Oldalképek
PDF

Parco autem, ne quis me existimet supra id quod A vos diligens, minus diligar. Quod habeo labore niniio, virtute Dei. Quod crucifixiis est, nostræ est infirmi- A nostra virtus appareat, sicut Petri apparuit in

videt in me, aut audit aliquid ex me. Sufficiunt manifesta, etiamsi celentur occulta. Et ne magnitudo revelationum ertollat me, datus est mihi stimulus carmis meæ, angelus Satanæ. Quanta putatis esse, quæ celo, ut merito mihi, esset stimulus necessarius, qui me hominem esse semper mihi demonstraret. Stimulum carnis, angelum Satanae, tentationes persecutionum, Apostolus se sustinuisse significat. Qui me colaphizet. Aut tribulationes suscitando, aut dolores. Quidam enim dicunt eum frequenter dolore capitis laborasse. Propter quod ter Dominum rogavi, ut discederet a me. Et dixit mihi : Sufficit tibi gratia mea: nam virtus in infirmitate perficitur. Hic intelligimus etiam sanctos ignoranter nonnumquam aliqua inim petrabilia postulasse : simul etiam discimus, quod importuna petitio, vel responsum mereatur, si non meretur effectum. Libenter igitur gloriabor in infirmitatibus meis : ut inhabitet in me virtus Christi. Postquam cognovi prodesse, quod nocere putabam. Propter quod placeo mihi in infirmitatibus meis, in contumeliis. Non in honoribus. In necessitatibus. Non in otio, non in divitiis. In persecutionibus, in angustiis pro Christo. Non pro crimine : unde Salvator docuit, ut sola causa justitiæ patiamur, Petro similiter id attestante. Cum euim infirmor, tunc potens sum. Maxima potentia est infirmari pro Christo, et magnæ divitiae, indigere. Factus sum insipiens. Insipientem esse dicit, aliquem se in laboribus jactare, vel virtutibus. Vos me coegistis. Ego enim a vobis debui commendari. Nihil enim m.inus feci ab his, qui sunt supra modum Apostoli. Sed hoc vos coegistis, qui cum aliis de me satisfacere deberetis, quod nihil minus fuerim a magnis Apostolis : iterum opus habetis, ut vos denuo commendemus. Tametsi nihil sum : signa tamen apostolatus mei facta sunt super vos in omni patientia, in signis, et prodigiis, et virtutibus. Ego quidem nihil sum ut homo: sed apostolatus sua in vobis signa monstravit : hoc est, patientiam in moribus, et prodigia in signis. Qwid est enim, quod minus habuistis præ cæteris Ecclesiis, nisi quod ego ipse non gravavi vos? Donate mihi hanc injuriam. Quibus alii Aposloli praedicaverunt. De integritate Aposloli et severitate acceptæ potestatis a Domino, in eos qui pœnitentiam negarunt, agit. Ecce tertio hoc paratus sum venire ad vos : et non ero gravis vobis. Non enim quæro quae vestra sunt, sed vos Salutem vestram desidero, non munera. Nec enim debent filii parentibus thesaurizare, sed parentes filiis. Ego magis si haberem, vobis dare deberem. Ego autem libentissime impendam, et superimpendar ego ipse pro animabus vestris abundantius : licet plus

impen:lo , et plusquam possum impendam. Perfecta enim dilectio non solum lotum, quod habet, gratis impendit, sed etiam ipsa libenter superimpenditur si necesse eSt. Sed esto. Ego vos non gravavi, sed cum essem astutus, dolo vos cepi. Numquid per aliquem eorum quos misi ad vos, circumveni vos ? Per omnia se purgat, ipsorum semper conscientiam testem invocans : simul et quomodo se ab illis possint cavere demonStrans. Rogavi Titum, et misi cum illo fratrem. Numquid Titus vos circumvenit? Numquid aliquid vobis abstulit ad me perferendum ? Nonne eodem spiritu ambulavimus? Nonne eisdem

B vestigiis? Nonne uno spiritu omnia gerimus?

0lim putatis, quod excusemus nos npud vos. Non sicut superius dixi, placemus nobis : sed ne nobis cum venerimus necesse sit acrius vindicare. Coram Deo in Christo loquimur. 0mnia autem, charissimi, propter ædificationem vestram. Quem fallere impossibile est. Timeo enim ne forte cum venero, non quales volo inveniam vos : et ego inveniar a vobis qualem non vultis. Timeo si vos non invenero justos, et ego vobis severus inveniar. Blandimentis minas jungit. Ne forte contentiones, æmulationes, animositates, dissensiones, detractiones, susurrationes, inflationes, seditiones sint inter vos. Ne iterum cum venero humiliet me Deus apud vos. Propter hæc se dicebat severissiine vindicare. Quid faceret si nostris temporibus adinveniret, quibus ad comparationem aliorum criminum, ista ne putantur quidem esse peccata? Et lugeam multos ex his, qui ante peccaverunt, et non egerunt pœnitentiam. IIoc est contra Novatianos pœnilentiæ negatores : si enim luget pœnitentiam non agentes, utique de agentibus gaudet. Super immunditia et fornicatione, et impudicitia, quam gesserunt. Impudicitia gravior est formicatione, quasi monstruosa turpitudo: sicut ille fecit, qui uxoreni patris accepit. CAPUT XIII. Ecce tertio hoc venio ad vos : in ore duorum, tel trium testium stabit omne verbum. Secundum legem, contra Manichæos. Praedixi enim et prædico, ut præsens vobis, et nunc absens his, qui ante peccaverunt, et cæteris omnibus : quoniam si venero, iterum non parcam. Qui post documenta priorum peccaverint, non ipsis parcam : quia antecedenlium ruina sequenles debet facere cautiores. An experimentum quæritis ejus, qui in me loquitur Christus? An in me Christum tentatis : utrum in vobis valeat vindicare? Qui in vobis non infirmatur. Quem non infirmum, sed potentem esse nec ipsi nescitis. Sed potens est in vobis. Quanto magis in vobis carptoribus sui. Nam et si crucifixus est ex infirmitate : sed vivit ex

tatis: quod vivit, suæ virtutis. Nam et nos infirmi sumus in illo, sed vivemus cum eo er virtute Dei in vobis. Sive, qui nos quasi infirmos provocátis, invenietis nos vivere cum Christo in virtute Dei, cum in vos vindicare cœperimus. Sive nos in præsenti quidem infirmamur, sed in futuro cum illo, non in nostra, sed Dei virtute viWemuS. Vosmetipsos tentate, si estis in fide : ipsi vos probate. Si in fide estis, et in nobis vos cognoscite : date sententiam in peccante, et videte si non stalim, cum vestro verbo vindicta procedat. Annon cognoscilis vosmetipsos, quia Christus Jesus in vobis est? Nisi forte reprobi estis. Dei virtus, si tamen vos minime reprobavit. Spcro autem quod cognoscitis : quia nos non sumus reprobi. Spero vos sensuros quomodo nos converSeimur. 0ramus autem Deum, ut nihil mali faciatis : non ut nos probati pareamus, sed tut vos quod bonum est faciatis. Nos autem ut reprobi simus. Si enim mali aliquid feceritis, nos vindicando parebimus probaui: sed maluimus, nos reprobos videri, tantum ut vos, quod bonum est faciatis. Non possumus enim aliquid adversus veritatem : sed pro veritate. Innocentiæ enim nostræ sententia obesse non poterit, nisi ei, qui pro certo peccaverit. Gaudemus enim quoniam nos infirmi sumus, vos potentes estis. Gaudemus si non sit necesse, ut

Sapphira el Anania. Hoc et oramus vestram consummationem. Ut vos perfecti sitis potentes. Ideo enim hæc absens scribo, ut non præsens durius agam, secundum potestatem, quam Dominus dedit mihi. Si non correxeritis vos, durius adhuc acturus sum, quam scribendo denuntio. In aedificationem. Ut el vos de cætero emendetis : et alii peccare formident. Et non in destructionem. Ad quam sibi pseudoapostoli potestatem usurpant. De cætero, fratres, gaudete, perfecti estote, exhortamini. Notandum quod toti Ecclesiæ scribens, dicit eos omnes debere esse perfectos: et quod laicos

B jubet se invicem exhortari.

Idipsum sapite. Pacem habete : et Deus pacis et dilectionis erit vobiscum. Alioquin auctor dissensionis et odii contrarius erit vobis, et vos cum illo permanebitis in æternum, si ille hic vobiscum manserit semper. Sulutate invicem in osculo sancto. Salutant vos omnes sancti. Non honorati, aut divites. Gratia Domini nostri Jesu Christi, et charitas Dei, et communicatio sancti Spiritus. Contra Arianos, qui ideo Patrem majorem esse contendunt : quia plerumque primus nominatur in ordine. Sit cum omnibus vobis. Amen. Non aliquantis : sive quod omnes in liis donis velit esse perfectos.

IN EPISTOLAM AD GALATAS.

CAPUT PRIMUM. Paulus apostolus non ab hominibus, neque per ho

minem. Sicut sacrarum Scripturarum testatur auc

toritas, neminem venire ad Patrem nisi per Filium

et Spiritum sanctum : item neminem venire ad Fi

lium, nisi quem voeaverit Pater et Spiritus sanctus:

iia et hoc loco manifeste ostenditur, Paulum aposiolum in Evangelii prædicationem, per Jesum Christum et Deum Patrem vocatum esse a sancto Spiritu. Quemadmodum liber Apostolicorum Actuum docet, dicens : Ministranlibus autem illis Domino, et jejunantibus, dixit Spiritus sanctus : Segregate milii Barnabam, et Saulum in opus ad quod assumpsi eos. Item et infra in codem loco : Et ipsi quidem missi a Spiritu sancto abierunt Seleuciam. Quod autem hic Jesum Christum primo loco ponit, et ita demum Patreum, et alibi indifferenter Deuin Patrem anteponit, frequenter etiam Spiritum sanctnm : hoc ostendit, quoniam in Patre et Filio et Spiritu sancto, non ordo, non major aut minor, sed una est gloria, eademque substantia. Quod vero djcit, neque per hominem, sed per Jesi an Christi,m: hic personam deilatis ostendit. Quod autem ait : Qui suscitavit eum a mortuis : assumpti, hominis significat incarnatiouem. Aliter : Non luumana præsumptione, ut illi di

C cunt, neque per Apostolos alios, ut Aaron per quæ peccatoribus data est, vivere cupientibus, cum A deliter pro traditionibus patrum expugnarit Eccle

Moysen : sed per ipsum Dominum, ut Moyses et omnes Apostoli, vel Propheta ; sed plerique ab hominibus ordinantur, cum indigne favore populi patientiam Domini contcmnentes, divino sacerdotio contra meritum ordinantur. Sed per Jesum Christum. Qui Petrum et cæteros Apostolos in ministerium apostolatus elegit. Et Deum Patrem. Ostendit unam esse Patris et Filii operationem. Qui suscitavit eum a mortuis. Secundum, quod mori potuit, secundum carnem scilicet. Et qui mecum sunt omnes fratres, Ecclesiis Galatiæ. Ne solus indigne ferre putaretur, suam conculcari doctrinam, Apostolus objurgaturus Galatas propter

D conversationem suam ; non tantum ex sua persona

scribit ad eos, sed ex omnium fralrum, qui in consortio secnm erant: quos in Epistola ad Corinulios apostolos vocat, dicens : Sive fratres nostri apostoli, Ecclesiam gloriæ Christi. Gratia vobis. Qnia sola estis fide salvati. Et paae a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo.Qua remissis delictis omnibus, reconciliati fuerant Deo. Qui dedit semetipsum pro peccatis nostris. Ostendit beneficia Christi, quibus existebant ingrati, in lege illis omnia essent peccata dimissa. Ut eriperet nos de præsenti saeculo nequam. Non quod saeculum nequam sit, sed quod mala sint quæ aguntur in sæculo : sicut et Dominus in Evangelio dicit : Sufficit diei malitia sua. Non quia dies mala sit, sed propter illa, quæ in ejus tcmpore aguntur, vel bona, vel mala dicitur. Item mala sæculi opera dicuntur, quæ committuntur in ipso. Secundum voluntatem Dei et Patris nostri. Non secundum merita nostra. Cui est gloria in sæcula sæculorum. Amen. Infìnitis beneficiis, infinita gloria debetur. Miror quod sic tam cito transferimini ab eo, qui vos vocavit in gratiam Christi, in aliud Evangelium : quod non est aliud. Manifestatis beneficiis, mirari se dicit, quod ab illo potuerint separari. Nisi sunt aliqui, qui vos conturbant. Nam Evangelium verum aliud esse non potest, nisi Claristi. Et volunt convertere Evangelium Christi. Dum Lex ad Evangelium profecerit : illi, perverso ordine, Evangelium ad Legem provocare nituntur. Sed licet nos, aut angelus de cælo evangelizet vobis præterquam quod evangelizamus vobis. Breviter omni voluit præjudicare personæ, quando nec Apostolus contra id quod primum prædicaverat, nec vocem de cœlo loquentis angeli permisit audire. Facit autem sententia contra omnes hæreticos, qui traditiones ap0stolicas mutare conantur. Anathema sit. Iloc est, abominabilis vobis sit. Sicut prædivimus, et nunc iterum dico : Si quis v0bis evangelizaverit præter id quod accepistis, analhema sit. Repetitum fortius commendatur. Modo enim hominibus suadeo, an Deo ? Numquid propter homines vobis suadeo, sicut propter Judæorum traditiones aute faciebam? Ostendere vult odia hominum se non timentem,libere defendere veritatem. An quæro hominibus placere? Ubicumque sine additamento aliquo homiiies nominantur, in malam partem accipitur in Scripturis. Ut est illud : Omnis homo mendax. Et: Quem dicuut homines esse? Et : Nonne homines estis? Et : secundum homincm ambulatis. Igitur quicumque talibus placere voluerit, necesse est ut eorum faciat voluntatem. Sancti autem Deo tantum, et Deum amantibus placent : qui plus quam homines esse meruei unt. Si adhuc hominibus placerem, Christi servus non essem. Nam ideo me oderunt, quia servus sum Christi. Nolum enim vobis facio, fratres, Evangelium, quod evangelizatum est a me. Vult purgare usurpationis cl hunianæ traditionis infamiam. Quia non est secundum hominem. Neque enim ego ab homine accepi illud, neque didici, sed per revclationem Jesu Christi. Neque a me confinxi, neque ab a'io homine accepi, neque a quoquam didici, quod gentes sola fide salvarentur. Audistis enim conversationem meam aliquando in Judaismo. Nec vos credo latere quod dico.Ostendere vult quam firmiter tenuerit Judaismum, et quam fi

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

Iterum ascendi Jerosolymam cum Barnaba, assumpto A Quod eliam sollicitus fui hoc ipsum facere. Hoc est,

et Tito. Non voluntate mea, sed imperii divini necessitate. Ascendi autem secundum revelationem. Hoc ait Apostolus. Cum venirem, inquit, Jerosolymam secundum revelationem Dei , congregationi fratrum 7 per ædificationem meam reddidi rationem, seorsum et apostolis : non ut ab illis in aliquo instruerer, qui plenam fueram gratiam consecutus : sed ut manifestarem eis recto ordine, me Christi Evangeiium prædicare. Et contuli cum illis Evangelium , quod praedico in gentibus. Non didici, sed contuli Evangelium, per quod gentes sola fide salvantur. . Seorsum autem his qui videbantur aliquid esse. Ne illos discipuli de Evangelio dubitare putarent. Ne forte in vacuum currerem, aut cucurrissem. IIoc non est dubitantis, sed potius confirmantis. Sed neque Titus, qui mecum erat, cum esset gentilis, compulsus est circumcidi. ln vacuum cucurrit. Sed propter subintroductos falsos fratres. Reddit causas cur circumcidit Titum : non quia illi circumcisio prodesset, sed ut scandalum imminens vitaretur. Qui subintroierunt explorare libertatem nostram, quam habemus in Christo Jesu : ut nos in servitutem redigerent. Qua absoluti sumus a jugo legis. Quibus neque ad horum cessimus subjectioni, ut veritas Evangelii permaneat apud vos. Ut periculum vitaremus : et essent in nobis qui veritatem Evangelii confirmarent. Ab his autem qui videbantur esse aliquid. Hic eos significat, qui Galatas judaizare compulerant : qui aliquando insignes inter discipulos apostolorum fuerant : quique præsenti tempore a fide Christiana, ad observationem Judaicam convertebant. Quales aliquando fuerint, nihil mea interest. Deus enim personam hominis non accipit. Non mihi cura est, quia cum Domino ambulaverunt : quia nec tempus præjudical fidei, nec persona labori. Mihi autem qui videbantur esse aliquid, nihil contuterunt : sed e contra cum vidissent, quod creditum est mihi Evangelium præputii. Ut prædicem in gentibus, sicut illis Judæis. Sicut et Petro circumcisionis. Qui enim operatus est

quod in omni pene scribit Epistola. Cum autem venisset Cephas Antiochiam, in faciem ei restiti : quia reprehensibilis erat. Galatarum infirmitas compellit eum narrare, quod nec ipsi apostolorum principi Petro pepercerit, veritatem Evangelii non libere defendenti : sicut etiam ad profectum Corinthiorum manifestat visionem, quam annis quatuordecim celaverat. Hoc autem totum ait, ut ostendat numquam circumcisionis fuisse factorem, quod de illo falsi apostoli confingebant. Unde et alibi dicit : Ego autem, fratres, si circumcisionem prædico, quid adhuc persecutionem patior? Prius enim, quam venirent quidam a Jacobo, cum gentibus edebat. Sciens sibi ostensum, ut nullius gc

[blocks in formation]

es : quomodo illos facis tenere quod nati non sunt ? Ralionem reddit, non injuriam facit. Gentiliter vivis, et non Judaice. Non ex operibus legis, sed sola fide sicut gentes, vitam in Christo invenisse te nosti. Quomodo gentes cogis judaizare? Cur subtrahis te, tamquam a peccatoribus? Nos natura Judæi, et non eae gentibus peccatores. Peccatores tamen eramus : quia conclusit Scriptura omnia sub peccato. Scientes autem quod non justificatur homo ex operi. bus legis, nisi per fidem Jesu Christi : et nos in Christv Jesu credimus, ut justificemur ex fide Christi, et non ex operibus legis. Propter quod ex operibus legis, non

Petro in apostolatum circumcisionis, operatus est et D justificabitur omnis caro. Opera legis : circumcisio mihi inter gentes. Et cum coguovissent gratiam, quæ et sabbatum, dies festi, et cætera, quæ non propter data est mihi. In nullo sum illo inferior ; quia ab uno justitiam, sed ad edomandam populi duritiam sunt Deo sumus in ministerio ordinati. mandata. Jacobus, et Cephas, et Joannes, qui videbantur co- Quod si quærentes justificari in Christo, inventi su-{ tumnæ esse. Super quas erat Ecclesia confirmata.

Dextras dederunt. Ita nos docere debere.

Mihi et Barnabæ, societatis : ut nos in gentes, ipsi autem in circumcisionem. Ambo enim missi erant simul, ut gentibus prædicarent.

Tantum ut pauperum memores essemus. Qui omnia sua distribuentes, ad apostolorum pedes pretia deponebant. Vel [quorum bona fuerant a Judæis invasa : sicut legimus ad Hebr;cos.

Pataol. XXX.

mus et ipsi peccatores : numquid Christus peccati minister est ? Absit. Si enim gentes fides sola non salvat, nec nos : quia ex operibus nemo justificatur. Ergo adhuc peccatoressumus, et Christus peccatorum minister est, tamquam non valens peccata indulgere.

Si enim quæ destruxi, iterum hæc reædifico, præ varicatorem me constituo. Si destruxi Judæos, et nunt (ut illi dicunt) ipsos reædifico, meæ sententiæ prævaricator invenior.

26

[ocr errors]

Ego enim per legem legi mortuus sum. IIoc est, A Qui ergo tribuit vobis spiritum, et operatur virtutes

quod dicit, per legem Christi, legi Moysi mortuus
sum. Aut certe per ipsam Moysi legem, legis ejus-
dem sum observationibus liberatus : quoniam scri-
ptum est in eadem lege : Quia Abraham ex fide jus-
tificatus est, et non ex operibus legis. Item per le-
gem Christi, legi litterae, et Moysi legi veteri sum
mortuus : quia ipsa se cessaturam esse prædixit.
Ut Deo vivam. Quia legem suam innovavit.
Christo crucifixus sum cruci. Omnibus peccatis,
quibus lex est data, sum mortuus : ergo lex mini-
me est necessaria.
Vivo autem non ego.Wetus homo.
Vivit vero in me Christus. In illo vivit Christus,
in quo Christus vegetat actus et vitam.
Quod autem nunc vivo in carne, in fide viro filii
Dei. In sola fide : quia nihil debeo legi autiquæ.
Qui dilexit me, et tradidit seipsum pro me. Non
pecuniam, non aliquod aliud pretium, sed se.
Non abjicio qratiam Dei. Non debeo esse illi ingra-
tus : qui me tantum dilexit, ut pro me etiam more-
retur. Abjecta enim est gratia, si mihi sola non suf-
ficit.
Si enim per legem justitia, ergo gratis Christus mor-
tuus est. Si lex poterat justificare, superflue mortuus

est Christus.
CAPUT III.

0 insensati Galatæ. Non est contrarium Salvatoris verbo, quo fratrem fatuum vocari prohibuit : non enim liic dicitur sine causa. Quis vos fascinavit. Per vulgi verbum, invidiam significavit : sicut ait Salomon : Fascinatio nugacitatis obscurat bona. ' Non obedire veritati? Ante quorum oculos Christus Jesus proscriptus est. Quibus per meam prædicationem ita manifestata est passio ejus, ut ipsum ante vos pendere putaretis. Proscriptus est, sententiam damnationis accepit. Et in vobis crucifixus. Quasi apud vos omnia facta sint. Sive sic, quem vere pro damnato, et mortuo etiam nunc vilem habetis, dum putatis eum vobis non sufficere ad salutem. Hoc solum a vobis volo discere. IIoc unum vos interrogo. 1Ex operibus legis spiritum accepistis, an eae auditu fidei ? Si ex merito fidei spiritum accepistis, quid nobis lex amplius poterit dare? Sic stulti estis, ut cum spiritu cæperitis, nunc carne consummemini ? Cum nec Judaei aliter spiritum accipiant, quam per fidem Christi, vos econtrario putalis vobis spiritum non sufficere sine lege. Tanta passi estis sine causa, si tamen sine causa. 0stendit, qui in Galatia constituti, pro Christi fide passi sunt persecutionem. Item tanta sine causa pro Christo tolerastis, si non iterum pro Christò corrigatis, Sive quod hic, si tamen, non dubitantis sermo sit, sed potius confirmantis : secundiim illud : si tamen justum est apud Deum, retribuere, qui mos urìbulant tribulationem,

[ocr errors]

in vobis : ex operibus legis, an ex auditu fidei, sicut scriptum est. Spiritum sanctum sola fide accepistis, qui non nisi a justis accipitur : justos autem sine legis oneribus esse vos constat. Abraham credidit Deo, et reputatum est illi ad justitiam. Ita et vobis ad justitiam sola sufficit fides. Cognoscite ergo, quia qui ex fide sunt, hi sunt filii Abrahæ. Sive Judæi, sive Græci, non carnaliter circumcisi. Providens autem Scriptura, quia ex fide justificat gentes Deus, prænuntiavit Abrahæ : quia benedicentur in te omnes gentes. Non una gens Judaica, sed omnes quæ ex operibus legis suiit. Igitur qui ex fide sunt, benedicentiir cum fideli B Abraham. Non enim circumcisæ sunt gentes, ut passint ex operibus benedici. Quicumque enim ex operibus legis sunt, sub maledicto sunt. Scriptum est enim. Quia ita prævaluit consuetudo peccandi, ut nemo jam perficiat legem. Maledicfus omnis, qui non permanserit in omnibus quæ scripta sunt in libro legis, ut faciat ea. Hoc est, qui non omnia usque ad fidem legis mandata servaverit. Quæritur sane hoc loco, si fides sola sufficiat Christiano : et utrum non sit maledictus, qui evangelica praecepta contemnet. Sed fides ad hoc proficit, ut in primitiis credulitatis accedentes ad Deum justificet, si deinceps in justificatione permaneant: caeterum sine operibus fidei, non legis, mortua est fides. Qui enim non credit mandatis, et eos qui Evangelii præcepta contemnunt, maledictos esse, et Salvator edocuit, dicens : Discedite a me, maledicti, in ignem æternum. Et Jacobus apostolus, unius mardati transgressorem, omnium reum esse demonstravit. Quoniam autem in lege nemo justificatur apud Deum manifestum est. Quia nemo illum servat : ideo dictum est, quod sola fide justificandi essent credentes. Item vult ostendere, quia ex operibus legis Moysi justificari homo non possit, nisi habuerit et fidem : quæ veniam dat credenti in Deo. Non enim qui credunt in Christo, sine lege vivere possunt. Quia justus er fide vivit. Perfecta fides est, non solum Christum, sed et Cliristo credere. Lex autem non est eae fide. Nen justificat sola fides. Sed qui fecerit ea, viret in illis. Suo labore conqui. rat justitiam, et vivet in ælernum. Christus nos redemit de maledicto legis, factus pro nobis maledictum. Qui sub maledicto non erat : quia per omnia legem implevit. Et ideo indebito maledicto ejus nostrum debitum compensatum est, ut liberet transeuntes ad fidem. Quia scriptum est : Maledictus omnis qui pendet in ligno. Sic est scriptum : Si cui fuerit judicium mortis, suspendetis eum in ligno. Non ideo maledictus, quia peudet : sed ideo pendet, quia maledictus. Christus ergo, cui non erat judicium mortis, nee causa subeundæ crucis,et maledictireatus, pro nobis

[ocr errors]
« ElőzőTovább »