Oldalképek
PDF

C A P U T LXX. Caput

LXX

JUDÆI SIGNUM A CHRISTO
PETUNT DE CŒLO,

Aeeesserunt ad eum Pharisæi, et Saddu-
cæi tentantes; et rogaverunt eqm, ut
lignum de cœlo ostenderet eis. At il-
le respondent, ait illjs; Facto vespere
dicitis; Serenum erit, rubicwidum est
enimcœlum. Et mane: Hodie tempestas*
rutilat enim triste cœlum. Faciem ergo

. cœli diiudicare nostis: stgna ant em temporum non potestis scire? Generatio mala et adultera fignum quarit: et fignum non dabitur ei, nisi fignum Jon* prophet*. Et relictis illis, abjit. Matth, XVI. etc,

Otupendum sane est inter tot et tanta Chris sti miracula, adhuc fignum a Christo peti f xiti iam supra ad Matth. XII. 38. audivimus Scribas et Pharisæas dicentes; Magister volumus a te Jtgnum videre ,• hie autem accedunt Pharisæis Sadducæi tentantes, rogantesque, ut Jignum de cœlo 01 tenderet eis., fignum in? quam de cœlis; dum tamen Sadducæi re» surrectionem, vitamque suturam adeoque regnum cœlorum non eredebant, ut iam

Caput ab Origene in Evangelium secundum LXX. Mafthæum Tomo XII. ad hæc verba, qui W**- rogaverunt, ut signum de cœlo ostenderet Jlbi est notatum: „ Qui simul, inquit a) , ad Jesum accesserunt, in iis quæ ad resurrectionem corporum pertinent dissentientes f .et velut ad id Concordes facti, ut fervatorem nostrum tentarent, et rogarent, ut signum de cœlo sibi ostenderet. Nec enim iis contend prodigiis, quæ fervator in curandis omnis generis morbis et languoribus fecerat in populo, aliisque miraculis , quæ palam , et in multorum conspectu patraverat, volebant præterea nunc sibi, ac de cœlo quidem signum ostendere. Atque equidem coniicio, suspicatos suisse illos signa super terram edita posse etiam a Deo non esse; itaque non veritos esse dicere, Jesum eiicere dæmones in Beelzebub principe dæmoniorum, putasse autem signum de cœlo fieri non posse a Beelzebub, vel improba aliqua potestate.ct

Negatum Hæc postquarn multis edisseruisset ex

Judæis. emplis etiam , ad signum Jonæ perveniens: „ Non signum , ait b) , erat solummodo , fed etiam signum de cœlo.; ita ut tentantibus, et signum de cœlo petentibus, nihil-' ominus pro eximia sua bonitate signum dederit. Nam quemadmodum Jonas tree «0 T. III. esp. p. Jij. • *) Num. 3. p. $14,

dies, et tres noctes transegit in ventre ce- Caput ti, ita filius hominis in corde terræ , et de- LXX. inde ex illa surrexit; unde dicemus signum '«^v—' fuisse resurrectionis Jesu,- nisi e cœlo ?ct Attamen obcæcatis Judæis ad tot alia signa, signum hoc nori suit datum: neque enim Christus fese Judæis post resurrectionem videndum præbuit I nec aliud j quod petebant signum e" Cœlo eis suit datum. Unde Marcus, qui pressis vestigiis Matthæum insequitur, tibi Judæos quærentes ab illo signum de cœlo inducit* simplicitec illis negatum perhibet i Et ingemiscens spiritu, ait: Quid generatio istd signum quxrit? Amen dko vobit, si dabitur generationi isti signum a). Observandum enirhvero, Christum incredulis Judæis, et ad tot signa et prodigia cæcis signum quærentibus , dum eis signum Jonæ promittit, hie simpliciter, alibi autem de eo tantum verba facere, quod tribus diebus, et tribus noctibus suerit in ventre piscis, signumque potius ia inferno, ad quem Christus descenderat, aut sub terra, qua fepultus suerat, suisse, ( ut supra ad caput XXIII. notavimus ) datum Judæis, resurrectionem Christi non solum non credentibus, fed etiam iam factam, data custodibus fepulchri copiosa pecunia \_at illi, accepta pecunia, fecerunt sicut erant edocti. Et divulgatum est verbum istud a) Mars. Vlll is.

Caput apud Judxos, usque in hodiernum diem a) J LXX. studiose occultantibus, omninoque imme»

*"'V*-' rentibus, ut petitioni eorum satisfieretj utpotc qui Christum fese e sinu Paferis a cœlis ad redemtionem humanam descendisse tot miraculis ostendentem non suscepcrunt; nec tempus adventus eius, etsi sub iugo fervitutis Romanæ, ablato iana sceptro a Juda, gementes agnoverunt .

Nato Christo pastoribus exercitus angelorum e cœlis Messiæ nativitatem denunciaverat: ac paulo post magi ab Orientc venientes Hierosolymam diu exspectatum, tuncque Judæis exspectatissimum regem Judæorum Messiam palam inquirebant, dicentes: Ubi est, qui natus est rex Judaorum? Vidimus enim stellam eius in Oriente, et venimus adorare eum. Erat stella hæc ea ipsa, quam in lege sua Num. XXIV. 17. a Baalam prænuntiatam legebant: Orietur stella ex Jacob. Stella hasc deducebat magos in Bethlehem, ubi tunc principes sacerdotum, et scribæ populi Herodi sciscitanti, ubi nasceretur Christus responderunt; fed ipsi magos fequi ac tempus visitationis suæ agnoscere nolebant. Quis sibi tunc e cœlo ad salutem advenerit, non attendunt, cœli faciem tantum spectantes, atque ad terrena commoda ex ae'ris feremtate vel pluvia a) M»ttb. XKV11L Is.

tempestate respicientes. Vide, quam ap- Capui posite, quam divine Christus petentibus e LXX. cœlo signum rcsponderit: Facto vespcre dici- ^^Y"*"* tis: sercnum erit, rubicundum est enim cœlum. . Et mane: Hodie tempestas, rutilat enim triste cœlum. Faciem erg6 cœli diiudicarc nostis: figna autem temporum non potestis Jcire? Apud Lucam ad turbas dixisse narratur Christus: Cum videritis nubem orientem ab occasu, statim dicitis: Nimbus venit: et ft ita. Et cum austrum fiantem, dicitis: Quia astus erit, et fit a). Quod nempe certius est meteorum, quam cœlum rutilans ? et tamen ad hæc phenomena faciem cœli diiudicabant; signa autem temporum Messiæ promissi, ad illud præci* se tempus ablati a Juda sceptri, fese præsentem innumeris miraculis demonstrantem, non attendebant. Ad rutilum cœlum attentionem animi figebant, solem in meridiecæci non videbant, lux in tenebris lucebat, et tenebræ earn non comprehendebanfc. Cum et precursor Domini, et ipse, Dominus Christus Jesus se e sinu Patris cœlestis descendisse toties asserebat, et tot fignis assertum ibat, ipsi adhuc signum e cœlo petebant?

Sed o stolidi! signum e cœlo petitis, qui nonnisi terrena de Messia exspectatis, reghum Israel restituendum, et dominatum .

«) Luc. XIL 54.

« ElőzőTovább »