Oldalképek
PDF

69. Iterum Donatistae de legatorum discussione A

contendunt. 70. Interlocutio, ut de persona legatorum contentione supplosa, ad interna negotii veniatur. 71. Iterum Donatistæ de legatorum persona contendunt. 72. Ubi exigunt Catholici Donatistas causam oportere propriæ separationis ostendere. 75. Iterum Donatisiarum coententio de legatis. 74. Ubi Catholici respondent, nihil ab Imperatore praeceptum de legatorum discutienda persona, sed de erroris initio disquirendo. 75. Prosecutio Donatistarum apud se esse potius Catholicam : et iterum de legatorum discussione contenlio. 76. Prosecutio Catholicorum, qua sibi lestimoniis flagitant comprobari, quod apud se Domatista: dixerunt esse Catholicam. 77. lnterlocutio legatorum nomina superfluo flagitari, quibus omissis, jaiu ad propositionem negotii veniendum. 78. Ilerum Donatistarum contentio de legatis. 79. Interlocutio similis præcedenti. 80. Prosecutio Catholicorum, qua ad collationem se, sicut voluit Imperator, venisse testantur. 81. Interlocutio, legatorum discutiendas fuisse personas, ubi officium suum exsecuta legatio est. 82. Ubi postulant Catholici ut a Donatistis causa separationis propriæ publicetur. 83. llerum Donatistæ flagitant edi sibi debere leat0s. 236 84. Interlocutio ubi cognitor dicit, a forma legis se deviare non posse et omnes a legatorum inuisitione cessare debere, sed causam esse dicen:am. 85. Prosecutio Donatistarum de edendo eo, quod Catholici ab Imperatore petierint, et per quos petierunt. 86. Interlocntio, quod præceptum non sit inquire

re, quidnam Catholici ab Imperatore pelierint, sed C

confirmatis utrisque personis, negotium debere promi. P; Iterum Donatistarum inde contentio. 88. Catholicorum ad ista responsio, qua etiam contestantur prolixa velle gesta facere Donatistas. 89. Prosecutio Donatistarum , ubi moras dicunt per Catholicos fieri, et ubi edi sibi postulant quid ab Imperatore petierint : et ubi quærunt utrum jure publico an divinis legibus velint actitare Calholici. 90. Interlocutio collationem tantummodo ab Imperatore petiisse Catholicos. 91. Interpellatio Donatistarum, qua se potius Catholicos dici oportere testantur. 92. Interlocutio eos Catholicos esse vocitandos quos sic vocari voluit Imperator. 95. Prosecutio Donatistarum, Catholicum nomen eis esse servandum quem victoria declaraverit Christianum. 94. Interlocutio ad ista consentiens, et formam præcedentis praecepti observans. 95. Ubi Dònaiisiae sine præjudicio suo, hoc ipsum interfatum esse judicem volunt. 96. lnterlocutio, ut jam causæ proponatur initium, si volunt ostendere Donatistæ adversariis nomen non convenire Catholicum. 97. Proseculio Donatistarum ut Catholici, quia nolunt satisfacere judicatis, hoc saltem respondeant, utrum nomen petitoris adsumant. 98. Catholicorum ad ista responsio, et de Ecclesia ubique diffusa. 99. Prosecutio Donatistarum, nihil se habere cum Ecclesiis peregrinis: sed Catholicum nomen victori esse servandum : et profiteri Catholicos oportere , utrum personam petitoris adsumant. 400. Prosecutio Catholicorum , quomodo Afri Christiani communionem habeant curn orbe terrafum.

101. ltem prosecutio Catholicorum, ibi Ecclesiani inquirendam ubi sponsus Ecclesiæ, id est, Christus agnoscitur; et Catholici nominis evidens expressio. 102. Prosecutio Donatistarum , ubi Catholicum momen interpretari aliter moliuntur, et conantur iterum ad transacta recurrere de nominibus legatorum. 103. Interlocutio judicis, ut omissis quæ transacta sunt, Catholici nominis promissa ratio demonStrelur. 104. Donatistarum contentio, ut proponere Catholici compellantur. 105. Item petitio Donatistarum, quod debeat jadex pronuntiáre de singulis. 106. Item ubi postulant Donatistæ , ut Catholici edicant, utrum petitorum, an respondentium sibi velint vindicare personam. 107. Interlocútio ista confirmans. 108. Uhi Catholici profitentur, ad hoc se ingressos esse judicium, ut objeclis eorum criminationibusque respondeant. 109. Prosecutio Donatistarum, qua requirunt, a quibus fuerint ad judicium provocati. 110. Prosecutio Catholicorum, qua ideo se ad collationem convenisse asserunt Donàtistarum , ut eorum objecta refellerent, et qua eosdem Donatistas auditionem in comitatu petiisse testantur. 111. Interlocutio ut I)onatistæ quæ solent crimina Catholicis objicere, jam proponant. 112. Prosecutio Donauistarum , ut pronuntiet judex utrum recta sint quæ iidem postulant Doiia[iS!;e. 115. Interlocutio qua et illos recte petiisse, et a Catholicis recte respónsum esse pronuìtiat. 114. Prosecutio I)onatistarum in qua conantur Catholicos facere petitores. 115. Interlocutio judicis, si Catholici aliquid objiciunt Donatistis. 116. Prosecutio Catholicorum, qua dicunt nihil se objicere, sed objecta velle diluére : illos autem sæpius objecisse et proprii tenore mandati et verbis episcopi Primiani posse monstrari. 117. Interlocutio ut Donatistæ traditionis crimen, quod in mandatum suum conlulerant adversus Catholicos, probationibus fulciant. 118. Postulatio Domatistarum , ut ante judex pronuntiet de persona, et sic eatur in causam. 119. Catholicorum ad ista contentio. . 120. Interlocutio, eum esse petitorem qui crimen intendit. 121. Donatistarum petitio, ut Catholici doceant collationem ab utrisque partibus postulatam. 122. Catholicoruni ad ista responsio. 125. lnterruptio Donatistarumi, per quam sibi Catholicum nomen assumunt: et de nominibus parentum utrinque coutentio. 124. Ubi offerunt gesta Calholici in judicio habita Præfecturae, quibus comprobant quod promissum est. 125. Ubi ad transacta se referunt Donatistae , ne gesta recitentur, et de persona pronuntiari desideranl. 126. Interlocutio, collationem solam petiisse Catholicos, de hac tantummodo judicandum. 127. Ubi Donatistæ contendunt, ut judex de sua primum petitione pronuntiet. 128. Proseculio Catholicorum , ut proferant Donatistæ si habent unde sua falsitas convincatur : et ubi gesta ingerunt Praefectur;e. 129. Ubi ad transacta se conferunt Donatistæ, ne gesta apud Pr;efecturam habila recitentur. 150. Interlocutio, qua supplosis omnibus, recitari oportere eadem gesta proiìuntiat. 151. Prosecutio l)onauisiarum de persona peuitorum, et judicis pronunliatione promenda. 132. Interlocutio, ubi omnibùs quæ offerunt, recitmndi ordinem pollicetur,

tur. 434. Interlocutio, personam petitoris hinc posse clarescere si gesta fuerint recitata. 455. Contentio Donatistarum, ut pronuntiet cognitor de petitis. 156. Pelitio Catholicorum, ut gesta recitentur. 157. Interlocutio, non debere ad pronuntiationem adigi cognitorem, cum ex altera parte probationis volumen offerretur. 138. Prosecutio Donatistarum, ubi ne gesta recitentur, aliud prosequuntur : et pronuntiari de parte a cognitore desiderant. 237 159. Iuterlocutio, ut gesta eadem recitentur. 140. Ubi multis prosecutionibus recitari gesta non sinunt Donalistæ , et contra multas pronuntiatiomes judicis confligendo , personam fugiunl petito

IS. 141. Ubi eadem gesta incipiunt recitari, et volentes interrumpere [)onalistæ, proconsularia vel vicariana offerunt gesta, per quæ sibi monstrant plurima objecisse Catholicos. 142 Contestatio Calliolicorum de tumultuantibus Donatistis. 145, Petitio Donatistarum , ut secundum ordinem temporis, singularum partium volumina recitentur. 144. Catholicoriim ad ista responsio, 145. Interlocutio, utrum priora sint gesta quæ legi desiderant Donatistæ. 146. Donatislarum ad interrogata responsio. 147. Interlocutio, ea quæ antiquiora sunt gesta primitus recitanda. 148. Ubi Catholici offerunt ea gesta quæ priora sunt omnibus. 149. Prosecutio Donatistarum , qua ne aliqua gesta recitarentur , Calholicos dicunt ad forensia remeasse, cum divinis legibus elegerint universa discingi. 150. Interlocutio ut ea gesta recitentur quæ antiquiora sunt. 151. Ubi Donatistæ se in causam mirantur induci. 152. Ubi Catholici respondent gesta se per ordinem recitanda, sicut ipsi postulaverant, obtulisse. 153. Prosecutio Domalistarum, ubi aliud quam quod a Catholicis offertur, se petiisse respondent : et eos provocant, ut aut divinis tantum teslimouiis, aut publico jure disceptent. 154. Interlocutio, ut gestorum dies inter se ab officio conferantur. 155. Prosecutio Catholicorum , quando debeat divinis legibus, quando publicis causa tractari. 156. Interlocutio qua Catholicorum prosecutio probabilis judicatur. 157. Prosecutio Donatistarum in qua redeunt ad priora , ut mandatum sibi et legatio publicetur. 158. Interlocutio adversus Donatistarum prosecutionem. 159. Prosecutio Donatistarum de mandato præsentibus defensoribus adtributo , et de alio mandato prioribus legatis imposito. 160. Catholicorum ad ista responsio, qua dicitur illo imaiidato quod legatis impositum ést , aliena quoque negotia quæ ab istis inquiri non debeant, C0nlineri. 161. Prosecutio Donatistarum, qua hoc ipsum cri' minantur quod Catholici dixerunt, illud legalorum mandalum non esse prodendum. 162. Calholicorum ad ista responsio, quæ sensum præcedentis prosecutioriis exponit. 163. Prosecutio l)onatistarum similis præcedenti, 164. Inlerlocutio , mandatum Catholicorum non debere disquiri : sed Donatistas potius oportere pro[iteri, uirum crimina velint traditionis ostendi , an fidei causam Ecclesiæque tractari.

135. Interruptio Donatistarum, ne gesta reciten- A

165. Donatistarium prosecutio, quod eis persona petitoris inludenler imponitur. 166. lnterlocutio quod petitor gestorum poterit recitatione monstrari : et Donatistæ respondent ordinem in eorum recitatione servandum. 167. Interlocutio ubi tempora gestorum Proconsularium sive Præfecturæ inter se conferre jubetur officiiim. 168. Ubi gesta illis antiquiora a Catholicis offeruntur. 169. Ubi cognitor jubet volentibus legere Donaiistis ab officio potius quæ legenda sunt recitari. 170. Ubi Catholici ea quæ ipsi offerunt gesta antiquiora esse respondent. 171. Ubi cognitor percontatur officium quæ priora sint gesta. 172. Ubi respondet officium antiquiora esse gesta quæ obtulerunt de codice Donatistæ. f. 175. Ubi respondent Catholici se antiquiora proerre. 174. Ubi cognitor jubet Donatistarum gesta quasi antiquiora recitari : et ab officio recitatur datus a Catholicis libellus proconsuli Septimino. 173. l)bi Donatistæ petitores volunl esse CatholiC0S. 176. Prosecutio Catholicorum , ubi petunt antiquiora potius recitari, quæ apud Anulinum proconsulem gesta sunt, agentibus Donatistis. 177. 'Interlocutio quæ jubet probare Callaolicos schismalis crimen quod objiciunt Donatistis. 178. Catholicorum ad ista responsio. 179. Interlocutio quæ jubet uuiversa per ordinem recitari. 180. Contendentibus de nomine petitoris, interloquitur judex petitorem melius posse clarescere cum omnia fuerint recitata. 181. Prosecutio Donatistarum, ut eligant Catholici utrum publicis agere velint legibus , an divi

nlS. 182. Ad hæc interlocutio cognitoris, ut gesta per ordinem recitentur, quo possit petitor agnoSCl. 185. Ubi Donatistæ ne gesta apud Anulinum Proconsulem habita recitentur , præscriptionem de lapsu temporis moliuntur inducere. 184. Ubi ista contendentibus Donatistis, interloquitur judex præscriptionem de lapsu temporis subiiioveiidaui, cum ad hunc diem partes examen communi voluntate distulerint. 185. Ubi Donatistæ dicunt, ideo se præscriptionem temporis intulisse, quoniam άί? forensi more cliariis oblatis agere voluerunt. 186. Inlerlocutio, ut respondeant Catholici objeCl IS. 187. Catholicorum ad ista responsio, qua profitentur secundum Scripturas se acturos esse divinas, si a criminibus personàrum et a legendis chartulis recedatur. 188. Prosecutio Donatistarum qua dicunt nihil certum de duobus elegisse Catholicos: nec se ess: petitores, qui ad judicium venerint provocati , sed ipsos potius debere proponere. 189. Ubi dicunt Càthólici eum non adsistere loco petitoris cui crimen objicitur. 190. Interlocutio approbans supradicta. . 191. Ubi dicunt Dóìatistæ, de oblata conditioneforensis divinique tractatus nihil a Catholicis esse responsum. 192 Catliolicorum ad isla responsio. 193. Ubi dicunt Donatistæ, qùod sensim inducantur in causam : et hoc sibi a patribus esse maiidatum ut nomine respondentis adsistant. - _ 194. Interlöcutio ubi dicitur ad unam propositionem Donatistarum ipsum judicem, ad aliam vero respondisse Catholicos. {95. Ubi dicunt Donatistæ judicem absentium, non præsentium partes debere defendere.

196. Interlocutio qua se hoc quod voluerant Donatistæ pronuntiasse respondent. 197. Prosecutio ('atholicorum qua se etiam ele. gisse 238 respondent quo jure disgepient, et nihil pro séTêgisse judicem, sed pro partibus suis. 198. ['rosecutio [)onatistarum, non fuisse in sua potestate quod ad judicium convenerunt. 499. Ubi Catholici interrogant [)onatistas, utrum a personarum criminatione discedant. 200. Prosecutio Donatistarum , qua dicunt, huic interrogationi Calholicorum se respondere non posse: sed eos loco debere adsistere petitoris. 201. Prosecutio Catholicorum per quam se proposiuis Donatislarum conditionibus respondisse testantur. 202. Interlocutio approbans respondisse Catholicos, dicens antiquiora gesta recitari, ut petitor possit ostendi. 203. Prosecutio , qua Donatistæ negantes unum certum elegisse Calholicos , ad præscriptionem de lapsu temporis revertuntur. 204. Càtholicorum responsio, non occurrisse ad ultimum Donalistas qui postea mandaverunt. 205. Donatistarum inde contentio. 206. Prosecutio Catholicorum de professione episcopi Primiani, et ubi legendum olferunt per quod comprobant Donatistas transacla repetere, 207. Responsìo Donatistarum cur redeant ad peraCla. 208. Proseculio Catholicorutm moratorie agere f)onatistas, et gesta esse recitanda quæ detegani petitorem. 209. Ubi ne legantur gesta, volunt præscribere Donatistæ. 210. Interlocutio, Donatistas contra suos velle venire consensus, et gesta esse recitanda, 211. Defensio Dönatistarum cur nolint Catholicis proprium servare consensum. 212. Interlocutio, ut gesta recitentur, ea servans incolumia Donatistis, quæ possunt ratione competere. 213. Ubi dicunt Donatistæ consensus proprios servare debero Catliolicos, qui se divinis legibus acturos esse promiserint. 214. Catholicorum ad ista responsio, non Cæciliani, sed Ecclesiæ causam promisisse se divinis legibus peracturos. 215. Interlocutio, ut gesta recitentur quibus petitor pussit ostendi. 216. Ubi, lecto titulo relationis, quærunt Donatistæ, cur titulus lectus est : et cognitor jubet ut actis neuter titulus inseratur. 217. Ubi exceptore recitante, Donatistæ quærunt unde prolata sint. 218. Ul)i Catholici dicunt, recitatis gestis debere a se exigi lectionis ipsius firmitatem. 219. Interlocutio ante lectionem præcipiens responderi unde gesta prolata sint. 220. Ubi Catholici respondeiit, ex Archivo Proconsulis hæc esse prolata : et recitantur ex ordine. 221. Ubi interrupta recitatione geslorum, interrogant Donatistæ, utrum Cæciliani sit lilius is qui nunc

agat.

*$a. Calholicorum ad ista responsio , scriptum esse, ne Christianus partem sibi dicat in terra ; nec in C:eciliano spem se ponere si innocens fuit, nec si nocens ille fuit, Ecclesiam deserendam.

223. Übi interloquente cognitore omnia debere recitari, Donatistæ postulant ut prosequi jubeanlur.

224. Ubi Catholici dicunt, ex recitatione gestorum petitoris inveniri posse personam,

225. Prosecutio Donatislatun', ubi dicunt non esse discutiendam Cæciliani persouam, si et reus manifestissimus deprehensus, non potest obesse CatholiCl$.

A 226. Calholicorum responsio, ideo se Cæciliani in medium misisse personam, quoniam ipsa Catliolicæ Kcclesiae semper objecta est, de qua si nunc taceant Thomatistæ, mihil esse jam causæ cur separauio teneatur. 227. Ubi interrogant Donalistæ utrum qui agunt Cæciliani sint filii. 228. Catholicorum ad ista responsio. 229. Iterum interrogatio I)onatistarum super eadem re. 250. Catholicorum responsio, non patrem aut matrem Cæcilianum sibi fuisse, sed fratrem ; ibi etiam profitentur fidei suæ Christum esse principium. 251. Iterum Donatistæ, uuium pater fuerit Cæcilianus, interrogant. 252. Catholicorum ad ista responsio, et inde contentio. 255. Interlocutio quæ designat ad interrogata respondisse Calliolicos. B 254. Ubi jurantes objiciunt judici Donatistæ quod satis defendat ipse Catholicos. 255. Proseculio Catholicorum continens de pa£ris ac fratris nomine repeuta : ubi etiam dicitur Cæciliani causam ad Ecclesiana minime pertinere , sed tamquam frater innocens defendendus sit, 256. Prosecutio Donatistarum, Cæcilianum Catholicis radicem fuisse vel caput, et nccesse esse, ut si Cæcilianus nocens fuerit, èliam prop. giuem ejusdem qui in capite fuit reatus inficiat. 257. Ubi Callìolici respondent caput sibi esse ClariSlum. 258. Ul)i Petilianus interrumpit, et quærit, quis ordinaverit Augustinum. 259. Item quæstio a Donatistis immissa, de Apostolo in quo dictum est, Ego vos generavi per Evangelium. 240. Catholicorum contestatio de tumultu partis adversæ. 241. Interlocutio quæ jubet respondere Catholicos C ad propositam de Ajiostólo quæstiouem. 242. Calliolicorum ad quaesita responsio, cum te$timoniis Scripturarum, unum paureim esse ad saĘ Deum, dici autem alios lionoris gratia, non saulIS. 243. Ubi interrogant Donatistæ, quis vocatur qui ordinaverit Augustinum. 244. Proseculio Catholicorum, ad causam minime pertinere, ut ordiuator ipsius inquiratur. 245. Uhi exprimentibüs Donatistis de Augustini ordinatore, se quærere a Catholicis respondetur, uoii se defendendam Augustini causam, quáliscuuque sit suscepisse. 246. Interlocutio qua jubetur ut Augusiinus de ordiuatore suo ad quæsita respondeat. 247. Ubi Augustinus causa Ecclesiæ in tuto primitus constituta, de suo evidenler ordinatore respondet, et ad objicienda quæcumque putarint, provocat 1)onatistas. 248. Interlocutio quæ Domalistas præcipit respon

D deré quid competat quod interrogant ; licet non dif

ferat causam quæstió personaruiii. . - - 249. Prosecutio Donatistarum qua dicunt vitiis sa

cerdotum Ecclesiam inaculari : et volumen offerunt '

cum divinis testimoniis recitaudum : [contra ea quæ in] recitato a Catholicis in prima cogiiitione manda10 pasita compererunt. 2δ0. Interiocutio ubi dicit tunc demum quod a Donatistis 239 offertur passe recitari, si velint a publicariTiIJiscussione chartarum discedere cognitorem. 251. Ubi petunt Donatistæ quod offerunt interim recitari et ab officio recilatur. 252. Interloculio quæ dicit scripturam illam m0n debuisse ah his peniius concipi, a quibus maudato semel effecto negotium omne îransierat. 253. Ubi assérunt Donatistæ legalibus testimoniis velle sa a Calliolicis prolata in naulato suo legalia

v

testimonia refutare, et rogant ut sua audiatur Epistola. 254. Interlocutio quæ concedit ut recitetur quod secundum jus publicum non recte conceptum est : et hoc ipsum quod indulget, enumerat, ne jus a judice videatur omissum. 255. Exceptore recitante, dicent Donatistæ sensus epistolæ non bene distingui. 256. Ubi Catholici concedunt ipsos legere Donatistas, cum ipsi Catholicis, ut legerent, in superioribus denegarent. 257. Interlocutio quæ dicit nihil interesse quis leat. 258. Ubi a Donatistarum Episcopo recitatur Epistola quan miserunt ad judicem Donatistæ, quæ testimoniis referta legalibus illa omnia testimonia quasi contrariis nitatur excludere , quæ in mandalo suo Catholici posuerunt. ! 259. Interlocutio quæ omni Epistolæ recitata, præbitam a Catholicis pronuntiat esse patientiam : et adversus textum ejus jubet respondere CatholiC0S. 200. Prosecutio Donatistarum qua petunt, ut testimonia sua testimoniis revincantur. 261. Ubi a Catholicis adversus Donatistarum epistolam respondetur. 262. Ubi volunt interrumpere Donatistæ negantes aream in scripturis esse nominatam. 263 Itenm ubi asserunt Donatistæ, de occultis non evidentibus reis Evangelium præcepisse, ut eorum permixtio toleretur. 264. Ubi Catholici postulant ut sibi patientia non negetur, quam ipsi recitatae Donalistarum epistolæ præbuerunt. 265. Prosecutio Catholicorum, ubi inter cætera de superioribus repetita, et illud infertur, mundi nomine Ecclesiam contineri. 266. Donatistarum contra ista contentio, mundi nomine Ecclesiam non teneri. 267. Ubi Catholici postulant ut admoneantur Donatistæ præstare patientiam, quorum epistolæ illico respondetur, nullo dilationis spatio postulato quo. modo ipsi petierunt Catholicorum vellent respondere mandato. 268. Ubi Donatistæ respondent, ipsum sibi obstrepere qui longa prosequitur. 269. Ubi Catholici postulant, ut si volunt de singulis habere conflictum, removeatur epistola , aut patientiam præbeant, aut respondeatur epistolae. 270. Ubi dicunt Donatistàe, ideo se non posse præstare patientiam, quod aliter volunt legem interpretari Catholici. 271. Interlocutio quæ patientiam dicit esse præbendam, quoniam totius epistolæ tenor a Catholicis patienter auditus est. 272. Prosecutio Catholicorum qua ideo scribi universa testantur, ut si quid in oblivionem venerit, de tabulis repetatur : et ubi dicunt, et in malo et in bono, mundum scripturarum testimoniis nomina1um. 273. Interlocutio quæ scriptum esse præcipit, perstrepere Donatistas. 274. Ubi asserunt Donatistæ, interpretari Ecclesiam non posse per mundum , cum mundum agrum esse non Ecclesiam ipse Christus expresserit. 275. Interlocutio interrogans Donatistas, quis ille sit mundus, qui salvandus ést dictus. 276. Donatistarum ad ista responsio, mundum illum hominem dici. 277. Interlocutio, quæ requirit, utrum ex iisdem hominibus constet Ecclesia. 278. Donatistarum ad ista contentio. 279. Ubi exceptores et notarii suggerunt, impletis codicibus se debere discedere, et alios subrogari. 280. Interlocutio id fieri oportere præcipiens. 381. Prosecutio Catholicorum qua prolatæ a Donatistis epistolæ plena adsertione respondent.

A HUC USQUE GESTA.

RELIQUA DESUNT.

982. Prosecutio Donatistarum adversus prosecutionem Catholicorum quam contra Epistolam retulerunt. 285. Prosecutio Catholicorum, qua ostendunt malos in Ecclesia seminatos, quod Donatistæ fieri posse negaverunt, qua defendunt quod se dixisse de duabus Ecclesiis dixerunt Donatistæ. 284. Interlocutio quæ præcipit ut ex codice recitetur, utrum duas Ecclesias dixissent Catholici prosequentes. 285. Ubi interpretari volunt Donatistæ, de duabus Ecclesiis sensisse Catholicos, quoniam duas eos Ecclesias dixisse non constitit. 286. Prosecutio Catholicorum qua defendunt, $ dixerint de Ecclesia praesentis temporis et uturi. 287. Prosecutio Donatistarum ubi dicunt etiam mortalem Ecclesiam dixisse Catholicos, cum Ecclesiae immortalitas sit promissa. 288. Prosecutio Catholicorum ubi asserunt supradictis assertionibus suis, eam Ecclesiam immortalem esse promissam, quæ nunc ex justis mortalibus conslat in terra. 289. Interlocutio quæ dicit de peracta quaestione in sententia se dicturum esse quod sentiat, et jubet, ut causa pandatur erroris. 290. Prosecutio Donatistarum quæ petit ut de singulis articulis cognitio decursa pronuntiet : et ubi dicunt testimoniis legalibus suis non esse responSum. 391. Catholicorum ad hæc secundum superiora responsio. 292. Interlocutio judicis qua dicitur, legibus prohiberi, ne sententia pro parte negotii proferatur. 295. Donatistarum ad ista contentio, quæ etiam Catholicis facit injuriam, dum illos falsos jactitat saC cerdotes. 294. Contestatio Catholicorum, ul)i se ab injuria dissimulare respondent. 295. Prosecutio Donatistarum, quæ dicit judici, si Chrislus non es, cur de sacerdotibüs judicas? et quæ asserit hoc judicium Christo esse servandum : et a Catholicis quærit, utrum eis præceperit Christus bominem judicem postulare. 296. Catholicorum ad ista responsio, quod primi Donatistæ 240 in Episcopali causa humana judicia flagitarunt,Tel quod persecutionem non patiantur ipsi, sed faciant. 297. Ubi dicunt Donatistæ quod circumcelliones faciunt ad sacerdotes minime pertinere. 298. Prosecutio Catholicorum, quod Donatistæ oculos eruendo, diabolum superaverunt. 299. Ubi dicunl l)onatistæ, diabolum a Catholicis esse defensum. 300. Prosecutio Catholicorum, Maximianistas Donatistis esse meliores, a quibus persecutionem passi sunt, si tolerata persecutio efficit meliores. 501. Prosecutio Donatistarum , ubi dicitur diabolus rem fecisse pejorem, quod Job oculos spectatores vulnerum non ademit. 502. Prosecutio Catholicorum , ubi consolarium fecisse Donatistas, el dominicos codices combussisse dicuntur. 505. Prosecutio Donatistarum , Ecclesias suas cruentis adhuc plenas esse corporibus. 504. Interlocutio quærens, an ipsa fuerit causa dissidii. 505. Donatistarum ad ista responsio. 506. Ubi a Catholicis dicitur hoc posse Maximianistas objicere Donatistis. 307. lnterlocutio similis praecedenti. 308. Ubi Catholici provocant Donatistas ut causam veleris dissidii fateantur. 309. Ubi dicunt Donatistæ traditores, id est, ma

[ocr errors]

D

lam arborem ex factis suis, id est, ex fructibus posse A cognosci. 510. Catholicorum ad ista responsio. 31 f. Interlocutio quærens, quando mala arbor exstiterit. 312. Prosecutio Donatistarum, non sibi ad omnia esse responsum et ad singula. 315. %$, debere ferre sententiam et a primi hominis culpa haereditarium in omnes transiisse delictum. 514. Interlocutio, de omnibus simul ferendam esse sententiam, ne motus judicis ante finem negotii publicetur. 515. Prosecutio Catholicorum postulans, ut char tæ quæ recitari coeperant, perlegantur. 316. Interlocutio eas præcipiens recitari, et (recitatio) relationis ad Constantinum Imperatorem ab Anulino Proconsule destimatæ, qua Majorinus obstitisse Cæciliano chartas criminum ejus Proconsulis ad principem dirigendas tradidisse, signatur. 317. Ubi post recitationem servari sibi quod contra competit, postulant Donatistæ. 318. Item recitatio relationis alterius ab eodem Proconsule ad eumdem principem destinatæ , qua significat idem Proconsul Cæcilianum cum decem clericis suis et totidem adversarios ejus ad urbem pergere se fecisse, sicut præceperat Imperator. 519. Item recitatio epistolæ Constantini ad Miltiadem Romanum Episcopum missæ, qua et cæteris sacerdotibus inter Cæcilianum et adversarios ejus (cognitio) delegatur. 520. Prosecutio Catholicorum intimans quæ lecta sunt cognitori, et postulans ut Miltiadis in Cæciliani causa judicium recitetur. 521. Recitatio judicii Miltiadis. 522. Ubi Donatistæ volunt aliud contra Miltiadis judicium recitari. 323. Ubi a Catholicis dicitur, non omne Miltiadis judicium esse perlectum, quoniam triduo tunc actum est, et trina sunt gesta. 324. lnterlocutio ubi contra recitata volentibus prosequi Donatistis dicitur, ut patiantur primitus omnia per ordinem recitari. 325. TUbi contendunt contra recitata prosequi Donatistæ. 326. Ubi a Catholicis dicitur adhuc superesse quod debeat recitari, siquidem non sit lecta sententia Miltiadis. 527. Prosecutio Donatistarum qua se dicunt ideo de exiliis ad judicium remeasse, quia eis cognitor juraverat per edictum. 328. Responsio Catholicorum non fuisse in exilium Donalistas. 529. Prosecutio Donatistarum de petitoris persona, quæ peracta sunt repetens, et dicens Cæciliani purgationeim non debuisse recitari, qui adhuc ab ipsis non fuerat accusatus. 530. Interlocutio, debere chartas quas Donatistæ offerunt recitari, ut omnibus recitatis petitoris persona valeat deprehendi. 351. Ubi contendunt Catholici recitationem chartarum suarum interrumpi penitus non debere, sed omnia per ordineiil esse recitanda. 552. Ubi Donatistæ respondent, recitationem de Cæciliano calholico non potuisse competere. 335. Interlocutio ubi contendentibus de continuanda recitatione Catholicis, jubet cognitor illa pouius recitari quæ offerunt Donatistæ. 334 Prosecuuio Donatistarum initium referens causæ, quid Mensurius Carthaginensis Ecclesiæ episcopus unitatis tempore persecutio effecerit, unde exstitit causa dissidii. 355. lnterlocutio probationem exigens si Mensurio crimen traditionis impingitur. 336. Prosecutio Calholicorum qua salva Ecclesiæ causa, traditionem in Mensurio probari desiderant. 337. Ubi a Donatistis familiaris epistola recitatur

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

a Mensurio ad Secundum Episcopum destinata, qua quid circa se actum sit tempore persecutionis insinuat. 558. Prosecutio Catholicorum , qua volunt esse testatum, familiares epistolas recitari quarum fides habeatur incerta. 559. Item alia familiaris epistola recitatur Secundi ad Mensurium rescrihentis. 340. Ubi Catholici postulant exprimi, qui fuerit hic Secundus. 541. Ubi qui Secundus fuerit exprimunt Donatist;e. 542. Recitatio supradicti rescripti, qua vicissim quid circa se in Numidia gestum sit eo tempore Mensurio Secundus insinuat. 345. Interlocutio præcipiens ut recitatis epistolis suis, patienter audiant Donatistæ quæ legi a Catholicis cœperant. 544. Prosecutio Donatistarum quæ superesse sibi dicit quod de Cæciliano legendum est. 345. Interlocutio etiam de Cæciliano, quod superest praecipiens recitari. 546. Prosecutio Catholicorum quæ patienter se habere asserit ut legatur. 347. Ubi offerunt Donatistæ conditum a patribus suis de C;eciliani damnatione decretum, et `hoc jul)ente judice recitatur. 348. Recitatione conclusa interloquitur judex, ut si quid est adhuc quod de Cæciliano recitari debeat in liinetur. 549. Prosecutio Donatistarum, de cæteris quoque personis se habere documenta promittens. 241 550. Interlocutio ut quæ a Catholicis oblata fueraijTperlegantur. 551. Prosecutio Catholicorum testatum faciens et adversum Mensurium nihil publicis actum esse judiciis, et Caecilianum absentem ab his esse damnatum in concilio sine consule et die, qui sibi invicem confessa Iraditionis crimina in alio inveniuntur ignovisse concilio. 552. Interlocutio hoc ipsum exigens recitari. 553. Ubi principio Concilii recitato, interrumpunt Donatistæ, negantes consulem et diem ecclesiasticis adjici solere decretis. 554. Catholicorum ad ista responsio. 555. Interlocutio similis præcedenti. 556. Ubi exigunt Catholici oportere disquiri, utrum Donatus, cujus modo vocabulum recitatum est, inter Cæciliani fuerit damnalores. 557. lnterlocutio quærens ista disquiri , et ita nomina singulorum. 358. Ubi Donatistæ testantur se præbuisse patientiam, vicem petentes, cum cœperint respondère. 559. Interlocutio secundum voluntatem Donatistarum exigens de Catholicis patientiæ professionem. 360. Ubi de præbenda patientia Catholici profitentur. 361. Ubi lecta codicis parte totum legi flagitant Do. natistæ. 562. Catholicorum ad ista responsio. £65. Prosecutio Catholicorum ideo asserens se legisse quæ lecta sunt, ut Cæciliani possit valere purgatio. 564. Interlocutio adversus illa quæ a Calholicis recitata sunt , Donatistas admonens respondere, ut cætera quæ interrupta sunt recitenlur. 565. Prosecutio Donatistarum asserens quod decretum sine Consulis adscriptione protulerint ex consuetudine se fecisse majorum. 566. Interlocutio quæ dicit, ex hoc ne Calholicos fecisse aliquam quæstionem. 567. Prosecutio Catholicorum ideo hæc agere Donatistas ut tempora contrahantur. 368. Ubi Donatistæ dicunt, si de sententiis dictis nemo dubitat, Cæcilianus jure damnatus est. 569. Prosecutio Catholicorum asserens posse monstrari quod de Cæciliano sit gestum, si quæ interrupta fuerint, recitentur.

« ElőzőTovább »