Oldalképek
PDF

Caput tibus quod regem se diceret, potuit, ad XXXI. mutandum crucis titulum: Jesus Nazaremes '—"Vs-' rex Judeorum, qui ab ipso Christo Matth. VIII. 12. vocantur Filii regni, fed postea incredulis denuntiat XXI. 43.: Quia auferetur a vobis regnum Dei, et dabitur genti jacienti fructus eius; prout deinceps XXIV. 14. apertius dicit: Et pradicabitur hoc Evangelium regni in universo orbe, in testimonium omnibus gentibus. Judæis frustra a Christo ad sanam mentem revocatis, qui interrogates a Pharisœis: Qiiando venit regnum Dei? Kespondens eis dixit: Non venit regnum Dei cum observatiO' iie: neque dicent: Eccc hic, aut. ccce illic, Ecce cnim regnum Dei intra vos est a). Gloriosum illi regnum Messiæ, qui domitor suturus esset, et dominator super gentes terræ, præstolabantur, lætum interris; Joannes et Christus, ut pœnitentiam agerent prædicant, tam austeram Joannes fecutus vitam j et tam vili Christus conditione, tam expers rerum mundi, ut nec haberet, ubi caput reclinaret. Et quia non capiebant Judæi, quod dicebat Christus: Regnum Dei intra vos est ,• ideo ablatum est ab eis; et translatum ad gentes. Unde simile dictum est regnum eœlorum grano sinapis , quod acceptum homo misit in hortumsuum, et crevit, et factum est in arborem magnam b). Abseonditum granum in terra Judææ excrevit a) Luc. XVII. 29. b) Ib. XIII. 19.

tandem inter gentes, quia illi non attende- Caput runt regnum Dei esse intra se. Non do- XXXI. centem per tres annos Christum, non tot s-^rw' miracula patrantem attendebant.

Referunt quidem evangelist* eos mira- Verba mi

tos suisse, ac stupuisse in fermone illius,raculis

. . . firmans,

ut iam memoravimus. Erat emm docens eos

quasi potestatem habeas i et non sicut scriba eorum et Pharisœi a). S; Joanrij Chrysostomus b) passim præsertim in homiliis super Matthæum extollit hanc taritam docentis Christi virtutem tuni in fermone ipso, „ut in inge'ntem admiration em abriperet, suaderetque propter voluptatem ex fermone captam ,•" admiratos autem maxime illius potestatem et auctoritatem in loquendo notans, ij Non enim j pergit S. Pater , ad alium dicta referens loquebatur ut Moyses, fed ubique ostendebat feipsum esse, qui auctoritatem haberet; Nam cum leges sæpe pronunciaret, adiiciebat.- Ego autem dico vobis etc." Et paulo post id in had re potissimum considerandum vult, „ quomodo variet ad audientium utilitatem, quomodo a miraculis ad verba, et mox a verbis ad miracula transeat . : . Quia enirri tanquam potestatem habens docebat; ne hid

a) Afaith. VII. 29. Marc. 1. 22. Luc. IV %ii V) Horn. XXV. T. VII. p. 306.

Tom. II. B

Caput docendi modus fastum saperet aut ostenta» XXXI. tionem , operibus idipsum facit, et tanv-"Y"W quam postestatem habens morbos curat." Discipuli post resurrectionem euntes in Emaus hoc Christo, inscii cum ipso verba facientesj testimonium reddunt, hanc ipsam in fermone Christi virtutem tunc experti: Nonne, aiunt, cor nostrum ardens erat in nobis , dum loqucretur in via , et aperiret nobis scripturas? Divinam nempe auctoritatem constanter et ubique demonstrabat in docendo: eamque confirmabat Jesus per signa et miracula, a tempore quo- cœpit facere et docere perinde etiam in iis , quæ faciebat, divinam potestatem suam declarabat imperando ventis, morbis, morti, dæmonibus , ipsis lictoribus in horto , uc notavimus , notabimusque suis locis c). Mortem ipsam resurgendo devicit, et ascendendo sua virtute in cœlum cœlos nobis aperuit.

Regnum Dei, quod in terris prsedicaVit Christus, æternum nobis in cœlis reddidit , reddetque gloriosis corporibus , quod est complementum ac finis Evangelii regnL Levia sunt, quæ attulimus de infirmis curatis , atque etiam ad vitam re

«) Murc. IV. 39. /*. /. 41. /*. V. 4'. &ttc' IV. 39. H. XVIll. 4«' IK VII. «4- /»• XL 43. Vu.XVlll. 6.

vocatis cbrporibus, hanc universalertl si Caput spectes corporum nostrorum resurrectio- XXXT. netri , cuius miracula illa præambulum v-^/**-i quoddam suerarit futuræ per Christum verbum Dei aliquando. „ Quod autem tibi dixi, sunt verba S. Jacobi Nisibeni a), binis verbis hos mortuos suscitatos suisse , ideo factum est, quia duæ resurrectiones in ipsis fieri debebant: una illa prima, quæ tum facta est, fecunda illa quæ sutura est. At vero in illa resurrectione, in qua omnes homines resurgent j nec amplius morientur, uno verbo Dei, quod emittitur per Christum, resurgunt omnes desuncti illico, in ictu oculi. Non enim debilis aliquis, et infirmus est vocans per illud verbum. Nam uno verbo vocat, et facit , ut audiant omnes fines terræ, et expergiscuntur , et resurgunt desuncti , et non redit inane verbum ad eum, qui emisit ; . ; fed ut loquitur coram eo, qui misit: Ecce ego , et filii, quos tu dedisti mihi. Et de voce ista, qua mortui vivunt, perhibuit testimonium Salvator noSter , dicens: Veniet tempus; quo mortui audient vocetn filii tins, et exibunt e Jepulchrii Jiils. Quemadmodum et scriptum est: in principio erat vox, quoniam ille ipse vox

a) Serrn. Vllh de Resurrect, moriuorum ii, 6, Libl; PP. Vtn. T. V. f.. LXV.

B z

Caput est, et verbum. Nam iterum dicit Scrip

XXXII. tura: Verbum caro factum est, et requievit in

*-^V*-' nobis. Et hoc ipsum verbum vox est Dei,

quæ clamat ab excelsis, et suscitat mor.

[ocr errors]

CAPUT XXXII.

CHRISTUM SEQUI VOLENTES.

Accedens unus Scriba, ait illi: Magister, sequar te, quocunque ieris. Et dicit ei Jesus: Fulpes foveas babent, et valuer es cœli nidos: Filius autem hominis non habet , ubi caput reclinet. Alius autem de discipulis eius ait illi: Domine, permitte me primum ire, et sepelire Patrem meura. Jesus autem ait illi: Sequere me , et dimitte mort"uos sepelire mortuos suos. Matth. VIII.

1$. 20. 21. 22.

Officiaer. i^cribani bunc passim putant interpretes

ga Denin terrena quadam spe ad fequendum Chris

bus ante- tum suisse mductum, cui Gnnstus ita re

ponenda. sponderit■. Vulpei foveas habent etc. „Hæc,

inquit S. ChrysostomuS a), non repellen

tis erant; fed malam mentem redarguen

«) Bom. XXVIL in Mattb. n. %. T. I'll. {. 3*9.

« ElőzőTovább »