Oldalképek
PDF

modo oporteat in Domo Dei conversari, Caput qua est Ecclesia Dei vivi, columna, et firma- XXXIV. mentum vcritatis a). Perseveravit porro '"^V^ hactenus constanter in hac ipsa Ecclesia sancta catholica et apostolica argumentum hoc, quo Christus usus est ad demonstrandam potestatem suam remittendi peccata, quam ipsam in Ecclesia reliquit, eaderri apostolos suos instruendo Matth. XVIII. i$. iterumque, dum post resurrectionem suam insufflando in discipulos suos dixit: Accipite Spiritum sanctum: quorum remiseritis peccata, remittuntur cis: et quorum retinueritis, retenta sunt b)i Jam vero abiturus in cœlum , postquam proxime ante passionem generatim credenti promisisset: Opera , qiut ego facio , et ipse faciet, et maiora horum faciet c),• eadem potestate instructos mittit apostolos in universum mundum prædicare Evangelium omni creaturæ: Illi autem profeet i pradicaverunt ubique, Domino cooper ante j et Jermonem confirmante, Jequentibus signis d). Quod et factum post acta Apostolorum monumenta ecclesiastica docent, ut longe frequentiora quidem primis illis temporibus essent huiusmodi signa, quando ad fidem convertendus erat mundus, diabolique regnum destruendum: id quod tot ac tantis testimoniis de potestate in dæmones asser

«) /. Tim. Ut. i?. *3 M". XX. a. 0 Ib. XIV. it. d) Murc. XVI »o.

Caput tuiti legimus, relicto etiam in Ecclcsla peXXXIV. culiari exorcistarum ordine, a primis Eccle^-O^*—• siæ sæculis constanter in eadem fervato, atque exercita potestate non solum a vivis Ecclesiæ membris ^ ac iis, quibus in apostolis ea est potestas data j verum etiam a mortuis per sacras ipsorum reliquias, ut de suo ævo S. Chrysostomus homil. XXVI. in epist. ad Thessal. et passim alibi , uti alii quoque SS. Patres et Scriptores ecclesiastic! , testatur: „ Sanctorum ossa dæmones fistunt, et excruciant, acerbissimisque illis vinculis eos , qui adstricti sunt, solvunt." Et S. Ephrem in encomio SS. MM. „ Martyres , ait, mortui tanquam viventes , operantur; ægrotos sanant, dæmones expellunt, omnemque' tyrannidis ipsorum nequitiam in sugam agunt."

Miraculorum vero gloria femper in Ecclesia per ætates in personis fingulari illustribus sanctitate permansit conspicua , apud memorias item martyrum aliorumque sanctorum ad hodiernum usque diem , perennantibus etiam hinc inde miraculis. In veteran tempora excurrere immensum foret. Unus instar omnium esse potest S. Gregorius a miraculorum frequentia thaumaturgus dictus: quem S. Basilius in lib. de Spiritu sancto testatur a) ab ipsis veritatis hostibus «) Num. 74.

alterum Moysen appellatum. Sed hunc ad Caput ea tempora quisquam referat, de quibus XXXIV. dici potest i „miracula necessaria suisse j V-'VW'' priusquam crederet mundus, ad hoc, us crederet mundus ;" ut loquitur S. Augustinus lib. XXII. de civit. Dei cap. 8. inscripto: „ De miraculis; quæ ut mundus crederet , facta sunt , et fieri mundo credente non desinunt;" quorum is cum S. Ambrosio et aliis SS. Patribus tot ae tanta reliquit testimonial Nec minus habentur luculenta in vitis Patrum, quas probatissimi auctores conscriptas nobis reliquerunt præsertim de primis eremiticæ et monasticæ vitæ cultoribus inde a S. Antonio; alii de aliis sanctis fingulari miraculorum dono instructis nobis libros consignarunt, veluti Sulpitius Severus de S. Martino j de S. Benedicto et aliis SS. Gregorius M. P. et cognominis Turonensis etc. Referta sunt his miraculis acta Sanctorum; asserta vero cumprimis habentur in canonizatione eorum, eo maxime rigore, quo examinantur miracula, ut videre est in insigni opere de beatificatione et sanctificatione Benedicti XIV. P. M.

Non abnuerim, successii temporis per

decursum medii ævi facta huiusmodi multis

næniis suisse incrustata , proclives iterri

cumprimis extitisse his in rebus tum quoad

Tom. II; 0

Caput dæmonurgiam cum thaumawrgiam illusio

XXKlV. nes ac pncstigias: bonæque causæ perin

K~~v~s-'de olim mmiam credulitatcm obsuisse, ut

mine incredulitas irreligiosorum ævi nostri

et quorumcumque aliorum a fide Eccle

siaque catholica asienorum; quos ut nihil

adeo , quam hæc divina con'stringit in vera

Ecclesia relicta, constanterque retenta po

testas , ita ad eam obsuscandam oppugnan

damque nihil non moliuntur. Et his, proh

dolor! hodie in rebus divinis ac religio

sis, sphæram captumque superantibus hu

manum, passim aurem præbent degeneres

Ecclesiæ tilii, fibi suffeni: de quibus nos

cautos esse voluerunt apostoli a S. Juda

in Epistola Catholica notati , ut memorcs

Jiiuus verboriim, qua pnedicta Jiint ah Apostolis

Domini noslri Jesu Christi, qui dicebant vobis ,

quoniam in novissimo temporc venient illusores,

Jiamdum desideria Jiia ambulantes in impietati

bus. Hisunt, qui segregantsemetipsos, animales,

Jpiritum non liabentes.

Horum ex hurhero novi-hodie Sadducæi cumprimis censeri merentur, qui seipsos dehonestantes , divinamque e flatu Dei briginem, quod est spirituals in homine , animam immortalem abnegantes, non nisi animate cum brutis commune in se agnoscunt. Quapropter astutus dæmon suo pro-ventu inducitur, ut se in corporibus humanis, linde potentate a Christo in Eccle- Caput sia relitta expellendus esset, ad firmandam XXXIV. opinionem, ac si inrerum natura nori exi-*W"Y**-' stat , occultet, obsessos tantum anima id rabiem eam agendo , quam modo diabolicam profecto passim intueri est eOrtim , de quibus S. AugUstinus lib. XX. de civit. Dei c. 8. haud desuturis a), „ donec hoc fæculum finiatur > qui oderint christianos , in quorum quotidie, velut in abysso, cæcis et prosundis cordibus includatur." Hoc capite proxime antecedenti iam dixerat de misso in abyssum diabolo Apoc. XX. „Qu6 nomine > inquit b), significata est, multitudo innumerabilis impiorum, quorum irt malignitate adversus Ecclesiam Dei multum prosunda sunt corda: non quia ibi diabolus ante non erat, fed ideo dicitur llluc missus, quia exclusus a credentibus , plus cœpit impios possidere. Plus namqUe possidetur a diaboloj qui non solum alienatus est a Deo, verum etiam gratis odlt fervientes Deo." Agit S. Doctor proxime fequent, capp. de miraculis tum falsis fallacizt dæmonum, olim tempowe regni sui idololatrici cum veris; quæ lib. XXII. præs'crtim magno numero recenset facta ih riiemoriis martyrum, de quibus utrisque inter se corri'paratis: „Verumj inquit c), si qua iimilia

«) T. Vlh p. S84. i) M. 1>. iH.

t) L. XXII. c. 10. jp. 673.

« ElőzőTovább »