Oldalképek
PDF
[merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]

Caput II. — Monum nla Ecclesiæ Pistoriensis S. Zeiionem martyrem demonstrant. 619 Caput III. — Externis auctoritatibus probatur martyrium S. Zenonis. 621 Caput. IV. — Romani Martyrologii auctoritas martyris nomen S. Zenoni decernit. 622 Caput V. — Quam fidem mereatur Vita S. Zenonis a Coronaüo quodam motario conscripta , in qua S. Zeno conf ssor dicitur. - 625 Caput VI.—Explicatur Panvinius, qui libro quarto Anliq. Verei,. dicit, Ecclesiam Veronensem [antiquitùs S. Zeuonem uon coliuisse uti inartyrem; et Aloysium Lippomanum )rimum fuisse qui officium S. Zenonis tanquami ponlilicis arlyris ordinaverit. 62# C;iput VII.—De martyrologio Usuardi a Molano correcto, $; de martyrologio Roiiiano antiquo, et de aliis nari; 0μIIS. 2.) Šut VIII. — Ea expenduntur quæ contra S. Gregorii auctoritalem aliqui auctoi es, Dupinius præsertim et Tillemontius, objiciunt. - - 627 Caput IX. — Quam leviter Dupinius et Tillemontius S. Zénonem non marlyrem, sed confessorem jactitent. 629 Caput X. — Examiiiantur reliqua quæ Papebrochius refert pridie Idus Aprilis, quibus S. Zeno confessor asseritur. 650 Caput XI. — Quæ de S. Zenouis martyrio superius di

gesta sunt brevi colliguntur epilogo. 632 Dissewtatio de S. Zeuonis epocha. 651 Caput primum. Ibid. I. — Iterum scribendi occasio et finis. Ibid.

[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]

clesiæ initio, præcipue vero tertio Ecclesiæ sæculo flotuisse. 644 § XIV. — D. Zenonis sententiæ, quibus Arianis comtraire ipse S. Pater creditur, considerántur. (547 § XV. — Tractatus septimus lib. secundi, in quo S. Zeno præcipue in hæreticos agit, speciali consideratióne perpenditur. - 650 § XVI. — Hæresum, quas S. Zeno commemorat nolitia

circa Gallieni tempora communis. 655 § XVII. — Au S. Zeno alias Arianis tributas formulas

impugnarit. 657 '\

III. — De formulis Arianorum propriis nusquam meminiu S. Zeno. 662 § XIX. — SS. Patres Ario posteriores, Arii et Ariamorum proprias formulas suis in operibus éxprimunt. G6£ XX. — Nullum argumentum ex eo quod in operibus SS. Patrum vel innuantur vel refellantur recentiores hæreses, erui potest ad ipsorum SS. Patrum epocham constiluendaim. 666 § XXI. — Tractatus fidei quos S. Zeno commemorat libro primo, sermone primo de fide, de Arianorum formulis intelligendi non sunt. Caput II. — Plura e sermonibus S. Zenonis argumenta petuut doctissimi Balleriuii, ut ejusdem epocham quaruo sæculo adsuruant : polioribus circa Arianorum errores capite primo consideratis, alia sequeulibus paragraphis expenduutur. 685 § I. — De aliis hæresibus quarto sæculo exortis non agit S. Zeno. Ibid. § II. — Tractatus xiv, lib. 1, occasione novæ Ecclesiae Veronæ constructæ a D. Zenone habitus quartum sæculum non indicat. - 68 § III. — Quae S. Zeno tractatu decimo libri primi de Weronensium largitionibus I rofert, quibus multos redemptos fuisse ait, non indicaut captos a barbaris post Hadrianópolitanaui puguam. (;95 W. — Recle coiijicit Baronius ex sermone decimo libri primi in editione ultima Veronensi, S. Zenonem longe ante imperalorum Christianorum tempora claruisse, eo quöd ibi S. Zeno Jicat in uuuimis ex udi solere siguum idoiolatriae, eademq;:e idola quæ colerentur in templo. 698 V. — S. Zeno tract. XLV libri secundi quartum saeculum non indical. Ibid. § VI. — Qu:dringentorum annorum numerus in tractatu quinto S. Zenonis libri primi, de Conlinentiæ anachronismus est tabellariorum vitio in ms. illapsus, accurale satis a Baronio, Perello et Bagalua emendauus. Caput III. 709 I. — Ex S. Ambrosii epistola ad Syagrium Veronensem episcopum, S. Zenonem quarto sæculo vixisse probari uon potest. Ibid. § II.—Antiquus ordo episcoporum Weronensium miuime probat S. Zenonem quarto sæculo vixisse : quimmo ipsum tertio sæculo vixisse coufirinat. 715 § III. — De narratione Coronati Notarii, seu Vita S. Zononis a Coronato notario descripta, quid sentiendum sit. 722 Caput IV. — Iis quæ contra S. Zenonis epocham tertio sæculo manutenendam facere videbantur sublatis, eaJem nunc tertio sæculo confirinanda variis rationibus suscipilur. - 755 § I.— S. Zenonis, episcopi Veronensis et martyris, epocha ex iis quae circa ipsius sermones sunt ol)servata at jue etiam observanda sunt, tertio sæculo slatuenda ostenditür.

Ibid. § II. — Traditio constans atque continuata S. Zenourimi tempore Gallieiii floruisse demionstrat. 758;

l)issentatio AltenA, in qua perpenduntur rationes qnas Ballerinii pro et contra §. Zenonis martyrium afferii)i. 759 § I — Num S. Ambrosius in testem vocari possit contra S. Zenonis martyrium. Ibid. §. II. — Discutiuntur ea quæ ad elevandam S. Gregorii magni auctoritatem opponuntur, qui S. Zenonem marlyreum appellat. 740 § III.— De aliis post sanctum Gregorium scriptoribus qui S. Zenonem marlyrem allitimant. 745 § IV. — De traditione et niss. antiquis Ecclesiæ veronensis et Pistorieusis, festa S. Zenoiìis celebrantium.

[ocr errors]

martyrium asserunt. 756

Judicium. 760 OPERA S. OPTATI.

PR0LEG0MENA. 759

Praefatio Dupinii. Ibid.

I. — De Vita Oplati. 761 triti, non Macarius aut Taurinus, sicuti Parmeniamo visnm II. — De libris 0ptali. 762 est. 1029

IlI. — De hac nova 0ptati librorum aliorumque ad Donalistas pertinentium moiumentorum editione. 766 VETEltUM TESTIM0NIA de 0ptalo et ejus hir;, a to HISTOBIA DONATISTARUM. 771 Origo Christianæ religionis in Africa. Persecutiones in Christianos. Sacrorum codicum traditio. Comprehensi Christiani in civitate Abitinensi et in carcerem conjecti. De visitandis caute martyribus. De causa Felicis Aptungitani. Nomina episcoporum concilii Ciruensis. Ibid. Purpurius homicidii accusatus, plures traditiones, omnium absolutio. 0rigo schismatis. Lucillæ adversus Cæcilianum rixæ. 0rdinatio Cæciliani in episcopum Carthagineusem. Visitator Ecclesiæ Carthaginensi dalus a clericis Secundi. Concilium septuaginta Numidarum Carthagini. Damnatio Cæciliani. Litteræ Synodi ad Cæcilianum. Constanlinus Cæcilianum pro legitimo episcopo agnoscit. Judiciuim post lites: Cæcilianus iiunocens prouuntiatus, in Donatum seutentia lata. 777 Quid post synodum Romanam in Africa gestum. Novi * Donatistarum tumultus, ipsorum ad imperatorem querelæ. Gesta apud Ælianum pròconsulem de innocentia Felicis Aptungitani. Epistolis indicit concilium Arelatense Constanlinus. Nonina episcoporum, catioues adversus traditores et de baptismo hæreticorum. Epistola *}';'; concilii Arelatensis. Appellatio ad imperatorem. Judicium imperatoris in gratiam Cæciliani. 784 De Donatö Carthaginensi. Leges Constantini de Donatistis. Gesta coram Zenophilo. T'reces Douatistarum ad Constantinum , quibus ânnuit. Catholicoruim a Donatistis vexatio, leges in gratiam Catholicorum. Dogmata Donatistarum. Coiicilium Donatistarum adversus iteratum baptistua. Episcopi Donalistarum in urbe Roma. Circumcellionum furor. Κα; canones in Donatistas. 792 Status Ecclesiæ Africanæ post restitutam unitatem. Libertas a Juliano Donatistis reddita. Leges in Donatistas, horum divisio. Rogatistarum et Maximianistarum schisma, Concilium Bagaieiise coutra Maximianum et ejus asseclas. Primianistarum actio adversus Salvium Membresitanum.

80 Gildouis tyrannis. Lex Honorii in invasores Ecclesiarum. Decreta coiiciliorum de promovendis ad clerum aut relinquendis in eo Donatistis, De scriptis Augustini contra Donatistas. Psalmus abecedarius. Liber contra epistolam Doiiati. Epistola ad Maximinum. Proculeianus invitatus ab Augustino ad collationem. Collationes S. Augustini cum Donatistis. Liber contra partem Donati, etc. ' Admonitio Donatistarum de Maximianistis. Catholici Donatistas ad collationem invocant : hinc irritatio Donatistarum. Edictum de Unitate ab Honorio latum. Unitas facta Carthagini. Edic£a de conyocatione episcoporuii) ad collationem.Gesta collationis. Lex Honorii, post collationem, contra Donatistas. Horum calumniæ in Märcellinum. Mors Marcellini. Gesta Augustini cum Etmerito. Concilium Donatistarum. 810 Donatistarum schisma debilitatum. De Gaudentio Thamugadensi. Lex Theodosii Junioris in Donatistas. Reliquiæ Donatistarum ad sextum usque saeculum. 822 GEoghaphiA sAcRA Africae. — Africæ descriptio et divisio. De primatibus Africæ. Carthaginensis antistitis prærogativæ. Multitudo episcopatuum in Africa. Ilistoria urbis Carthaginensis. Carthaginénses episcopi. Descriptio provinciarum Africæ. - 824 Admonitio in tabulam geographicam. NotitiA litteRARiA de {√

S. OPTATI - DE SCHISMATE DONATISTARUM LIBRI SEPTEM.

LibER pRiMUs. — Qui in persecutione fuerint traditores; schismatis causæ, locus, auctores. 883 Liber II. — Declaratür quæ sit una et vera Ecclesia catholica, et ubi et apud quos maneat, et quinque dotes Ecclesiæ in Catholicâ essè niagis quam in eâ parte quam sibi schismatici facere voluerunt; et quod impie noväcula pœnitentiæ raserint capita sacerdotum, et quod homicidia fecerint, et illa quæ ad salutem credentium procurata fuerant aut canibus dederint aut abjecerint. 941 Liber III. — Quatuor causæ quibus effectum est ut non sine asperitate unitas fieret: Prima, quod basilicas schismatici non necessarias fecerint, et rebaptizationem intulerint; secunda, quod Donatus Carthagini provocaverit ut unitas fieret; tertia, quod Donatus Bagaiensis circumcelliones collegerit, ut óperarios unitatis impediret; quarta, sine voluntáte Dei nihil esse factum ex his quibus putant aliqui unitati faciendum esse convitium. 987 Liber IV. — ln hoc libro indicio Dei ostenduntur qui sint hoc tcmpore peccalores; et quia Deus per Jeremiaim irascitui Judæis, non Christianis; et quia idola sunt lacus de

[ocr errors]

Liber V. — In baptismate homines non operantur : Deus lavat, et Christus ejus dat quod in baptismate accipitur. Quod rebaptizati regnum Dei possidere non possint, et quod perdiderint veslem nuptialem. 1035

LibER VI. — In hoc sexto libro ostenditur episcopus partis Donati contra legem fregisse altaria, et inconsidefale couflasse, et passiim vindidisse vasa dominica, et lavisse quae lavanda inon erant, et mitellas puellis mutasse. de quibus nulla scriptura legitur. 1065

Liber VII. — Traditores qui necessitate, non voluutate peccaverint, non grave pecéatum habuisse; tales, bono unitatis in communione recipi poluisse. 1081

PRÆFATI0NES Francisci Balduini ad primam editionem Uptati. 1105

ANNOtAtiones Francisci Balduini. 1153 Aiinotationes in librum primum. Ibid. Annotationes in librum secundum. 1149 Annotationes in librum tertium. 1152 Annotationes in librum quartum. M 155 Annotationes in librum quintum. 11:57 Annotationes in librum sextum. 1158 Annotationes in librum septimum. 1160 AlbaspiNaei obsERvAt;oNEs in S. 0ptatum. Ibid.

Ubservalio priiua. — De erroribüs et criminibus Donatistarum. Ibid. 0bservatio II. — Quomodo congruerent aut differrent Novatiani et Donatistæ. 116£ 0bservatio III. — Nonnulla quæ in hac historia sunt obscura. Ibid. 0bservatio IV. — An Melchiades datus fuerit judex a Coustantino in causa Donatistarum. 1166 0bservatio V. — De manus impositione quæ est in sententia Melchiadis. 1167 Observatio VI. — Ex antiquæ disciplinæ rationibus ea

dem explicatio confirmatur. 1 170 Observatio VII. — Objectiones quædam solvuntur.

1172

0bservatio VIII. — An quosdam reordinarent Donatistae.

1174 0bservatio IX. — Solvuntur quædam contra proximam observationem. M 175 Observatio X. — De concilio Arelatensi. 1176 Observatio XI. — De die et consulibus judicii proconsularis quo Felix Aptungitanus purgatus fuit. 1178 M0NUMENTA VETERA ad historiam Donalistarum pertinentia. 1179 Rescriptum Juliani imperatoris in gratiam Donatistarum. Ibid.

Constitutio Walentiniani S nioris in relastiantes,

1

[merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]
[blocks in formation]
[ocr errors][ocr errors][subsumed][subsumed][graphic][graphic][graphic]
« ElőzőTovább »