Oldalképek
PDF

quibus cito mortis stimulus acquiescit, si Caput liæc , quæ superius dixi , integra et il- XLIII. læsa permiseris dominari." Recusæ suntv-^^~* hæ S. Valeriani homiliæ post Sirmondi editionem ad calcem operum S. Petri Chrysologi, qui fermone XXVII. de scandalo tollendo adhuc aptius describit scandalum , „quod nobis , inquit a) , nostris generatur ex fensibus, cum fallimur oculis, cum decipimur auditu, capimur odore, et sapore vitiamur. Unde Eva vetiti et lethalis cibi sic gustu est sauciata, sic visu. Bt vidit, inquit, mulier, quod bonum est lignum ad manducandum , et quod gratum oculis ad videndum , et speciosum est ad intuendum. Bene ergo Dominus adiecit, scandalizare fensus ip«os , dicendo: Si Jcandalizaverit te oculus tuus, aut manut tua, abscinde et proiice abs te: mclius cst tibi Jine oculo et manu venire ad vitam, quam toto corpore ingredi in gehennam. .Et quamvis dominus lapsus , et vitia iusserit fic nos fecare, non membra: tamen si hoc Eva mater humani generis sic fecisset, melius sine oculo et manu in vitam venisset, quam totam posteritatem suam lamentabilem misisset in mortem." Patet hinc ratio verborum Christi: expedit tibi, ut per-eat unum membrorum tuorum , quam totum corpus tuum eat in gehennam, nec quidquam exag- . gerata, si dispendii fiat æquiparatio. Q.uis a) Fas. 4r.

C*Put enim neget? Si oculus tuus deprædetur XL1II. animam tuam: manus vel pes instrumenta S-*"Y>-? delicti lethalisque culpæ causa interitus tui æternæque damnationis essent, melius utique fore, his aut quibusvis aliis corporis membris carere. Quid prodest homini, si universuny mundum lucretur, anima vero Juœ detrimattum patiatur.

Sed quando de membrorum usu res est, stiblato abusu, scandalum abest: quod vero cum aliunde infinitis ex occasiorubus causisque externis et internis oriri possit naturae donis, corporis et animi talentis, tem, peramentis , forma , educatione , aliisque

circumstantiis vitæ , fortunæ , ofnciorum , conversatione societatequehumana, qua rruituo constringimur. Ad hoc vinculum potissimum animum reflectens S. Jo. Chrysostomus: „ Si enim , ait a) , de membris loqueretur, non de uno diceret oculo, neque dextrum solum posuisset, fed ambos. Nam qui a dextro scandalizatur, idipsum haud dubie patietur a sinistro. Cur ergo dextrum oculum posuit, et manum adiecit? Ut discas non de membris fermonem esse, fed de. iis, qui nobis amicitia iunguntur. Si quempiam ita amas, inquit, ut eum dextri oculi loco ponas, aut ita utilem putas, ut pro manu illum habeas; si lædit «) Hom. XV11. in Mattb. «. 3. T. Vlh p. n%$. animamtuam, et hunc abscinde, et vim dicti Caput perpende." Sic etiam S. Isidorus Pelu- XLIIL siota „ oculum, inquit a), ac manum dex- ^V*-* tram optimus Christus necessariorum, ac fidissimorum amicorum propinquitatem nuncupavit." Et S. Augustinus præterea hie' tantam vim ac violentiam i(i verbis Christi notanter observat, quam nobis in supprimendis pravis affectibus , removendisque quibusvis peccandi occasionibus inferre de- % bemus, quæ par sit effossioni oculi, abscissioni manus aut pedis. „Hic vero magna opus est fortitudine ad membra præcidenda. Quidquid enim est, quod significat oculus, sine dubio tale est, quod vehementer diligitur. Solet enim et ab eis, qui vehementer volunt exprimere dilectionem suam ita dici: Diligo eum v»t oculos meos, aut etiam plusquam oculos meos. Quod autem additum est, dexter, fortasse ad augendam vim dilectionis valet b). '

n) lib. I. Ep* %%. p. 27, *) De Sermont Domini

in monte lib. I. n. 36. T. III. P. II. p. 180.

Caput Cap Ut Xliv.

Xliv. ^^ DILECTIO INIMICORUM.

Audistis, quia dictum est: Diliges proximum tuum, et odio habebis inimicum tuum. Ego autem dico vobis: Dillgite inimicos vestros, benefacite bis , qui oderunt vos: et orate pro persequentibus, et calumniantibus vos: ut Gtis filii Patris vestri, qui in coelis est: qui solem suum oriri facit super bonos et malos, et pluit super iustos et iniustos. Matth. V. 43. 44,

[ocr errors]

Dirina » V ide quomodo ultimam bonorum coro»

bumsdi. nijein pOSuit perorat in h. 1. S. Jo. Chrylectionis R .* .'

exempla. sostomus a), propterea enim docet, non

œodo colaphis cædentes* ferre, fed etiam dexteram maxillam præbere; neque tan tum tunicæ pallium adiicere, fed cum angariante ad unura milliarium per duo- milliaria incedere; ut quod his longe maius erat, cum omni facilitate susciperes. Et quid, inquies, his maius est? Illum, qui hæc faciat, non inimicum habere: immo; et aliquid aliud maius. Non enim ait, ne odio habeas, fed, dilige: non dixit, ne'lædas, fed, benefacito." Ob oculos nobis hie ponit S. 0) Hom. XVllb n. 3. T. VII. p. J33.

Pater modum admiratione dignum, quo no's Capu» paulatim Christus velut per gradus ad dilec- XLIV. tionem inimicorum disponit, ac inducit. ^-'V-'

Sed longe admirabilior est ratio, qua Christus deinceps fermonis argumentum prosecutus, utitur ad eos, quos tune alloquebatur, Judæos scilicet, persuadendos. Nihil apud eos exosius , detestabiliusque erat Publicanis , et Ethnicis. Quid ergo magis horruerint Judæi , quam his æquiparari, et similes esse, quos illi ceu maledictos a Deo et contaminatissimos hominum execrabantur? nec adeoque quidquam excogitari, atque in medium proferri poterat, quo magis commoveretur eorum animus , quam si obiici eis posset , se non magis perfectps studibsosque virtutis esse, quam eos, quos sceleratissimos haberent. Atqui vero ista ratione ad perfectionem dilectionis amoremque inimicorum eos pfovocat: Si enim, inquit, diligitis eos, qui vos diligunt, quam mercedem habebkis? Nonne et publicani hoc faciunt? Et sisalutaveritis fratres vestros tantum, quid amplius facitis? Nonne ct Ethnici hoc faciunt. Estote ergo vos perfecti , Jicut et Pater vester cœlestis perfectus est. Hoc vero quam sublime, quam divinum, amore inimicorum æquiparari ipsi Deo? Quæ, quæso ad persuadendum ratio huic par esse poterat? Quod perfectionis instar huic

« ElőzőTovább »