Oldalképek
PDF

Caput Sed enim in tali dignatione divina, qualem XI.VI. nos exhibere affectum filialem, qualesque nos K-^~\T^' esse oporteat, ne temere Patrem cœlestem Filiiqna- vocemus, invocemusque, audiamus S. Isiles nos . tlOIum Pelusiotam a) , indeque simul discamus, quam iure merito orationem Dominicam vocet Tertullianus in proœmio libri de oratione b) Breviarium Evangelii, quæ quippe divinam omnem circa humanum genus dispensationem ac Evangelii Christi œconomiam complectitur. Quam quomodo in oratione persequi, et ne a fcopo aberremus, cavere nobis debeamus, memoratusS. Isidorus singillatim edocet per feptem orationis dominicæ petitiones. „Quocirca, fiint eius verba c) , quavis superiorem audacia eum esse arbitror, qui cum nihil eorum faciat, quæ laudabiiem deceant filium, tamen ausit Patrem appellare omnium rerum Domintim: quique cum ea agat, ex quibus male audiat divinum nomen, dicere tamen. aggrediatur: Sanctificetur nomen tuum s et tum satelles clarissimus sit diaboli, qui tyrannidem in genus humanum invasit,*et exercet, tamen dicat: Adveniat Tegnumtuum; hoc est, conspiciaris tyrannide oppressis rex victoriosus, adversus peccatum opem insuperabilem ferens. Præterea, nihil cum faciat eorum, quæ vult Deus,

«) Eiit. Paris. anno i6;8.. ft) JP"S- U©*

c) Lib. IV. tp. 24. p. 414.

tamen simulare virtutem , ac dicerc: Fiat Caput voluntas tua, ut in cœlo, et in terra. Cum- XLVI. que teipsum deliciis ac luxui manciparis * ^V*— et multa non solum ad victum fed etiam ad luxuriam reposita iam habeas viatica vitæ , tamen orare: Panem nostrum quotidianum (hoc est animæ convenientem, aut carnis sustentationi sufficientem) da nobis hodic. Nam particula hodic, quotidianam subministrationem significat. Intelligentem enim facultatem animæ in supernam philosophiam perducens , ipsum quoque petitionis tempus definit. Ad hæc, cum implacabilis atque crudelis ipse sis, dicere: Remitte nobis ' debita nostra ,• cumque malorum tenacem ferves memoriam , et ultionis omnem excedas modum, dicere: Sicut et nos remittimus debitoribus nostris. Quique in tentationes feipsum coniiciat, et nullam non fecet viam , quæ ad pericula ducat, tamen mine dicere : Ne inducas nos in tentationem ,• id est eiusmodi , ut non modo risum , verum etiam omnem indignadonem mereatur. Porro cum volens lubensque hostem generis humani fequaris ( neque enim per vim , neque per tyrannidem , fed dolo et fraude nostri potitur ) dicere: Scd libera nos a malo. Denique dicere quidem, Quia tuum est regnum, et potentia et gloria, fed eum interim pro nihilo putare , a quo omnis potentia et gloria tanquam ex fonte profluit, tale est,

Caput ut venia maius in se crimen complectatur.

XLVI. Quapropter illi soli post admirandum ilUim , qui in divino baptismate contigit, partum, et post novam ac peregrinam puerperiorum legem, hanc orationem rite ac jure recitare poterunt Deum Patrem appellantes, qui filiorum germanam indolem ostendunt. Illi poterunt dicere: Sanctificetur nomen tuum; qui nihil scelerati committunt. Illi et hoc: Adveniat regnum tuum ,qui ea sugiunt , quæ tyranno voluntatem pariunt. Illi et hoc; Flat voluntas tua ,• qui ipsis factis hoc se operam dare declarant. Illi etiam: Panem nostrum quotidianum da nobit hodic s qui luxui ac deliciis nuntiurrt remiserunt. Illi et hoc: Remitte nobis debita nostra; qui veniam iis tribuunt, qui in ipsos deliquerupt. Illi et hoc: Ne nos inducas in tentationem ,• qui neque femetipsos , neque alios in hanc coniiciunt. Illi et hoc: libera nos a malo ,• qui cum Satana perpetuum et irreconciliabile gerunt bellum. Illi denique vere dicere poterunt: Quia tuum est xegnum, et potentia et gloria; qui ad ipsius verba contremiscunt, eaque re et opere ostendunt. Non enim tantum efficere yalet ipsa huius precationis notitia, quam mores et vita precantis."

DIMITTE, ET DIMITTETUR TIBI.

Si dimiseritis hominibus peccata eorum: dimittet et vobis Pater vester cœkstis delicta vestra. Si autem non dimiseritis hominibus: nee Pater vester dimittet vobis peccata vestra. Matth, VI. 14. i?.

[graphic]

V^ruemadmodum vidimus paulo ante in ComHtio.

eleemosyna, sic in aliis omnibus operibus ne recl" . .. . . . proca no

nnsencordiæ erga proximum clementissima j,;s rjeui

pietate sua Christus ea tanquam sibimet dimittit

facta agnoscit, ut id etiam ad instar iura-pecM a"

menti alibi affirmet: Amen dico vobis, quamdiu

fecistis uni ex his fratribus rneis minimis, mihifeci

stis a) j ita e contrario: Amen dico vobis, ait,

quamdiu non fecistis uni dt minoribus his, nee

tnihi fecistis: tum alias sæpe contestatur,

non nisi tunc nobis dimittendum fore, si

et nos aliis dimittamus.

Quam vero sublime- est et pro nostra adoptione in filios Dei plane divinum, nee quidquam nobis excelsius, nostræque exs » litati excellentius 'et ad honoris fastigium maius excogitari potest, quam Deum v<S

it) JHattb. XXfi 40- "''

Caput luti ex condicto nobiscum æquisque conXLVil. ditionibus tanquam parem cum pare agere. S--V—.'At vero memores nos simus oportet sponsionis reciprocæ factæ, datæque fidei, quam toties renovamus, quoties prationem Dominicam coram Deo sundimus. Quæ nostrum respectu eo est dignantior , quo maior ac infinita est inter paciscentes veluti partes intercapedo. Accedit et illud immensum divinæ erga nos pietatis argumenUim , quod sicut benignissimum numen tanquam sibi factum , quod aliis benefecerimus, in acceptis fert; ita etiam male in alios facta ceu in se delictum reputat. Ecce conditionem, quam nos ipsi magistro divino ponimus, dum dimittj nobis debita nostra petimus , Jicut et nos dimitlimus debitoribus nostrisj ac benignissimus misericordissimusque Salvator noster ineffabili pietate statim post formulam orationis eandem iterum apponit, artificioque perinde amabili, quam admirabili obstringit omnes nos, mutuas pffensas condpnare, ea certa sp&, si dimiserimus peccata in nos commissa ab aliis, clementissimum Patrem nostrum cœlestem et nobis dimittere delicta nostra. Quod 'non contentus hie bis consequenter repetiisse; id iterum alibi apud eundem Evangelistam et perinde apud alios nobis itentidem in memoriam verbis et exemplis variis inductis revocatur, uti cpnstanter etiam a viris

« ElőzőTovább »