Oldalképek
PDF

EPISTOLA IHERMANNI SAMUELIS

NOTAS POSTHUMAS (a) J. A. FABRICII AD PHILASTRIUM REIMARO TRANSMITTENTIS.

Litteræ ab Eminentia Tua scriplæ ad Fabricium, A editione quippe in Italia notiore petita erant. Neque

mihi genero post ejus abitum, quamquam serius, redditæ sunt; in quibus video desiderari posteriores Fahricii ad Pliilastrium curas, et quæ ille de lextu Syriaco S. Ephraimi recens comperla habeat. Equidem oblatam mihi accusionem rescribendi ad Virum tantæ Diguitatis, tamque spectatæ virtutis, et amplissimae doctrinæ, summo mihi ut par est honori duco; eamdem tamen, fateor, exoscularer multo lætius, si possem majoris momenti res ad quæsita suppeditare. Nam ad Philastrium pauca omnino sunt, quæ notavit Vir piæ memoriæ, eaque ipsa nescio am multum ad ornatum splendidæ quæ apud Vos paratur editionis collatura. Faciendum tamen non putavi, quin testandæ erga Eminentiam Tuam venerationis meæ et obsequii causa, aliquid potius,

qualecumque tandem est, quam nihil responderem. B

0misi vero inter exscribendum sciens, quæ cl. Galeurdi

(a) Has Notas a se ad Eminentissimum Cardinalem Quirinum missas commemorat idem Hermannus Reimarus Commentario de Vita et Scriptis Joan. AIberui Fabricii, edito Ilamburgi 1757, p. 107, qui etiam in altera Epistola ad eumdem Eminentissimum data iv kal. Februarii 1737 scribit virtutum ejusdem

puto latere Vos, quæ Marchio Scipio Maffeius in Antiquitatibus Galliæ p. 76, de quæsitis Philastrii codici. bus, et uno in Bibliotheca Benedictorum S. Germani cod. 625 invento commemorat. Tacere etiam possum, quæ in Brassichellani Indice erpurgatorio in Philastrio notanlur. Cæterum, ne schedulæ adjectæ pagina postrema vacua'esset, addidi pauca de S. Ephraimi textu præsertim Syriaco, licet forte jam per se vel ex prioribus Fabricii litteris cognita. Illum Codicem Slavonieum, cujus ibi mentionem feci, oculis usurpandum mihi dedit laudatus Kohlius, antea professor Academiæ Petropolitanæ. Ne vero Tuam Eminentiam ultra quani par est inanibus morer, finem scribendi facio, sperans temeritatem meam excusatum iri. Vale. Dabam Hamburgi Id. 0ctob. 1736.

Eminentissimi venerationem apud se haud mediocriter auctam, postquam illas (sic eum Reimarus all0quitur) mirifice mihi prædicavit amicus meus Conrjdus Widovius, senator Hamburgensis, multum tecum in ædibus Longuerveianis Lutetiæ versatus.

SELECTA VETERUM TESTIMONIA DE S. PHILASTRIO.

S. Gaudentius, S. Philastrii in sede Brixiana successor, C mortuos asserit eos fuisse in Christo, juxta condi

serm. de vita et obitu S. Philaslrii (a).

Charissimi, nos hodie memores promissionum: Christi, honorem debium pauri nostro Philasirio tamquam vere viventi deferimus. Est enim Patriarcharum filius, et socius in Fide, et æmulator conversationis : quorum sinceritati simillimus , et qualem Christum vivere Deo pronuntiat, incredulitatem Sadducæorum valida perscriptione (al. proscriptione) refelleus (Mauh. xxii), dum dicit illum, qui nuncupalur Deus Abrahæ, et Isaac, ei Jacob, non esse Deum mortuorum, sed vivorum. 0mnes enim, inquit, illi vivunl (Mauh. xxii, 32). Et certe Scriptura divina

(a) Gaudenlius Sermonem illum habnit decimo D

quarto episcopatus sui anno. Memoria Philastrii {§ Jul., Gaüdenüi celebralur in Mariyrologio Rgm. 2ö Octób. Blondellus, lib. de Eucharistia pag. 56, tradiu Gaudentium obiisse A. C. 404. Sed Tillemontius tom. X. pag. 588, prol)at vixisse adhuc 406, immo 410, si ideù esl cüi Rufinus versioiiem liecognitionum Clementis inscribit. (b) Habuit hanc homiliam Gaudenlius, Pbilastrii suêcessor, S. Ambrosio adhuc superstite, cujus meminii his verbis : Sed beatus pater Ambrosius, terique venerandi Antislites sacramento, qu9 tenuere vos ipsos obligastis, astricti, tales ad *ne epistolus cum vestra legatione miserunt, ut sine damno animæ meæ

tionem carnis, quamvis in senecta bona prædixerat esse sepultos, sicut exstantia demonstrant sepulcra. (Sermonem integrum adeas, si lubet, inter 0pera Gaudentii.) Idem S. Gaudentius homilia 46, quæ est de Ordina. tione sua (b), tom. V Bibl. Patrum Lugd. p. 968. Quonam ergo h;vc spectat traclatio ? nempe ut vestra dilectio evidenter intelligat, quanta vis meam compulerit parvitatem arduis obsecundare præceptis, alque aperire os meum sub ianiorum præseutia Sacerdotum, et maxime post illam venerandæ memo. riæ patris mei PhiLASTRii eruditissimam vocem, quæ

ultra jam resistere non valerem , cui ab 0riental;bu, quoque episcopis , nisi meum ad vos reditum pollicg. rer, salutaris communio . negaretur. Atque iterum, quibusdam interjectis : 0bsecro comminem iatrô Ambrosium, ut post exiguum rorem sermonis mei ipse irriget corda vestra divinarum mysteriis litię rum. Fallitur Thomas Malvenda, qui lib. de Aiitj. christo p. 108, perspicuum sphaliiia Baronii voeat quod ex hisce Gaudentii verbis Philasirium superstite adhuc Ambrosio obiisse couclusit. Obiit S. Âm. brosius A. C. 597, prid. non. April. Au Philasirii mortem ad A;387 refert Labbeus tom. II, de scripi. Eccles., p. 215,

per gratiam Spiritus sancti large affluens, hanc Ec- A deitatem Patris et Filii dicere, quo dicto videlur

clesiam in Fide Trinitatis adorandæ fundavit, in vera spe, et charitate perfecta constituit, ad virtutes erexit, in pace reliquit.

Idem Præf. ad Servum Christi Benevolum p. 942.

Nec mirum si hodie taliter in timore Domini converseris, qui nec dum percepta Baptismi gratia ita pro Fidei cœlestis veritate pugnasti, ut imbutum te admirabilibus doctrinis Apostolici per omnia viri patris nostri PhilAstnii, tantæ constantiæ testimonium approbarit.

S. Augustinus Præf. ad Quodvultdeum, libro de Hæresibus præmissa.

PhilAstrius quidam Brixiensis episcopus, quem cum S. Ambrosio Mediolani etiam ipse.vidi, scripsit hinc librum, nec illas hæreses prætermittens quæ in populo Judæo fuerunt ante adventum Domini, easque xxviii commemoravit, et post Domini adventum cxxviii (a). Scripsit hinc etiam Græce episcopus Cyprius Epiphanius in doctrina calholicæ fidei laudabi;iter diffamatus; sed ipse utriusque temporis hæreses colligens, lxxx (b) complexus est. Cum ergo ambo id vellent facere quod a me petis, quantum tamen inter se differant de numero interim seclarum, vides : quod utique non evenisset, nisi aliud uni eorum videretur esse hæresis, et aliud alteri. Neque enim putandum est aliquas ignorasse Epiphanium quas noverat Philastrius : cum Epiphanium longe

_Philastrio doctiorem invenerimus, ita ut Philastrium

potius dicere deberemus latuisse plurimas, si tamen

[ocr errors]

plures esset ille complexus, et iste pauciores. Sed C

procul dubio in ea quæstione, ubi disceptatur quid sit hæresis, non idem videbatur ambobus, et revera hoc omnino definire difficile est. Idem libro de IIæresibus cap. 41. PhilAster Brixianus episcopus in prolixissimo (c) lil)ro quem de Hæresibus condidit, et cxxviii hæreses arbitratus est computandas, Sabellianos continuo post Noelianos ponens, etc. Nominatim iterum citat cap. 48, 55, 57, 67, 71, 80, ntque ex Philastrio repetisse se quæcumque a cap. 58 ad 80 habet , innuit. Et alias quidem (inquit cap. 80) ipse commemorat, sed mihi appellandæ hæreses non videntur. Quascumque autem sine nominibus posui, nec ipse earum nomina memoravit. Vicissim cap. 70

proprietatem suam sancto Spiritui denegare. llrc nusquam apud Philastrium leguntur, sed ex Augustini cap. 52 petita sunt ut Cotelerius tom. 1 Monumenl., p. 773, recte annotavit. 1dem cap. 57.

Verum quia PhilAster in suis et ipse libris, quibus diversorum retexit historias, etiam hæreses quæ ortæ fuerint caeteris quibusque temporibus, ex ejus hünc libris discerpendo, solas hæreses in medium exhibemus. Citat deinde nominatim cap. 72, septuagesimam et secundam hæresim Rhethorianorum a Rhctorio inchoatam, Philastro scribente invenimus, Sed et hoc, et alia a cap. 58 ad 80, non ex ipso Philastrio, quem numquam videtur inspexisse, sed ex Augustino transcripsit.

S. Damasus epistola synodica A. 571, in Collectione Ilolstenii Romana edita A. J662, in-8°, p. 166. Sed Gallorum et Wenetensium (d) fratrum relatione comperimus, nonnullos non hæresis studio, neque enim hoc tantum malum cadere in Dei antistiles p0test, sed inscitia, vel ex simplicitate quadam scaevis interpretationibus æstuantes, non satis dispicere quæ magis Patrum nostrorum sit tenenda sententia, cum diversa consilia eorum oribus ingeruntur. Denique Auxentium Mediolanensem hac præcipue causa damnatum esse perscribunt.

Gesta concilii Aquileiensis (e) contra Palladium et Secundianum hæreticos (Arianos) A. C. 381.

Syagrio, et Eucherio viris clarissimis consulibus, nonis Septembribus, Aquileiæ in ecclesia considentibus cum episcopis, Aquileiensium civitatis Waleriano, Ambrosio (Mediolanensi), Eusebio (Bononiensi), Limenio (Vercellensi), Anemio (Sirmiensi Illyrici), Sabino (Placentino), Abundantio (Tridentino), Artemio, Constantio (episcopo Sciscianensi, legato Gallorum), Justo (legato Gallorum), PhilAstro (episcopo Brixiano), Constantio (Arausico episcopo), Theodoro (0ctodorensi), Almachio, Domnino (Gratianopolitano), Amantio (Niciensi), Maximo (Emonensi), Felice, Basiliano (Laudensi), Numidio, Januario, Proculo (Massiliensi), Heliodoro (Altinensi), Jovino, Felice (Jadrensi), Eventio (Ticinensi), Exuperantio (Dertomensi), Diogene (Genuensi), Maximo, Macedonio,

posuit nomen Priscillianorum, quod in Philastrii libro D Cassiano , Marcello, et Eustathio, Ambrosius Epi

non legitur. Auctor Prædestinati cap. 52.

PhilAstem scribit Macedonium Spiritum sanclum

(a) llunc numerum non tantum Augustini codices hoc loco, et cap. 41 constanter præferunt, sed etiam auctor appendicis ad lldefonsum de Script. Eccles. cap. 3 et Trithemius c. 84 Augustini vestigiis insistentes confirmant. ln edito autem Philasurii libro non plures post adventum Domini reperias haereses quam cxxii , et credibile est capita postrema libri Philastrii, in quo nullum clausulæ vestigium, intercidisse.

(b) Etiam anle Philastrium scripsit Epiphanius, ex cujus scriptis ille profecit.

(c) Prolixissimum librum vocat non ob magnitudinem voluminis, sed ob prolixum hæresium quas

scopus dixit, etc. Philaster Episcopus Brixianus dixil : Blasphemias et iniquitatem Palladii , qui Arianam doctrinam se

commemorat numerum epiphaniano longe majorem; (d) Per Venetenses frätfes a Damaso, ei apud Theodoritum ii, 22, Ilist., Sozomennm vi, 23, et Nicephorum xi,51 (ubi eadem epistola Græce legi1ur), intelligi Philastrium et Evagrium, uti per Gallos Hilarium, notavit Walesius p. {42, ad S010menum. (e) ln Corporibus Conciliorum tom. II Labbei, . 979, et tom. I Harduin. p. 825, et inter S. Aurosii opera ton. II edit. novâ Benediclinor. p. 802, nec non inter Vigilii Tapsensis scripta in lucem edita a Francisco (:iiiflleiio.

navi.

S. Gregorius Magnus lib. VI, epistola 15, ad Georgium presb. et Theodorum diaconum Constantinopolit.

Sed ne dilectionem vestram in mea disputatione immorer, quid de hac haeresi Phil.Aster in libro quem de Hæresibus scripsit, dixerit, recognoscat. Cujus hæc verba sunt (a) : Sunt hæretici qui dicunt Dominum in infernum descendisse, et omnibus post mortem etiam ibidem se nuntiasse, ut confitentes ibidem salvarentur; cum hoc sit contrarium dicenti prophetæ David: In inferno autem quis confitebitur tibi? Et Apostolus : Quotquot sine lege peccaverunt, sine lege peribunt. Cujus verbis beatus quoque Augustinus (b) in eo libro concordat, quem de Ilæresibus scripsit. S. Rampertus, tractat. de Translatione S. Philastrii.

Quamvis certum sit, divinorum praesentia exempla miraculorum, superna radiasse providentia in nostri venerabilis papæ Iranslatione, eorum tamen scriptionis necessitate , nostra plebs eget. Haec etenim passim, affatimque evadens, ægri vulgi turba undique conveniens, et percepta sanitate rediens, mille praedicat vocibus. Ilaec vicinorum villæ locorum, quarum iufirmi varios secretosque habentes languores, inter tantam multitudinem venerabile corpus adeuntes, procurante Dei misericordia, meritis quoque ejusdem sancti promerentibus, eorumque fide suffragante, de suis invaletudinibus convalescentes redierunt; fama nobis renuntiante, eis supernum narrant miraculum, qui eorum pridie moverant infirmitates, et tot testes miraculorum Dei exsistunt, qui prius noverant ægros, nisi ægrotantium titubans fides officiat. Sed quia suorum testium, et nostrum generaliter debitus imminet obitus; pro futurorum hominum ignorantia, quorum fidei affectionem erga iiostri patris obsequia studiosam futuram esse speramus, atque audire ardentissimam , non solum lineae fama, generationisque narrante, sed etiam scriptura a nobis, quibus Deus hoc videre concessit, promulgata testante, saltem pauca de pluribus miraculis, quæ Chri- tus misericorditer gessit, confluentibus catervis ad feretrum beati Philastrii confessoris, amatoris, et prædicatoris sui, veraciter et compendiose scribere optimum credimus. (Sermonem integrum videsis in editione Ram

perti). Martyrologium Romanum 18 jul.

Brixiæ, Natalis S. PhilAstrui, ejusdem civitatis episcopi, qui adversus hæreticos, præsertim Arianos, a quibus multa passus est, plurimum verbis, scriptisque pugnavit; demum clarus miraculis confessor in pace quievit.

(a) Cap. 122.

b) Cap, 79 de Hæres.

c) In editis tantum sunt 122, ut supra ad Augusliiii locum notavi.

(d) In editis non plures sunt quam 450. Idem Tri

quitur et defendit, una cum omnibus ego condem- A

Cæsar Baronius Notis ad Martyrolog.

Exstat sermo S. Gaudentii episcopi ejus successoris, quo describitur vita ipsius. I)e Translatione autem est sermo Ramperti, ejusdem Ecclesiæ episcopi. Habet ea omnia Lipomannus tom. II et Surius tom. 1V. Vixit PhilAstrius sub Theodosio Seniore; interfuitque una cum S. Ambrosio, cæterisque sanctis episcopis concilio Aquileiensi adversus Arianos, ut apparet ex Actis ejusdem concilii. Meminit ejusdem S. Augustinus libro de Hæresibus ad Quodvultdeum, seque eum novisse testatur : obiit autem diem cum adhuc superstes esset sanctus Ambrosius, ut apparet ex serumone S. Gaudentii ejus successoris, habito in Ordinatione sua. Unde constat vel mendosum esse codicem, vel ab aliquo superadditum, quod habetur

B apud Philastrium de Ilaeres. cap. 111, a Christo Do

C

uhémius, cap. 95, etiam Epiphanium ait scripsisse de .

mino usque ad illud tempus cum ea scriberet, intercurrisse annos quadringimtos triginta; cum liquido appareat S. Ambrosium , qui ei supervixit, longe ante ea tempora ex humanis desiisse, Cæsario et Attico coss. anno Domini trecentesimo nonagesimo septimo. Confer eumdem Baronium ad A. C. 386. Auctor Appendicis ad Ildefonsum de Scriptoribus Eccles. cap. 3. PhilAstrius Brixiensis episcopus : liic longe anle beatissimum Augustimum edidit librum de Hæresibus, singulas quasque demonstrans, sive quæ in populo Judaeorum ante incarnationem Christi fuerunt, qnas viginti octo enumerat; sive quæ post Domini Salvatoris adventum adversus Catholicam Fidem exortæ sunt, quas idem centum viginti octo (c) esse describit: sicut et de eo idem vir magnæ gloriæ Augustimus meminit. Job. Trithemius de Scriptoribus Eccles. cap. 84. PhilAsTRiUs episcopus Brixiensis, vir in divinis Scripturis doctissimus, et sæcularium litterarum non ignarus, beato Ambrosio Mediolanensi et notus et familiaris, cujus meminit S. Augustinus in quadam epistola ad Quodvultdeum ; scripsit pro utilitate commuiii quædam præclara Opuscula, e quibus nullum ad manus nostras memini perveiiisse. Fertur ejus, B. Augustiuo ubi supra testante, insigne 0pus quod scripsit : De clvi (d) Hæresibus lib. 1 Simoniani a Simone. Cætera non vidi. Claruit sub Theodosio imp. chri

I) stianissimo, anno Domini ccclxxx.

Elias Capreolus lib. iii Hist. Briar. Huic autem (nempe Faustino) PhilAstruus statim suffectus, Ariana hæresi orta, ubi concilium trecenti et decem octo episcoporum ad ipsam examinandam, Constantinus qui jam illi consenserat vocasset; inter eos acutissime disputavit: disputationemque ipsam deinde scriptis mandans, non parvam rei gloriam

hæresibus 90; cum in editis non plures feruntur quam 80. Idem, cap. 100, inter Hieronymi scripta refert librum de octoginta quatuor hæresibus cujus initium Simoniani a Simone. At ille Augustini cst non Hieronymi.

cunctis est adeptus Brixianis. De quo divus Augusti- A de Senioribus domus Israel, et Jezonias filius Sapham

mus in epistola ad Quodvultdemm diaconum, hæc verba scribit : Filastrius Briaciensis episcopus quem cum beato Ambrosio Mediolani etiam ipse vidi, scripsit hinc librum, hæreses illas non prætermittens, quæ in populo Judæorum fuerunt ante Domini adventum, easque viginti et octo commemoravit. Christophorus Sandius de 0rigine animæ, p. 141. PhiLAstraiUs Brixiensis, haeresi 97, dicit animam esse creatam ante corpus, idque ex Psalmis probat : porro more Origenico exponit interiorem, et exteriorem hominem, et carnem organum animæ ratiomalis vocat. Non itaque mirandum cur nullam fecerit mentionem hæresis Origenistarum, cum tamen alios vel levissimos errores hæresibus accenseat. Jo. Millius Præfat. in novum Test. § 831. Phil.Astrii citationes parum moramur, cum ex. cepto loco illo Matth. xxii, 29: Nescitis Scripturas, et virtutem earum ignoratis; et altero Luc. xii, 49, quam volo ut accendatur (quo modo etiam citant MaxiInus Taurinensis, Remigius, Rufinus, Hieronymus), cæteri a nostris codicibus diversi ad sensum citati videantur, vel ex memoria. Jo. Seldenus de Diis Syris syntagm. 1, p. 95. In plerisque PhilAstrius ille, nt semel admoneam, satis temere de hæresibus quas vocat illis priscorum Syrorum. Nec omnino potis est fidem suam liberare in iis quæ sæpius, velut somnia sibi fingens, de eorum ritibus et numinibus audacter nimis obtrudit. Josephus Scaliger ElenchoTrihaeresii Serariani cap. M. De hæreticis Catalogi PhilAstrii episcopi Brixiensis, nimis levi brachio (Serarius) defungitur. Nam eos accuratius discutere intererat ejus, qui de hæreticis disputationem instituit. Nos de illis infra amplius dicemus. Interea mendose Heliognostos dici non negabit, qui mediocriter Graece eruditus est. 'fi).oyvóarat enim, non 'H)töyvoa rot recta ratio postulat, quam &vz)oyizv voeant. Atqui si xot' &vz\oyiz» recte dicitur, non tamen xar' ἐγνοιαν. Nam 'Ηλιο) άτραι aut 'm) toa e6st; dicendi erant. li sunt, qui ad solem orientem adorabant, ut est apud Ezechielem viii, adversus institutum divinum legis Mosaicæ. Ab istis profecti qui Σαμγαῖοι dicebantur, *Nv^v, ä)tö%ovre;, £)uzorzi, %)txxoi. Epiphanius hæresi 53: Σαμφοτοι γὰρ ipμηνεῶονται ήλιαzoi : quamvis de sole oriente ado

[merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors]
[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small]

igitiir dicendi erant, n6n Puteoryelae. Sed si ex illo A se insinuasse; atque ex illius tumi pnblicis, tmm pri

commate ulla hæresis divinanda fuit, cur nom et ex 27 dicam aliam hæresim fuisse, quæ lignum patrem, lapidem matrem vocabat? quis enim negaverit eamdem consequentiam esse? Neque quicquam certum est in Bahalitis, aut Balaamitis. Hæresis, inquit, quæ Bahal idolum, aut Balaam pseudoprophetam, qui de Mesopotamia veneral contra Mosen beatissimum, asserunt nomen accepisse. Qni hoe asserebant, quomodo a Bahal idolo deducunt, si a Balaam psendopropheta? Pythonissæi nulli profecto fuerunt : neque ulla constans causa afferri potest. Sed nimis sibi indulsit in hæresibus divinandis, quæ neque fuerunt, neqne esse potuerunt , cum si hoc modo investigandæ erant, longe probabiliores afferri possent, nt Soccothbenothitæ , Nergelitæ, Asimaei , Nebahasitæ, Tartacitæ, Adramelecitæ, Anamelecit;e. Nam idola illa suos cultores habuerunt. Sed hoc modo quot idola fuerunt, tot genera hæreseon, aut sectarum instituenda fuissent. Apiid eumdem quoque Scriptorem in alterâ parte 0; eris, quot haereses post Christum narrantur fuisse, quæ nullæ fuerunt? et tamen non solum ibi (a), sed etiam apud Epiphanium omissa est omnium vetustissima, fi rêv Jrrip vszpów 3zττε<og ivov. Erasmus purgatione adversus Epistolam Lulheri tom. IX 0pp. edit. Basil. p. 1265. Quod si periculum est, ne quis resiliat a religione Christiana, si eognitum fuerit Ecclesiam variis haereticorum erroribus fuisse vexatam , perniciosam operám sumpserunt apud Graecos sanctns Epiphanins et Phil.Aster, apud Latinos Augustinus, catalogum omnium hæreseom orbi proponentes. Fatlitur Erasmus Philastram Græcis accensens Scriptoribus, perinde ut alibi præter rem dubitat, Irenaeusne Graece, an Latine seripserit. Ferdinandus Ughellus tom. 1 V 1taliæ sacrae p. 729, uti Brixienscs episcopos commemorat. 8*netus Phil.Astnius Hispanus (b) hane rexit Eeclesiam A. 581, vir nobilissimus tum doctrina, tum sanctimonia vitæ. Quippe cum Mcdiolani adhu€ titulo episcopatus Auxentius insigniretur, Arianos suis disputationibus perursit ac vicit, ila wi inter illius sæculi clarissima lumina jain videatur posse connumerari. Cum f). Ambrósio Aquileiensi concilio interfuit, seditque inter illius concilii Patres octavus, ut refert Baronius ex Aetibus illius concilii. Illius meminit Augustinus in lib. de llæresibus ad Quodvultdeum, affirmatque Romæ in illius familiaritatem

(a) Philastrius, hær. 129, mortuos baptizantium facit mentionem.

[blocks in formation]

a S. Faustino episcopo perhumaniter acceptus, in adjutorem et successorem eleetus est. Qui totus erat in legendo, subscribendo, eoncionando, ecclesias constituendo et hæreses confutando : de quo divus Augustinus in epistola ad Quodvultdeum diaconum ait : Philastrius Brixiensis episcopus, quem enmn bento Ambrosio Mediolani etiam ipse vidi, scripsit hinc librum hæreses illas non prætermittens, quæ in populo Judæorum fuerunt ante Domini adventum, easque viginti et oeto memoravit. NoTA. Sunt qui scribant Philastrium concilio Nicæno sub S. Silvestro papa, et Constantino Magno interfuisse; quod si verum est, oportet illum adolescentem fuisse et audientem interfuisse, non dispntantem. 0biit au

' tem xv kal. Aug. ante S. Ambrosium, a quo S. Gau

dentius successor ordinatus est. Videri præterea potest Tillemonlius, tom. WllI Memor., p. 541, etc.

(b) Aliis Italus.

NONNULLORUM PHILASTRI LOCORUM CENSURA (°)

De S. Philastrio plura indicabunt tibi ex probatis Aucloribus Notæ ad Romanum Martyrologium 18

Julii, quo die Natalis S. Philastrii inter sacros inscriptus habetur publicis Romanæ Ecclesiæ tabu

(a) Ne quid desideret lector quod ad Philastrium pertineat, subdimus F. J. M. Brasichellensis testi

« ElőzőTovább »