Oldalképek
PDF

Caput veniam hue haurire, donec Christus se ei XXIX. prophetam esse commonstrasset; tunc de

s-^V*—' Evangelio Christi Messiæ edocta , illud etiam promta concivibus annuntiat. Mulierem Samaritanam præferunt S. Scripturæ interpretes Nicodemo. „ Nam ille quidem [ ut post S. Chrysostomum a) ] Theophilactus in h. 1. notavit b), cum multa audivisset, talia dicebat: Quomodo possunt hæc "fieri? Ista autem incipit contemnere etiam •N fontem Jacob. Nam dicit: si talem aquam babes, da mihi, ut non ultra veniam huc ad hauriendum. Vides, quod prætulerit ipsi Jacob Dominum." Unum quidem dubium movet: Patres nostri , inquit , in monte hoc adoraverunt , et vos dicitis , quia Jerosolymis est locus, ubi adorare oportet. Sed statim postquam de vero cultu Dei edocta est, auditque ex ore Jesu, se esse Messiam, a quo omnia annuntianda essent, reliquit hydriam, „ et fit Apostola ordinata a fide, quæ cor eius occupaverat, docetque, et attrahit totam civitatem c).u

Dei pul- Interim veniunt discipuli mirati, quod tns Testa- cum piuliere loqueretur , Samaritana præ

menti no- '. . . . ..

vi veteri sertim, cum Judæis tantum evangelizan

leiecto. dum suscepisset; mulier vero credit nihil

morata, quod Christus dixisset, quia ve

«) /sew». XXXII. in Jo. n. 1. T. VIII. p. 184. b) T. I. p. ss$. c) Idem Tbeopb'. p. fa%

nit hora, quando nequc in monte hoc, neque Caput in Hierosolymis adorabitis Patrem. Quia nem- XXIX. pe cultus ille vetus in umbris, advenien- V-^V>> te veritate esset cessaturus, nec uno in loco , fed ubique terrarum Dens esset colendus. Samaritanum quidem cultum omnino reiieit Christus: Vos adoratis, quod nescitis, Judaicum autem hactenns probat, quia salus ex Judœis est, ex quibus nempe ori* undus erat Christus falus mundi: Venit hora , et minc est, quando veri adoratores adorabunt Patrem. in spiritu et veritate, non in cæremoniis legalibus , aut uno in templo Hierosolymitano , feu synagoga , fed in Ecclesia per totum orbem diffusa, in spiritu et veritate. Nam et Pater tales quarit, qui adorent eum, Deum nempe omnibus propitium, non Judæorum tantum, nec in uno templo Judæorum , ut illi sibi persuadebant. „ Templum exstruitur, sunt verba Novatiani a), nec tamen Deus intra templi angustias omuino fepitur. Non igitur me-diocris est Deus, fed populi mediocris est fensus: nec angustus Deus, fed rationis populi angustus est intellectus habitus. Denique in Evangelio, veniet hora, Dominus aiebat, cum neque in monte isto, neque in Hierusalcni adorabitis Patrem. Et causas reddidit dicens: Spiritus est Deus ,• et eos ergo, qui adorant, in spiritu et veritate adorare^ a) Di Trinit. c. 6. T. III. Bill. PP. p. 291,

Caput oportet. Efficaciæ igitur ibi divinsc per XXIX. membra monstrantur: non habitus Dei, t/VV nec corporalia lineamenta ponuntur."

Quod ad nos vero attinet, qui corpore pt anima constamus, nemo cultum etiam exteriorem excludat, fed veterem tantum illum in cæremoniis legalibus et sacrificiis, quibus unum incruentum in commemorationem cruenti in jcruce est substitutum in Dovo testamento. Palam est mulierem Samaritanam de sacrificando intellexisse, quod dicit: Patres nostri in monte hoc adoraotrunt, ct vos dicitis, quia Jerosolymis est locus, ubi adorare oportet, cui dum respondet Jesus, venisse horam, quando neque in monte hoc, neque in Jerosolymis adorabitis Patrem, sacrificium illud intelligit, et hostiam, quæ iam offertur in omni loco, editurque agnus ille paschalis, qui pro nobis immolatus est Christus, non. modo Judaico feu Capharnaitico. Et hoc est, quod Christus dicit: Spiritus est, qui vivificat: caro autem non prodest quidquam: verba, qua ego locutus sum vobis, spiritus et vitasunt a). Sic igitur in spiritu et veritate adoramus, sacrificamusque Deo, quod est novum testamentum in Christi sanguine, qui per Spiritum sanctum, ut dicit apostolus b), obtulit semetipsum immaculqtum Deo.

■0 Jo. VI. 64. V) Hihr. IX. 14.

APOSTOLI PISCATORES
HOMINUM.

Ambulans Jesus iuxta mare Galilææ, vidic
duos fratjes, Sirflonem, qui vocatur Pe-
trus, et Andream fratremeius, mittentes
rete in mare (erant enim piscatores)
et ait illis: venite post me, faciam vos
fieri piscatores homimim. At illi con-
tinuo relictis retibus secuti simt eum.
Matth. IV. c8. 19. 20.

[graphic]

JTergit his relatis Evangelista, processisse Dw» pi«Jesum , invenisseque similiter duos fratres F»1'01^'Jacobum et Joannem cum patre Zebedæo reficientes retia sua , et vocasse eos, illosque statim relictis retibiis et patre fecutos esse eum. „De tot generibus operum , quærit Tertullianus a), quid utique ad piscaturam respexit, ut ab illa in apostolos sumeret Simonem, et filios Zebedæi? Non enim simplex factum videri potest, de quo argumentum processurum erat, dicens Petro trepidanti de copiosa indagine piscium: Ne time, abhinc cnim homines eris capiens. Hoc enim dieto intellectum illis suggerebat adimpletæ prophetiæ: se enim esse, qui per

a) Lib. IV. conira Marcioncni c, 9. p. 419.

Caput Hieremiam, pronunciarat: Ecce ego mittam

XXX. piscatores multos, et piscabuntur illos, homines

v-"VV-' scilicet. Denique relictis naviculis fecuti sunt

eum, ipsumintelligentes, qui cœperat facere,

quod edixerat,"

o

Duæ describuntur piscationes miraculosæ, mysteriis refertæ, altera Luc, V. ante resurjjectionem , altera Joann. XXI. post 1 esurrectionem, cuius in Ecclesia lectæ occasione S. Augustinus plures fermones habuit in diebus paschalibus a fermone 248. usque ad 253. quo eodem est referendus fermo de ovibus Christi, post piscationem illam ultimam , Petro 'ad pascendum commissis trina interrogatione: Petre amas me? amas me. plus his? ut dubitandum non sit, Christum singularem ovilis sui curam Petro Peiri na- committere voluisse. In prima etiam pisvicula. catione cum vidisset Jesus duas naves, ascendens in unam navim, qua erat Simonis, rogavit eum a terra reduccrc pusillum. Et Jedens docebat de navicula turbas a). Veluti facto et exemplo suo commonstrans, quid in naticula Petri ecclesia suturum esset, ac faciendum a Petro , eiusque sociis piscatoribus hominum. Ut cessavit autem loqui, dixit ad Simonem: Due in altum , et luxate retia vestra in capturam. Idem est hoc , quod apud Matthæum et Marcum dicit: Venice post ii) Luc. V. 3.

« ElőzőTovább »