, ων

[ocr errors]

20

d

Μεθαρμoσον και μη τυγχανω τι καιρού»
Εγω γαρ ήνιχ ικoμην, το πυθικον,
Μαντειον, ώς πατρος μαθοιμι ο τω τροπο
Αρoιμης διδας παρα των φονεύσαντων
Ο Φοίβος

κρη
τοιαυθ'

ταχα πευση:
Αυτον ασκευον στρατου τε και ασπιδων
Κλεψαι σφαγας ενδικους χαρος

δολοισι.
Οτ' ουν εσηκουσαμεν τοιονδε χρησμον
Συ μεν μολων, όταν καιρος σαγη σε,
Δομων τωνδ' εσω, παν το δρωμενον ισθι,
Οπως αν, αδως, αγγελης σαφη ή μιν.
Ου γαρ μη σε γηρα τε και μακρώ χρονώ
Γνωσ' ουδ ηνθισμενον ώδ' υποπτευσωσιν.
Χρω δε τοιωδ' λογω, ότι ο μεν ξενος,
Φωκευς, ήκων παρ' ανδρος Φανοτεως: ο γαρ
Τυγχανει μεγισος δορυξενων αυτοις
Αγγελε προστιθεις δ' ομω οθ' ουνεκα
Ορεσης τεθνηκ' εξ αναγκαιας τυχης,
Πυθικοισιν αθλοισι, εκ τροχηλατων
Κυλισθεες διφρων: ώδ' εσάτω ο μυθος.
Ημις δε τυμβον πατρος, ως εφιετο
Λοιβαισι και χλιδαις καρατομoις προτων
Στεψαντες, «τ' αψορρον παλιν ήξομεν
Ηρμενοι χαλκοπλευρον τυπωμα χερούν,
Ο και συ οισθα κεκρoμμενον που θαμνοις.
Οπως κλεπτοντες λογω, φατιν καιδεκαν.
Αυτοις φεροιμεν, ώς τoυμον δεμας ερρα,
Ηδη φλογισίον και κατανθρακωμενον.
Τι γαρ λυπα με τουθ', όταν θανων λογα,
Σωθω εργοισι, καξενεγκωμαι κλεος και
Ουδεν μεν ρημα δοκω κακον συν κερδει.
Ηδη γαρ πολλακις και τους σοφους ειδον
Ματην θνησκοντας λογω, αθ' όταν δομους
Ελθωσιν, αυθις πλεον εκτετιμηνται.
Ως επαυχω καμαπο της φημης τηςδε,
Ετι λαμψαν, δεδορκοτως ασιρον εχθροις.
Αλλ' ω γη πατρωα, Θεοι τ' εγχώριοι
Δεξασθε μ' ευτυχουντα ταις οδοις σδε,
Συ τ' ω δωμα πατρωον· σου γας ερχομαι
Δικη ωρμημενος καθαρτης προς θεων.

[ocr errors]

30

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

away dishonoured out of the land, but greatly enriebod, and possessor of the palace.

KE AE

CHAP. LII.

A literal translation of a Paraphrase, by Socrates, of

the opposite Greek.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

VENIT Chryses filiæque redemptionis pretia ferens, et supplex Achivorum, præcipue autem regum; et orabat illis quidem deos dare, cupientes Trojam, ipsos etiam servari, filiam vero sibi ipsi solvere, accipientes redemptionis pretia, et deum veritos. Talia locuto illo, alii quidem venerabantur et assentiebantur; Agamemnon vero exasperatus est, jubens nunc et abire, et rursus non venire, ne illi et sceptrum, et dei coronæ non subvenirent; prius vero quam solvi illius filiam, in Arge dixit senecturam cum se; abire autem jussit, et non irritait, ut valvus dumum veniret. Senex autem audiens timebat et abiit silentio ; digressus vero e castris, multa Apollini precatus est, et cognomenta dei inclamans, et in memoriam revocans et repetens, si unquam vel in templorum structuris, vel in victimarum sacrificiis gratum largitus sit, quorum tum gratiam imprecabatur ulcisci Achiyos suas lacrymas illius sas T gittis.

A

A

4.

H

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Και μη μ' αποσκλητε τησ δ' ατιμων γης
Αλλ' αρχεπλουτον, και δομων κατασ]ατην.

50

CHAP. LII. .

METAPHRASIS, OR POETRY TO BE PARAPHRASED IN

PROSE.
-0 γας ηλθε θοας επι νηας Αχαιων,
Λυσομένος τε θυγατρα, φερων τ' απερεισί αποινα,
Στεμμα τ' εχων εν χερσιν εκηβολου Απολλωνος,
Χρυσεω ανοι σκεπτρων και ελισσετο παντας Αχαιους,
Ατρειδα δε μάλιστα, δυω κοσμητορε λαων:

Ατρειδαι τε, και αλλοι εύκνημιδες Αχαιοι,
Υμιν μεν θεοι δoιεν, ολυμπια δωματ εχοντες,
Εκπερσαι Πριαμοίο πολιν, εν δ' οίκαδ ικεσθαι»
Παιδα δε μοι λυσαιτε φιλην, τα δ' αποινα δεχεσθε,
Αζομενοι Διος υιον εκηβoλον Απολλωνα.

Ενθ' αλλοι μεν παντες επευφημησαν Αχαιοί,
Αιδεσθαι θ' ιερ ηα και αγλαα δεχθαι αποινα
Αλλ' ουκ Ατριαδη Αγαμεμνoνι ήνδανε θυμω·
Αλλα κακως αφια, κρατερον δ' επι μυθον ετελλε:

Μη σε, γερον, κοιλησιν εγω παρα νηυσι κιχάω,
Η νυν δηθυνοντ’, η υστερον αυτις ιοντα,
Μη νν τοι ου χραιμη σκηπτρον, και στεμμα θεοτο.
Την δ' εγω ου λυσω, πριν μιν και γηρας επισιν,
Ημετερω ενι οικω, εν Αργεί, τηλοθι πατρης,
Ισον εποιχομενην, και εμον λεχος αντιοωσαν»
Αλλ' ιθι, μη μ' ερεθιζε σαωτερος ως κε νεηαι.

Ως εφατ'· εδδισεν δ' ο γερων, και επιθετο μυθω
Βη δ' ακεων παρα θινα πολυφλοισβοιο θαλασσης,
Πολλα δ' επειτ' απανευθε κιων ηραθ' ο γεραίος
Απολλωνι ανακτι, τον ηυκομος τεκε Λητω"

Κλυθι μεν, Αργυροτοξ, ος Χρυσης αμφιβεβηκός,
Κιλλαν τε ζαθεην, Τενεδoιo τε ιφι ανασσας,
Σμινθεν και ποτε τοι χαριεντ' επι νηον ερεψα,
Η και δηποτε τον κατα πιoνα μηρι εκηα
Ταυρων ηδ' αιγων, τoδε μοι κρηγνον εελδωρ:
Τισιαν Δαναοι εμα δακρυα σοισι Βελεσσιν.

END OF THE EXERCISES,

NOTES ON SYNTAX.

ALTHOUGH the rules, with respect to the construction of cases, appear very numerous, yet they may all be reduced to the following principles.

i. Every nominative agrees with some verb, expressed, or understood.

2. Every genitive expresses that from which something proceeds, or by which it is possessed; and, in general, depends upon a noun or preposition, expressed or understood.

3. Every dative expresses that to which something is acquired. But as tho dativo, in Gsuch, comicsponds also to the ablative in Latin, it expresses that from which any thing is taken, or by means of which it is done.

4. Every accusative is governed by an active verb, or a preposition, expressed or understood; or it agrees with an infinitive.

When other words are said to govern certain cases, as verbs, the genitive; or when cases are said to be put absolutely, these principles should be referred to, and they will show the force and propriety of the expression.

An attention to the following concise notes will enable the learner to supply these ellipses, with others of very frequent occurrence.

Rule 1.Κακων (πραγματων) των πριν (οντων) μνείαν εχαν, Tα (χρηματα εξω). ο (ανθρωπος) ερχομενος.-τη μεν (μεριd), og de (elepide').

3. Oppor (xoarece) aanbesde aer. Egrou, or tęcy ped, may sometimes be understood in place of xparece; as llocor (εργον) ερεξας; What a deed have you done? Μετα ταυτα (reayuara). After these things.

των ποιητών.

4. Ω ψυχη (σου) ος μηδ ησθης.
5. For, Oιομενων (αυτους) ειναι σοφωτατούν.
8. For, Τοιος δ' (εμι) διον ορας.

12. For, Προς τούτοις ά λεγα: and, Ουτος εστιν ανθρωπος δεν λεγες. 14. Εσιν αιρετα (χρηματα). Τα δικαια (τραγματα). 15. Το πασιν αρεσαι δυσαρεστατον (εργον) εστι.

20. Εργα (αντι) πλαστου αξια. (Απο) των χαλεπων απερός. Γυμνασια μεσία (εξ) ανδρων. Αναιτιος (επ) αφροσυνης. 22. Οι παλαιοι (εκ)

Μονος (εκ) 6ρωτον. Οι νεωτεροι (εξ) ανθρωπων. 22. (Προ) βούλης ουδεν εστιν εχθιον κακης.

23. These datives are all of acquisition, or deprin vation.

24. Ανθρωπων (επι) μακρα αρισιος.
25. Ο πιπράσκομενος έτερου (κτημα) γινεται.

26. Αισθανομαι ψοφου. The perception proceeding from the sound; or the noise being the cause of hear. ing. Παντων των καλων ηρα. The love proceeding from, or being excited by the beautiful. Ουδε (απο) τουτου διημαρτε. Αμελες (απο) των φιλων. Απολαυεις (εκ, or απο) των παρόντων.

Many verbs seem to govern a genitive, or accusative, indifferently; but the accusative only is governed by their own immediate influence: the genitive depends upon τι, μερος, or the like, understood, and expresses a part in contradistinction to the whole; as, II.vw I drink

up

the wine. Πινω (το εξ) οινου, I drink some of the wine.

28. A preposition may be understood, after verbs of following, and discoursing, besides the force of acquisition; as, Ακολουθων (μετα) τινι, To follow a person: Ομιλείν (μετα) σοφοις, To converse with wise men.

32. This is a dative of acquisition, or deprivation ; the genitive depends on evexx or ens understood; the accusative alone is really governed by the verb. Asgew σε (ενεκα, or επι

παρανοιας,

I accuse you 33. Απαντα (ες) σε διδαξομαι. Χρη αισιν τους θεους (κατα, or επι) αγαθα. Αποστερει με (κατα) τα χρήματα. (Εις) σε γευαν μεθυ.

R

[ocr errors]

of folly. .

« ElőzőTovább »