Oldalképek
PDF
ePub
[ocr errors]
[ocr errors]

Ad Reverendum Virum Dm Johannem Pinhorns,

Fidum adolescentiæ meæ præceptorem.
Pindarici carminis fpecimen, 1694.

1.
Et te, Pinorni, Musa Trisantica
Salutat, ardens difcipulam tuam
Gratè fateri : nunc Athenas,
Nunc Latias

per

amanitates Tutò pererrans te recolit ducem,

3 Te quondam teneros et Ebraia per afpera greffus Non durâ duxisse manu. Tuo patefcunt lumine Thespii Campi atque ad arcem Pieridön iter: En altus affurgens Homerus Arma deosque virofque miscens Occupat æthereum Parnasli culmen: Homeri Immensos stupeo mancsTe, Maro, dulce canens fylvas, te bella sonantem Ardua, da veniam tenui venerare camena :

15 Tuæque accipias, Thebane vates, Debita thura lyrą. Vobis, magna Trias! clariffima nomina, semper Scrinia nostra patent, et pectora noftra patebunt, Quum mihi cunque levem concefferit otia et horam Divina Mofis pagina.

II. Flaccus ad hanc Triadem ponatur, at ipse pudendas * Deponat veneres: venias, sed *“

[ocr errors]

* Horat. lib. i. fat. 5:

purus et insons

[ocr errors]

“ Ut te collaudem, dum fordes et mala lustra"
Ablutus, Venusine, canis ridesve. Recifæ 25
Hac lege accedant Satycæ Juvenalis, amari
Terrores vitiorum. At longè cæcus abeffet
Persius, obscurus vates, nifi lumina circum-
fusa forent, Sphingisque ænigmata, Bonde, scidiffes.
Grande fonans Senecæ falmen grandisque cothurni30
Pompa Sophoclei celso ponantur eodem
Ordine, et ambabus {imul hos ample&tar in ulnis.
Tutò, poetæ, tutò habitabitis
Pictos abacos : improba tinea
Obiit, nec andet fæva caftas
Attingere blatta camænas.
At tu renidens fæda epigrammatum
Farrago inertûm, stercoris impii
Sentina fotens, Martialis,
In barathrum relegandus imym
Aufuge, et hinc tecum rapias Catullum
Insulsè mollem, naribus, auribus
Ingrata caftis carmina, et inprobi
Spurcos Nafunis amores.

III.
Nobilis extremâ gradiens Caledonis ab ora 45
En Buchananus adeft. Divini psaltis imago
Jeffiadæ salveto; potens feu Numinis iras
Fulminibus miscere, sacro vel lumine mentiş
Tugare noctes, vel Citharz fono
Sedare fluctus pc&toris.

40

[ocr errors]

Tu mihi hærebis comes ambulanti,
Fu doni aftabis socius perennis,
Seu levi mensæ simul affidere
Dignabere, feu lecticæ
Mox recambentis vigilans ad aurem

35
Aureos fuadebis inire fomnos
Sacra fopitis superinferens ob-
livia curis,
Stet juxtà Casimirus *, huic nec parciùs ignem
Natura indulsit pec Musa armavit alumnum 60
Sarbivium * rudiore lyrâ
Quanta Polonum ļevat aura cygnum?
Humana † linquens (en fibi devii
Montes recedunt) luxuriantibus
Spatiatur in aëre pennis.
Seu tu fortè virum tollis ad æthera,
Cognatosve thronos et patrium Polum
Visurus confurgis ovans,
Visum fatigas, aciemque fallis,
Dum tuum à longè ftupeo volatum
O non imitabilis ales.

IV.
Sarbivii ad nomen gelida incalet
Musa, fimul totus fervefcere
Sentio, stellatas levis induor.
Alas et tollor in altum.

75

1

63

* M. Cafimirus, Sarbiewski poeta insignis Polonis. + Ode V. lib. ii.

80

85

Jam juga Zionis radens pede
Elato inter fidera radens vertice
Longe despecto mortalia.
Quam juvat altisonis volitare per æthera pennis,
Et ridere procul fallacia gaudia fêcli
'Terrellæ grandia inania,
Quæ mortale genus (heu male) deperit.
O curas hominum miseras! Cano,
Et miseras nugas diademata!
Ventofæ fortis ludibrium.
En mihi fubfidunt terrenæ à pectore fæces,
Geftit et effrænis divinum effundere carmen
Mens asflata Deo

At vos heroes et arma
Et procul este Dii, ludicra numina.

.90
Quid mihi cum vestræ pondere lanceæ,
Pallas! aut vestris, Dionyse, Thyrfis?
Et clava, et anguis, et leo, et Hercules,
Et brutum tonitru fictitii patris,
Abstate carmine noftro.

95 V. Te, Deus Omnipotens! te noftra fonabit Jesu Musa, nec affueto cæleftes barbiton ausû Tentabit numeros. Vatti fine limite Nunien et Immensum finelege Deum numeri fine lege fonabunt.

“ Sed Musam magna pollicentem deftituit vigor; <divino jubare perstringitur oculorum acies. En là“bascit pennis, tremit artubus, ruit deorsum per inane “ætheris, jacet victa, obftupefcit, filet.

“ Ignoscas, Reverendi Vir, vano conamini; frag“menhoc rude licet et impolitum æqui boni consulas, " et gratitudinis jam diu debitæ in partem reponas."

Votum, feu vita in terris beata.

Ad virum dignissimum Jobannem Hartoppium, Baronstumg 1702.

1.
Hartoppi eximo ftemmate nobilis
Venaque ingenii divite, fi roges
Quem mea Musa beat,
Ille mihi felix ter et ampliùs,
Et fimiles superis annos agit

5
Qui sibi sufficiens semper adeft fibi.”
Hunc longè à curis mortalibus
Inter agros, sylvasque filentes
Se Musisque suis tranquillâ in pace fruentena
Sol oriens videt et recumbens.

II.
Non suæ vulgi favor insolentis
(Plaufus insani tumidus popelli)
Mentis ad facram penetrabit arcem,
Feriat licèt æthera clamor.
Nec Gaza flammans divitis Indiæ,

15 Nec, Tage, veftræ fulgor arenulæ

[ocr errors]
« ElőzőTovább »