Oldalképek
PDF
ePub

tis. Quæ qualiscunque fuerit finistra CAPUT mens scribæ in responsione, Sublime illud XXXII. in Evangelio Christi demonstrat a rebus caducis et transitoriis huius mundi abdu. cens animum fcribæ, Judaicis præiudiciis de Messiæ regno detentum : dum Christus adeo extorrem sese quibuscunque fortunæ in hoc fæculo rebus , atque alienum a regno in hoc mundo ostendit, ut ne quidem domum habitationis propriam, nec ubi caput reclinet, se habere contestaretur in hoc mundo, Præsumit fibi hic scriba, Christum se fecuturum, quocunque ierit ; ignarus, eius discipulos magistri exemplo, omnią relinquere oportuisse domum, fratres etc. ut expediti ac liberi essent, eundi in universum mundum ad prædicandum omni creaturæ Evangelium regni, quod respuebat gens Judaica.

eat

Conveniens est Christi responsio alteri de discipulis eius data, dum officium fepeliendi patrem muneri evangelico præfert. SS. Patres hic, quod in veteri Test. vetitum erat, summis sacerdotibus imprimis (Levit. XXI, 11. Num. XII. 7.) ne super mortuis contaminarentur, pro more fuo, per inductionem allegoricam in exemplum nostrum trahunt ex singulari illa Christi fententia : Dimitte mortuos Sepelire mortuos fuos. „ Quomodo autem , quæ,

CAPUT rit mox laudatus S. Jacobus Nisibenus a), XXXII. hæc intelligenda putas , ' o dilectissime ?

Vidistine unquam , mortuos fepelire mortuos? Quomodo furgunt mortui ad fepeliendos mortuos ? Sed accipe horum verborum sensum : Peccator , dum vivit, mortuus est apud Deum ; et iustus, quamvis mortuus sit, vivit ad Deum. Hæc mors tua fomnus est.“ Non abludit S. Joann. Chrysostomus 1. c. dum existimat, mortuum illum ex infidelium numero fuisse. Mox nihilominus ad officii genus recurrit, quod alias passim Christus aliis omnibus etiam erga parentes anteferendum inculcat. „Nam, inquit b), Jesus id prohibuit ipsi , non quod iuberet honorem parentibus debitum contemnere ; fed ut: ostenderet, nihil nobis æque necessarium esse, atque res cælestes, iisque summa cum diligentia esse incumbendum, nec vel tantillum differendum, etiamsi admodum ure gentia videantur esse eą, quæ alio trahunt. Quid enim magis necessarium , quam sepelire patrem ? “ Et paucis S. Ambrosius, „cum religiosum, inquit c), humandi acceperimus officium : quemadmodum hic paterni quoque funeris fepul. tura prohibetur, nisi ut intelligas, huma.

a) Hom. VIII. 11. 7. T. V. Bibl. PP. P. LXVI.

1) Loc. cit. 12. 3. p. 330. c) Exposit. Evang. Secundum Lucam Lib. VII. 12. 34. T. 1. p. 1419.

na

PUT

US

trem

na posthabenda divinis ? « S. Gregorius Caput a nobis , qui animas odisse iubemur prop. XXXII. ter vitam æternam, in eandem sententiam argumentum repetit in cap. VI. Job. „ Qui enim , fcribit a), districto studio , et non dissolutis gressibus æternæ sponsionis præmium sequuntur, ficut femetipsos pro divino amore despiciunt, fic cuncta , quibus se sentiunt præpediri, postponunt : et cum pro Deo necesse est, ut quibus valent, cunctis inserviant, pro Deo privata obsequia etiam propinquis negant. Hinc est enim , quod quidam, cum dice ret: Permitte mihi prius ire, et Sepelire Patrem meum: veritatis ore protinus, audivit: Sine ut mortui sepeliant mortuos fuos, tu autem vade , annuntia regnum Dei. Qua in re notandum est, quia electus discipulus dum a parentis fepultura compescitur, hoc devotum quemque exhibere patri mortuo ex affectu carnali propter Dominum non licet, quod propter Dominum et exteris debet. Hinc rursum veritas dicit : Si quis venit ad me, et non odit patrem fuum , et matrem, ef uxorem, et filios , et fratres, et forores, adhuc autem et animam fuam, non potest meus esse di scipulus. Quo in loco videlicet, dum propinquorum odio, animæ quoque nostræ odium subinfertur, patenter ostenditur, quia fic propinquos, sicut nosmetipsos

m) Lib. VII. in 41. T. I. p. 231.

10

Capur odio habere præcipimur, ut hos ad æter, XXXIII. na rapientes, eorumque carnalem gratiam,

çum præpedit, postponentes discamus temperata eos discretionis arte, et convenienter diligere , et falubriter odio habere ; quatenus sic sciat per amorem odium surgere, ut valeamus eos verius per odium amare.“ Observandum vero , ea, quæ Luc. IX. 6o. adduntur : Tu autem vade annuntia regnum Dei; rem ita fuapte exposcere: „Postponendum namque erat obsequium huius ministerii officio prædicationis ;“ ut V. Beda in eum locum commentatur.

CAPUT XXXIII. OFFICIIS ERGA DEUM NIHIL

PRÆFERENDUM. Ait alter : Sequar te Domine, fed permitte mihi primum renunțiare his , quæ domi sunt.' Ait ad illum Jesus; Nemo mittens manum ad aratrum, et respi. ciens retro, aptus est regno Dei. Luc. IX. 61. 62.

[ocr errors]

To

Nec remit- I ertius hic est ex illis, quibus fequi se tendum ab volentibus declaravit , quomodo ad hoc officio.

comparatum esse oporteat. Primo enim fignificavit neminem se ingerere deberę

en

evangelizandi officio, commodi feu utilita- CAPUP tis temporalis gratia. Alterum docuit, eum, XXXIII. qui rite a Deo vocatus fit, nullam dilationem quærere debere, aut prætextum alium quemcunque etiam pietatis , fed. mox yocantem fequendum esse, cura etiam paren. tum vel domesticorum postposita. Tertio huic edicit, qui femel evangelicæ se addixerit institutioni, ei respicere retro, animumque ad alia reflectere non licere, aptist simo ab aratoribus exemplo, quos femper ad anteriora respicere oportet: quique dum manu stiyam tenent, oculos in fulcum intentos habent, Quod de se D. Paulus dicit a): Qua quidem retro funt , obliviscens , ad ea vero, quæ sunt priora, extendens meipsum, ad destinatum persequor , ad bravium superna vocationis Dei in Christo Jesu. Et prout idem Philip. III. 12, de se loquitur : Non quod iam acceperim, aut iam perfectus fim : Sequor autem, si quo modo comprehendam. Quem locum præ oculis habens S. Bernardus, „Profectus noster, ait b), in eo consistit, ut nun. quam arbitremur, nos apprehendisse , fed semper extendamur ad anteriora, incessanter conemur in melius, ut imperfecțum nostrum divinæ misericordiæ obtụtibus iugiter exponamus.“ Si nobis consciï, in quibus identidem deficimus, et quæ nobis desint, quæve conducant ad perfectionem, eluctari per divi

a) Philip. III. 13. b) Serms. II. de Purif, T. III. p. 962.

« ElőzőTovább »