Oldalképek
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Αpollonopoli magna, hodie Εdfu, in orientem ad templum, edidit Cailliaud tab. VΙΠ. 2. Sunt tituli tres. Εx apographo Νestoris L'Ηote tit. Α. edidit Letronnius Revue de philologie I, 4. p. 299.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

In loco Sekket, qui antiquitus videtur fuisse Senski, vel sens/ei/e, ab Apollonopoli magna (Edfu) in orientem ad montem Smaragdum s. Berenicidis, ubi aliquando fuerunt smaragdifodinae (conf. Letronnius Recueil des inscr. T. I. p. 453 sq.), in £,.,„t. specus repraesentante aediculam duabus ianuis opere Dorico exstructam (cf. Introd. p. 52 1. a.); edidit Belzoni Voy. en Êgypte cet. II. p. 87. et Cailliaud Voyage à l'Oasis tab. VIII. 5. Tractavit Letronnius Recueil des inscr. cet. T. I.

P. 455 sqq. cum apographis Gardneri Wilkinsoni et Nestoris L'Hóte, quae habentur ibid. tab. XVI. n. a. 5. et 4. 5.

[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Ita pridem titulum restitueram ex apographis Belzoni et Cailliaudi, nisi quod vs. 1. extr. dederam, Tovr['gios], vs. 12. άπό % et vs. 14. Ilavvi z [x]at. Nomem Tutus habes in titulis Latinis Bullett. dell' Inst. Arch. Rom. 185o. p. 1 o5. 1 07. Plurima nunc confirmantur apographis a Letronnio publicatis. Letronnio vss. 1. 2. videntur esse architecti, reliqui eius qui templum suis impensis exstruxit et dedicavit. Designatur annus Imp. Gallieni, mensis Mechir d. 27. (i. e. Febr. 2o. inter annos p. Chr. 252 - 268.). Mensis et diei designatio repetita vs. 14. docet, ibi annum ex initio inscriptionis intelligendum esse. Hinc vss. 1. 2. a reliquo titulo divelli non possunt. Homo pius titulum inscripsit sine arte compositis verbis prorsus ut loquebatur. Habuit, ut videtur, smaragdi fodinam, cuius reliquiae etiamnunc visuntur in loco Sekket, ubi τὸ isgåv aTíos exstructum est. Inde vs. 9. oi σὺν ἐμοί igyaóusvoi explicari possunt. Exstructo hoc specu votum solvit pro salute Berenices, haud dubie uxoris (cf. n. 4684.). Non accuratius definivit mulierem. Videtur Tutus statim absoluto opere in taenia scripsisse nomen suum temporisque designationem. Cuius impensis opus factum est, is quattuor mensibus post quum λάκκον fodisset, inscripsit reliqua. In reliquis Letronnii restitutio cum nostra consentit. Vs. 6. τὸ ἀδιον videtur esse figura (xàg*) repraesentans imaginem Berenices, vel membrum aliquod; quae etiam Letronnii sententia est. Vs. 7. init.

τὸν λάκκον sumpsi ex vs. 14. “róg* uata nota sunt in hoc tractu, ubi ex iis vel loci denominantur, ut ὐδαευμα 'A7r6XXwvos, καινόν ὐδgsvua (conf. n. 47 15. c.). Vs. 1 1. Isis cognominatur > syzxeirwy, sumpto nomine a loco, quem Letronnius putat dictum esse > £va xw, nos Seyzxeitry. Neque improbabile tale nomen latere in eo, quod hodie obtinet, nomine Sekket. ' Nomen formatum ut Asvxoq)gvrv%, Aevxoqgówn, Bogsitry^ (Vol. II. n. 3477.). Vs. 12. notam ^ pro siglo librae habuit Letronnius, haud dubie recte. Vulgo scribitur ^ vel Λ* vel /X; vide Vol. II. ad n. 3607. Vs. 15. Sarapis nunc cognomento gaudet, quod Letronnius comparat cum Mysûs nomine tauri Heliopoli inprimis culti (cf. ad n. 4697. lin. 31.). De nomine tamen non constat; nam etsi Cailliaud diserte habet MNI€I, et terminatio €! etiam ex reliquis adstrui potest, tamen quum L'Höt. praebeat M IN T€I, Wilk. M - N TeN, dubitari potest de syllaba prima. Post eam vocem neque ap. Wilk. neque ap. Caill. eam lacunam invenimus, quae idomea sit ad comprobandam lectionem $yùgv%α a Letronnio propositam, notandumque €N in apographo Wilk. haberi pro € I. Dixit auctor άνάα, ut supra vs. 6. äg'%ας. Vs. 14. Caill. lectio probabile facit ΠAY NI K[K]AI. Ceterum nihil mirum, quod auctor, qui titulum verbosiorem super ianuam dextram absolvere non potuit, ad alteram ianuam transiit ibique reliqua inscripsit, ubi incipere oportuit.

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small]
[ocr errors]

4841.

In urbe Berenice, qua in media etiamnunc templum Sarapidis visitur aetate Romana exstructum; fragmentum repperit Websted cuius apographum Gardner Wilkinsonus communicavit cum Letronnio, qui edidit Recueil des inscr. cet. T. i. p. 38a sq. •

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

In urbe Berenice fragmenta repperit Gardner Wilkinsonus; edidit Letronnius Recueil des inscr. cet. T. I. p. 465 sq. (cf. tab. XIV.

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

In specubus Silsiiis (hodie Selseleh); edidit Gau Ant. de la Nub. Inscr. tab. X. n. 2. cum interpretatione Niebuhrii p. ao. Illustravit
Letronnius Recueil des Inscr. cet. T. I. p. 45o sqq.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

Δilsili, hodie Selseleh, edidit Gau Inscr, tab. Χ. n. ιι. Ιuxta incisum est instrumentum, ut videtur, geometricum.

[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
« ElőzőTovább »