Oldalképek
PDF
[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]

QUI AB Æyo APOSTOLICO AD TEMPORA CONCILII TRIDENTINI (ANNO 1216) PRO LATINIS,
AET CONCILII FLORENTINI (ANN. 1439) PRO GRÆCIS FLORUERUNT :

RECUSIO CIIRONOLOGICA OMNIUM QUÆ EXSTITERE MONUMENTORUM CATHOLICÆ TRADITIONIS PER QUINDECIM PRIMA ECCLESIÆ SAECULA ET AMPLIUS,

aUxTA EDITioNEs AccURAtissiMAs, iNTeR se cUMQUE NONNULI.IS codicibUs MANUSCRiPtis collatAs, PeRQUAM diligentER cAsTIGATA; DissERTATioNiBUs, coMMeNTARiis, vARiisQUE LECTioNiBUs coNTiNENTER illUstrata; oMNiBUs opeRIBUs PosT AMPLissiMAs Editiones QUae tRibUs NovissiMis saecUlis DEBENTUR AbsolutAs detectis, aUctA; INDICIBUs PARTICULARIBUS ANALYTICIS, SINGULos sivE toMos sivE AUCToRES ALICUJUs MoMENTI subsEQUENtiBUs, DoNAta; CAPITULIS INTRA IPsUM TexTUM Rite dispositis, NEcNoN et titUlis siNGULARUM PAGINARUM MARGINEM sUPERioREM DisTiNGUENTiBUs sUBJECTAMQUE MATERIAM siGNiFicANTiBUs, AdoRNAtA ; oPERiBUs cUM DUBiis, TUM APOCRYphis, ALIQUA vERo AUCToRitAte. iN oRDiNE ad TRADITIONEM EccLEsiASTICAM PoLLENTiBUs, AMPLIFicAtA;

ducentis et AMPliUs locUPLETATA INDICIBUS AUCToRUM sicut Et oPERUM, ALPHAbeticis, chRoNoLoGicis, statisticis, sYNTHETicis, ANALYTICIS, ANALoGicis, IN QUoDQUE RELiGioNis PUNCTUM, DoGMAtrcUm, MoRALE, litURGicUM, cANoNicUM, DisciPLiNARE, hisToRicUM, ET cUNCTA ALIA siNE ULLA ExcEPTioNE ; sed PRaeseRTiM DUoBUs INDIcibus IMMENsis Et GeNERALiBUs, ALTERo scilicET RERUM, QUo coNsUlto, QUiDQUid non solum talis tAlisve PATER, veRUM ETIAM UNUsQUisQUE PATftUM, NE UNO QUIDEM omisso, IN QUodlibet TheMA scRiPseRit, UNo intUitU coNspiciATUR; AltERo SCRIPTURÆ SACRAE, Ex QUo LECToRi coMPERiRE siT obviUM QUINAM PATREs Et IN QUibUs opeRUM sUoRUM Locis siNGUL0S SINGULORUM LiBRORUM s. scRiPTURÆ vERsUs, A PRiMo GENESEOS USQUE AD NovissiMUM APOCALYPSIS, COMMENtATi siNT :

editio AccUfAtissima, caeteRisQUE OMNIBUS FACILE ANTEPONENDA, si PERPENDANTUR chARACtef{UM NitiditAs, cHARTÆ QUAlITAs, INtegRiTAs textUs, PERfECTio coRREctioNis, opeRUM REcUsoRUM TUM vARietas, tUM NUMERUs, FoRMA voLUMINUM PERQUAM COMMODA SIBIQUE IN TotO PATROLOGIÆ DECURsU coNsTANTER similis, PRetii exIGUITAs, PRaeseRtiMQUE ISTA coLLEctio, UNA, MEthodicA Et chRoNologica, sExcENtofrUM FRAGMENTORUM OPUSCULORUMQUE HACTENUS HIC ILLIC SPARSORUM, PRIMUM AUTEM IN nosTRA BIBL10THECA, Ex oPERiBUs Et Mss. AD OMNES ÆTATEs, Locos, LiNGUAs FoRMAsQUE PERTINENTIBUS, COADUNATORUM.

SERIES LATINA PRIOR. IN QUA PRODEUNT PATRES, DOCTORES SCRIPTORESQUE ECCLESIÆ LATINÆ - A TERTULIANO AD INNOCENTIUM III:

ACCURANTE J.-P. MIGNE,
Bibliotheeae Cleri universae,
SIVE CURSUUM COMPLETORUM IN SINGUL0S SCIENTIÆ ECCLESIASTICÆ RAMOS EDITORE.

[ocr errors][ocr errors][merged small]

APUD GARNIER FRATRES, EDITORES ET J.-P. MIGNE SUCCESSORES,
IN vIA DICTA A VENUE-DU-MAINE, 189, OLIM CHAUSSEE-DU-MAINE, 427.

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[graphic]
[ocr errors][ocr errors]

SÆCULUM IX, ANNUS 856.

B. RABANI MAURI

FULDENSIS ABBATIS ET MOGUNTINI ARCHIEPISCOPI

o P E R A o MN I A

JUxTA EDITIONEM GEORGII COLVENERII ANNO M617 COLONIÆ AGRIPPINÆ DATAM, MENDIS
QUIBUS SCATEBAT INNUMERIS CURA QUA PAR ERAT EXPURGATAM,
NOVISSIME AD PRELUM REVOCATA ET NOVO ORDINE, CHR0N0L0CICO SCILICET, DIGESTA;

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]

sesiT sEPARATIM TOMUS SEXTUS 10 FRANtis; VENEUNT AUTEM 6 vQJUMINA 42 fRANCIS GALLICIS.

PARISIIS,
APUD GARNIER FRATRES, EDITORES ET J.-P. MIGNE SUCCESSORES,
IN VIA DICTA A VENUE-DU-MAINE, 189, OLIM CHAUSSÉE-DU-MAINE, 427.

1878

SÆCULUM IX, ANNUS 856.

ELENCHUS

AucTORUM ET OPERUM QUI IN HOC TOMO CXII CONTINENTUR.

B. RABANUS MAURUS, FULDENSIS ABBAS,
POSTMODUM
MOGUNTINUS ARCHIEPISCOPUS

- Col

ExpOsitio in epistolam I ad Corinthios. . . . . . . . . . . * * • • - - - - 9

— in epistolam II ad Corinthios . . . . . . . . . . • • • • • • ' • T * • • • M59

— in epistolam ad Galatas. . . . . . . . . . . . . . . . . . ., . . . . . 245

—- in epistolam ad Ephesios . . . . . . . . . . . . . . . . T • ' • ' • • • • • 381

— in epistolam ad Philippenses . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 78

— in epistolam ad C0l0ssenses. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 507

- in epistolam I ad Thessalonicenses. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 539

— in epistolam II ad Thessalonicenses. . . . . . . . . . . . . . . . '• • • 565

— in epistolam I ad Timotheum . . . . . . . . . . . . . . I. . . . . . . 580

— in epistolam II ad Timotheum . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 635

— in epistolam ad Titum . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 663

— in epistolam ad Philemonem. . . . . . . . . - - - - - - - - - - - - - 693

— in epistolam ad Hebræ0s . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7MM

Appendix. • • • • • • • • • • • • • • . . . . . • • • • • • -• • • • • • • • • 833

Alleg0riæ in Sacram Scripturam. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 849

Commentaria in cantica quædam. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . M089

Liber de sacris Ordinibus. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . • M165

De ecclesiastica disciplina. . . . . . . . . . . . . . . • • • • • • • • • • • • • MM9M

De videndo Deum, de puritate cordis et m0d0 pœnitentiæ. . . . . . . . . . . . . . M9262

De quæstionibus canonum pœnitentialium . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1333

Poenitentium liber. . . . . . • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • M397

De vita B. Mariæ Magdalenæ et sororis ejus S. Marthæ . . . . . . . . . . . . . . . M431

ftabani epistolæ. • . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . M507

Glossæ latino-barbaricæ de partibus humani:00ypogis. . . . . , . . . . . . . . . . . . M575

De inventione linguarum. . . ** ::':':..:.:::.::.-.. . . . . . . . . . . . . . . M579

Fragmentum Glossarii latino-theotisci . . . . . . . . . . . • • • • • • • M583

Rabani Carmina cum glossis Ghristóphêri Broweri .:.:.: . . . . . . . . . . . . . . . ibid.

Dubia et spuria. . . . . .*. . . . . . . . . ; . . . . . . . . . . . . . . . . M675

[ocr errors][ocr errors]

IN

ELPISTOLAS BEATI PAULI

LIBER

NONUS.

EXPOSITIO IN EPISTOLAM AD CORINTHIOS PRIMAM.

ARGUMENTUM. {Hier.) Corinthii sunt Achivi, et hi similiter ab apostolis audiverunt verbum veritatis, et subversi multifarie a falsis apostolis, quidam a philosophiæ verbosa eloquentia in sectam legis Judaicae inducti sunt. Hos revocat Apostolus ad veram et evangelicam sapientiam, scribens eis ab Epheso per Timotheum discipulum suum. (Ambr.) Præcepto autem Domini admonitus Apostolus resedit apud Corinthios annum et menses sex, docens inter eos verbum Dei : hinc est quod cum magna fiducia et charitatis affectu agit cum eis, aliquando commonens, aliquando arguens, aliquando blandiens ut filiis. Nam multæ causæ sunt propter quas scribit ad eos: quarum prima haec est quod more hæreticorum dissentientes, ab invicem, hominibus devoti. Pauliani, Petriani et Apolloniani dici volebant, non Christiani; quod valde exprobrat Apostolus : erant tamdem inter eos qui ab his dissentirent. Christo soli dicati. Secunda haec est, quia eloquentia delectari cœperant et terrena philosophia, ut sub nomine Christi his imbuerentur quae contraria sunt fidei. Tertia eo quod inflati essent, quod non iret ad illos Apostolus. Quarta propter fornicatorem, quem inter se esse patiebantur. Quinta ut commoneret de præterita Epistola, quam ante hanc quæ prima dicitur scripserat. Sexta quia invicem sibi injurias et fraudes facere cœperant, et infidelium potius examina requirebant. Septima causa est, in qua designat licere sibi sumptus accipere, sed contemnere, ne forma esset ra pacibus pseudoapostolis. Octava vero est, ut respondeat epistolæ illorum : perturbari enim cœperant ab hæreticis de matrimoniis. Nona est, in qua declarat sic debere manere unumquemque ut credidit. Decima autem de virginibus, eo quod nihil sit sibi praeceptum, et reliquæ sunt quæ in corpore videbuntur.

[merged small][merged small][merged small][ocr errors]

A altera causa est : hic vero Apostolum se esse Christi Jesu Dei voluntate scribit, quia omnia quæ egit, Filii Dei egit voluntate, qui dixit ad eum : Vade, ego longe ad gentes mittan te (Act. xxii). Hinc vocatus est apostolus, hoc est, Dei voluntate missus ad gentes, per quod tangit etiam illos quos neque Christus miserat, meque verum erat quod docebant. Deum enim et Christum ideo frequenter nominat. ut Christum Deum non ipsum Patrem ostendat, sed esse Christum Filium Dei, esse et Deum Patrem. non unionem cum ostenditur Filium dici. Aliam si. gnificationem habet Jesus, aliam significationem habet Christus, cum sit unus Jesus Christus Salvator noster, Jesus tamen proprium nomen est. Illi, qnomodc Moyses proprio nomine appellatur, quob modo Elias, quomodo Abraham, sic tanquam proprium nomen Dominus Jesus ; Christus autem sacramenti momen est, quomodo si dicatur propheta. quomodo si dieatur sacerdos : sic Christus commendatur unus in quo esset redemptio totius populi Israel. Per roluntatem Dei. Voluntate Dei vocatus est ad fidem, sed sua sponte et suo arbitrio credidit, sicut ait in Actibus apostolorum : „Von fui incredulus caelesti visioni (Act. xxvi). (Ambr.) Multæ emim sectæ emerserant, quæ Evangelium Christi pro semsus sui arbitrio asserebant, ex quibus rami aridi exstant nunc usque, quarum assertores ecclesias evertebant. Hinc Apostolus omnia quæ hæresibus contraria sunt, ponit, ac se verum prædicatorem. per id quod a Christo Dei voluntate missus est, assoC verat. Et Sosthenes frater. Etiam istum sua commendat societate. (MAUR.) Frater, inquit, non apostolus : hunc autem idcirco secum scribentem inducit. quia ex ipsis doctor erat, et pro his valde sollicitus. Ecclesiae Dei quae est Corinthi sanctificatis in Christo Jesu. (Ambr.) Propterea Ecclesiæ scribit, quia adhuc singulis ecclesiis rectores non erant constituti. Et cum in multis arguat eos, ait, sanctificatis in Christo Jesu. Sed ideo quia regenerati in Christo sanctificati sunt : post autem cœperant male comversari, ut ostenderet omnem Ecclesiam sanctificatam fuisse in Christo : sed quosdam illorum prava doctrina pseudoapostolorum eversos a traditione

« ElőzőTovább »