Oldalképek
PDF

Caput nam gratiam contendamus: quia in via

XXXIII. Pomini non progredi, regredi est. „Mi

^Y^nime pro certo bonus est, sunt verba lau

dati S. Bernardi, qui melior esse non vult:

et ubi incipis, nolle fieri melior, ibi desi

nis esse bonus.

In collationibus Patrum apud Cassianura a) id de renuntiatione sæculi acceptum, parabola evangelica confirmatur de rege, ,5qui cum decem millibus progreditur contra eum, qui cum viginti millibus occurrit: quod apte ac concinne de conflictu virtutum , et vitiorum explicatur , id est , ut ne initium quidem renuntiationis arripiant potius , quam tepide eam post exsequentes maiori discrimine femetipsos involvant. Melius est enim non vovere, quam vovere , et non reddere. Pulchre autem hie cum decem millibus, et ille cum viginti millibus describitur. Amplior enitn vitiorum nos impugnantium numerus est, quam virtutum pro nobis dimicantium. Nemo autem potest Deoscrvire, et Mammonx. Nee ponens quisquam manum suam supra aratjum, et respiciens retro , aptus est regno Dei." Igitur tales sunt, qui postquam fese sæculo abdicai unt, mundumque reliquerunt, retrospiciunt: feseque impedimentis salutis, quibus se iam expedierant, iterum ti) Hb. VII. f. 13

irretiunt: quæ sunt concupiscentia carnis, Caput concupiscentia oculorum (coniuncta utra- XXXIII. que sibi iuxta Evangelii rigorem, quo qui V-^V>^ viderit mulierem ad concupiscendam eam, iam mœchatus est in corde suo ) et superbia vitæ, cum omniilla mundi vanitate, de qua Psalmista: Averte oculos meos ne videant vanitatem, in via tua vivifica me: nempe, quæ via, veritas et vita est.

Quodsi simul in anlmum revocemus for-* tem, quam cum Adamo ex paradyso expuli so ad aratrum damnato acceperamus, subli-i mitas doctrmæ huius Adami fecundi magis elucescit. Maledicta terra, denuntiavit Adamo post lapsum Deus a), in opere tuo: in labors bus comedes ex ca cunctis diebus vita tua. Spinas et tribulos germinabit tibi , et comedes herbam terrs.. In sudore vultus tui vesceris pane . . . Et emisit eum Dominus Deus deparadiso voluptatis, ut operaretur terram, da qua, sumtus est. Quid vero Adam fecure dus Christus Dominus? Congregat sibi operarios in agrum suum. Ager autem est mundus b) , dicit in parabola , de regno cœlorum præsentis temporis Ecclesia simili homini , qui seminavit bonum semen in agra Juo. Bonum vero semen, ut loquitur in expositione parabolæ, hi suit filii regni nqn huius autem mundi, in quem ex paradiso «) Gen. III. 17. eic. b) Mttb. XIII.

Capot expulsi mali et nriseri degimus, sed EccleXXXIII. siæ regni Christi in terris , et æterni in V-^V^-» cœlis, quod in Adamo primo nobis ereptum rcstituit Adamus fecundus misertus nostri. Qui aliquando videns turbas, misertus est eis: quia erant vexati, et iacentes Jicut oves non habentes pastorem. Tune dicit discipulis Juis: Messis quidem multa, operarii autem pauci. Rogate ergo dominum messis, ut mittat operarios in messem Jiiam a). Operarii isti discipuli Christi, ab illo vocati mox relictis omnibus fecuti sunt eum, nihil tergiversati vel causati cum illo dicente: Permitte mihi primum renunciare his, quiz domi sunt ,• missi a Deo in universum mundum in messem Juam. Ex quibus unus ex principalibus apostolorum D. Paulus, quam Jpecipsi, exclamat b), pedes evangelizantium pacem, evangelizantium bona! ex Isaia propheta, qui addit c): Dicentis Sion: Regnabit Deus tuus! vox Jpeculatorum tuorum: levaverunt vocem, Jimul laudabunt: quia oculo ad oculum videbunt, cum converters Dominus Sion. Quod suturum speramus, præstolamurque, dum adhuc renunciare his causantur Judaei , qua domi sunt, id est- veteri Testamento, consociandi aliquando novo, ut fiat unum ovile, et unus pastor.

a) Muttb. IX. %G. b) Rom. X. 15. c) Liu III. jr.

DIVINA REMITTENDI PECCATA
POTESTAS,

Quid est sacilius, dicere: Dimittuntuf
tibi peccata tua: an dicere: Surge et
ambula? Ut autem sciatis, quia filius
hominis habet potestatetn in terra dimiu
tendi peccata, tune ait paralytico: Sur-
ge , tolle lectum tuutn, ' et vade in
domum tuam. Et surrexit, et abiit in
doraum suam. Matth. IX. f. 6. 7.

[graphic]

V^uam subh'mis in fimplicitate captatæ oc- Demoncasionis, tam ad vim argumenti, admi- stratur ^

, ■,• . , . .. , . , . miraculis

rabilis est hoc in exemplo ratio ad convic- christo.

tionem missionis divinæ Christie j, Peccata igitur remittens f sunt verbs S. Irenæi a) , hominem quideffl curavit* femetipsum autem manifeste ostendit, quis esset. Si enim nemo potest remittere peccata i nisi solus Deus; remittebat autem hæc Dominus, et curabat homines: manifestum i quoniam ipse erat Verbum Dei, filius hominis factus, a Patre potestatem remissionis peccatorum accipiens, quoniam homo v et quoniam Deus: ut quomodo homo compassus est nobis, tanquam Deus misereatur nostri, et m) lib. V. conira Hares, c. 17. ». 3. p. 314*

Caput remittat nobis debita nostra , qific sactoXXXIV. ri nostro debemus Deo." Argumentum , V-*"V-—• quo hie usus est Christus, et S. Irenæus nervose constrinxit, invictum est, et generatim valet, atque a Christo frequenter est adhibitum ad divinam mi.ssionem suam demonstrandam contra incredulos, et refragarios Judæos: Opera , qua ego facio , testimonium perhibent de me, quia Pater misic me a). Et: Si non facio opera Patris mei, nolite credere mi/ii ,• si autem facio: et si mihi non vultis credere, operibus credite, ut cognoscatis j et credatis, quia Pater in me est, et ego in Patre b). Et ad Apostolos ipsos: non creditis , inquit, quia ego in Patre , et Pater in me est? alioquin propter ipsa opera credite. Amen, amen dico vobis, qui credit in me , opera, qu<t ego facio , et ipse faciet, et maiora horum faci et j quia ego ad Patrem vado c).

Uti etiairi Ne igitur suos , quos ad prædicandum

deinceps Evangelium misit, atque ipsam Ecclesiam ,

ab Aposto-' - ,

Ks ct Ec- *luam essent in orbe terrarum congregatu

clesia. ri, sine testimonio vadens ipse ad Patrem

ac recedens , relinqueret, hanc eis potesta

tem simul reliquit vicariam, omni exceptio

ne maius testimonium argumenturnque irre

fragabile , ut opera , quæ ipse faciebat, et

ipsi facerent ad plenam, certamque deme

rendam fidefn, ut sciat unusquisque quo

«) Jo. V. 36. *) Ib. X. 37. 3». 0 A XIV.- n.

« ElőzőTovább »