Oldalképek
PDF

Quarlus itaque Veronensis Episcopus (S. Proculus) A lum proinde argumentum ex Rhythmo allato peti p0

quarto ineunte s;cculo floruit. Cum vero S. Zeno .

octavus inter Veronenses Episcopos numeretur, inde concludunt, post medium quartum sæculum S. Zenonem Ecclesiæ Weronensi præfuisse. At enim vero licet in dubium revocari non possit, S. Proculum quarto ineunte sæculo floruisse, illud vero falsum est, ex iis quæ supra ostendimus, S. Proculum quartum fuisse Episcopum Weronensem. Vixit itaque S. Pro— culus initio quarti sæculi, at non ante S. Zenonem, qui Gallieni ætate post medium tertium saeculum Veronensi Cathedræ præerat , ut inferius etiam ostendemus; neque quartus Episcopus Weronensis dicendus est, sed cum Ughello monus, S. Zenonis, qui octavus fuit, successor. Sextum Veronensem episcopum hoc in eodem Ithythmo Lucilium legimus. Ilunc D. Balleriiiii Lucillum esse contendunt , qui anno 547 Sardicensi Concilio subscripsit. At ipsi ea integritate, qua pollent, in hac potissimum Zenoniana editione notant, in actis Concilii ejusdem. Sardicensis subscriptum reperiri Lucium, sicuti et in Synodica ad Julium Papam. Lucium hunc eumdem esse, quem S. Athamasius, et in prima, et in secunda, ad Constantium Apulogia Lucillum nominat , pro certo habendum puto : nam quamvis ipse se Lucium nominet , Lucillus forte ob parvam staturam diminutive vulgo dictus fuit, ut iidem Domini Ballerinii optime notant : cujus rei exemplum in Episcopali 0ratorio Pistoriensi S. Antonini Episcopi Florentini epistola propria manu

subscripta suppeditat, quae inter sanctorum Reliquias C

distincta veneratione custoditur ; in ea enim se Antonium subscripsit, non Antoninum, ut vulgo nuncupa

tur. Lucillum itaque Sardicensi concilio anno 547. stibscripsisse fateor, neque Ughello assentior , qui

eidem Concilio non Lucillum, sed Lucillum subscripsisse dicit. Nihilolamen minus hunc Lucillum sex

tum non fuisse Episcopum Weronensem pro certo habeo. In Rhythmo etenim Lucilius legitur pro Lucidio, non Lucillus pro Lucio : nam quod pro Lucio Lucillus sit vocatus, hoc in aliis nominibiis diminutione quadam frequenter accidit ; pro Liicio vero vel Lucillo Lncidum scribere, nulla diminuti') est, qu;e vel staturam hominis , vel affectum proferentis exprimat, sed aliud prorsus nomen. Pro Luci

test ad S. Zenomis Epocham quarto sæculo conslituendam ; cum S. Proculus, qui quarto ineunte sæculo Veronensem regebat Ecclesiam errore, ut supra ostensum est, quarto loco inter episcopos Weronenses descriptus sit. Et S. Lucilius, qui sextus episcopus numeratur, Lucidius vere sit nominandus , et alius sit a S. Lucillo, qui Sardicensi concilio interfuit, cum inter Weronenses episcopos numquam Lucilius legatur, sed Lucidius. An vere falsa sint, quæ de Gallieni filia in hoc eodem Rhythmo leguntur, modo inspiciendum est. § llI. De narratione Coronati Notarii seu vita S. Zenonis a Coronato Notario descripta , quid sentiendum sit. Coronati Notarii de S. Zenone narrationem fabnlis

R accensent Domini Ballerinii his potissimum rationibus

(Dissert. 1, cap. 5, § 5): Primo mirum illud factum, quo unica Gallieni filia Zenone ad Imperatorem per nuntios accito a dæmone liberata traditur, adeo insigne et solemne esse debuit, ut incredibile plane sit, quod per quinque circiter saecula nihil de illo litteris quispiam prodiderit, primusque, qui ejus fecerit mentionem, septimo vel octato saeculo Coronatus Notarius fuerit. Dein numero §, monasterium, in quo S. Zeno cum pluribus aliis et eodem quidem Zenonis nomine appellatis, degeret, Veronæ publicum fuisse indicatur, quod de tribus primis sæculis, cum Christiani persecutionum causa latitantes, nihil publicæ ædificationis præferebant, incredibile omnino est. Praetera Imperatoris nomine Zeno rogatus, ut filiam ejus a dæmone vexatam sanaret, cum eo profectus ejecisset dæmonium, coronam regalem, quam ipse Gallienus imperator, capite suo gestabat, ab eodem accepisse traditur, quam moae pauperibus distribuit : cum ante Aurelianum id generis ornamentum R0manis Imperatoribus non fuerit in usu. Quis dein tueri probabiliter poterit ethnicum imperatorem Zenoni concessisse, ut idola omnia destrueret, et in Christi nomine Ecclesias fabricaret, idque cum is Veronam repelisset, factum fuisse? ita ut cum ne una quidem publica alibi Christi ecclesia fuerit. Veronæ per Zenonem imperatoris ejus mandato plures fuerint constructae, uti proditur numero 7. Sed plura alia, quæ considerari possint, omittamus; hæc enim ad narrationis hujus figmentum demonstrandum apud idoneos judices satis superque sint.

(lio Lucilium legi id amanuensis vitio fieri potuit : D Tanquam incertum et dubium nos etiam hanc

et forte antiquus character tempore detritus corpus d amisit, lineamque t tantum retinuit, quo factum est, ut pro d t scriberetur, et pro Lucidio Lucilius. Inter Weronenses namque antiquos Episcopos Lucidius reperitur et Lucillus ; Lucilius vero numquam. Et hie Lucidius sanctitate conspicuus Weronæ colitur, de quo ita habetur in Sanctorum episcoporum Veronensium antiquis monumentis: S. Lucidii Episcopi Veronensis corpus requiescit in Ecclesia S.Stephani, ut et tabula vetusta ea membranis in Sacrario S. Stephani, eae Francisco Corma, et eae tabula Sanctorum die 26 Aprilis de quibus supra. De eodem Lucidio 26 Ayrilis meminit et Mariyrologium Romanum, Nnl.

Coronati narrationem rejecimus propter diversitatem præcipue, quæ in diversis mss. reperitur. Aliud ms. recenti quidem charactere conscriptum, at ab anti . quioribus, ut par est credere, exemplatum penes me habeo, a quadam Sanctimoniali Abbatissa Pistoriensis Conventus S. Joannis Baptistæ dono acceptum, cujus copiam in fine hujus paragraphi inspicere poterit Lector. In pluribus ab eo ms. differt, quod afferunt Domini Ballerinii inter monumenta de S. Zenone pag. cxlvii. Inter alia hæc habet ms. hoc Pistoriense, qu:e in edito ab iisdem præclaris viris in ultima Weronensi editione non leguntur: In diebus 1 mperatoris Gallieni; qtti per snccessiones Caesnr**** etiam tempore Dionysius Vir Itererendissimus a B. Petro Apostolo vigesimus sertus romanæ præsidebat Ecclesiae, in Provincia Italiæ in Civitate Verona B. Zenonis acta claruerunt. Desunt vero hæc : Quamvis plura sint nomina in monasterio nostro de nomine isto, quem vos dicitis. Quæ in edito leguntur num. 4. Numero vero 5 in edito legitur : Quo S. Dei Episcopus dum iter ageret, ante pervenit, quam hi, qui missi fuerant, milites. In ms. vero : Sanctus quoque Episcopus cum celeri peregrinatione iter ageret, ante pervenit. quam hi, qui missi fuerant, milites. Desinit ms. in narratione Miraculi, quo Gallieni filia a dæmone liberala fuit, hac de causa, ut puto, quod Sanctimoniales S. Francisci Regulæ addictæ , Festum tantummodo S. Zenonis celebrarent sine octava, ut et præsenti tempore fit, ideoque solas eas lectiones pro celebrando officio sibi compararunl, quæ pro Festo die usui erant, cæteras, quæ pro diebus octavæ legebantur, omittentes , in quibus reliqua digesta erant, quæ post liberalionem Filiæ Gallieni in ms. describuntur. Incertam licet ac dubiam hanc eamdem narrationem crediderim, et adhuc credam, attamen apertius de ea quid sentiam, re melius considerata patefacere non verebor. Nomen illud Notarii additum Coronato videtur innuere S. Zenonis Witam a quodam Notario, qui persecutionum tempore Acta Martyrum conscribebat, et D. Zenoni contemporaneo exaratam fuisse. Quod vero hæc vita inscril)atur: Sermo Venerabilis Coronati, etc., hoc ideo factum fuisse puto, quod in lectiones pro Divino 0fficio redacta fuit, eo quod Weronensis Ecclesiæ traditioni conformis erat. Quare non multum a verosimili distare videtur an1iquitus lacinia quædam fuisse reperta hujus vitæ a Coronato Notario descriptæ, non vero totam, quae ab ipso conscripta fuit. Quapropter ad eamdem vitam eontinuandam alia ab aliis insecta sint. Hoc suadet diversitas ms., nam cum Ecclesiæ , quæ S. Zeiionis festum celebrabant, imperfectam S. Zenonis vitam, ac pauca a Notario coronato scripta viderent, quisque quæ deerant curavit diversis quidem verbis supplere, cum non unus in id, sed plures separatim in cumberent : omnes tamen, quæ in cartulis, seu reliquiis scriptorum Coronati legebantur retinentes, vel forte aliquid addentes, quod non in omnibus mss. inspieitur, ut illud, Sanctum scilicet Zenonem a Matris utero sanctificatum. Ordinalum Episcopum Weronensem, et similia. Alia amplificasse, nempe omnia idola Weronæ deslrucla. Plures ædificatas Ecclesias. Et illud quod diversis verbis exprimi in ms. notavi. In pace dcfunctum esse S. Zenonem. Idem quippe, et in hymnis factum fuisse videmus, præcipue in hymno Præsulis Sancti in quo legitur : Magnus Excelsi fuerat Sacerdos, ut in editis a Dominis Balleriniis inter monumenta pag. 168. Ferrarius vero ex aliis mss. legit : Martyr Excelsi fuit, et Sacerdos. Pro variis namque D. Zenonis solemnilalibus verba mutabanl, ita ut in festo Ordinalio

vim simus seplimus in eorum est Catalogo subrogatus, quo A nis canerent : Magnus Ercelsi. In Festo Natalis fiiardisti Zenonem Episcopum, quem nos eae jussu Impera- A Ballerinii (Adnot. 10, in Monum. p. 448). Nempe in

tyr Excelsi. Ita et in lectionibus religioni habebant commemorare Martyrium in Festo Ordinationis S. Zenonis, quare in pace defunctum fuisse legebant : Martyrii tamen æquipollentia verba intacta relinquebant, ut in eodem hymno, Præsulis Sancti. Pro Deo tandem patiendo mortem, virit in ævum. In hoc vero ms. Pistoriensi, quod nuper commemoravimus, legitur : In Deo tandem patiendo mortem. Si cui vero hæc non probantur, certum tamen est, haec eadem, et Auctoritati, et Traditioni, aliisque conjecturis, quas recensuimus, inniti. Excogitatum vero Gallienum sæculo quarto ab Imperatore Gallieno diversum nulla ratione fulciri; ut ex iis quæ ab initio huc usque ponderata sunt, et ex iis, quæ mox subjicieB mus, constabit, et primo :

Mirum illud factum, quo unica Gallieni Filia Ze none ad Imperatorem per nuntios accito a dæmone liberata mirifice traditur, litteris nom fuisse a quopiam traditum , asseri minime potest. Numquid si S. Zenonis acta in Diocletiani persecutione periere ? Num actorum Ecclesiæ Weronensis et Monumentorum vetustiorum indicem proferre possumus , in quo nihil de ea re adnotatum videamus ? Nonne incendio tola fere Werona consumpta est ? Facta ergo quae ad nos usque scripto non pervenerunt, litteris mandata non fuisse, dicendum non est. E veteribus autem scriptis, quæ de S. Zenone habemus confusa licet, derivasse ex eo demonstratur, quod in iis, quæ sub Coronati Notarii nomine sunt C edita, legitur : Evolvimus tanti Viri Virtutes. Adnotant ad li;ec verba Domini Ballerinii : Cave ne eae hac voce, volvimus, scriptum aliquid ante Coronatum eaistimes de Zenonis gestis , unde is, quæ litteris consignavit, ebiberit. Nihil aliud afferunt suam hanc ad confirmandam cautelam, quod id ostendat. Quin ms. Pistoriensi quod proferemus inferius aperte coiistat, ex antiquioribus mss. ea, quæ nunc habemus, esse desumpta. Nos itaque, licet iis, qui talia conscripsere, simus impares, et penitus ad exprimenda, quæ gessimus inefficaces, quomodo rei materiam verborum compositio non æquiparat, ea tamen quæ de B. Zenonis Virtutibus, vel scriptis, vel carminibus ediscere voluimus, disseramus. Quæ autem huic mss. fides habenda sit, ex inferius adnotandis coastabit. Ex

D residuis itaque cartulis, quæ de Coronati Notarii S.

Zenoni contemporanei vita remanserunt, hæc concinnata fuisse a verosimili non abludit, quamvis enim aliis, et aliis verbis in diversis mss. legantur, in re tamen conveniunt; ex quo conjicitur omnes, qui S. Zenonis miracula narraverunt, unum præ manibus habuisse scriptum mutilum licet , eu corrosum, cui sese conformarini : non igitur unica populari traditione nituntur ea , quæ de S. Zenone, et præcipue que de Gallieni Filia scripta leguntur. Hæc de prima conjectura, qua Domini Ballerinii narratiouem impetunt. Magis profecto urget secunda ratio, qua verba isla in Coronali narratione notanlur. Indica nobis si v

toris perquirimus. Ita milites S. Zenoni. Quibus ille : At ille respondit dicens : Quamvis plura sint nomina in monasterio nostro de nomine isto quem vos dicitis : tamen quod missi estis, dicite. At in sæpe citato hoc Pistoriensi ms. haec verba desunt. Sic enim habet : Indica nobis si vidisti Zenonem Episcopum, quem nos ex jussu Regis perquirimus. At ille respondit : Ad quid missi estis dicite. Videntur itaque ab alio adjecta ea ratione, qua superius, nempe ut ex cartulis Coronati Notarii corrosis, et mutilis ita narratio continuaretur, ut pro lectionibus in officio S. Zenonis sufficiens esset, non solum pro die festo, sed pro tota octava; quod et in aliis narrationis hujus locis factum esse, ex diversis mss. apparet.

Coronati narratione ter unicam appellari filiam Gallieni, cum præter filiam , duos etiam masculos habuerit, ut ex Gruteriana inscriptione, p. 275 ostendunt ipsi. Nam cum Gallienus unam tantum filiam habuerit, quod verbo unica exprimitur, hoc sermonis barbarici, qua tota hæc narratio redundat, donandum est.' Quod tandem non probandum videtur : Euhnicum Imperatorem Zenoni concessisse, ut idola omnia destrueret, et in Christi nomine Ecclesias fabricaret: exaggerate dictum fuisse, fatendum est, non a Coronato, sed ab ipsius consarcinatoribus. Cæteroqui enim constat Gallienum ediclo publico mandasse religiosa loca Christianis restituenda ; quare a verosimili non vi

Tanti vero faciunt praecipue Tillemontius tertiam, B detur alienum, et D. Zenoni concessisse, ut Eccle

quam objiciunt Domini Ballerinii conjecturam, ut ea sola totam de Gallieni Imperationis filia a dæmone liberata narrationem corruere existiment. Quare vel cum Mabillonio in antiquo Rhylhno Gallum, non Gallienum legendum putant (At Gallienum vere legendum ex Lobiensi ms. probant solertissimi Veronenses editores) vel alium a Gallieno imperatore diversum Galliemum confingunt. Conjectura eruitur ex eo quod Gallienus liberata a dæmone filia corona aurea, quam ipse Gallienus Imperator capite suo gestabat, donarit S. Episcopum. Volunt enim ante Aurelianum in generis ornamentum I{omanis Imperatoribus non fuisse in usu. Quam vero longe a veritate distent, ex pluribus antiquis numismatibus manifestum est.

siam construeret, de qua S. Præsulem sermonem habuisse, superius vidimus. Non autem in omnibus mss. hæc reperiuntur, desunt enim in ms. Abbatiæ S. Salvatoris Montis Amiati, quod refert Ughellus. De hac igitur Coronati Notarii narratione ita sentiendum videtur. Prologum additum esse a variis, quod ipsa in pluribus ms. diversitas suadet. Ex antiquis autem Coronati monumentis sola duo miracula a temporis injuria residua remansisse ; scilicet miraculum hominis in Athesim, dum plaustro ferretur demersi, ac a S. Zenone liberati, et liberationeim Filiæ Imperatoris Gallieni; quæ taiuem miracula non verbis Coronati narrantur, nisi forte quibusdam,

Augustus in nummi effigie corona radiata capite re- C quæ eodem in ms. leguntur. Quod evenisse videtur,

dimitus inspicitur. Trajanus quoque duobus in nummis et Walerianus Gallieni Pater, Gallienus vero tribus in numismatibus tali corona videntur ornati. Hæc numismala exhibet llarduinus post secundum Caii Plinii tomum ab ipso editum. Et in numismatibus aureis Romanorum Imperalorum ab Jacobo de Bie collectis, Tab. 40 Pupienus, Tab. 41 et 42 Philippi, pater et filius, Tab. 42 Hostilianus, Tabula 43 AEmilianus, Tab. 44 Valerianus et Gallienus eadem corona radiata insigniti aspiciuntur. Romæ insuper in Barbarinis ædibus dum antiqua cementa effoderentur, numisma repertum est, ut Romanæ Litteratorum ephemerides anni 1677, pag. 173, referunt, tribus imaginibus insculptum, nempe Waleriani, Gallieni Imperatorum, et Waleriani junioris, ubi Gallienus radiata corona distinguitur. Cautius igitur in rebus antiquis agendum est, neque enim omnia antiqua monumenta perspecta nobis sunt, plurima perierunt. Temere aliquando spernuntur antiqua mss., quæ imagis vera sunt, ut in hac Coromati narratione contingit : eo etenim capite, quo infirmari putabatur, magis confirmari conspicimus ; cum ex hac a Gallieno S. Zenoni corona dono data, non omnia quæ in ea continentur inter fabulas recensenda esse evidenter appareat, præcipue quæ de Gallieni filia scribuntur. Neque veritati de Gallieni filiæ liberatione officit, quod adnotant iidem rerum historicarum peritissimi

quia Coronati verba interpolatis et corruptis lilteris sensum perfectum non exprimebant, ad continuandam narrationem alia sunt addita, et quædam, quæ non probanda videntur, hæc ea sunt, quae in omnibus exemplaribus non reperiuntur, ut ex collatione ms. quisque conjicere potest. Hoc et in præsenti ms., quem fideliter exhibemus, si cum edito a Dominis Balleriniis conferatur, poterit observari. Nihil autem certius in eadem narratione contineri dicendum est, quam coronam a Gallieiio. D. Zenoni donatam, ut ex variis numismatibus comprobatur.

I Ms. Pistoriense Monasterii S. Joannis Baptist;e.

In solemnitate S. Zenonis Episcopi, et Con. Ad Vesperas Ant. : Dominus Jesus Chrislus, cum reli

D quis de Laudibus, in fine Laud.

[merged small][ocr errors][merged small]
[blocks in formation]

Ab utero matris fuit santificatus beatus 7eno, et a cunabulis benedictus. Ps. Beatus vir qui. Ant. Prohiialis et scientiæ jugibus incrementis ad hoc pertingere meruit, ut per sacerrimam vitam pastor in populis efficeretur. Ps. Quare frem. Ant. Continuis jejuniis et orationibus erebris a Domino petebat, ut

A impares, et penitus aul exprimemula quæ gessiiiins

inefficaces, quomodo rei materiam verborum compositio non æquiparat, ea tamen quæ de beati Zenonis virtutibus vel scriptis, vel carminibus ediscere valuimus, disseramus. §. Ab utero mauris fuit sanctificatus B. Zeno, et a cunabulis benedictus ab hoc pertingere meruit, ut pastor in populis per sacerrimam vitam efficeretur. § . In omnem terram exivit sonus conversationis ejus, et Sanctitas luculenter emicuit. Ut Pastor, etc. Lect. III. In diebus Imperatoris Gallieni , qui per successiones Caesarum vigesimus septimus in eorum est catalogo subrogatus, quo etiam tempore Dionysius vir reverendissimus a beato Petro Apostolo vigesimus sextus Romanæ præsidebat Ecclesiæ, in provincia Italiæ, in Civitate Verona B. Zenonis acta claruerunt. Cujus viri virtutes ad liquidum quas iii conversatione vel in miraculis peregit explicare non sufficientes, aliquas tamen juxta quod attingere posstimus, enarrare veridica ratione conamur. f . In secretiori parte 0ratorii continuis jejuniis et crebris orationibus a Domino petebat ; IJt sil)i dignaretur aditus prædicationis in populis aperire. § . Ad convertendas in amorem Episcopi animas hominum die noctuqne deditus erat. UI, etc. In secundo Noct. Ant. Affabilis ita erat in sermonil)us, et in habitu mitis, ut Deus in illo collaudaretur ab omnibus venientibus ad se.— Ps. Cum invoc.—Ant.

sibi alitum pr;edicationis in populis aperiret. Ps. C Dum exercitio piscationis fungeretur in fluvio, vidit

Domine, quid mult. § . Ab utero matris fuit sanctificatus Beatus Zeno. f . Et a cunabulis benedictus. In Festo S. Zenonis Episcopi et Conf. Lect. 1. 0lim peritissimorum disciplinabilis mos exstitit,

virorum indagatione diligenti sanctorum vitas exqui

rere, earumque seriem styli officio sollicite, ac ra . tionabiliter memoriæ posteritatis assignare, quatenus • ob suae studiiiim doctrinae, virorum in orbe imitatione potirentur , et eorum quandoque consortio in perenmis vitae gloria fruerentur. Sic etenim instal sapientis mens ad investigandas sanctorum vitas, tamquam si aliquis sitiens ardore solis adustus avide fonlium concupiscat fluenta, vel etiam si quis desideratissimmm ex remota regione audire ambiat nuntium , aut cem te si quilibet deliciarum dapibus educatus in quodam longinquo itinere positus, esuriem ad solitam sui cupiat ventris pervenire satietatem. f. IIic est sacer antistes Zeno, quem gemina virtute Dominiis sanctitatis et sapientiæ decoravit. Cujus præclara fnlserunt in mundo miracula, et in cælis adeptus est Angelorum commercia. 5. Iste est qui ante Deum magnas virtutes operatus est, et omnis terra doctrina ejus repleta est. Cujus, etc.

Lect. 11. Nos itaque licet eis, qui talia conscripsere simus

quemdam hominem in plaustro sedenuem per præceps in amnem demergi. Ps. Verba mea. Ant. Vir Dei elevata sursum manu fecit signum sanctæ Crucis dicens: revertere retro, Satanas, ne perimas hominem quem Deus creavit. Ps. Domine Dominus noster. 5. Sacerdos Dei 7.eno sedebat super lapidem. ì. Et artis apostolicæ documenta sequens piscalatur in flumine. ILecl. I V.

Fuit itaque a matris utero sanctificatus, et a cunabulis benedictus, ut assertione divina in eo repeti videretur, quod Jeremiæ dictum est : Priusquam le formarem in utero, novi te, et antequam exires de ventre , sanctificavi te. Denique probitauis atque

D scientiae jugibus incrementis ad hoc pertingere me

ruit, ut per sacerrimam vitam pastor in populis mereretur. Nempe audiant populi omnes, qui ejus cupiunt nosse miracula , quia in omnem terram souus cxiit conversationis ejus, el sanctilas luculenter emicuit. $. Affabilis ita erat in sermonibus, et mausuetudine, atque habitu milis. Ut Deus iu illo collaudaretur al) omnibus ad se venientibus. 5. Ita existel)at alacer, ut imox ad eum properantes relictis, idolis , I)omino crederent Jesu Chrislo. Uu Deus. Lect. V. Erat enim sedens in Monasterio in secreuiori parte oppidi Veronensis continuis jejuniis, et orationibus crebris a Domino pctebat, nt sibi dignaretur aditiim convertendas in amorem Christi animas liominum die noctuque deditus erat. Revera quod Sanctus ejus Spiritus purarum illuminator mentium, doctor existebat, sicut ipsa veritas loquitur, dicens : Non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis. Ita sane affabilis erat in sermone, et in habitu mitis, ut jure Deus in ipso collaudaretur ab omnibus venientibus ad se. Ita alacer, et in splendifico nitore facundiae vividus, ut mox ad eum properantes, relictis idolis et pravitate gentilitatis, Domino crederent Jesu Christo. §. Dum in fluvio Adasi piscationis exercitio fungeretur, erectis sursum oculis, vidit hominem in plaustro sedentem, bobus sul)junctis in amnem demergi. § . Tanta enim velocitate ferebatur, ut cunctis ostenderetur aiitiqui hostis arte peractum. Bobus.

prædicationis melliferæ in populis aperire. Igitur ad A filiæ d;emon clamaro dicens : Non egrcdiar a cor

Lect. VI. Per idem tempus juxta Urbem Weronam dum egrediens idem vir a monasterio, in Adasi flumine piscationis exercitio fungeretur, erectis sursum oculis, vidit ex adverso quemdam hominem in plaustro sedentem, bol)us suljunctis per pra ceps in amnem demergi. Tanta : quippe miserabilis velocitate ferehatur, ut palam cunctis cernentibus daretur intelligi hoc liaboli arte fuisse peractum. Sanctus itaque vir dum intentis luminibus hoc a longe prospiceret, cognovit lymphaticam viri ruinam, factum diaboli esse. Itaque interea Vir Dei elevata sursum manu, fecit signum sanctæ crucis frequenti vice dixit : Itevertere retro, Satana, ne perimas hominem quem Deus creavit. i$. Quod signum ut vidit diabolus, velut fumus a vew to raptus evaiuuit, et clamoribus, ac stridore nefando de alta rupe cum impetu decideret ait, §. Et si non hic me permittis animas hominum mea obsessione lucrari, tamen paratus sum in patrias motas circumquaque sitas ad tuum pertinaciter ol)ire impedimentum. Et si, etc. In III. Noct. Ant. Beatus Zeno dixit, non te permittit Dominus aliquid agere adversus servum suum. Ps. Domine, quis.—Ant. Miserabilis Pater, totaque domus regia moerore affligebatur, eo quod puella acri1er suffocaretur. Ps. Domine, in virt. Ant. Sacerdos I)ei Zeno sedebat super lapidem, et artis apostolicae documenta sequens, piscal)atur in flumine. Ps. Domini. 5. Quod siguum ut vidit dæmon, evanuit velut fumus §. Cum clamoribus et stridore me

fando. Lect. VIJ.

His itaque peractis, cum detestabili ulnlatu et clamore discessit. Festinans itaque dæmon ingressus est cito palatium Cæsaris Gallieni, arreptamque filiam ejus, quo tunc tempore unica parentibus erat ; coepit crudeliter vexare. Miserabilis ergo Pater, simulqne tota domus regia, in tristitiam versa, crueiabatnr et moerore ingenti affligebatur, eo quod aeriter puella suffocaretur. Quæ dum crudeli vexa\ione corriperetwr, trtplt per c* ji,fanfula, rpgis

pore isto, nisi Zeno episcopus venerit, ac per ipsius imperium coactus migrabo. Mox itaque ut hoc Regi Gallieno innotuit, umissis apparitoribus sollicita intentione cœpit investigare, sicuti Sanctum potuisset invenire virum. §. Festinans itaque dæmon ingressus est palatium Cæsaris Gallieni. Et comprehensam ejus filiam coepit tam crudeliter vexare. §. Miserabilis pater totaque domus regia cruciatu et moerore affligebatur. Et comp.

Lect. VIII. Ex jussu autem Regis milites ad virum Dei gres

sibus pergunt. llle vero sedebat super lapidem, qui in proximo erat Monasterii, et artis apostolicæ do

I, cumenta perficiens, ex more piscabatur in flumine.

Venientes ergo milites, quia ignotus eis erat, cœperunt sollicite sanctum Dei interrogare dicentes : Quis es tu, homo Dei? lndica nobis si vidisti Zenonem Episcopum, quem nos ex jussu Regis perquirimus. At ille respondit : Ad quid missi estis dicite. Ego enim quamvis tantillus servus sim , tamen Christi Zeno vocor. Igitur conferentes ad invicem milites, dicentes inter se : Quid niulia colloquimur? lndicemus pro qua re destinati sumus ad istum virum. Tunc patenter intimantes beato Sacerdoti (lixerunt : Rogat te Rex venire ad se, quia vult faciem tuam videre. Quid meam Rex vuli cernere faciem ? qui omnium Christianorum manifestis indiciis inimicus esse non desinit? At illi respondentes, dixe

C runt : Obsecrat enim te Rex, ut filiam ipsius, quae

immani atrocitate a dæmone vexatur, sanitati restituas, quia unica illi est. Ille vero dixit eis : Dominus Jesus Christus Omnipotens est. Ite, inquit, ego paulatim subsequor vos. Oportet enim ut mirabilia Dei luce clarius omnibus manifestentur. Quo dicto milites viam qua venerunt, repedarunt. í. Ingrediente Christi confessore palalium, et facto crucis signo, mox cœpit d;emon clamare dicens: Tu, Zeno, expellis me. Ego propter tuam sanctitatem stare non possum. $ . Et si hinc abiero, eo Veronam, ibique invenies me. Ego propter * . Gloria Patri. Ego. Lect. 1X.

Exurgens vero beatus Sacerdos Zeno, ne diutius absconderetur civitas supra montem posita, fecit orationem, perrexitque ad palatium, ubi cruciabatur el lamentabiliter affligebatur pro sun filia Rex Sanctus quoque Episcopus cum celeri peregrinatione iter ageret, ante eum provenit quam hi qui missi fuerant milites. Ingrediente siquidem Christi confessore palatium, et facto Crucis signo coepit confestim per os infantulæ dæmon clamare, dicens : Ecce tu Zeno vel isti ad expellendum me, et ego propter tuam sanctitatem stare non possum. His quidem auditis tenens Sacerdos manum puella•, dixit : In Nomine Domini nostri Jesu Christi pr;vcipio tibi, exi ab ea, dæmon. At ille publica et horribili voce coepit clamare dicens : et si hinc a te fuern wxpulsus, ro Yeronam, ibique invenies me,

« ElőzőTovább »