Oldalképek
PDF
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]

Ιn Delta Χαnthί, ubί putatur castellum fuisse Χanthiorum, in lapide ad portam sepulcri pertinente, ed. Fellows l. c, p. 162. (conf.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

';n obelisco litteris Lyciis tecto, in latere euroaquilonem spectante in media inscriptione Lycia; ed. Fellows* Discoweries in

Xanthi,

[ocr errors]

Lycia ,84o. p. 168. 169. tab. ao. et accuratius libello sihgulari, inscripto:. The inscribed Monument at Xanthus recopied in 1842. Lond. MDcccxLII. fol. Nuperrime edidit etiam Schönbornius in programmate Gymnasii Posnaniensis 1845. p. 22., cum

explicatione Martini.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Fundus lectionis est apographum Fellowsianum secundum. Schönb. vs. 1. init. = quod debuit esse 3E, ut in priore apographo dedit Fell. qui nunc habet E; in fin. Schönb. Ox. (Fell. Q<); vs. 2. id. omittit primum H, deinde T et ultimum N; vs. 5. extr. omittit NEI; vs. 4. init. omittit E; vs. 5. omittit prius Y; in fine habet TAATi N (Fell.TA^ cet.) et Π notat certissimum esse; vs. 7. omittit primum I, in fine habet nOP0 (Fell. ΠοPo); vs. 8. init. omittit E; vs. 9. init. habet APINAGANATOIXEIAnEMNΣANTO (Fell. AeANATool AnEMN£AI o); vs. 1 o. omittit prius K, in fine habet HMEPAI. (Σ)A^(A) AN (Fell. AN); vs. 11. primum A et primum O habet Schönb. (omittit Fell.); deinde ΠAIA OTΩN . H. ENATIANQ(N); vs. 12. EPrOlz (Fell. EP Eo 1*) K. KATENOx. (Fell. KAIIKATENo)EZTE©AN^z(E). ... , , ; . , Priore Fellowsii apographo qui usi sunt, pauca exsculpserunt, ut Sharpe, qui commentationem de lingua Lycia, composuit operi Fellowsiano insertam, et Grotefend. in Götting. Gel. Anz. 27. Ian. 1842.

[blocks in formation]

in latere Africum spectante. vs. 25. ubi habetur AP^^AVfO:TEA^EME: i. e. Harpagi filius. Hinc Graecis putavit decretum contineri regis Persarum. Plurima nos restituimus, antequam novum hoc Fellowsii et Schönbornii exemplum innotuisset, nec difficile fuit intelligere titulum esse dedicatorium vincta oratione conceptum. De tituli natura tum ita statuimus, ut Pro documento allegatum putaremus ab iis, qui inscriptionem Lyciam posuissent. Quippe priore exemplo scriptura Graeca litteris Lyciis ita inserta fuit, ut nec spatiis relictis secerneretur, et primus versus Graecus adeo in Lyciis delitesceret. In altero hoc Quod dedimus apographo tituli forma prorsus alia est. Scriptura Graeca vetustior videtur quam Lycia, lit

teris prope evanidis. Accedunt, spatia, supra atque infra relicta. Unde coniectura fieri potest, : titulum Graecum primum inscriptum fuisse, posthac additam esse inscriptionem , Lyciam. Titulus, Graecus ατοιχηδών scriptus est, non tamen constanter. Litterae sunt Ionicae vetustiores, quales in Asia, vel Olymp. 8o. in usu fuerunt. In versibus hoc memorabile, quod duos hexametros excipiunt duo pentametri, deinceps sequuntur, duo disticha et quattuor hexametri. Qualis anomalia, vulgo recentioris aetatis fuisse, putatur. Cf. Elem. epigr. Gr. p. 6 sq. Memorabilis etiam vs. 9. synizesis adhibenda in voce ßaaiXías pro 3aaiXeias. De scriptura diphthongi cf. vs. 2. in oYAE= p. oYAEI=.. Ex vetusta scribendi ratione praeterea resedit vs.5. APTATo p. APTAToY. Vs, 8. extr. quae litterae A*. conspiciuntur, eas cave ex voce ad sequentem versum pertinente residuas esse putes, : •••• •*• •* *** * * * *.' ;; , •^'; it : ;, i

„'E%] c£r' Eg%tnw, [A]σίας δέχ* τό[r]os ííus, ii

o]ύδεῖς τω Avxiwv στήλην το[]ένδ* dv£Sn«[£]v

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Constat Lycios ab Harpago in potestatem Cyri esse redactos (Herodot. I, 176.)., Qui hoc, in titulo Harpagi filius memoratur, videtur ille quidem; ab Harpago celebri originem duxisse, sed longiore ta

men temporis intervallo distat ab eo, et nunc tanquam indigena pro liberatore habetur Lyciae. Nomen eius vs. 5. init. oblitteratum est. Dedi Xigru; ductus litteris Lyciis, quae in latere monumenti Africum spectante sequuntur post filii Harpagi mentionem. Potest sane alia forma fuisse prioris syllabae nominis. Illam autem ut praeferrem, fecit vox χεgari quae manifesto sequitur statim vs. 6. init. Nempe videtur auctor tituli lusisse in nomine ideoque dixisse ágúrsúras xsgri, cui addidit τάλαν, ut appareret, quo in genere certaminum potissimum homo laudatus figúrrsve Avxiwv τόν τότ' ἐν ἐλικία. Ille igitur, Harpagi filius, nescio qua occasione bello exorto legitimum regnum instituit, atque ita optime meruit de Lyciis. In eius belli memoriam stelam duodecim diis Xanthi in foro posuit, cui stelae postea hic ipse titulus inscriptus est haud dubie a propinquis illius. Stelam hanc Fellowsius minus recte obeliscum vocat. Praeter hanc stelam Xanthi in foro etiam Σagτηδόνειον collocatum fuisse novimus ex Appiano Bell. civ. IV, 7o. Ceterum auctor tituli in rebus a filio Harpagi gestis paucissimis defungitur. Hinc coniicias multo post Lycios, ne regis facta diuturnitate temporis in oblivionem abirent, vel ut rem publicam institutam a rege tutarentur, pluribus ea persecutos esse inscriptione Lycia (cf. supra). Iam vero Lycios , ante expeditionem Alexandri M. plerumque regi Persarum paruisse et consentaneum est et historia docet. Reges tamen et ipsi suos aliquando habuerunt. Sic regem Lyciorum Periclem movimus ex Theopompo ap. Phot. p. 12o. ed. Bekk. Regem nunc habemus Harpagi filium. Horum regum haud alia videtur condicio fuisse ac regum Cariae, qui stirpe regia prognati deinceps proprie et iure satrapae regis Persarum fuerunt (cf. Vol. II. m. 2691. c. d. e.). Nec multum opinor aberraveris, si res titulo nostro narratas auspiciis regis Persarum gestas esse putaveris. Aetas tituli accuratius definiri non potest. Vs. 1o. memorantur Arcades. Arcades saepenumero mercenarii stipendia fecerunt (Xenoph. Anab. VI, 2, 10 sqq.). Auctor est Isocrates (Evag. 23.) Evagoram Cypri regem cum Artaxerxe decem annos bellasse Persisque saepe multa damna intulisse, vastasse Phoe

nicen, cepisse Tyrum, traxisse ad defectionem Ciliciam. Coniicias igitur exercitum aliquando etiam Lyciam petiisse, quo exercitu fuso tropaeum statuisset Harpagi filius. Hinc titulus circa Olymp. 1oo. positus fuerit; cui aetati certe et scriptura et tota conformatio tituli convenit. De singulis pauca sufficient. Auctor tituli poëta non fuit: versum primum sumpsit ex epigrammate ab Atheniensibus post victoriam ad Eurymedontem partam s posito (Anthol. Palat. VII, 296. B. 1. p. 392. cf. Krüger hist. philol. Studien p. 64 sqq.). Sed scilicet non animadvertit huic loco minus convenire sententiam eam, quam Simonides in epigrammate illo iure optimo pronuntiare potuit. Ceterum id boni habet titulus, quod confirmat lectionem Aristidis (II. p.2og. et 512. ed. Dind.) §£ οὐr', pro qua Diodorus (XI, 62.) praebet $: o5 y', et verbum ἐνειμεν, pro quo iugivsv ex Aristide dedit Bergk Poët. lyr. Gr. p. 779. Vs. 4. ut hic vsixíwv xai τολἐμου, sic iam Homerus πόλεμος και νεῖκος solet coniungere (cf. Xenoph. de venat. I, 17.); Martinus scripsit âSAwv xai τολεμον. Vs. 5. init. o nihil videtur esse nisi vitium lapidis, quale est etiam vs. 3. ubi lapicida duarum litterarum spatium reliquit. Martinus coniecit ἐκτισ* 38* "Agrayos ofas ágiorsùras άπαντα. Sed verbum animo repetendum ex vs. 2. Vs. 9. in voce A0ANATON ultimum N omississe quadratarius videtur, ut H in verbo subsequente et saepius alia. Xdgiv άπομιμνήσκεσSai rwv nota ex Homero et Hesiodo locutio. Vs. 1o. iv äuägg nunc äictum est pro ἐν Ἀμ£g£ μιά. Ultimam syllabam vocis âvâgas non capit lapis. Itaque videndum, ne quadratarius eam supra apposuerit (vide vs. 8. extr.). Quamquam cur tam alte posuerit, non patet. Vs. 12. in priore apographo Fellowsius dederat litteras PAIPATENOO, quibus nunc respondent hae: KAIIKATENo. Quod cuique primum in mentem venit xai ? και γίνος reposuit Martinus. Melius erat quod coniecerat Boeckhius räv xaì y£voc. Verum quum prius k ex Schönbornii litteris ad me datis pro certo sit, restitui ductus KAI \, quos' idem me docuit apparere in lapide, linea secunda obliqua ita ut inter I et \ aliquid deesse videatur.

[merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

i Xanthi, in sepulcro vel sarcophago; ed. Fellows I. c. in Append. p. 414. n. 6;. Habeo etiam ex schedis Schönbornii.

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
« ElőzőTovább »