Oldalképek
PDF

Caput videntur, sicut a Moyse magi Pharaonis,

XXXV. fic eorum dii viet i sunt a martyribus

*~'-V>—' nostris. Fecerunt autem illa dæmones eo

fastu impuræ superbiæ, quo eorum dii esse

voluerunt; faciunt autem ista martyres, vel

potius Dcus, vel orantibus aut cooperanti

bus eis, ut fides illa proficiat, qua eos,

noii deos esse nostros , fed unum Deum

habere nobiscum credamus."

C A P U T XXXV.

QUOMODO CHRISTUS NON VE-
NERIT VOCARE JUSTOS.

Non opus est valentibus medicus, fed
male habentibus. Euntes aulem discite
quid est: Misericordiam volo, et non
sacrificium. Non enim veni vocare iustos,
sed peccatores, Matth. IX. 12. 13.

Seil pec- Infiniti ut ita dicam , ambitus sunt verba

catortfs ad liæc j^ enjm folum Christi missionem ,

pœniten- .

tiam. causamque ostendunt eius adventus in ter

ram , redemtionem generis humani; fed

etiam To &tuv divinum illud præseferunt

in modo et ratione solo Deo digna, infi

nita nempe eius misericordia: qua soli illi

erant indigni, qui Chris'to indignabantur Pharisæi, sulque similes se peccatores esse Capu» non agnoscentes, quibus adeoque videre- XXXV. tur , medico opus haud esse. Deterri-,*"'"V">W' mum hoc erat in Pharisæis , ut fit in flagranti paroxismo, morbisque pessimis , quod ægros se , et male habentes non agnoscerent „ fortes immanitate febris, non firmitate sanitatis," ut vocat S. Augustinus a). CommodaverborumChristi, nonveni vocare iustos (quales certe nullos, fed omnes nos peccatores invenit) interpretatio habetur in parabola de ove perdita Matth. XV11I. cui præmittuntur (quæ historiæ de Zachæo epiphonematis instar subiunguntur) ver. ba: Venit (nim filius hominis , quœrere , et salvum facere, quod perierat, genus humanum rfempe ovem perditam, de qua: amendicovobis , ait, quia gaudet super eam magis, quam super nonaginta novem, qua non enaverunt. S. *Chrysostomus illud b): Non veni vocare iustos s ironice dictum vult, veluti illud: Ecce Adam quasi unus ex nobis fact us est c); illis vero , qui se agnoscunt non esse iustos , fed peccatores , unice est consolationi, qua utique carebant, qui se medico atque adeo redemtore egere non agnoscebant, nec peenitentia, cuitis causa se Christus sociabat peccatoribus , venit quippe

a) In Pshl LVIIl. Serm. I. n. 8.

V) Horn. XXX. in Maitb. n. 3. T. VII, />. 351, c) Gen, HI. 42.

Caput vocarc peccatores ad pœnitentiam, ut apud XXXV. Lucam legitur. Sic vero S. Chrysostomus W*-* Christum loquentem inducit: „ Tantum abest, inquit, ut peccatores abomination! habeam, ut etiam propter illos tantum advenerim. Deinde, ne illos supinos redderet, cum peccatores memoravit, non iam tacuit, fed adiecit, ad pœnitentiam. Non enim ideo adveni, ut illi peccatores manerent , fed ut mutarentur , et meliores evaderent." Id vero , quod Pharisæi per cmundationes' suas et sacrificia iustos se existimarent , quam apposite Christus reprobat fententia Oseæ: Euntes autem discite quid est,• misericordiam volo et non sacrificium a). Ipse nempe propitiatio nostra est sacerdos et sacrisicium pro peccatis, et male nobis habentibus medicus. „ Qui miro medicandi genere, ut loquitur Ven. Beda b) , vulneratus est propter iniquitates nostras , et Uvore cius Janati JUmus. Sanos autem , et iustos appellat eos, qui ignorantes Dei iustitiam, et suam volentes constituere, iustitiæ Dei non sunt subiecti; qui ex lege præsumentes, Evangelii gratiam non quærunt. Porro male habentes , et peccatores vocat eos, qui suæ fragilitatis conscientia devicti, nec per legem iustificari posse videntes, "Christi se gratiæ pœnitendo submittunt." Talis erat Matthæus «) Qie* VI. 6. i) In cap. V. Luc. T. V. p. 2??.

publicanus, probrosum atque exosum apud Capvt Judæos officii genus, quod publica.ni Roma- XXXV. nis in exigendis vectigalibus atqife tributis V-'Y"W' operam locabant, unde ethnicis accensebant, cxecrabanturquc. Sic Christus ex eorum loquendi modo hos illis iungens dicit: Qtii autem Ecclesiam nan audlcrit, sit tibi sicut ethjiicus et publicanus. Hie autem apud Mat-. thæum publigani connumerantur peccatoribus, ex quorum numero multi publicani et jjeccatores venientes discumbehant cum. Jesu et discipulis cius. Quod Judæis perinde evat , sive ob institutum vitse, five morum pravitatem essent tales: cum quibus , quod Christus manducabat, offendebantur: uti alibi indignabantur x quod ad peccatorem dtvertisset Zachæum principem publicaaorum; nec ad prædicationem Christi aut eius præcursoris attendebant dicentium: Pœnitantiam agite, appzopinquavit enim regnum cœlorum a) ,• dum illi a Messia terrenum instaurandum exspectabant.

«) Mittb. m t. et IV. It■

[ocr errors][merged small]

.DISCIPULI A CHRISTO EXCUSAN

TUR, QUOD NECDUM JEJU

N1UM FREQUENTARENT.

Tune accesserunt ad Jesum discipuli Joannis, dicences: Quare nos, et Pharisæi, ieiunaraus frequenter: discipuli autem tui non ieiunant? Et ait illis Jesus: Nunqitid possunt filii sponsi lugere, quamdiu cum illis est sponsus? "Venient autem dies, cum auferetur ab eis sponsus, et tune ieiunabunt ere. Matth. IX. 14. 15.

Filii V ix abscesserunt Pharisæi, qui discipusponsi. los incesserant, dum Christum Matthæus, vocatus a telonio in Apostolum, ad prandium invitasset , discumberentque simul multi Publicani et peccatores. Jam vero discipuli Joannis adsunt in discipulis Christi liabentes, quod carperent; iidem, qui prius Joannem convenerant, ut supra audivimus, ægre ferentes, quod Christus ctiam baptizaret, five eius discipuli, et omnes venirent ad eum. Vidimus supra Joannem sponsum vocasse Jesum, se autem amicum sponsi. Celebravimus ibi sponsi nuptias, quarum pronubæ filiæ Jerusalem passim

« ElőzőTovább »