Oldalképek
PDF

verbum, tulerunt lapidem contra eum." Caput Verbis: Antequam Abraham fieret, Ego sum, LXXXIV. parallela sunt illa: Si non credideritis, quid ^-^~>—» £G0 SUM, moriemini in peccato vestro, ad de-" . monstraridam Verbi divinitatem.

C A P U T LXXXIV.

J U D Æ I CÆCI.

In iudicium ego in hum mundum veni: ut qui non vident, videant, et qui vi~ dent, caci fiant. Et audierunt quidam ex Pharisæis,- qui cum ipso erant, et dixerunt ei: Nunquid et nos cæci sunius? Dixit eis Jesus: Si cæci essetis i non haberetis peccatum; mine vero dicitis: Quid videmus. Peccatum vestrum manet. Jo. IX. 59. etc.

[ocr errors]

Læc a Christo dicta sunt, postqu'arri cæ- Liicem fa? cus natus suit illuminatus et corpore, et spuentes. mente ad agnitionem Christi Filir Dei adductus. Contra miracalum hoc, omni studio contentioneque examinatum et comprobatum nihil dicere poterant, quam quod sabbato sit perpetratum, luto facto ex sputo, et linitis ed oculis. Dicebant ergo ex Pharisais quidam: Non est hie homo a Deo ,'

Tom. II. T

Cah*t r/uL sijjfialrm non cvsio&t, Christus autem LXXXIV. antequam rem aggrcderetur, me oportet opc*-^V"*">' rari, præfacur, opera eius, qui misit me donee diet ett: venic nox, quando nemo potmt operari. Qtiamdiu sum in mundo , lux sum mundi. Sed lucem hanc tenebræ non cprnprehenderunt. In propria venit, et sui eum non receperunt a), Jud%i nempe apud quos hactenus erat lux veiæ religionis in Synagoga, cui iusto Dei iudicio substituenda crat Ecclesia ex gentilibus congreganda. Est hoc , quod dicit Ghristus: In indicium ego in hunc mundum veni, ut qui non vident, videant, et qui vident, rjtci fiant. Ad hanc lucem clarissimam ipsuro. solem iustitiæ excæcati sunt Judæi, quia oculos clausenint, eumque reiecerunt: SE non venissem , et locutut fuissem eis , peccatum non haberent, alibi dicit Christus; estquc quod hie si eœei essetis, ait, non haberetis peccatum. Niinc vero dicitis: quia videmus , habemus scientiam legis a Deo datæ, prophetiarum de Christo, et cognitionem veri Dei, cuius tamen Filium ad vos missum respuitis : peccatum veslrum manet. Hacc igitur Jtidæorum eæcitas, cum apertis oculis tanta sigiia et prodigia non agnoscerent, iusta peccati pœna suit, ut Jo. XII. 37. dicitur: Cum autem tanta Jigna fecisset coram cis, non credebant in eum: utsermo Isaiœ propheta imple* retur, queni dixit: Domine, quit. credidit audit ui

P) J». h

tiostro, et brachium Domini cui revelatitm est? Gahjt Propterea nonpoterant credere, quia iterutn dixitLXXXIV. Isaias: Excxcavit oculds eoriim, et induravit cor *-^V*^' eorum., ut ntin videant oculii, et non inteUigani corde, et convertantur ^ etjanem eos. Quæ repetens D. Paulus Act. XXVIII. 26. (copiosius Rom. XI. 7. edisserens) Judæis denuntiat: Notum ergo fit vcbis , quoniam gentibus missum est hoc Jalutare Dei. In quod borrendum iudicium incidisse deinceps identidem intelligimus etiam gentes luce evangelica abutentes: veluti exemplum habemus præ oculis in florentissima. olim Oriental! Ecclesia: paucis abhinc sæculis item in magna Ecclesiæ Oceideritalis parte; dum vicissim in America accensum est fidei lumen; Nunevero. quale nobis sæculo hoc, quod illuminatum dici amat, immineat fatum, divinare haud difficile est: atque timendum in tanta irreligiositate, irreligioneque peccatum illud, quod hodieque tenet excæcatum Judaicum populum. Nunc vero dicitis:* Quid videmus. Peccatum vestrVm manet; Terret iam hæc Ecclesiam ex gentibus congregatarrt conditio , gentique Judaicæ olim sunestai 'Ghristi fententia: Erunt novissimi primi, et primi novissimi.

Capht C A P U T Lxxxv.

LXXXV* CHRISTUS OSTIUM OVILIS, ^^ OSTIARIUS ET PASTOR.

Amen, amen dico vobis'. qui non intrat per ostium in ovile ovium, sed ascendit aliunde, ilk fur est, et'latro. Qiii autem intrat per ostium, pastor est ovium. Huic ostiarius aperit, et oves vocem eius audiunt, et proprias oves vocat nominatim, et educit eas. Jo. X. i. etc.

[ocr errors]

Cæteri JVlira et sublimis est eorum , qua: capite præte.ip- hoc decimo in toto illo fermone de ostio, sumFures ostiari0 pastore ovium et ovibus dicuntur,

et ln-rn. '* ,

connexio cum iis, qua: ad finem capitis proxime antecedents dicta modo attulimus, de cæcis illis, qui se videntes existimabant, quales ex Judæis erant omnes illi, qui non agnoscentes, veteri testamento antiquato novum esse substituendum in Christi sanguine, pertinaciter suis ritibus , qui erant figura eorum., quæ per Christum suerunt complenda, inhæserunt, nec Christum ut Messiam susceperunt, adhærentesque eij ut apostatas legis habuerunt.

Orditur Christus fermonem feu similitudinem solito suo iuramento , quod asserendis rebus maximi momenti præmittere

solebat: qualis profecto est nosse vcrum et Caput unicum ostium, quo in caulam dominicam LXXXV. intratur, et qui non intrat per illud ostium, '^YV fur est et latro; qui autem per illud intrat ostium , pastor est ovium, liuic ostiarius aperit, et oves vocem eius audiunt. Directus est hie fermo proxsme ad eos, qui se duces et pastores gerebant in synagoga , debuerantque oves suas ad verum ostium adducere-, cui ostiarius aperiret, ovesque vocem eius audirent, qui proprias oves vocat nominatim, et educit eas etc, Hoc proverbium dixie eis Jesus, ut prosequitur evangelista a) , illi autem non cognoverunt, quid loqueretur eis. Dixit ergo eis iterum Jesus: Amen, amen dico vobis , quia ego sum ostium ovium. Omnes quotquot venerunt, fures sunt et latrones, et non audierunt eos oves. Ego sum ostium. Per me si quis .introierit, salvabitur: et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet. Unicum obiectum et finis veteris testamenti perinde ac novi Christus erat, quem Joannes baptista precursor Domini medius inter utrumque veluti interiectus denunciavit agnum Dei, qui tollit peccata mundi. Qui (Apoc. XIII. 8.) occisus est ab origine mundi. Nec poterat unquam ab ullo alio esse' salus , nisi per Christum. Quicunque aliam fclicitatis humanæ viam , aliud ostium ostentabant, fures sunt et latrones, five per sapien«) Jo. X. 6.

« ElőzőTovább »