Oldalképek
PDF
[ocr errors]

Steph. Byz. Kovgärov mensis nomen esse merito statuerunt Boissonadus et Viscontus, et Ω corruptum esse ex nota numerali diei. Apollineum vero mensem, quem Actii exspectes, recte habet Viscontus, memor Apollinis Kogotaiov ap. Nicandrum Theriac. 614. ut nunc legitur: olim KogvTaios. Hunc probabile est esse a Thessaliae oppido Kogá7r denominatum, ut testatur Scholiastes Nicandri, accedente Steph. Byz. v. Kogûtw; quamquam de eo loco ita dubitarunt veteres, ut aliam lectionem inferre in Nicandrum voluerint (vide Steph. Byz. et Schol. Nic.). Vs. 14. non ἐγκτωσιν cum Hugh. sed ἐγκτησιν dedi ob tit. c. vs. 1 2. Tit. b. vs. 2. ωνος probabiliter superest ex patris nomine; quare praemisi τού. Additur tum nomen gentilicium Oiy[dôa. Tit. c. vs. 9. coniicio Leontinos Siciliae nominari: cui rei consequens dedi vs. 8. 'Euueviâay, nomen Siculum.

1794. a. b.

Haud longe a Wonitza est locus 'Aίλιάς, ubi multa rudera vetustatis vidit Meletius, cui Vonitza est Anactorium, Ailias Alyzea, falso utrumque: Krusius Hellad. T. II. P. II. p. 554. 555. in illo fere loco, Ailiae vel in vicinia, aut navalia Anactoriorum aut Echinum vel Heracleam fuisse censet. Equidem quum illo loco Apollinis templum fuerit, verisimile iudico Anactoriae terrae illum locum tribuendum esse, in qua ipsa fuit etiam Actium, Anactoriis olim parens Corinthiorum colonis (Thucyd. I, 29). Apollini vero solet Aesculapius filius iunctus esse; itaque hic quoque ibi potest esse cultus: Herculesque Apollini dedicari potuit

a Doriensi Anactorio vel ab Heracleensi cive vicino. Haec praemonui ob inscriptiones, quas hoc loco coniunctas dedi. Ha

rum priorem in loco Ailias transcripsit Meletius Geogr. vet. et nov. p.522. minusculis, excepto vs. 1. quem epigraphicis dedit litteris, deinde utramque tanquam Corcyraeam ex schedis Apostoli Zeni edidit Montfauc. Diar. Ital. p. 425. (cf. p. 431.), ex quo formam tituli dedi. Ex Montfauc. dederunt Murat. T. I. p. xxI. Bonada T. I. p. 97. Donatus p. 55. 6. Brunck. Anal. T. III. p. 188. (cf. Iacobs. Animadv. T. III. P. I. p.396) Iacobs. Anthol. Palat. T. II. p.868.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]

Prope Wonitzam, in vicinia veteris Anactorii, in loco qui dicitur "Ayioc BazïÀetos, vidit Meletius p.522. Quasi Corcyraeum edidit Montfauc. Diar. Ital. p. 425. et cum titulo Corcyraeo n. 191 1. Murat. T. III. p. MCDLxxix. 1o. ex Montfauc.

[ocr errors][ocr errors][merged small]

Ibidem vidit Meletius, praeter quem ed. Montfauc. Diar. Ital. p. 424. et hinc Murat. T. III. p. MDCLVI. 4. commistum cum titulis n. 1899. 4795.

[merged small][ocr errors][ocr errors]

In moenibus utrinque a porta quadam oppidi, quod Argos Amphilochicum visum, in finibus Epiri, ab ostiis Acheloi miliaria Ix distans, loco qui tum Gerovilia dictus, ponit Cyriacus p. v. n. 4o. In eodem oppido (Argis) ,,iuxta Acheloum fluvium, quem incolae Ieroviliam vocant, in lapidibus moenium” ponit Iulianus Giambertus, cuius schedae, quarum apographum ex Villoiso. nianis habemus, fluxerunt e Cyriaco. Ex schedis Cyriaci utrumque titulum dedit Murat. T. III. p. MDCLIv. et titulum b insuper ex suis p. MDCxxx.8. Ceterum Achelous hodie dicitur Aspropotamo, non Ierovilia; neque ad Acheloum est Argos Amphi

lochicum. Aeniae has inscriptiones recte tribuit Krusius Hellad. T. II. P. II. p.343.

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small]

In moenibus, quae ex saxis polygonis constrncta sunt, in loco qui hodie Trigardon dicitur, hoc est Oeniadis putabat Cyriacus). Habet Cyriacus p.v. n. 41.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Tituli n. 1797- 1809. sunt Ambraciae, n. 1810— 1824. Nicopolitani; n. 1822. interposui inscriptionem loci incerti, ob Dodonaei Iovis mentionem ; n. 1823. est Buthroti repertus; sequuntur tituli prope Panormum, ut videtur, lecti

n. 4824 — 1827. ; ultimus est Epiroticus loci incerti n. 1828.

1797. Ambracia hodie est Arta, ad fluvium cognominem, qui olim Arachthus s. Arethon, ex cuius nomine nomen Arta corruptum esse patet. Qui enim Argos Amphilochicum putabant Arta esse, explosi sunt, nec magis Pouquevillii probari ratio potest, qui ubi nunc Arta sita, ibi putabat Argitheam fuisse. Iam vero ipsa 'Arta est opinor ea urbs, quam Cyriacus p. III. Iv. vocat Arechtheam Acarnanam Epiri civitatem, ubi III. Kal. Ian. a. i 455. fuit. Memorat ibi aedem Sophiae, forum, aulam Regis (Caroli, Epiri), ,, cathedralem ecclesiam periblepteam"; et statim post inscriptiones addidit imaginem, quae hodie desideratur, cum hac nota: ,, Moenia antiqua urbis Acarnaniae, in quibus lapides mirae magnitudinis conspiciuntur"; ubi quae Acarnania urbs dicitur, manifesto eadem est atque illa Arechthea Acarnana. Sequitur epistola ad Georgium Ragnarolium, Epirotarum Regis secretarium, cuius initium est: ,,Heri quo a te decessimus, quando cum cauda Phoebus caeli medium orbem conscenderit, Astacora, quam incolae Rogum vocant, incolumes venimus iuvante Deo.” Haec epistola scripta est III. Idus Ianuar. a. 1456. postquam in oppido Rogum memoranda vidit haud pauca. Continuo addita erat delineatio muri oppidi Astacora. Data vero epistola ex arce regia (Astacora nempe s. Rogum, quae est arx aliunde cognita). Hinc Cyriacus Nicopolim petiit, quam vidit pridie Idus Ianuarias; Nicopoli profectus Graecas civitates multas visit, et v. Id. Mai. Acarnaniam, ut ait, revisit et ad Carolum Despotem sese iterum contulit, III. Idus autem per Astacora et Acherontem Leucadem profectus est (p. xix.). Haec uberius exposui, ut inde docerem, quam Cyriacus Arechtheam Acarnanam dicit, non esse aliam nisi Arta. Primum nomen ipsum Arechthea non multum abest a nomine Arta, quod undecimo iam saeculo huic loco tributum reperitur; deinde Artae est ecclesia cathedralis

(cathedrale de l'Annonciade), quam magnifico ornatu de Nicopoli potissimum translato aedificavit Michael Ducas; quae mani

festo est illa Cyriaci ,,ecclesia cathedralis peribleptea". Praeterea Arta saeculo XIV. fuit caput Acarnaniae ; et ipsa Arta

passim dicitur Acarnania, ut in historia Epiri ap. Pouquevill. T. V. p.29o. et p. 267. unde intelligitur, quomodo Cyriacus urbem Arta modo Acarnaniam, modo Arechtheam Acarnanam appellare potuerit. Et Acarnaniam illam Cyriaci pro Arta habet etiam Pouquevill. Itin. T. II. p. 94 sq. T. I. p. 5o6. ex quo petii, quae de Arta Acarnaniae olim capite et de ecclesia ibi cathedrali rettuli. Accedit quod ex Arechthea sua Acarnana (inde enim profectus videtur in arcem Rogum) brevissimo itinere, dimidii vix diei, in arcem Rogum pervenerat Cyriacus; unde litteras ad Regis secretarium dat, quem Artae in aula illa Regis fuisse vix dubites. Rogum s. Rogum autem brevi spatio ab Arta distat, prope ostium fluminis Lourcha (qui Cyriaco Acheron), Meletio p. 52o. Ká+rgov ròv 'Pwyóv, in qua vicinia olim Charadrus vetus, cuius bis meminit Polybius, etsi semel (IV, 65.) X«g«ögcev scribitur. Cf. de loco Rogum etiam Pouquevill. T. II. p. 95. not. et passim. His argumentis confisus Cyriaci Arechtheam Acarnanam censeo esse oppidum Arta, et quum Artam constet Ambraciam esse, ipsam Ambraciam: nec me movet, quod possit aliquis Arechtheam Acarnanam pro Argithea habere, quod Athamanum caput olim fuit, nec quod Cyriacus ipse Ambraciam alio loco ponit (vide eum p. IV. extr.). Illo igitur loco Cyriacus ,, ad columnam marmoream” hunc titulum extare tradit p. III. m. 29. repetitum a Muratorio T. II. p. DcccLv. 5. ex Barberinis Cyriaci schedis, et vitiosius ex suis T. III.

p. MDCLxix. 15.

E Π Ι Σ T PAT Q N O Σ Π O ^ E M A P X O Y Vs. 1. Cyr. omittit prius T, quod addidi e Mur. A N A P O N I K O XI IT O P T I A T. II. Idem T. I. ETEXETATΩNOΣ. Vs. 2. Mur. Z H N Q N N I K A N A P O Y T. II. falso TOPITIAXI. Vs. 4. Mur. T. III. etc.

Σ ΚΩ XI A N A P O XI

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]

In eodem Epiri oppido ,,ad aulam Regis"; Cyriacus p. III. n. 38. et ex suis schedis Murat. T. I. p. cLxxv. a.

[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]

In eodem oppido; Cyriac. p. III. n. 33. Ex schedis Barberinis Cyriaci a Compagnonio missis praebet Mirat. T. I. p. cLxi. i. agglutinatis in fine titulis n. 18o5. 18o2. 18o5. 18o4. qui huc nom pertinent. Idem ex suis schedis addidit variam lectionem.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

In oppidi Arta (Ambraciae) basilica r;s II gryoglas, quo nomine cathedralis ecclesia hodie vocatur, repperit Hugo Pouquevillius a. 1814. Ed. Boissonadus ad Epist. Holst. p. 425. (Diar. class. Vol.XVII. p. 57 1.) ex schedis Pouquevillii, Hugonis fratris, a Barbiaeo de Bocagio acceptis. Dein Pouquevillius ipse edidit Itin. T. III. p. io9.

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]
[ocr errors][ocr errors]

Marmor e Leucade Venetias advectum, ubi extabat in aedibus Caesaris Balbi; Octavius Bochius tamen Museo Capellio assignabat.
Muratorio, qui id T. II. p. MXXIII. 1. edidit, miserat Stanislaus Santinellius clericus regularis Congregationis Somasch.

[ocr errors][ocr errors][merged small]

In eodem oppido ubi n. 1797. vidit Cyriacus, ex cuius schedis edita est inscriptio a Moronio p. 111. n. 35. Ex suis schedis dedit Murat.
T. III. p. MDCxxxvI. 1 1. addito n. 18o3. Cum aliis commiscuit T. I. p. cLxI. 1. (vide ad n. 1799)

[ocr errors][ocr errors][merged small]

In eodem oppido ad aedem Sophiae in alio lapide vidit Cyriac. p. III. n. 54. Ex suis schedis Murat. l. c. ad n. 18o2. post n. 1803. ex-
hibet coniunctim, et T. I. p. CLXI. 1. commiscet cum aliis (vide ad n. 1799.).

. " Sic Cyr. Sed Mur. T. I. APIzTox, T. III. A P I Σ T O I N I K AP X O Y APIzTON. Retineo lectionem Cyriaci, 'Agiaroi NizágΧου, ob n. 1806. Est epitaphium dativo casu expressum.

1804.

In eodem oppido ,,in domo Domini Thoinasii Venerii, viri magnifici", Cyriac. p. rv. n. 37. Muratorius admiscuit aliis, in his titulo
n. 1799. (vide ad n. 1799), item titulo n. 1798. (vide ad n. 1798.).

[ocr errors][merged small]

In eodem oppido in foro, in ornatissimo imaginibus lapide; Cyriac. p. III. n. 28. et iterum p.rv. n. 36. Ex suis schedis dedit Murat.

T. III. p. MDccxxv. 6. praeterea T. I. p. CLXI. 1. admiscuit aliis ad n. 1799. significatis, et T. III. p. MCDxcIII. 4. cum titulis n. 18o6.
1807. composuit, ita ut post illos assuerit.

[ocr errors]

In eodem oppido, Cyriac. p. III. n. 26. Muratorius I. c. ad n. 18o5. exhibet adiunctis continuo n. 1807. 18o5. (ex schedis Cyriaci a
Compagnonio missis).

[ocr errors]

In eodem oppido »ad cathedralem ecclesiam periblepteam", Cyriac. p. III. n.aj. Muratorius T. III. p.MDcLvII.6. ex suis dedit schedis,
et confundit tamen alio loco cum m. 18o6. 18o5. (vide ad hos).

[ocr errors]
[ocr errors]

4808. 4809. t, „„„„, octagona inter rudera oppidi Phoenices in Epiro vidit In pondere Athenis reperto circum librae figuram, quod in Leakii Pouquevillius (Itin. T. I. p. 365.). domo vidit Müllerus, hae leguntur litterae, ut in nummis: AM B PAKI O T O N A M 'Ap/3gax [...]röv. • - B P. 1810.

p,„„„. ;„ muro portae cuiusdam, ex ruderibus Nicopolis; ed. Pouqueviil. Itin. T.II. p. 17. multis interpositis lacunis, quae nullae „t, et Hughes. Itin. T. I. p.41 1. ex quo formam tituli dedi.

[merged small][ocr errors][merged small]

I„te, Nicopolin et Prevesam repperit Meletius Geogr. vet. et nov. p.318. qui minusculis edidit. Inter Corcyraeos titulos edidit Montfauc. Diar. Ital. p. 426. ex schedis Apostoli Zeni, atque ex illo Murat. T. III. p. McccLxxxv. 6.

[ocr errors][ocr errors][merged small]

Marmor tres palmos Romanos altum, Nicopoli translatum in Museum Nanianum a. 1759. Ed. Passerius Observatt. Sect. II. p. 19. Paciaudus Mon. Pelop. T.II. p. 25. aeri incisum. Idem exemplum recusum est in Collect. Mus. Nan. n.85.

[ocr errors][ocr errors]

5 T P A KATA T o TH Σ B o Y ^HXIY H q) I Σ MA 1812. In plintho sub statua marmorea virili togata, ut ait Thierschius vere, vel palliata, ut dicit Maffeius, Nicopoli translata a. 17og. olim Venetiis in Museo Ant. Diedi, postea in Museo Naniano. Solum titulum edidit Maffeius Mus. Ver. p. cccLxxIII. 7. tum ex Museo Naniano editus titulus a Passerio Observatt. Sect. IV. p. 4. a Paciaudo Mon. Pelop. T.II. p. 62. in aerea tabula cum ipso signo; idem exemplum est in Collect. Mus. Nan. n.83. et 188. Ex Maffeio dedit Donatus p. 245. io. et ex ipso lapide Thiersch. Itin. Ital. T. I. p. a64.

[ocr errors][ocr errors][merged small]

Sub statua marmorea muliebri cum tunica et stola, indidem translata et ibidem servata. Titulum edidit Maffeius Lc. 8. dein cum signo ipso in tabula aerea Passerius ibid. p.8. Paciaud. I. c. quod exemplum habes etiam in Collect. Mus. Nan. n.85. et 189. Postremo dedit titulum Thierschius l. c.

[ocr errors]
« ElőzőTovább »