Oldalképek
PDF
[ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

Exemplum, quod expressimus n. 4697. b. litterarum formis discrepat, videturque illud Bailiano accuratius esse. Itaque relato titulo n. 4697. b. ad n. 4529. ut par est, sponte patet quae ibi dixi ad originem tituli spectantia locum iam non habere. Iis, quae de L. Balbo Claudii Imp. legato monui, nunc non habeo quod addam.

N. 453o. p. 241. denuo transcriptum edidit Bailius l. c. III. p. 1 , 6. Habet vs. 1. extr. A1€I, vs. 2. init. CA®HC€^€NXOC cet. utrumqne in lapide videtur esse. Vs. 4. Bailius improbata nostra interpretatione ita explicat: oblationes vel exiguae, modo adsit in dando alacritas, plenam consequuntur gratiam, docens τὸ μικρόν esse τ}ν μικgàv τgosqog&v 7goSυμως δο$ίταν. Immo in formula Tagê uixgàv inest consilinm brevi captum s. promptum: gratia plena initur ita, ut prompte ac sine haesitatione des, non ut parum aut multum. Haec omnino vis formulae est consideranti, ut par est, locutionem Graecam •yiyv£7Sai παρά τι. Ceterum spectata stili ratione ac sententiarum tetrastichum Cavedonio (in litteris ad Academiam missis) videtur comparandum cum tetrastichis S. Gregorii Nazianzeni Mlutinae editis a. 1826. e schedis Steph. Ant. Morcelli (Memor. di relig. Lett. T. X. p. 177 sqq.).

N. 455 1. p. 242. monumentum, quod hodie asservatur in antiquario bibliothecae Parisinae, repetiit Longperier Annal. Inst. arch. Rom. Vol. XIX. Suppl. p. 544. (cf. Monum. ined. Inst. arch. Rom. Vol. IV. tab. xLv. n. 15.) qui aeque ac Cavedonius ibid. p. 167. impngnat Aluieri de Hauteroche de duplici epocha inscripta opinionem, quam ipsi amplexi sumus. Uterque MZ explicat μ(νός) 3 i. e. i33iuov. Verum hoc esse nunc persuasum mihi est, non quod diversa collocatio notarum numeralium offensioni sit in eiusmodi supellectile (in qua, ut in nummis, consentaneum est non solum litteras inversas aliquando impressas esse per incuriam sed etiam litterarum ordinem perturbatum), sed quod haec ratio interpretandi longe verisimilior videtur esse. Ceterum hoc monumentum pondus esse etiam Longperierus agnoscit. Quod autem Cavedonius dicit videri formam A parum convenire a. u. c. 6o2. fateor me non in

telligere. Cf. Elem. epigr. Gr. p. 149.

N. 4535. p. 245. edidit Bailius 1. c. III. p. 12o. qui vs. 1. extr. habet TH pro IH, in reliquis consentiens cum apographo a nobis expresso. Aliud apographum a Smitho missum protulit Henzenius Eullett. dell' Instit. arch. Rom. 1 846. p. 85. in quo vs. 1. est P(JNAN€0HKA cet. Smithianum apographum accuratius dedit Letronnius, qui docte tractavit hunc titulum Revue archéol. III. 1 846. p. 79-83. 489-491. (Notice sur une inscription grecque de Bey

roulh en Syrie), cum tabula aeri incisa rudera exhi

bente delineata aquaeductus Romani, ad quem pertinuisse illa inscriptio videtur. Apographum Smithianum ita expressit Letronnius:

[ocr errors]

Lectio vs. 8. / €PO^POMON vocabuli emendani; occasionem dedit I.etronnio, qui vidit scribenlum, esse A€POAPOMON, úsgoò:6uov, de qua lectione cogitavit etiam Henzenius fretus haud dubie notitia quam a Smitho habuit de aquaeductibus, quorum reliquiae in illa regione etiam nunc visuntur. Talem notitiam qui non habuit Letronnius ex epitheto illo feliciter invento collegit titulum pertinere ad aquam, quae aleretur per ductum pluribus ordinibus at. cuum instructum, qualem poetice descripsit Rulilius Itin. I, 97. quid loquar aerio pendentes fornice rivos? et qualem etiam nunc admiramur ad pontem Gar. dium in Gallia (Pont du Gard). Conferri potest formula ἐς $igæ πολλὸν iivai väua de aquaeductu adhibita n. 5649. h. Coniectura Letronnii confirinata est primum acceptis litteris a Calliero, qui hanc in sententiam rettulit: „cet aqueduc est à deux heures trois quarts de Beyrouth et à deux heures de Déit. el-Kalaah, qui est à trois heures de cetle ville. Il est entre deux collines et à cheval sur le Nahr. Beyrout (comme le pont du Gard sur le Gardon); sa longueur est d'environ 2oo mètres. Il avait autrefois trois rangées d'arcades; mais le temps les a réduites à deux. Ce bel ouvrage antique est aujourd'hui rompti par le milieu"; mox ab Iulio de Bertou, a quo Letronnius non solum descriptionem sed etiam delineationem loci a Montfortio accurate confectam habuit. Huius igitur aquae ductus alicubi ad meatus subterraneos, unde aqua Berytnm ducebatur, consentaneum est formatum fuisse quod yO('alur Castellum, apposito monumento, quod describitnr inscriptione nostra τάχyazua "Auuwvos xsgazù %*t* dvtitvTov, ex quo aqua profluebat per aerem deducta (ãsgoêgâuov Üòwg). Mlonumentum fuit persona Iovis Ammonis cornuti fabricata Rhodi et ab homine Berytio dedicata. Dedicantis nomen subesse litteris P(JN Letronnius coniecit dicens posse esse Eφμψ, Súpgων, EÜSvqgwv, simile. Fortasse tainen rectius cum Henzenio dixeris priinum versum terminari [φί}gων dv£Swxa ob verba sequentia τηλέSsv èx vyroio 'P6δον, ut nomen dedicantis initio versus scripluin fuerit. Inconsiderate Bailins, qui totum versum ita supplet: oizaâs vozrjzac réò åyaXμ' "Auuwv' äv&Snna. De personarum usu in fontibus cf. Viscontum Mus. P. Clem. V. tab. 6. Avellinum Opusc. II. p. 130. Ad / consuetudinem fontes ore Ammonis cornuti ornandi apposite Cavedonins Annal. XIX. p. 167. comparat verba Hygini fab. 155. Liber in Imdia cum aquam quaereret nec invenisset, subito eae arena aries dicitur exiisse, quo duce Liber cum aquam invenisset

in

in eo loco, ubi aquam invenerat, templum constituit, quod Iovis Hammonis dicitur." Ut de singulis pauca addam, quum titulus secundo saeculo epochae Christianae vix antiquior sit, prima syllaba vocis &g in epitheto degcögäuos correpta offendere neminem potest. Neque exempla huius usus desunt. Lacunam init. versus ultimi caute non explevit Letronnius; exspectari vocem generis masculini ratus, ex qua aptum participium 7rgoχ,ζοντæ sit; Bailius áyr£rjrov h. 1. generis masculini esse statuens scripsit regouévos 7?oX£ovra cet. Non tutius est quod Henzénius coniecit vocem άντίτυπον initio versus hexametri repetendam esse. In contextu igitur litteris minusculis expresso scribe vs. 1. - - - gwv âvÉSaxa, vs. 4. άεgoêgâuoy.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Littera A inter pronuntiandum duplicata, cuius productionis vestigium non solum in orthographia Baal habetur sed etiam in nomine (ex Mamercus contracto) Máagnos (cf. Elem. epigr. Gr. p. 248. not.). Et altera pars nominis, MAPKUJC s. MAPK(J0, quin talem productionem ferat, dubium non est, etiamsi non comparari posset cum nomine Msλικάg9os (BaalMelicarthus = Hercules Phoenicum, cf. Gesen. Mon. Phoen. p. 4 1 o.). Et priorem quidem versum auctor ita videri potest voluisse fingere productionem litterae A legentibus permittens. Altero versu expressisse videtur: et exaudi nunc, domine, Hilarum clientem tuum. Vocis κλίεντος prior syllaba per synizesin pronuntianda. Haec satis de versibus, quibus certe peiores habentur in inscriptionibus. In praescriptis vide ne scribendum sit: έτάρ σωτήgάς κ(a) [3i]ov εὐτυχούς και τάκνων. Nam quod Bailius dedit KllOY, infelici coniecturae deberi videtur ; litteras ibi prope evanidas esse docet apographum Wildenbruchianum. Ceterum Bailius quum alios titulos Latinos eodem

INscR. GR. VoL. III.

[merged small][ocr errors][merged small][merged small]
[ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]

Vs. 2. extr. Barth. AAI^ION; vs. 3. init. Secch. ^€KMOY, Barth. A€KMOY; vs. 4. Secch. €ITAPXON CTO^O, Barth. enAPMON€TOAOY, quae composuimus; vs. 5. Secch. €YNOIY€€N€K€N, Barthius quod dedimus. 'O öuos A£kuov AaiÀuoy, A£kuov viév, £ragx,ov στόλου 8UyOt (tg 8y8χεy. Decimus Laelius praefectus classis annotante Secchio vix alius est quam Decimus Laelius qui quum in gratiam Cn. Pompeii accusator Flacci extitisset (Cic. pro Flacc. 6.), mox Asiaticis navibus praefuit (Iul. Caes. de bello civili III, 5.). Eius pater Laelius teste commentatore orationis Ciceronianae (Auct. class. II. p. 16.) in bello Sertoriano ab Hirtuleianis interfectus est: quem quidem Laelium et ipsum Decimum audiisse auctor est Iulius Obsequens Prod. cxix. cuius in libris olim falso legebatur Didius Laelius (cf. Frontin. Strateg. II, 3. 5.). Probabiliter Secchius cum aliis statuit Laelii, qui classi praefuit, filium fuisse Decimum Laelium Cornificii legatum, qui, ut Appianus (bell. civ. LVI.) et Dio Cassius (XLVIII, 2 1.) tradunt, a. u. c. 7 1 1. finem vitae sponte implevit, et nepotem eundem Decimi Laelii Balbi Consulis a. u. c. 748. qui in fastis nominatur D. LAELIVS. D. F. D. N. BALBVS. Itaque stemma Laeliorum, qui praenomine Decimi gaudent, hoc fuerit:

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

In insula Arado; ex schedis iisdem edidit idem l. c. p. 22. n. iv. etiam ÉragXos ÈSvovg 'Icvδαίων appellari posse videŠ denuo transcripsit et edidit Barthius Mus. Rhen. VII. tur. Cf. n. 434o. b. in his Add. Atque hunc ipsum 1849. p. 247. n. 4. titulum videor mihi cognoscere vss. 4. 5. Quo p0

H BOYAH KAI O ^ H M OX sito Secundus praefectura géntis Iudaeorum functus APAA I Q NAAM IN M. NA XIEOY posthac vicem gesserit procuratoris Iulii Alexandri, ATO PANO M H ΣANTA KA^nz. mox procurator Syriae et Phoenices futurus. Haec ΚA I ® I /\OTE ] M (2X IENTΩ ZOT si ita sunt, inscriptio est ex aetate Vespasiani. Ne5 ET EI TEIM H Σ KAI EYNOIAXI que non favet huic aetati mentio legionis v., quam XAP IN constat post militiam in Ponto et Armenia exactam

Barthius vs. 2. solum TON^AM INM, vs. 5. PA sub Carbulone missam esse in Aegyptum atque in NOMHXEAN, vs. 4. 1® I^OTEIM QΣ, vs. 5. TEIMHX. Syria militasse flagrante bello Iudaico (Tacit. Hist, W(AI EYNO. V, 1.). Iam vero legio v. una cum legione VIII. in 'H 3ουλ} xai ό όμος 'Agaόίων Aduv Mvariov, áyoga- nummis Beryti et Heliopolis celebratur inde ab Auvou%zavra xaXóς και φιλοτείμως, ἐν τά έοτ ἐτει τει- gusto, qui legionum harum veteranis colonias in μ}ς και εὐνοίας χάgw. Syria assignavit (vide Eckhel. D. N. Vol. III. p. 557, De anno et epocha cf. n. 4556. d. Nomen Adueis et p. 555.). Unde Secchius mentionem legionis v. habetur in Cilicia n. 4426. quod utrum ad formam in titulo nostro iniectam ad veteranos illius legionis Doricam Aάμις (cf. n. 5 146. 5169.) revocandum sit trahit, dubitans, utrum legio v. Alauda an legi0 v.

necne, non liquet. Macedonica intelligenda sit. Ego quum putem le4536. f. gionem v. bipartitam fuisse, et alteram partem AlauIn insula Arado; ex schedis iisdem edidit Secchius 1. c. p. 3o. n.v. dam vocatam esse, Macedonicam alteram, illam in • • • • • • I H BOY/\ I II . . . . . . Germania egisse, hanc in Moesia, ita statuerim, in - - - - - - I N I O N XIE KOY N . . . nummis Beryti et Heliopolis veteranos celebrari le- - - -» - X O N XI T E I P H ΣO PA. . . gionis v. Alaudae, quumque legio v. e Moesis ex

5 I. Še • • • • • • cita ad bellum Parthicum dicatur (Tacit. Ann. XV, TYjöYÁí oYÃÄÈ'.'.'.'. . . 6.), eam esse Macedonicam, ac proinde, si de ae. . . ^ PXOY I OY I OYAAI . . . . . tate huius tituli recte iudicavimus, eam ipsam legio. . . . PO Π O N XIY P . . . . . . • nem v. Macedonicam intelligi posse, in qua munere

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
« ElőzőTovább »