Oldalképek
PDF
[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]

N. 51 4 1. p. 51 Q. τὸ ἐχyos Cavedonius in litteris
coniicit fortasse significare formam vestigii pedis
Apollinis dicatam, uti publice coleretur.

N. 5 1 44. p. 52 1. col. a. vss. 14. 15. et 17. 18.
M. Antonius Flamma, cuius filii sacerdotes recen-
sentur Apollinis, videtur idem ille Antonius Flamma
esse, quem Cyrenensibus lege repetundarum et exi-
lio ob saevitiam damnatum esse a. u. c. 823. tradit
Tacitus Hist. IV, 45. Monuit Cavedonius in litteris.

N. 51 43. tit. b. p. 522. Actiacam epocham bene
se habere in Cyrenaica, quum Pinarius Scarpus, qui
eam pro M. Antonio obtinebat, paulo post victo-
riam. Actiacam militias suas Cornelio Gallo tradide-
rit (Dio Cass. LI, 9.), monet Cavedonius in litteris.

N. 5 , 46. p. 525. b. vs. 27. Eër$iâas probabiliter
coniecit Keilius in litteris ad me datis.

N. 5 , 47. p. 525. ex schedis Vattieri de Bour-
ville edidit Letronnius Journ. des Sav. 1 848. p. 575.
marmor repertum inter rudera mausolei in loco quem
hippodromum appellat Pacho; vs. 6. T^PEYBATA,
vs. 1 a. A^E=IMAxOY, vs. 16. BATT ^, quod ulti-
mum nomen litteris maioribus exaratum est. Itaque
in contextu litteris minusculis expresso scribe vss.
1 5. 16. 'Aλιάδει? Búrra. Clearchi cuiusdam genus re-
petitur a Batto IV. rege Cyrenarum, quem Thrige
Res Cyren. p. 175. ad a. a. Chr. 5 1 2. referendum
putavit. Itaque si demptos circiter annos 28o. vel
5oo. tribueris octo illis generationibus, Letronnio
iudice titulus circiter a. a. Chr. 2 2o. vel 25o. posi-
tus esse existimari potest. Conciliari cum his licet
etiam nomen 'Axióôsta, quod dubium non est quin
sit illud quod ap. Herodot. IV, 164. vulgo scribitur
'Aλα<?, nomen regis Barcaeorum, cuius filiam uxo-
rem duxit Arcesilaus Cyrenarum rex cum illo affi-
nitate coniunctus. Huius Arcesilai mors refertur ad
a. a. Chr. 5 , 4. (vid. Thrige 1. c. p. 175.).

[ocr errors]

Nomen

[merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]
[merged small][ocr errors][ocr errors]

N. 556 1. p. 56o. b. Fragmentum codicis Liviani,
cuius mentionem feci, nunc publicatum extat a G. H.
Pertzio: Über ein Bruchstück des 98* Buchs des
Livius, Berlin, Reimer, 1848. 4. Dixi ibid. p. 56o. b.
Cyrenaicam statim cum Creta recens subacta a. a.
Chr. 67. videri fuisse coniunctam. Quae sententia
etiam Pighii aliorumque fuit. Dissentit Barthol. Bor-
ghesius ap. Cavedonium in libello: Osservazioni so-
pra le monete antiche della Cirenaica, Modena 1 845.
8. p. 68 sqq. qui postquam summario rerum a Pom-
peio gestarum inter fragmenta Diodori ab A. Maio
edito (Collect. Vat. T. II. p. 129.) usus confirmavit
Cyrenaicam a. u. c. 688. a. Chr. 66. in formam pro-
vinciae redactam esse, docte demonstravit a. u. c.
7 1 o. a. Chr. 44. nondum fuisse cum Creta coniun-
ctam, idque non ante a. u. c. 727. a. Chr. 27., fa-
ctum esse probabile reddidit.

[merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]

ros; transcripsit Vattierus de Bourville; edidit Letronnius
Revue archéol. V. 1848. p. 435.

AYNAN\ IX. E P M A L Λ E

Aύναμις 'Eguâ άτῶν λε.
Ss s s s s s

[merged small][ocr errors][merged small]

Tituli Latini vs. 1. . . . . LIO. P. FILQVIR, vs. 3.
extr. PROVINC, vs. 4. init. IAEMAC cet., deinde AYGG
PROPR, vs. 8. PROPRPROVINCIAEAFRICAE. Reli-
quos versus omisit Letronnius.

Hinc in contextu litteris minusculis reddito tit.
Graeci vss. 8. 9. legendum videtur διὰ Aauazícvs *Io-
arai pcv, quae nomina indolem peregrinam habent.
Alterum nomen vide ne sit Aguazías, forma pro-
ductiore pro Aau$as, cuius genitivus nunc formatur
Aauaa £cvs, quae terminatio aliquoties observatur in
nominibus peregrinis, ut Tatt};c, Ta7t£ovc (n. 432 1. b.),
Teatrìs, Teatrícvs (n. 4365. 4366. c. e.). Neque erit
cur hoc loco de Aauazziov cogitemus cum Letron-
nio. Alterum nomen formain peculiarem nominis
*iWarwros sistit. In tit. Lat. vss. 16. 17. Cavedonius
in litteris coniicit scribendum esse in Arabia, maiori
[parte] temporis legationis eius, statuens divisionem
Arabiae in maiorem et minorem nullo fundamento
niti. Eidem honores P. Iul. Geminii Marciani non
in Arabia, sed Romae per legatos suos ab Adraenis
dicati videntur. In quo ei non refragabor. Nam
eius rei alia exempla habentur, ut honores Glitii
Agricolae a civitate Graeca positi Augustae Tauri-
norum n. 6765. Ceterum honores Marciani Roma
translati in Africam decreto decurionum Constanti-
nes, ubi ille mortuus videtur, expositi sunt. De
homine honorato cf. nunc etiam n. 5366. b. in his

Add.
Post n. 5366. adde:

5366. b.

In provincia Constantine in lapide muro portae inserto; ex sche-
dis Texieri edidit Letronnius Journ. des Sav. 1848. p. 578.
Revue archéol. V. 1848. p. 282 sq.

Π IOY^I ONTEM INION
MAPKIANON
TIPEXIBEYTHNXIEBAX-
TΩNANTIXCTPATHITON
5 YITATONH BOYAH KAI
OAHMOXIAAPAHNQN ΠETPAI
QN M HTPoTio^EQXTHXIAPA
BIAXIAIA KAAYAIOYAINE
OYTIPEXIBEYTOYEYEPTETH
1o eENTOzYnAToYANEze[HzEN]

in latere:

TOTIOXEAOG)H
VH q) IXIMATI BOYAHX.

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]
[ocr errors]
[merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small]

Iudicam haberi testatur L. Stephanius l. c. p. 1 o.
n. 32.

N. 5592. p. 572. dele explicationem. Nomina
restitui vix possunt. In fine autem vide ne fuerit
[Kyj%av, ut dicta sit Cnidiorum, ut n. 558o. b.
5497. b. 561 9. e. in his Add.

N. 5592. b. p. 575. transcripsit et edidit L. Ste-
phanius 1. c. p. 7. n. 1 1. qui monet in medio esse
balaustium, et titulum esse integrum.

N. 5592. c. 3. p. 575. transcripsit et edidit L.

Stephanius l. c. p. 7. n. 1 o. qui legit:
<T p A T O Y
E P M E I O Y

Vix recte. Verum puto quod tradidit Mommsenius.
Nomen potest esse 'Ays7ra&rov vel IIsi*i7rgárcv (cf.
n. 575 1. 29.), vel >αττεύτου (cf. n. 5456. b. 26. in his
Add.). Sequitur nomen mensis. Quod deinceps pro-
fertur TI MOYY, idem ex manubrio apud Iudicam
transcripsit etiam L. Stephanius (p. 15. n. 96.), cuf
non satis constat, integer titulus sit necne. Incer-
tum sane. Sed TIMOY< a Castello traditur n. 5566.
et TIMOY< ex alio manubrio Alexandriae transcri-
psit Stoddartus (Transact. of the Roy. Soc. of Lit.
Second ser. Vol. III. P. I. p. 1 15.) qui [A]TIMOY<
legendum putabat, ex eoque etiam n. 5654. ATEMOY
refingebat. Hoc etsi falsum, tamen etiam nostra
coniectura iam stare amplius non potest. Fortasse
Tiucûs est a recto Tiua. Cf. ad n. 5444. in his Add.
n. 5456. b. 4 1. in his Add. 5676. c. in bis Add.

N. 541 2. p. 576. non B:v?x«[x]!a defendit Kei-
lius in litteris ad me datis collato nomine BcvXxç-
xucs Vol. II. n. 5665. col. II. vs. 55. Fortasse recte.

N. 5414. p. 576. de nomine xgv'<cvza dubitat
Keilius, non male is coniiciens [>]/'<:vza. Fortasse
X, quod exspectatur in linea, in qua est Θ, incu-
ria transcribentis delatum est in initium alterius ver-
sus; ut fuerit 3(scis) χ($ovicis). [>]%ovza cet.

N. 54 16. p. 577. initio scribe Ingos, quod no-
men recte commendavit Cavedonius in litteris. No-
tum est numen fluvii II*i;os, quod translatum esse
in hominem potest.

N. 5424. p. 578. transcripsit et edidit Ludolfus
Stephanius Ind. schol. in Univ. litt. Caes. Dorpat.
per senestre prim. a. 1848. habendar. p. 7 sq. vs. 5.
nPOsTATEI<ANAPE<; vs. 4. inter KAI et A®PO
AITAI aliquid spatii est, non tantum tamen, ut
quattuor litteris sit locus; vs. 5. APIsTOTEITO
NOs (lapsus quadratarii); vs. 7. ^IONY<l>QPO<,
fortasse recte. Lectio a Stephanio tradita vs. 5. ful-
ciri etiam aliis apographis videtur. Hinc dubium
non est quin in lapide sit. IIgc7τέτεις άνδgss scripsit
Stephanius, qui nemini hoc offensioni futurum pu-
tavit. At hoc nihili est. Vitium quadratario impu-
tandum. IIgo7róras τοῦ δκucv intelligi posse Stepha-
nius rebatur. Desidero argumentum. Nostra expli-

S s s s s s s 2

[ocr errors][merged small]

N. 5425. p. 579. transcripsit et edidit Ludolfus Stephanius Ind. schol. in Univ. Caes. Dorpat. per semestre prius a. 1848. habend. p. 6. Basis simillima n. 5426. sed paulo minor atque in inferiore parte corrosa. Vs. 1. init. ET IH PA. . . ., vs. 2. extr. NO. pro NOY, vs. 5. NIKA. 1QNAPT cet., vs. 4. E.... O<0EOφI^OY, vs. 7. AAMINETO* cet., vs. g. ΦIAI £TOY. Deinde in fine lacuna notatur quattuor versuum. Ad nomen YBPIMO< de forma "^3giàXos COgitavit Stephanius. Quem quintum agoranomum putavi vs. 4. col. dextr. E. . . . . O<G)EO φ ΙΛOY, eum septimum esse triacadarchorum nunc apparet ex apo*grapho Stephaniano, in quo post ATAOQNO= spatium vacuum signatur. Itaque agoranomi etiam in hoc titulo quattuor recenseri putandi sunt. Sexti triacadarchi nomen in lacuna post vs. 9. interiit. Beneque Stephanius monet: ex numero septem triacadarchorum intelligimus, populum huius reipublicae in septem tgtaxââas divisum fuisse; unde sequitur, quod Müllerus Dor. II. p. 82. de republica Spartana suspicatus est, tgtaxáôçs hic non a numero ipsarum nomen duxisse, sed a numero gentium, quas singulae continebant.

[merged small][ocr errors][merged small]

N. 5427. p. 58o. transcripsit et edidit L. Stephanius 1. c. p. 5. ,, basis priori similis sed ex marmore ravo facta et in superiore parte aliquantum laesa". Vs. 1. vestigia litterarum ad dextram non notantur, vs. 2. vox NYMqpOAQPOY minoribus litteris scripta est propter angustias concessi reliquis spatii; vs. 5. £A^... MMATEY<, vs. 4. col. 2. extr.TH. pro THP, vs. 5. extr. ^OY pro OOY, vs. 6. init. ... MO..... IA, vs. 7. ^IONY<1O<n .. QNO<. . Q =1= cet., vs. 1 o. init. . Y pro EY, vs. 1 1. EYK^H= ... I^IAKOY. In siglo *A^ vs. 3. Stephanio tertium munus scribae latere videbatur, ut idem vaÅ

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][subsumed][merged small][merged small][ocr errors]

extra urbem sitos monuit Stephanius comparans âgvμὸν 'Aqygoôziov Paus. VIII, 25, 1. Et sane Artemisium in valle quadam esse ex vs. 1 4. intelligimus ubi BáÀara memoratur, i. e. 3ázara. Et Proserpinae lucum in illa valle fuisse Stephanius colligit ex operibus rupi illius montuosae regionis incisis, quae ipse de imaginibus Proserpinae explicat p. 2o. Vs. 25. mercatum vini idem Stephanius prope speluncas quasdam ponit ad vinum conservandum aptas, quales multas in rupibus illorum montium deprehendit. Vs. 55. non male Stephanius legit ἐν τλυνίοις, ut deminutivum sit quale vs. 16. habetur £gnriois; τλvvoi vel τλvvia foveae sunt coriariorum. Vss. 37. 39. lege Sic probabiliter proposuit Stephanius coniiciens τά Ίκελα montes quosdam qui aequalitate insignes erant, apte appellari potuisse. Similia certe Aίδυμα δgr (Strab. XIV, 647.) et Gemelli colles (Plin. H. N. III, 8, 88.). IIstâ autem est ex dialecto i. q. μετά; recteque idem comparat formam IIsta yeitvvos tituli Coi. Vs. 4 1. 47. Aaufas μάσSol eidem colles sunt, ut collis Boeotiae Tgaάς στό$os ap. Xenoph. Hellen. V, 4, 5o. Quod autem Aauias dicuntur μαa Soi, recte monet Stephanius nihil aliud sequi, nisi Lamiae fabulam per totam Graeciam divulgatam hic quoque cognitam fuisse. Vs. 42. idem quum legat KPA pro HPA, de Kgavegiæ intelligit oppido Siciliae, ut sit Kga(zsgá?). Vs. 43. èv êgizi xaxxagixci; legit Stephanius putans esse saltus, in quibus sunt stabula armentorum, naxxag autem ex dialecto

[ocr errors]

quadam dictum esse pro nagkaginâ, siquidem Hesychius prodit: xägxaga. §vvoi τάς uâvâgas. “PiwSwv. Phot. xägxagov. τὸ δεσμωτygiov- oùtw >αίφgwv. Ingeniose illud quidem; sed coniecturam vir doctus ipse alia removit quam in Ind. schol. Univ. Dorpat. per alt. semestre a. 1848. p. 4. protulit coniectura non minus speciosa sed non magis stringente. Putat enim xaxxa/3i«cis scribendum esse, ut saltus illi videantur de perdicibus (κακκέβais) denominati, quam in rem apposite citavit Simmiae epigramma in Iacobsii An

« ElőzőTovább »